Vluchten naar Egypte: luchthaven en route goed kiezen

Vluchten naar Egypte: welke luchthaven bij uw reis past

Voor bezoekers zijn in Egypte een handvol luchthavens van belang. Caïro (CAI) is de belangrijkste internationale toegangspoort. Hurghada (HRG) en Marsa Alam (RMF) bedienen de kust van de Rode Zee. Sharm el-Sheikh (SSH) bedient de zuidelijke Sinaï. Luxor (LXR) en Aswan (ASW) zetten u zonder transfer aan de Nijl, al is hun internationale verkeer dun. Borg El Arab bij Alexandrië (HBE) speelt een bijrol. De juiste keuze volgt de opzet van uw reis en niet de ticketprijs.

De veelgemaakte fout is de goedkoopste vlucht naar de Rode Zee boeken en dan merken dat de piramides en de Nijltempels ver weg zijn. Van Hurghada naar Luxor is het een lange rit, meerdere uren per richting. Caïro vanaf de kust bereiken betekent een binnenlandse vlucht of bijna een hele dag op de weg. Draait uw reis vooral om de antieke bezienswaardigheden, vlieg dan naar Caïro. Gaat het vooral om duiken en de zee, vlieg dan naar de kust.

Het helpt om eerst de vorm van het land voor ogen te hebben en pas daarna aan luchthavens te denken. Vrijwel alles waarvoor bezoekers komen, ligt op een smalle strook Nijldal, plus de kust van de Rode Zee en de Sinaï. De weg van Caïro naar Aswan meet ruim 900 kilometer, en Caïro naar Luxor kost over de weg zo'n negen uur. De Sinaï ligt bovendien aan de overkant van de Golf van Suez, volledig los van het dal. Die afstanden veranderen een goedkoop ticket in een verloren dag, en geen enkele slimme boeking maakt ze korter.

De praktische toets is eenvoudig. Schrijf de eerste drie dingen op die u werkelijk wilt zien, in de volgorde waarin u ze wilt zien. Staan er twee of meer antieke plaatsen op, dan is Caïro uw luchthaven. Liggen alle drie onder water, dan is het de kust. Is de lijst echt verdeeld, dan maakt u een reis met twee bases, en dan is de paragraaf verderop over de luchthaven bij uw reisvorm degene om te lezen.

Caïro voor de klassieke route

Cairo International is het belangrijkste knooppunt van het land en het juiste aankomstpunt voor de standaardreis: de piramides van Gizeh, het Egyptisch Museum, daarna zuidwaarts naar Luxor en Aswan. Het heeft de grootste keuze aan luchtvaartmaatschappijen, de dichtste frequentie en als enige luchthaven een serieus binnenlands netwerk. Het heeft bovendien meer dan een terminal, en wisselen daartussen kost tijd. Staat uw binnenlandse aansluiting op een apart ticket, dan gaat u door de paspoortcontrole, haalt u uw bagage op en checkt u opnieuw in. Reken in uren, niet in minuten.

De terminals liggen ver genoeg uit elkaar om van een overstap een verplaatsing te maken in plaats van een wandeling. Laat daarom al bij het boeken bevestigen welke terminal elke vlucht gebruikt, en zoek dat niet pas bij aankomst uit. Dat weegt het zwaarst op de terugweg, wanneer een vertraagde binnenlandse vlucht uit Luxor of Aswan dezelfde middag nog een internationaal vertrek moet worden. Eén vraag bij het boeken haalt dat probleem er volledig uit.

Het aankomsttijdstip is de tweede afweging. Caïro verwerkt veel nachtelijk verkeer, en een ticket dat om drie uur 's nachts landt, heeft u stilzwijgend een hotelnacht en de eerste ochtend van de reis in rekening gebracht. Op een reis van zeven nachten is dat een merkbaar deel van wat u betaalde. Is het prijsverschil tussen een landing overdag en een landing diep in de nacht bescheiden, neem dan de landing overdag. Dat voordeel is meteen zichtbaar, terwijl de besparing dat nooit is.

Hurghada en Marsa Alam voor de Rode Zee

Hurghada is de drukste luchthaven aan de Rode Zee en vangt sterk seizoensgebonden verkeer uit heel Europa op, veel daarvan charter. Marsa Alam ligt verder naar het zuiden, is rustiger en bestaat vooral voor de hotels en riffen aan dat stuk kust. Beide liggen op enkele uren rijden van Luxor, en zo zien de meeste Rode Zee-vakantiegangers de Nijltempels. Buiten het seizoen dunt het lijnaanbod uit, en u komt mogelijk uit bij een overstap in Caïro, dus controleer wat er in uw maand daadwerkelijk vliegt.

Hurghada is de kustluchthaven op het vasteland die zich met de Nijl laat combineren, en daarin zit zijn hele voordeel. Luxor ligt zo'n vier uur rijden verderop, dwars door de Oostelijke Woestijn. Dat maakt een lange dagtocht mogelijk en een overnachting erbij eenvoudig. De Sinaï heeft daar geen tegenhanger voor. Moet uw reis zowel de tempels als een stuk strand bevatten, dan haalt een landing in Hurghada het meeste gedoe weg: één binnenlandse vlucht in plaats van twee, een chauffeur in plaats van een tweede luchthaventransfer, en geen dag die in het vervoer verdwijnt.

Waar u logeert, verandert hoe die luchthaven aanvoelt. El Gouna ligt 25 kilometer naar het noorden en is aanzienlijk verzorgder dan de hoofdstrip, dus de luchthaven bedient een rustiger vakantie dan zijn aankomsthal doet vermoeden. Marsa Alam ruilt keuze aan vluchten in voor rust en voor riffen waar minder overheen is gegaan. Die ruil is eerlijk: minder verbindingen in de tussenmaanden, en een langere rit over de weg als u daarna alsnog naar Luxor wilt.

Sharm el-Sheikh en de Sinaï-regels

Sharm el-Sheikh bedient de zuidelijke Sinaï: de riffen voor Ras Mohammed, Dahab verderop aan de kust en de woestijnweg naar het Catharinaklooster. Rechtstreekse verbindingen vanuit meerdere Europese landen waren na 2015 jarenlang opgeschort en zijn sindsdien hervat, waarbij de capaciteit per seizoen en markt blijft verschuiven. De Sinaï heeft bovendien een eigen inreisregel. Wie binnen het resortgebied in de zuidelijke Sinaï blijft, krijgt vaak een gratis, beperkte inreisstempel in plaats van een volledig toeristenvisum, maar die dekt Caïro en de Nijl niet. Laat de actuele voorwaarden voor het boeken bevestigen.

Het detail dat de meeste mensen missen, is waar die beperking wordt gehandhaafd. Niet op de luchthaven, maar bij controleposten langs de weg wanneer u het gebied verlaat. De fout komt daardoor halverwege een excursie aan het licht en niet bij aankomst. Caïro, Luxor, Aswan en de kust rond Hurghada liggen er ruim buiten, en alles aan de Nijl eveneens. Verschillende bronnen beschrijven het toegestane gebied bovendien verschillend, wat op zichzelf al reden tot voorzichtigheid is. Zou ook maar een deel van uw reis die strook kunnen verlaten, vraag dan gewoon het volledige visum aan.

Wat Sharm u wel oplevert, is het water. Nationaal park Ras Mohammed ligt op de zuidpunt van het schiereiland, waar de Golf van Suez en de Golf van Akaba samenkomen met de open Rode Zee, en de Straat van Tiran voegt daar ten noordoosten van de stad een tweede cluster riffen aan toe. Dit is het beste duiken van Egypte, en duikers vliegen er gericht naartoe. Wat het u niet oplevert, is de Nijl. Vanuit Sharm betekenen de tempels vliegen, doorgaans via Caïro, en daarmee wordt een uitstapje een aparte etappe van de vakantie, met eigen logistiek en eigen kosten.

Luxor en Aswan: direct aan de Nijl

Luxor vangt wat internationaal verkeer op, overwegend seizoensgebonden en overwegend uit Europa, plus binnenlandse vluchten uit Caïro. Aswan is grotendeels binnenlands. Rechtstreeks daarheen vliegen bespaart u een dag als de Nijl het hele doel van de reis is. Het nadeel is de kwetsbaarheid: deze dienstregelingen zijn dun, ze worden op korte termijn samengevoegd of geschrapt, en na een gemiste aansluiting zijn er weinig alternatieven. Begint de volgende ochtend een cruise of een rondreis, kom dan aan met een dag marge.

Welke van de twee u nodig hebt, hangt af van de richting waarin u over de rivier reist. Cruises tussen Luxor en Aswan varen beide kanten op, dus de luchthaven die bij u past is die aan het uiteinde waar uw schip begint. Dat is een vraag voor de organisator en niet voor de zoekmachine. Aswan is daarnaast het vertrekpunt voor Abu Simbel, waar de korte vluchten meestal op de bezoektijden bij de tempels zijn afgestemd.

Het advies om met een dag marge aan te komen is geen voorzichtigheid om de voorzichtigheid. Juist dunne routes worden samengevoegd zodra de bezetting tegenvalt, en achter een geschrapte vlucht naar Luxor staat in een rustige maand mogelijk pas de volgende dag een alternatief. Een nacht in Luxor kost een fractie van wat een gemiste afvaart kost, en u krijgt er een avond bij de Luxortempel voor terug.

De luchthaven kiezen bij de reis die u werkelijk boekt

De meeste reizen vallen in een van vier vormen, en elke vorm heeft een voor de hand liggend antwoord. Maakt u de klassieke eerste kennismaking, met piramides en Egyptisch Museum gevolgd door Luxor en Aswan, dan landt u in Caïro en overbrugt u de lange etappe naar het zuiden met een binnenlandse vlucht of met de nachttrein. Alles wat daarvan afwijkt, kost extra tijd en geld zonder dat er iets tegenover staat.

Voor een pure duikreis is Sharm el-Sheikh de aangewezen luchthaven als de duikplaatsen de hoofdzaak zijn, en Hurghada of Marsa Alam wanneer strand en rif ongeveer even zwaar wegen. Voor een strandvakantie met de tempels erbij landt u in Hurghada, want de rit van vier uur naar Luxor is de enige versie van die combinatie die niet uit twee aan elkaar geplakte reizen bestaat. Draait een korte reis volledig om de Nijl, vlieg dan rechtstreeks naar Luxor of Aswan en neem de dunnere dienstregeling op de koop toe, in ruil voor de dag die dat scheelt.

De vijfde vorm is de lastige: twee weken met Caïro, de Nijl en een fatsoenlijk stuk zee. Daar verdient een open-jaw-ticket zijn geld terug, meestal Caïro in en Hurghada uit, zodat de reis in één richting loopt en u geen enkele etappe twee keer aflegt. Leg dat patroon vast voordat u iets gaat prijzen, want alle arrangementen op de grond worden gebouwd rond de luchthaven waar u landt en de luchthaven waar u vertrekt.

Voor reizigers uit Nederland en België

Welke routes vanaf Schiphol of Brussel non-stop worden gevlogen, ligt niet vast. Het is een kwestie van seizoen en markt, en maatschappijen passen Egyptische routes vaker aan dan die naar veel andere bestemmingen. Wat wel bruikbaar is, is het patroon: vanaf de grote luchthavens is Caïro doorgaans rechtstreeks bereikbaar, en vanaf de kleinere luchthavens gaat het andersom, met rechtstreekse vluchten naar de kust en een overstap voor Caïro. Zoek voor uw eigen vertrekluchthaven op wat er in uw reismaand vliegt, en niet wat er vorig jaar vloog.

Vertrekt u vanaf een regionale luchthaven, tel dan de rit naar Schiphol of Brussel gewoon bij uw reisdag op. Bij een vertrek in de vroege ochtend maakt die rit een overnachting bij de luchthaven soms noodzakelijk. Zet die nacht bij de prijs van het goedkopere ticket op en kijk dan opnieuw. Soms blijft het voordeel staan, en soms verdwijnt het helemaal.

Voor het reisadvies kijkt u bij uw eigen ministerie: het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken op Nederlandwereldwijd.nl, en voor reizigers uit België de FOD Buitenlandse Zaken op diplomatie.belgium.be. Wij noemen op deze pagina bewust geen beoordeling, geen kleurcode en geen niveau uit een van beide adviezen. Die veranderen, ze zijn per regio opgebouwd, en een verouderde weergave hier zou u op het verkeerde been zetten op precies het punt waar u zich dat niet kunt veroorloven. De ministeries zijn de bevoegde bron; wij zijn dat niet.

Er zit nog een praktische kant aan. Veel reisverzekeraars richten zich naar het advies van het eigen ministerie, en de beoordelingen van Nederland en België komen niet altijd overeen. Reist u samen met iemand uit het andere land, controleer dan beide adviezen, en doe dat nog een keer kort voor vertrek. Voor de vluchtplanning betekent dat vooral dit: controleer route en advies voordat u iets boekt wat niet te annuleren is.

Rechtstreeks of met overstap

De grote Europese hubs houden in de regel het hele jaar door non-stopverbindingen naar Caïro in de lucht, en de chartercapaciteit naar de Rode Zee is in de winter hoog. Vanaf kleinere luchthavens keert het patroon om: rechtstreekse vluchten gaan naar de kust, en Caïro betekent een overstap. De frequenties verschuiven tussen het zomer- en het winterschema, dus controleer het seizoen waarin u daadwerkelijk reist, en niet wat er vorig jaar vloog.

Een overstap op een hub in de Golf kost extra uren in de lucht, maar is vaak goedkoper en royaler met bagage. De conclusie: vergelijk de totale tijd van deur tot deur en niet alleen de prijs. Een goedkope verbinding die midden in de nacht landt, kost u de eerste dag, en op een korte reis is dat duur.

De keuze tussen die twee soorten hubs is vooral een vraag naar wat u wilt dat waar is wanneer er iets misgaat. Een Europese hub levert een kortere reisdag op en zet u in een tijdzone vlak bij de Egyptische, maar de overstaptijden zijn er vaak krap. Een hub in de Golf maakt de dag langer en biedt een grotere kans op een alternatief op dezelfde dag, simpelweg omdat er op die routes veel vaker wordt gevlogen. Geen van beide is in het algemeen de betere.

Maak die afweging dus op de lengte van uw reis. Op een vakantie van twee weken is de goedkopere route over de Golf goed te verdedigen: de extra uren vallen weg in het geheel en het bagagevoordeel telt door. Op een reis van vijf dagen wegen de uren zwaarder dan het tarief, en dan is de kortste route met de beste aankomsttijd vrijwel altijd de betere koop.

Hoeveel tijd u voor een overstap uitrekt

Eén ticket of twee is de vraag die al het andere bepaalt. Staan beide vluchten op één doorgeboekt ticket, dan is de maatschappij eigenaar van de aansluiting: loopt het eerste deel uit, dan is het omboeken hun probleem en hun rekening. Boekt u de twee vluchten los, dan is het uw probleem, en een gemiste tweede vlucht is eenvoudigweg weggegooid geld. Dat verschil is meer waard dan de besparing waarmee de losse variant mensen meestal verleidt.

Egyptische binnenlandse vluchten worden geregeld verzet, soms met uren en soms daags tevoren. Precies daarom is de marge vóór een internationaal vertrek de laatste plek om op te bezuinigen. Bouw ruimte in in plaats van de krapste aansluiting te boeken die de zoekmachine u verkoopt. Zet de internationale en de binnenlandse etappe waar het kan op hetzelfde ticket, zodat de koffers doorgaan tot de eindbestemming en de verantwoordelijkheid bij de maatschappij ligt.

Is de variant met twee losse tickets onvermijdelijk, behandel de aansluiting dan als een overnachting en niet als een overstap. Een nacht in Caïro voor een ochtendvlucht naar huis haalt deze hele categorie problemen weg, en hij is goedkoper dan het vervangende ticket dat u anders aan de balie koopt. Op de heenweg geldt dezelfde logica omgekeerd: land de dag voor de cruise, niet op de ochtend ervan.

Charter en lijndienst: het verschil waar het op aankomt

Chartervluchten zijn stoelen die reisorganisaties in grote aantallen inkopen. Het grootste deel van het Egyptische charterverkeer gaat naar de Rode Zee, het is seizoensgebonden, en het vliegt vaak op ongunstige tijden. De stoelen worden verkocht met een pakketreis of, steeds vaker, ook los. De haken en ogen zijn reëel: nauwelijks ruimte voor omboeken, krappe bagageregels en geen interline-afspraken, wat betekent: geen doorgecheckte koffer naar een binnenlandse vlucht en geen bescherming als een vertraging uw aansluiting onderuithaalt.

De conclusie is simpel. Voor een pure strandvakantie aan de Rode Zee is charter prima en meestal goedkoper, en een pakketreis brengt een zekerheid mee die een los vliegticket niet heeft. Voor alles wat Caïro, de Nijl of een binnenlandse aansluiting omvat, boekt u lijndienst. Voor de meerprijs krijgt u een ticket dat u kunt omboeken en een maatschappij die verantwoordelijk is voor het halen van uw tweede vlucht. Weet u niet zeker welke reis u maakt, boek dan lijndienst.

Die ongunstige tijden verdienen een eigen alinea. Chartertoestellen worden het seizoen door hard ingezet, en daarom liggen de vertrekken aan de uiteinden van de dag. Een terugvlucht om twee uur 's nachts is bij dit soort tickets geen fout in de boeking maar een normaal onderdeel van de afspraak. Op een week aan zee is dat een ongemak. Op een reis met een binnenlandse aansluiting erachter is het de steen waarop het plan struikelt, want de vlucht die u dan nodig hebt, vliegt op dat uur evenmin.

Let bij een charterstoel ten slotte op wat u precies koopt. Hoort de stoel bij een pakketreis, dan is de organisator verantwoordelijk voor het geheel en niet alleen voor het vervoer. Koopt u dezelfde stoel los, dan valt die bescherming weg terwijl alle beperkingen blijven staan. Dat onderscheid staat zelden groot op de boekingspagina, dus vraag het expliciet voordat u betaalt.

Binnenlandse vluchten binnen Egypte

Het binnenlandse netwerk heeft zijn knooppunt in Caïro. Een vlucht van Caïro naar Luxor of Aswan is kort en vervangt een nachttrein of een lange rijdag. Vluchten van Aswan naar Abu Simbel zijn meestal afgestemd op de bezoektijden bij de tempels. Sharm en Hurghada zijn met Caïro verbonden, maar onderling of met Luxor zelden in bruikbare frequentie. De bagagelimieten op binnenlandse vluchten liggen lager dan die van het internationale ticket waarmee u bent aangekomen, en dienstregelingen verschuiven, dus boek waar mogelijk door en bevestig nog eens.

Niet elke etappe is het vliegen waard. Luxor naar Aswan is het duidelijkste voorbeeld: over de weg is het zo'n drieënhalf uur en door de lucht drie kwartier, maar met inchecken, twee transfers en wachten erbij bent u met het vliegtuig langer onderweg dan met de auto. Dezelfde rekensom geldt voor alles wat over de weg onder de circa drie uur blijft. De etappes die een vlucht wél verdienen, zijn Caïro naar Luxor of Aswan wanneer u de dag wilt houden in plaats van de nacht, Caïro naar de kust en de Sinaï, en Aswan naar Abu Simbel als u de woestijnweg niet twee keer op één dag wilt rijden.

Routes worden zonder veel aankondiging toegevoegd en geschrapt, en dat is het eerlijke voorbehoud bij alles wat hier staat en bij alles wat u elders leest. Controleer de actuele dienstregeling zelf, kort voor uw datum, in plaats van te vertrouwen op een pagina die maanden geleden is geschreven, deze inbegrepen. Draagt een binnenlandse etappe uw hele reis, bijvoorbeeld de vlucht die u bij het schip moet brengen, zorg dan voor een plan B in de vorm van een reservedag en niet in de vorm van een tweede boeking.

Bagage: de vrijstelling die halverwege uw reis verandert

De vrijstelling waarmee u aankomt, is niet de vrijstelling waarmee u verder reist. Binnenlandse tickets in Egypte hanteren lagere limieten dan een internationaal ticket, en charterstoelen naar de Rode Zee zijn opnieuw krapper. Daar loopt u twee keer tegenaan: één keer aan een binnenlandse incheckbalie, en één keer op de terugweg, wanneer er souvenirs bij zijn gekomen in een koffer die al op de grens zat.

Duikers hebben van dit probleem de scherpste versie, want uitrusting is zwaar en juist de vluchten die de duikgebieden bedienen, hanteren vaak de krapste regels. Neemt u eigen spullen mee, lees dan de bagageregeling van het concrete ticket voordat u inpakt, en zet de kosten voor extra bagage in de begroting van de reis in plaats van ze op de luchthaven te ontdekken. Ter plaatse huren is een serieus alternatief; reken dat één keer door tegen de toeslag voor extra bagage.

Het derde punt is het doorchecken. Op één ticket reist uw koffer normaal gesproken door tot de eindbestemming en loopt u zelf tussen de vluchten door. Op losse tickets, en bij de meeste charterboekingen, gebeurt dat niet: u haalt de bagage op, verlaat de hal en checkt opnieuw in. Precies daarom moet de marge tussen twee vluchten ruim zijn. Stel die vraag bij het boeken in plaats van het gunstige antwoord aan te nemen.

Wanneer u boekt, en hoe de prijzen door het jaar lopen

De winter is hoogseizoen voor Egypte, en dat is verdiend. Luxor en Aswan liggen midden in de winter overdag rond de 22 tot 25 graden, en dat is wat zes uur op de westoever aangenaam maakt in plaats van afmattend. Die vraag ziet u terug in de tarieven. Kerst en oud en nieuw vormen de drukste en duurste twee weken van het jaar in het hele land, met de schoolvakanties daar vlak achter, en vluchten, hotels en nijlschepen stijgen tegelijk mee.

Voor december en januari is vier tot zes maanden vooruit boeken niet overdreven. De tussenmaanden oktober, november, maart en april zijn de beste ruil op de kalender: nog warm, merkbaar rustiger en goedkoper in de lucht en op de grond. De hoogzomer is goedkoop om een goede reden, met Luxor en Aswan boven de 40 graden en een middag die zich niet leent voor bezichtigingen, al werkt de Rode Zee het hele jaar door en past de zomer daar prima bij.

Onder dit alles ligt een volgorderegel. Boek de vluchten eerst wanneer u in de winter of rond een feestdag reist, want dan zijn de stoelen weg voordat de arrangementen op de grond een probleem worden. Boek ze als tweede wanneer uw data flexibel zijn en de maand rustig is. Leg in beide gevallen de aankomstluchthaven vroeg vast, want elke transfer, hotelnacht en inscheping wordt daaromheen gebouwd, en die later wijzigen betekent meestal het hele bouwwerk uit elkaar halen.

Open jaw: in bij de ene luchthaven, uit bij de andere

Een open-jaw-ticket brengt u naar de ene luchthaven en haalt u bij een andere weer op, en in Egypte haalt dat vaak een volledig verloren dag uit het schema. Caïro in en Luxor uit past bij de klassieke reis van piramides naar Nijl, omdat u de etappe naar het zuiden dan nooit terugrijdt. Luxor in en Hurghada uit past om dezelfde reden bij een reis die de Nijl met de zee combineert. Op veel routes ligt de prijs dicht bij een gewoon retour, maar niet altijd, dus vergelijk beide varianten voordat u vastlegt.

De besparing zit niet alleen in het tarief. Het is ook de binnenlandse etappe die u niet meer koopt, de transfer die u niet meer uitzit en de dag die anders opgaat aan terugkeren naar het beginpunt. Op een reis van tien dagen is dat een tiende van uw vakantie, en dat is een hoog rendement op een zoekopdracht van tien minuten.

Twee waarschuwingen horen erbij. Controleer of de arrangementen op de grond de route werkelijk kunnen volgen: een cruise die in Aswan eindigt, helpt u niet als uw vlucht naar huis diezelfde ochtend uit Luxor vertrekt. En lees de voorwaarden van beide helften, want sommige open-jaw-combinaties zijn achter de schermen opgebouwd uit losse tickets, en daarmee keren alle aansluitproblemen hierboven gewoon terug.

De papieren die uw maatschappij eerder controleert dan Egypte

De eerste instantie die over uw documenten oordeelt, is niet de Egyptische. Het is de incheckmedewerker op uw eigen vertrekluchthaven, uren voordat iemand in Caïro een mening over u heeft, en de regel die daar wordt toegepast is de geldigheid van het paspoort. Maatschappijen vragen doorgaans zes maanden na aankomst en lezen die af van de datum die in het document staat, niet van de datum die u ongeveer in uw hoofd hebt. Een krap paspoort is daarmee een gemiste vlucht in eigen land en geen Egyptisch probleem. Controleer de actuele eis en de datum nu, en niet bij de gate.

Een vooraf aangevraagd e-visum beslecht diezelfde discussie in uw voordeel, want u landt dan met een document in plaats van met een voornemen. De aanvraag loopt via het officiële Egyptische portaal visa2egypt.gov.eg, u uploadt een foto van de gegevenspagina van uw paspoort, en de goedkeuring komt per e-mail terug. Print die uit. Telefoons lopen leeg, de wifi op luchthavens is onbetrouwbaar, en een goedkeuring die alleen op een dood toestel staat, is hetzelfde als geen goedkeuring.

Twee valkuilen zijn het benoemen waard. Rond het officiële portaal staat in de zoekresultaten een kring van gelijkende websites, compleet met officieel ogende zegels. Ze dienen een echte aanvraag in, rekenen een opslag, houden een kopie van uw paspoortscan en zijn niet sneller. Bereikte u het formulier niet via een domein dat op .gov.eg eindigt, sluit dan dat tabblad. De tweede valkuil is een paspoort dat tussen aanvraag en vertrek wordt vernieuwd: de goedkeuring hangt aan het paspoortnummer waarvoor ze is afgegeven, dus een nieuw document laat haar stranden. Vernieuw dus eerst het paspoort en vraag daarna pas het visum aan.

Vul het formulier precies in zoals het paspoort is gedrukt, zonder afgekorte voornaam en zonder weggelaten tweede naam. Een naam die niet exact overeenkomt, is een van de vaste redenen waarom mensen bij een balie van een leidinggevende belanden in plaats van gewoon door te lopen. En onthoud dat de goedkeuring niet de toestemming is: de inreisstempel die een grensambtenaar in uw paspoort zet, maakt het verblijf legaal, en die geldt voor een vaste periode. Tel uw dagen vanaf de stempel.

Wat er gebeurt bij de landing in Caïro

De meeste nationaliteiten kunnen bij aankomst een toeristenvisum voor een enkele binnenkomst kopen, bij de bankloketten voor de paspoortcontrole, contant en in harde valuta. Een e-visum is vooraf verkrijgbaar, en sommige paspoorten hebben een vooraf aangevraagd visum nodig, dus verifieer uw situatie voor vertrek bij de Egyptische autoriteiten. Na de paspoortcontrole en de bagageband is de aankomsthal vol en volhardend: velen zullen aanbieden uw bagage te dragen of u te rijden. Taxi-apps werken, en een vooraf geboekte transfer haalt het onderhandelen er helemaal uit.

De visumloketten staan in de hal vóór de paspoortcontrole en worden door banken bemand, niet door de overheid. De handeling zelf is eenvoudig: u koopt een sticker, plakt die in het paspoort en sluit daarna gewoon aan in de rij voor de grenscontrole. Wat het kost is tijd, en dat is erger dan het klinkt, want u staat na een lange vlucht twee keer in de rij en de tweede rij trekt zich er niets van aan dat u de eerste al hebt gehad. Bij een nachtelijke landing met vermoeide kinderen is dat een slechte ruil voor de tien minuten die het formulier online had gekost.

Gebruikt u het loket toch, neem dan contant geld mee in een valuta die het aanneemt. Er staan pinapparaten, maar die vallen vaak genoeg uit om er niet op te gokken. Dit is het enige deel van de aankomstroute zonder terugvaloptie, dus behandel dat geld als onderdeel van uw bagage en niet als iets wat u ter plekke wel regelt.

Voor de rit daarna is een vooraf geboekte transfer in Caïro meer waard dan op de meeste bestemmingen, omdat de aankomsthal druk is en chauffeurs een adres vaak niet op naam kunnen vinden. Ze werken met een speld op de kaart of met een telefoontje naar het hotel, dus zorg dat u beide hebt. Uber en Careem zijn in Caïro breed aanwezig, waarmee de app-variant ook werkt, maar die draait op data: regel een lokale simkaart of een eSIM voordat u die nodig hebt.

Van de luchthaven naar waar u werkelijk slaapt

De vlucht eindigt bij de terminaldeur, de reis niet. Het verkeer in Caïro is in de spits meedogenloos, en vijf kilometer dwars door de stad kan een uur duren, waardoor de transfer naar een hotel bij het plateau van Gizeh een echt stuk van uw dag is en geen formaliteit. Plan de eerste middag daaromheen in plaats van ertegenin.

Aan de kust is de transfer langer en eenvoudiger. Van Hurghada naar Luxor is het zo'n vier uur door de Oostelijke Woestijn, van Sharm naar Dahab rijdt u langs de kust van de Golf van Akaba, en de wegen zelf zijn behoorlijk geasfalteerd en meestal leeg. Wat u niet kunt voorspellen, is het stilstaan. Op de meeste doorgaande routes staan veiligheidsposten, buitenlandse passagiers moeten geregeld hun paspoortgegevens afgeven, en de meeste controles duren een paar minuten terwijl een enkele dat niet doet.

Ga er daarom van uit dat elke rit merkbaar langer kan duren dan de kaart aangeeft, en dat die spreiding met de afstand groeit. Wie u een exacte deur-tot-deurtijd noemt voor een Egyptische rit van vijf uur, doet een gok, en de misrekening komt uit uw dag en niet uit de zijne. Houd op elke transfer uw paspoort of een kopie binnen handbereik, en plan de tijden ruim in plaats van ze uzelf te beloven.

De terugreis: vertrekken vanaf een Egyptische luchthaven

Op Egyptische luchthavens wordt bagage al bij de ingang van het gebouw gescand en later opnieuw bij de gate, dus de rij begint buiten de deur en niet bij de incheckbalie. Dat is geen probleem zolang u erop hebt gerekend, en een echt probleem als u dat niet deed. Dat geldt het sterkst in Hurghada en Sharm el-Sheikh, midden in het winterseizoen, wanneer meerdere chartervertrekken tegelijk worden afgehandeld.

Luxor en Aswan zijn precies het tegenovergestelde soort luchthaven: klein, rustig en snel, maar met weinig personeel en nauwelijks speling zodra er iets misgaat. Bevestig de binnenlandse etappe nog een keer in plaats van ervan uit te gaan, want Egyptische dienstregelingen verschuiven en de aankondiging komt soms pas een dag van tevoren. Voedt die vlucht uw internationale vertrek, dan is dit de ene bevestiging die u echt moet doen.

Duikers hebben op de laatste dagen een harde extra regel. Duikorganisaties adviseren voor het vliegen een oppervlakte-interval van minstens twaalf uur, en in de praktijk meestal langer. Houd de laatste dag daarom vrij van duiken, en let op: ook een binnenlandse vlucht naar Caïro telt daarvoor mee. Reken dus vanaf uw eerste vlucht en niet vanaf uw vlucht naar huis.

Houd tot slot de laatste ochtend vrij van bezichtigingen wanneer uw vlucht voor het middaguur gaat. De verleiding om onderweg naar de luchthaven nog één plaats mee te pakken is groot, en daar gaan reizen mis, want Egyptische reistijden zijn variabel op een manier waarop een vast vertrekslot dat niet is. Een langzaam ontbijt is een beter einde van de vakantie dan een snelle taxi.