Vakanties
Een Egypte vakantie volgt bij de meeste aanbieders dezelfde basisroute: Caïro en Gizeh, een vlucht naar het zuiden en een paar nachten tussen Luxor en Aswan. Het verschil zit in de manier waarop u reist: privé of in een groep, vijf dagen of veertien, en hoeveel van elke dag echt van u is. Deze pagina legt uit wat u werkelijk koopt en wat u eerst moet controleren.
Een standaardreis dekt de luchthaventransfers, hotels met ontbijt, het vervoer tussen de bezienswaardigheden in een privéauto of bus met airconditioning, een gelicentieerde egyptologische gids en de entreetickets voor de plaatsen die in het programma staan. Binnenlandse vluchten of een nachttrein tussen Caïro en het zuiden zijn meestal ook inbegrepen. Hoort er een nijlcruise bij, dan dekt die de hut en alle maaltijden aan boord.
Belangrijker is wat ontbreekt. Internationale vluchten, uw visum, de reisverzekering, fooien en de meeste lunches en diners aan wal zijn normaal gesproken extra. Datzelfde geldt voor de betaalde extra's: de kamer in de piramide van Cheops, de graven van Seti I en Nefertari, Abu Simbel, een ballonvaart boven Luxor. Fooien zijn in Egypte een echte kostenpost en geen afrondingsfout, dus vraag wat gebruikelijk is en reken het mee.
Er zit nog een stil verschil in de begeleiding. Reist dezelfde egyptoloog de hele week met u mee, of staat er op elke plaats een andere gids klaar? Beide vormen bestaan en beide zijn gangbaar, maar de tweede is goedkoper en valt uiteen in losse bezoeken zonder rode draad. Wilt u een Nederlandstalige gids, dan is dat een eigen eis. Wat een goed aanbod toezegt, is een egyptoloog met gidslicentie, en dat is een kwalificatie en geen taal: noem uw taalwens vroeg en laat hem schriftelijk bevestigen.
Vrijwel elke offerte die u ontvangt, is een landarrangement: hotels, vervoer, een gids en het Nijlgedeelte als uw reis dat heeft. De internationale vluchten koopt u er zelf bij. Wat tussen aanbieders verschilt, is of entreekaarten, binnenlandse vluchten, fooien, drankjes en optionele bezoeken in dat bedrag zitten of erbuiten vallen. Twee offertes die ver uit elkaar lijken te liggen, blijken vaak bijna identiek zodra u bij de goedkoopste terugrekent wat eruit gelaten is. Vergelijk daarom eerst de lijsten met inbegrepen onderdelen en pas daarna de totalen.
Egypte verkoopt zich als één bestemming, maar in de praktijk zijn het zes verschillende vakanties. Een cultuurrondreis over land, een nijlcruise, een week duiken of strand aan de Rode Zee, de combinatie van cultuur en strand, een woestijnreis, en een stedentrip Caïro. Een week tempels tussen Caïro en Aswan heeft bijna niets gemeen met veertien dagen duiken op de Rode Zee, behalve het land waarin ze plaatsvinden.
De cultuurrondreis is de klassieker en de reden waarom de meeste mensen komen: Gizeh, Sakkara, Karnak, de Vallei der Koningen, Philae en Abu Simbel, aaneengeregen met een gids en een chauffeur. De nijlcruise is een variant daarop en geen aparte vakantie. U ziet grotendeels dezelfde tempels, maar u slaapt aan boord en bereikt Edfu en Kom Ombo onderweg in plaats van als uitstapje.
De Rode Zee is een andere wereld met een eigen kalender. Hurghada, Marsa Alam, El Gouna, Dahab en Sharm el-Sheikh leven van het water: duiken, snorkelen en resorts die als afgesloten enclaves functioneren. Precies daarom werkt de combinatie zo goed. Eerst de tempels, dan een paar dagen waarin u niets hoeft. De valkuil is de kalender: het water is het koelst wanneer de tempels op hun best zijn, dus een winterreis met veel kustdagen heeft de verkeerde vorm.
Blijven over de woestijn en de stedentrip. De Witte Woestijn en de oase Siwa vragen voertuigen, chauffeurs en tijd, en zijn daarmee het dure einde van de lijst. Caïro als stedentrip is juist het goedkope einde: één hotel, geen binnenlandse vluchten, en genoeg om drie of vier dagen te vullen. Voor een eerste bezoek is de combinatie van cultuur en een paar strandnachten de verstandigste vorm, en de rest is voor wie terugkomt.
Privé betekent: uw eigen gids en uw eigen chauffeur. U bepaalt de starttijden, slaat over wat u niet boeit en blijft een uur in een graf als u dat wilt. Het kost per persoon meer, en het verschil is het grootst voor alleenreizenden en stellen. Vanaf vier personen die auto en gids delen, ligt de privéprijs vaak dicht bij de groepsprijs.
Groepsvertrekken zijn goedkoper en liggen vast. U vertrekt wanneer de groep vertrekt, in het tempo van de groep, wat in de praktijk vroege starts en wat wachten betekent. Twee dingen moet u weten. Groepsgroottes lopen sterk uiteen, van een handvol mensen tot een volle bus, dus laat de bovengrens schriftelijk vastleggen in plaats van te vertrouwen op het woord klein. En zowel groeps- als privéprogramma's bevatten vaak verkoopstops bij papyrus-, parfum- of albastwerkplaatsen. Die stops leveren commissie op, en u kunt vragen om ze te schrappen.
De rekensom erachter is eenvoudiger dan aanbieders hem laten klinken. Een privéauto met chauffeur en gids kost ongeveer hetzelfde of er nu twee of vier mensen in zitten, dus de groepsgrootte verschuift de prijs per persoon sterker dan bijna welke andere keuze ook. Vier mensen die delen, betalen elk merkbaar minder dan een stel dat exact hetzelfde programma doet, en vanaf zes personen komt een privéreis geregeld onder de prijs van een kleine groepsreis uit. Voor een gezin of een groep vrienden is privé simpelweg de goedkopere optie.
Voor één of twee personen is een groepsvertrek werkelijk goedkoper, en die besparing is echt. Wat zij u kost, is het tijdstip. Een busgroep staat zelden vóór de drukte bij de Vallei der Koningen of in Karnak, en in Egypte is dat het verschil tussen een goede ochtend en een hete, schuifelende ochtend. Het eerlijke oordeel voor een stel: betaal voor privé als deze reis eenmalig is en ochtenden voor u tellen, en neem de groep als het budget vaststaat en het alternatief is om niet te gaan.
Vijf dagen is Caïro, Gizeh en ofwel een snel uitstapje naar Luxor ofwel een korte cruise. Het kan, maar u zult het gereis voelen. Acht dagen is de gebruikelijke opzet: Caïro, daarna Luxor tot Aswan met drie of vier nachten op een schip. Daarmee ziet u de grote bezienswaardigheden zonder moordend programma, en de meeste reizen zijn op deze lengte gebouwd.
Tien dagen laten ruimte om Abu Simbel rustig te bezoeken, Alexandrië toe te voegen of een paar langzame dagen aan de Rode Zee. Met veertien dagen komen de Witte Woestijn, Siwa of het duiken binnen bereik, en krijgt u ochtenden zonder wekker om vijf uur. Onder de vijf dagen gaat de meeste tijd op aan transfers en luchthavens. Een hoogtepuntenreis van drie of vier dagen is de vlucht niet waard, tenzij u toch al in de regio bent.
De kosten lopen niet evenredig mee met de lengte, omdat de vaste posten helemaal vooraan liggen. De vlucht, het visum, de transfers en de bezichtigingen in Caïro vallen of u nu vijf of vijftien dagen blijft, dus de eerste dagen van een Egyptereis zijn de duurste en elke volgende dag kost minder dan de vorige. Dat is het argument voor iets langer blijven dat zelden wordt gemaakt: de stap van acht naar tien dagen kost veel minder dan een kwart extra.
Nuttiger dan het aantal dagen is de vraag welk soort dag u toevoegt. Een dag met een privégids, een chauffeur en drie entreekaarten is een dure dag. Een dag aan de Rode Zee zonder gids en zonder vervoer is een goedkope dag. Vier dagen van de tweede soort aan een nijlreis plakken kost veel minder dan de meesten aannemen. Plak ze bovendien achteraan: een extra bestemming middenin persen betekent doorgaans een extra binnenlandse vlucht of een lange terugrit, en beide kosten meer dan de dagen zelf.
Bijna elke reis begint in Caïro, en de eerste dagen gaan op aan het plateau van Gizeh met de drie piramides en de Sfinx, aan het Groot Egyptisch Museum, en aan Sakkara met de trappiramide van Djoser. Memphis ligt op dezelfde rit en is een kwartier. Khan el-Khalili sluit de dag af als u nog energie heeft. Het museum is overigens de enige grote bezienswaardigheid met airconditioning, en daarmee de enige die zich niets van de maand aantrekt.
Daarna gaat u zuidwaarts, met een binnenlandse vlucht of met de nachttrein. In Luxor splitst de stad zich in twee dagen. De oostoever is Karnak en de Luxortempel, twee tempelcomplexen op loopafstand van het centrum. De westoever is de dodenstad: de Vallei der Koningen, de tempel van Hatsjepsoet tegen de rotswand en de Memnonkolossen langs de weg. Wie een ballonvaart wil, doet die bij het eerste licht boven diezelfde westoever.
Het stuk tussen Luxor en Aswan is het deel dat u varend of rijdend aflegt. Onderweg passeert u de sluis bij Esna, stopt u bij de tempel van Edfu enkele kilometers landinwaarts en bij Kom Ombo direct aan de oever. In Aswan wachten de Philaetempel op zijn eiland, de Hoge Dam en een middag op een felucca tussen de rotsen. Aswan is de rustigste van de drie steden en de plek waar de meeste reizigers zeggen dat de reis begon te bevallen.
Abu Simbel ligt als enige grote plaats buiten die lus, ongeveer drie uur ten zuiden van Aswan over de weg of een korte vlucht. Precies daarom wordt het bijna altijd als extra verkocht in plaats van standaard meegerekend. Wat u daarna nog kunt aanhangen, hangt af van de tijd: Alexandrië als dag of twee vanuit Caïro, de Rode Zee voor strandnachten, de Witte Woestijn of Siwa voor wie de standaardroute al kent.
Eerst het seizoen. Oktober tot en met april is hoogseizoen, en de prijzen zijn daarnaar; kerst en oud en nieuw zijn de piek van de piek. De zomer in Luxor en Aswan komt geregeld boven de 40 °C in de schaduw, en de prijzen dalen dan flink, wat een echte optie is als u zeer vroege ochtenden en lange middagen binnen aankunt.
Daarna: de hotelcategorie, het niveau van het cruiseschip, privé of groep, met hoeveel mensen u een auto deelt, of u naar Abu Simbel vliegt in plaats van rijdt, en de eenpersoonstoeslag als u alleen reist. Hetzelfde programma, dezelfde bezienswaardigheden, dezelfde uren met de gids kunnen alleen al door de hotel- en scheepsklasse sterk in prijs verschillen. Bepaal vóór het vergelijken wat daarvan voor u echt telt.
Sorteer die posten niet op grootte maar op beïnvloedbaarheid, dan wordt het planningswerk een stuk eenvoudiger. Seizoen, groepsgrootte, hotelcategorie en scheepsniveau zijn van u, en samen verklaren zij het grootste deel van de spreiding tussen de offertes die u binnenkrijgt. Fooien, het visum, de gewone entreeprijzen en de kosten om van Caïro naar Luxor te komen liggen zo goed als vast: u kunt van elk de goedkopere variant kiezen, maar u kunt ze niet wegontwerpen. Steek uw energie in de eerste groep.
Blijft de vraag waarom identieke programma's zo uiteenlopen. De meeste Egyptereizen die in Europa worden verkocht, worden ter plaatse uitgevoerd door een vrij klein aantal Egyptische bedrijven; de website waar u boekt, zet daar een marge bovenop. Dat is niet oneerlijk, maar het verklaart de verschillen. Een prijs die ver onder alles ligt wat u verder heeft gezien, wordt doorgaans ter plaatse terugverdiend met winkelbezoeken en met extra's die stevig worden aangeboden zodra u er eenmaal bent. Vraag dus altijd of winkelstops in het programma staan.
Voor een week tot tien dagen ter plaatse komen de meeste offertes grofweg uit tussen 1.200 en 4.000 euro per persoon, zonder internationale vluchten. Die marge is breed omdat uw eigen keuzes zwaarder wegen dan het land. Een Egyptebudget bestaat vervolgens uit zes posten, en slechts één daarvan is de offerte: het landarrangement, de internationale vlucht, eventuele binnenlandse vluchten, de fooien, de entreekaarten en het visum, en ten slotte drankjes, maaltijden buiten het programma en de extra's waarvan u vindt dat u ze niet kunt missen.
De fooien zijn de post die het vaakst wordt onderschat en tegelijk de best te berekenen. Op een begeleide dag met een privé-egyptoloog en een chauffeur houdt u ongeveer 15 tot 20 euro per persoon aan; in een groep ligt dat lager, omdat de gids door iedereen wordt bedacht. Elke cruisenacht komt daar 5 tot 10 euro bij voor de gezamenlijke bemanningspot. Over een reis van tien dagen met vier nachten op het water is dat ruwweg 180 tot 220 euro per persoon, en dat dekt alles: gids, chauffeur, bemanning, kruiers en het voortdurende kleingeld. De gangbare bedragen schuiven mee met de inflatie, vraag uw aanbieder dus naar de actuele stand.
Entreekaarten en visum zijn afzonderlijk klein en samen niet. De gewone tickets zijn bescheiden, maar juist de dingen die mensen het liefst willen zien, worden apart geticket en tegen een meerprijs: de binnenkamer van de piramide van Cheops, het graf van Seti I, het graf van Toetanchamon, het graf van Nefertari en op sommige plaatsen een fotovergunning. Controleer welke in uw pakket zitten en welke u bij de poort betaalt. Het toeristenvisum is een vast bedrag en zit vrijwel nooit in een reissom.
Blijft het dagelijkse geld over. Alcohol is zwaar belast, dus een geïmporteerde fles wijn in een hotel kost ongeveer wat u thuis zou betalen. Reken daarnaast op taxi's, kleine winkels, drankjes en incidentele fotokosten. Het is minder geld dan de meesten verwachten, maar het gaat de hele dag door in kleine bedragen, en zonder kleine biljetten op zak loopt u daar iedere middag tegenaan. De reisverzekering ten slotte zit in geen enkele Egyptereis die wij hebben gezien, en met een niet-restitueerbare cruise en een binnenlandse vlucht in het programma is zij goedkoop afgezet tegen de rest.
Voor de meeste reizigers wel. Het traject tussen Luxor en Aswan is het deel van Egypte dat er nog uitziet als op de oude platen, en u ziet het vanaf het water in plaats van door een busraam. De tempel van Kom Ombo staat direct aan de oever, een paar stappen van de aanlegplaats. De tempel van Edfu ligt een paar kilometer landinwaarts, dus die stop betekent een paardenkoets of minibus aan beide kanten.
Twee eerlijke kanttekeningen. Bij de kleinere stops liggen de schepen in rijen naast elkaar afgemeerd, dus mogelijk loopt u door twee vreemde salons om aan wal te komen. En de sterren op nijlschepen zijn lokale classificaties, niet vergelijkbaar met Europese hotels, dus een vijfsterrenschip voelt niet per se zo aan. Dahabiya's, de kleine zeilboten met ongeveer een dozijn passagiers, zijn rustiger en het gezelschap is er prettiger, maar ze kosten meer en varen langzaam.
Reken bovendien niet in nachten maar in bruikbare dagen, want dat is niet hetzelfde. U gaat rond het middaguur aan boord en u verlaat het schip na het ontbijt, dus vier nachten komen neer op ongeveer drie bruikbare dagen en drie nachten op ongeveer twee. Zet de prijs van het schip daarom af tegen bruikbare dagen in plaats van tegen het getal op het ticket, anders vergelijkt u twee offertes die alleen op papier op elkaar lijken.
De vaarrichting is de tweede rekenfout die geld scheelt. De noordelijke route van Aswan naar Luxor duurt normaal drie nachten en is doorgaans 10 tot 15 procent goedkoper dan dezelfde boot zuidwaarts, omdat de stroming het werk doet en de motor minder draait. Dat is een structurele korting en geen aanbieding, en zij koopt u een andere week: het rustige stuk vooraan, de drukste en heetste tempels in Luxor aan het eind, en aan wal gaan bij dageraad. Vraag ten slotte in welk jaar het schip voor het laatst is gerenoveerd en aan welke kant en op welk dek uw hut ligt. Die twee antwoorden zeggen meer dan het aantal sterren.
De landvariant bestaat en wordt zelden aangeboden, dus u moet erom vragen. Hetzelfde traject tussen Luxor en Aswan is over de weg af te leggen, ongeveer 220 kilometer over een rechttoe rechtaan valleiweg, met hotels aan beide uiteinden. Voor hetzelfde geld slaapt u aan land beter: meer ruimte, een fatsoenlijke douche, een zwembad dat in de middaghitte werkt en een balkon. Een hotelkamer is nu eenmaal beter dan een hut van dezelfde categorie.
Wat u inlevert, is het deel dat de meeste reizigers zich het langst herinneren, plus één echt onhandige dag. Edfu en Kom Ombo liggen tussen de twee steden in, en varend bereikt u ze zonder extra reistijd: het schip meert af, u gaat het korte stuk naar Edfu, komt terug voor de lunch, en Kom Ombo verschijnt later op de dag aan de oever. Over de weg worden diezelfde twee tempels een lange heen-en-terugrit die u er meestal in hard licht afzet. Dat is de zwakste dag van een landprogramma en het enige wat de boot onmiskenbaar beter doet.
De hybride vorm is voor veel mensen de verstandigste. Vaar één traject en slaap aan beide uiteinden een paar nachten aan land in Luxor of Aswan. U betaalt dan cruiseprijzen alleen voor de nachten waarin u ook werkelijk vaart, en hotelprijzen voor de nachten waarin u vooral een kamer wilt. Voor terugkerende bezoekers, voor gezinnen die een zwembad willen en voor iedereen die zich stoort aan een vast vaarschema is dat een volwaardig alternatief in plaats van een compromis.
Oktober tot en met april, en de reden staat op een thermometer. De grote bezienswaardigheden liggen in de openlucht en er is nauwelijks schaduw: niet in Gizeh, weinig in Karnak buiten de zuilenhal, en geen enkele bij Abu Simbel. Grafkamers zijn eerder slechter dan beter, omdat er geen luchtstroom is en zij de warmte van de dag vasthouden. De typische middagtemperaturen in Luxor lopen ruwweg van 23 °C in januari en 25 °C in februari via 29 °C in maart naar 35 °C in april, dan 39 °C in mei en 41 °C in juni, juli en augustus, terug naar 38 °C in september, 34 °C in oktober, 28 °C in november en 24 °C in december. Caïro ligt daar het hele jaar enkele graden onder, en Aswan doorgaans iets boven.
De winter is het hoogseizoen en verdient dat. Er zijn wel drie dingen waarop mensen worden verrast. De nachten zijn echt koud, met in Aswan zo'n 8 °C na zonsondergang, dus u heeft meer nodig dan het laagje dat u voor een warm land inpakte. De dagen zijn kort, de bezienswaardigheden sluiten in de late middag, en een programma dat op een lange middag in de Vallei der Koningen is geschreven, loopt eerder uit het daglicht dan uit de tempels. En bij de kleinere aanlegplaatsen liggen in het hoogseizoen twee, drie of vier schepen naast elkaar, waardoor uitzicht op de rivier uitzicht op andermans salon wordt.
Kerst en oud en nieuw zijn het duurst en het drukst van het hele jaar, en de betere schepen zijn maanden vooruit vol. Februari levert vrijwel hetzelfde weer zonder die toeslag, al tilt de Europese voorjaarsvakantie de prijzen midden in de maand een week of twee op. De tussenmaanden oktober, november, maart en april zijn de beste ruil tussen weer, drukte en prijs; november is de sterkste enkele maand en maart de gelijkwaardige tweede. Het enige voorbehoud vanaf maart is de khamsin, een hete stoffige woestijnwind die een dag of twee een heldere hemel grijs maakt. Dat is de dag voor een museum.
De zomer is goedkoop en zwaar in gelijke mate, en de Rode Zee volgt een tegengestelde curve. De zeetemperatuur bij Hurghada ligt rond 22 °C in januari en februari, 25 °C in april, 29 °C in juni, met een piek van ongeveer 31 °C in augustus, en zakt via 28 °C in oktober naar 26 °C in november. Het water is dus het koudst wanneer de tempels op hun best zijn. September is daarom de meest onderschatte maand: vanaf halverwege zakt de temperatuur merkbaar terwijl de tarieven nog een paar weken op zomerniveau staan. Mei doet aan de voorkant van de zomer hetzelfde.
De eerste beslissing is de luchthaven en niet de maatschappij. Caïro (CAI) is de belangrijkste internationale toegangspoort. Hurghada (HRG) en Marsa Alam (RMF) bedienen de Rode Zee, Sharm el-Sheikh (SSH) de zuidelijke Sinaï, en Luxor (LXR) en Aswan (ASW) zetten u zonder transfer aan de Nijl af, al is hun internationale verkeer dun. Borg El Arab bij Alexandrië (HBE) is een nevenoptie. De veelgemaakte fout is de goedkoopste vlucht naar de kust boeken en daarna vaststellen dat de tempels ver weg liggen: van Hurghada naar Luxor is het zo'n vier uur over de weg.
Een open-jaw-ticket, heen naar de ene luchthaven en terug vanaf de andere, haalt vaak een hele verloren dag uit uw reis en soms ook een binnenlandse vlucht. Caïro in, Luxor uit past bij de klassieke route van piramides naar Nijl; Luxor in, Hurghada uit past bij een reis die met strand eindigt. Controleer wel of het landprogramma die route kan volgen: een cruise die in Aswan eindigt, heeft weinig aan een vlucht die diezelfde ochtend uit Luxor vertrekt.
Charter of lijndienst is de andere keuze met geld erin. Charterstoelen zijn goedkoper, gaan vooral naar de Rode Zee en komen met strakke bagageregels, weinig omboekruimte en geen interline-afspraken, dus geen doorgechipte koffer naar een binnenlandse vlucht en geen vangnet als een vertraging uw aansluiting breekt. Voor een pure strandvakantie is dat prima. Voor alles met Caïro, de Nijl of een binnenlandse aansluiting boekt u lijndienst en beschouwt u het verschil als verzekering.
Binnen Egypte is doorgaans minstens één binnenlandse vlucht nodig, meestal Caïro naar Luxor of Aswan terug naar Caïro. Eén traject verdient zijn ticketprijs niet: Luxor naar Aswan kost met inchecken, transfers en wachten meer tijd dan de rit zelf. De nachttrein tussen Caïro en het zuiden is goedkoper en bespaart een hotelnacht, maar hij is eenvoudig en vaak te laat, dus behandel hem als een budgetkeuze en niet als romantiek. Let bovendien op de bagagelimiet van binnenlandse tickets: die ligt lager dan op het internationale ticket waarmee u aankwam.
Met kinderen is Egypte goed te doen, maar de maand doet dan meer dan het programma. De zomer in Opper-Egypte is voor volwassenen met hittetolerantie een eerlijke ruil en met jonge kinderen een slecht idee. Bouw hoe dan ook zwembadmiddagen in: de dagen beginnen vroeg, de tempels zijn stoffig en onbeschaduwd, en een middag zonder programma redt de avond. Een nijlcruise werkt verrassend goed voor gezinnen, omdat de koffer één keer wordt uitgepakt en het schip zelf de rustplek tussen twee bezoeken is.
Alleenreizen kent in Egypte een structureel nadeel dat geen enkele aanbieder kan wegnemen. Hotel- en huttarieven gaan uit van twee personen op een kamer, dus er komt een eenpersoonstoeslag op het overnachtingsdeel van de reis; op sommige schepen is dat de hele tweede kooi. Vervoer en gids laten zich evenmin delen. Een privéreis voor één persoon kan daardoor in de buurt komen van wat twee personen samen betalen.
De enige echte oplossing is een groepsvertrek met de mogelijkheid een kamer te delen. Dat is geen troostprijs: op de klassieke route reist u toch het grootste deel van de dag met een gids en een groep, en de besparing is aanzienlijk. Wie liever privé reist, kan de toeslag beperken door de reis buiten het hoogseizoen te plannen en door de nachten aan land goedkoper te kiezen dan de nachten aan boord.
Het visum eerst. De meeste bezoekers kunnen kiezen tussen het e-visum vooraf en de balie bij aankomst, en het e-visum is voor de meesten de betere keuze: het haalt één wachtrij weg aan het eind van een lange vlucht en het beëindigt de discussie bij uw eigen incheckbalie. Vraag het aan op het officiële portaal visa2egypt.gov.eg en typ dat adres in de adresbalk in plaats van ernaar te zoeken, want er staat een ring van lijkende sites omheen die een toeslag rekenen en uw paspoortscan bewaren. Wordt uw paspoort binnenkort vernieuwd, doe dat dan vóór de visumaanvraag: het e-visum hangt aan het paspoortnummer.
Dan het geld. Het Egyptische pond is in de praktijk een gesloten munt, dus u neemt euro's of dollars mee en wisselt na de landing. Banken en wisselkantoren weigeren gescheurde, beschreven of sterk gekreukte biljetten, vraag thuis dus om schone nieuwe coupures. Wissel op de luchthaven een klein bedrag en de rest in de stad, waar de koers beter is; hotelbalies zijn het slechtst. Biedt een pinautomaat of een betaalterminal aan om in euro's af te rekenen, weiger dat dan altijd: die koers bepaalt de exploitant van het apparaat.
Kleding en schoenen zijn praktischer dan ze klinken. Losse katoen of linnen met bedekte armen en benen is in de volle zon koeler dan een korte broek, en lichte kleuren verbergen het kalksteenstof beter. Eén grote sjaal is het meest veelzijdige kledingstuk dat u meeneemt: hij dekt uw haar in een moskee, houdt woestijnwind tegen en warmt een koud bootdek na zonsondergang. Neem dichte schoenen met wat grip voor de graven, waar de vloeren gladgesleten zijn en er fijn stof op ligt, plus sandalen voor de rest.
De kleine dingen ten slotte. Egypte werkt op 220 volt met de ronde tweepins-stekker, dus reizigers uit Nederland en België hoeven niets bijzonders mee te nemen behalve een tweede oplader, want hotelkamers hebben zelden genoeg stopcontacten. Een powerbank verdient zijn plaats op lange dagen. Neem ORS-zakjes mee voor het geval dat, omdat uitdroging in die hitte een milde maagklacht in een verloren dag verandert. Egyptische apotheken zijn overigens goed, overal en goedkoop, dus een complete huisapotheek van thuis heeft weinig zin.
De toeristische hoofdader van Caïro, Luxor, Aswan en de kust van de Rode Zee wordt zwaar bewaakt en het hele jaar door druk bezocht. Toeristenvoertuigen worden bij wegcontroles aangehouden, en dat hoort bij het normale beeld. Wat reizigers in de praktijk het meest vermoeit, is niet gevaar maar aandacht: in Gizeh en op de westoever van Luxor wordt u voortdurend aangesproken voor kamelenritten, sjaals en foto's. Met een eigen chauffeur en gids valt dat vrijwel volledig weg.
Voor het reisadvies zelf kijkt u uitsluitend bij uw eigen ministerie, en wel vlak voor vertrek. Voor Nederland is dat het ministerie van Buitenlandse Zaken via Nederlandwereldwijd.nl, voor België de FOD Buitenlandse Zaken via diplomatie.belgium.be. Die adviezen zijn per regio geschreven, dus zoek de concrete plaatsen op uw route op in plaats van het land als geheel. Deze pagina noemt bewust geen niveau of kleurcode, want zo'n aanduiding verandert en een samenvatting van een reisorganisatie is geen bron. Controleer het bovendien vóórdat u iets boekt wat u niet kunt annuleren.
Eén regel die met het reisadvies samenhangt en makkelijk te missen is: wie op Sharm el-Sheikh of Taba aankomt en in de zuidelijke Sinaï blijft, krijgt soms een gratis inreisstempel in plaats van een visum. Dat stempel is geen visum. Het geldt voor een korte periode binnen een afgebakend gebied, en de grens ervan wordt niet op de luchthaven maar bij wegcontroles gehandhaafd. Caïro, Luxor, Aswan en de kust rond Hurghada vallen er ruim buiten. Gaat u ook maar ergens buiten die strook, vraag dan gewoon het volledige visum aan.
Vraag wie de reis ter plaatse werkelijk uitvoert. Veel Egyptereizen worden verkocht door een bedrijf in het buitenland en uitgevoerd door een lokale firma in Caïro. Dat is normaal en vaak beter, maar het verandert met wie u praat als een vlucht verschuift. Laat het uitvoerende bedrijf dus bij naam noemen.
Controleer daarna de details: welke entreetickets inbegrepen zijn en welke extra, de naam van het schip op papier, of Abu Simbel is inbegrepen of een extra is, de eenpersoonstoeslag, de taal van de gids, de aanbetaling en annuleringsvoorwaarden, en wat er gebeurt als een schip wordt gewisseld. Deze reizen worden op aanvraag samengesteld in plaats van kant-en-klaar verkocht, vergelijk dus schriftelijke programma's regel voor regel in plaats van alleen de vanafprijs.
Laat alles wat u zojuist heeft nagevraagd ook schriftelijk vastleggen, en let daarbij op de formulering. Het schip bij naam, de hotels bij naam, het dek van de hut, wat er gebeurt als een van die drie wijzigt, de valuta waarin het restbedrag verschuldigd is, of betalen met een kaart een toeslag kent, en de annuleringstermijnen. Vervangingen komen voor, en de zinsnede dezelfde categorie betekent niet een vergelijkbaar schip. Een offerte die geen namen wil noemen, is niet goedkoper maar vager.
Nog één gewoonte die Nederlandse en Belgische reizigers verrast: veel Egyptische aanbieders nemen een aanbetaling per overboeking of kaart en het restbedrag bij aankomst, contant of per kaart op kantoor, waarbij betalen met een kaart geregeld een toeslag kent. Dat is in Egypte normale praktijk en geen alarmsignaal, maar u wilt het weten voordat u vertrekt, want het bepaalt hoeveel contant geld u door de luchthaven draagt. Vraag dus expliciet wanneer welk deel verschuldigd is en in welke valuta.
De goedkoopste hutcategorie op een nijlschip is het duidelijkste voorbeeld. De lagere dekken bij de achtersteven zijn merkbaar luidruchtiger, en het prijsverschil tussen de dekken is meestal klein, dus u bespaart weinig en hoort vier nachten de motor. Dezelfde redenering geldt voor het schip zelf: het verschil tussen een vermoeid en een recent gerenoveerd schip is in beleving groter dan in prijs, en daarom is de renovatievraag nuttiger dan het sterrenaantal.
De tweede is de verdacht goedkope reis. Een prijs die ver onder alle andere ligt, wordt doorgaans ter plaatse terugverdiend via commissie bij papyrus-, albast- en parfumwinkels en via extra's die stevig worden verkocht zodra u er bent en meegaand bent. U betaalt het verschil in uren in plaats van in euro's, en uren in Luxor midden op de dag zijn duur.
De derde is de losse aansluiting. Een goedkoop internationaal ticket en een apart geboekte binnenlandse vlucht besparen geld tot het moment waarop de eerste vlucht te laat is: dan is niemand u de tweede verschuldigd, uw koffer is niet doorgechipt, en u koopt een nieuw ticket om een schip te halen dat niet wacht. Staat een binnenlands traject dragend in uw programma, zet het dan op dezelfde boeking of bouw er een marge omheen.
De vierde kost geen geld maar een ochtend. Een ballonvaart boven de westoever van Luxor vliegt alleen bij het eerste licht en wordt vaak genoeg afgelast wegens wind om er een reservedag voor nodig te hebben. Plan hem dus niet op uw laatste ochtend. Datzelfde geldt in mildere vorm voor Abu Simbel: sluit uw cruise in Aswan af met een extra hotelnacht, dan wordt het een gewone ochtend in plaats van een race tegen een vaarschema.
De meeste bezoekers, ook reizigers met een Nederlands, Belgisch of ander EU-paspoort, hebben een toeristenvisum nodig. Het is vooraf online te kopen of bij aankomst op de luchthaven. Regels en tarieven veranderen, controleer daarom kort voor vertrek de actuele informatie van het ministerie van Buitenlandse Zaken, in Nederland via Nederlandwereldwijd.nl en in België via diplomatie.belgium.be, in plaats van te vertrouwen op de samenvatting van een reisorganisatie.
De belangrijkste toeristische corridor van Caïro, Luxor, Aswan en de kust van de Rode Zee wordt zwaar bewaakt en het hele jaar door veel bezoekers gebruikt. Voor de Noord-Sinaï en verschillende grensgebieden gelden waarschuwingen van overheden, terwijl de badplaatsen in de Zuid-Sinaï rond Sharm el-Sheikh apart worden behandeld. Raadpleeg het reisadvies van het ministerie van Buitenlandse Zaken voor de concrete plaatsen op uw route, want het is per regio geschreven.
Meestal wel. De meeste organisaties calculeren het basisprogramma en laten u aan beide kanten nachten toevoegen: een paar dagen Alexandrië, een stop aan de Rode Zee of gewoon een langzamere start in Caïro. Laat de extra nachten apart specificeren, zodat u ziet wat elke toevoeging kost, in plaats van een gebundeld totaal te accepteren.
Abu Simbel is de dag waard, of u nu vliegt of rijdt. De kamer in de piramide van Cheops is een hete, nauwe klim naar een lege ruimte met een granieten sarcofaag; sla die over, tenzij het idee zelf u trekt. Het graf van Nefertari kost een veelvoud van een gewoon ticket voor de vallei, en de beschilderde wanden horen bij de best bewaarde van Egypte.
Voor een week tot tien dagen ter plaatse komen de meeste offertes grofweg uit tussen 1.200 en 4.000 euro per persoon, zonder internationale vluchten. Die marge is breed omdat het seizoen, de groepsgrootte en het niveau van hotel en schip zwaarder wegen dan het land zelf. Reken daarbovenop op fooien, het visum, de apart geticketde graven en uw verzekering. Vraag altijd om een volledige lijst van inbegrepen onderdelen voordat u twee totalen vergelijkt.
Op een begeleide dag met een privégids en een chauffeur houdt u ongeveer 15 tot 20 euro per persoon aan, en elke cruisenacht komt daar 5 tot 10 euro bij voor de gezamenlijke bemanningspot. Over tien dagen met vier nachten op het water is dat ruwweg 180 tot 220 euro per persoon. In een groep ligt het lager. De gangbare bedragen schuiven mee met de inflatie, vraag uw aanbieder dus naar de actuele stand en neem vanaf het begin kleine biljetten mee.
Het kan aan land. Luxor en Aswan liggen ongeveer 220 kilometer uit elkaar over een eenvoudige valleiweg, en een hotelkamer is ruimer en comfortabeler dan een hut van dezelfde categorie. U levert wel de tempels van Edfu en Kom Ombo in als vanzelfsprekende stop: over de weg worden dat een lange heen-en-terugrit en meestal hard middaglicht. De hybride vorm, één vaartraject met hotelnachten aan beide uiteinden, lost dat voor de meeste reizigers het beste op.
Het kan, en het is veruit de goedkoopste periode, maar weet wat u koopt. Luxor en Aswan zitten in juni, juli en augustus rond 41 °C, de bezienswaardigheden liggen vrijwel onbeschaduwd in de zon en alle excursies verschuiven naar het eerste ochtendlicht. Voor hittebestendige volwassenen is dat een eerlijke ruil, met jonge kinderen niet. De Rode Zee is in die maanden juist op zijn best, dus een zomerreis met het zwaartepunt aan de kust is een prima vakantie.
Inreisregels, openingstijden, reisadviezen en wisselkoersen veranderen. Controleer ze bij de bron, niet hier.
Geschreven en gecontroleerd door de redactie van Rondreis Egypte · Laatst gecontroleerd op . Inreisbepalingen, prijzen en openingstijden veranderen — controleer alles wat ertoe doet bij de officiële instanties waarnaar deze pagina verwijst.
Reis plannen
Een echt programma met echte prijzen, meestal binnen 24 uur. Er is niets geboekt en er wordt niets in rekening gebracht totdat u akkoord gaat.
8 dagen · Klassiek Egypte
De route die de meesten als eerste kiezen, in de lengte waarvoor hij bedoeld is: Gizeh en het Grote Egyptische Museum, daarna een vlucht naar Luxor en vier nachten varen tot aan Aswan.
vanaf US$2.135 / per persoon
8 dagen · Nijl & Rode Zee
Deze reis gaat zonder schip. Gizeh en het Grote Egyptische Museum, een nacht in Luxor voor beide oevers, twee nachten aan de Rode Zee en dan terug naar Caïro voor de Citadel, het koptische Caïro en de koninklijke mummies.
vanaf US$2.040 / per persoon
10 dagen · Klassiek Egypte
Vijf nachten in Caïro, aan weerszijden van een vaartocht van vier nachten van Luxor naar Aswan. De dagen in Caïro zijn privé, alleen uw gezelschap en een gids; de bezichtigingen vanaf het schip deelt u met een kleine groep.
vanaf US$2.635 / per persoon
