Reistijd
Hoe warm het in Egypte is, valt niet met een getal te beantwoorden, omdat het land in dezelfde week twee heel verschillende klimaten heeft. Caïro zit op typische maximumtemperaturen tussen 19 °C in januari en 35 °C in juli en augustus. Luxor zit tussen 23 °C en 41 °C. Het water van de Rode Zee beweegt tussen 22 °C en 31 °C. Deze pagina loopt alle twaalf maanden door en zegt erbij wat de getallen niet laten zien.
Alle waarden op deze pagina zijn typische maximumtemperaturen overdag, geen gemiddelden en geen nachtwaarden, en de watertemperatuur geldt voor Hurghada. Het zijn benaderingen, en dat zeggen we erbij, in plaats van te doen alsof een maand zich op een graad nauwkeurig laat vastleggen.
Caïro: 19 °C in januari, 21 in februari, 24 in maart, 28 in april, 32 in mei, 34 in juni, 35 in juli, 35 in augustus, 32 in september, 29 in oktober, 24 in november, 20 in december.
Luxor: 23 °C in januari, 25 in februari, 29 in maart, 35 in april, 39 in mei, 41 in juni, 41 in juli, 41 in augustus, 38 in september, 34 in oktober, 28 in november, 24 in december. Het water van de Rode Zee: 22 °C in januari, 22 in februari, 23 in maart, 25 in april, 27 in mei, 29 in juni, 30 in juli, 31 in augustus, 30 in september, 28 in oktober, 26 in november, 23 in december.
Wie alleen deze drie rijen onthoudt, kan bijna elke maand zelf beoordelen, want het patroon erachter is eenvoudig. Luxor ligt het hele jaar vier tot zeven graden boven Caïro, en dat verschil is in het voorjaar en de zomer het grootst. De zee reageert trager dan de lucht: haar warmste maand is augustus en haar koudste januari en februari, terwijl de luchttemperatuur al in juli piekt en in januari op haar laagst staat.
Uit diezelfde drie rijen valt ook af te lezen waar de bruikbare maanden liggen. Zodra Luxor boven de 35 °C uitkomt, is een volle bezichtigingsdag geen optie meer; zodra het water onder de 24 °C zakt, is een strandvakantie een compromis. Dat laat oktober tot en met april over voor de tempels, mei tot en met oktober voor de kust, en april, oktober en november voor beide tegelijk.
Egypte is langgerekt, en daarin zit de hele verklaring. Van Caïro naar Abu Simbel is het ongeveer even ver als van Londen naar Madrid, en dat ligt allemaal binnen één land. De breedtegraad doet hier precies hetzelfde werk als in Europa, alleen merkt u het binnen dezelfde reis in plaats van tussen twee vakanties.
Beneden-Egypte is de delta: vlak, dicht bebouwd, in de zomer vochtig, met Caïro aan de punt en Alexandrië aan de kust. Opper-Egypte is het smalle dal daarzuidelijk van: droger, heter, en de plek waar de meeste faraonische tempels nog overeind staan. Die droogte is precies de reden dat ze er nog staan. Hetzelfde klimaatverschil dat de monumenten heeft bewaard, bepaalt vandaag hoe zwaar een dag tussen die monumenten is.
Daar komt een derde zone bij die met beide weinig te maken heeft: de kust van de Rode Zee. Daar telt niet de luchttemperatuur maar het water, en dat beweegt veel trager. De lucht boven Hurghada is in augustus bruut terwijl de zee met 31 °C op haar best is, en in januari is het omgekeerd: aangenaam op het strand, fris in het water.
Voor de planning betekent dit dat de vraag zelden luidt hoe warm het in Egypte is, maar hoe warm het is op de plek waar u de meeste uren buiten doorbrengt. Voor een rondreis langs de Nijl is dat Luxor. Voor een strandvakantie is dat het water bij Hurghada of verder zuidelijk. Dat zijn twee verschillende kalenders, en alleen in het tussenseizoen vallen ze samen.
December brengt Caïro 20 °C, Luxor 24 °C en 23 °C in het water. Januari is de koelste maand van het jaar en tegelijk de volste: Caïro 19 °C, Luxor 23 °C, water 22 °C. Februari houdt de aangename temperaturen en raakt de kerst- en oud-en-nieuwtoeslag kwijt: Caïro 21 °C, Luxor 25 °C, water 22 °C.
Dit is het beste weer dat Egypte voor tempels te bieden heeft. Bij 23 °C door Karnak lopen in plaats van bij 40 °C verandert wat een dag oplevert, en de Vallei der Koningen is rond het middaguur draaglijk in plaats van kwellend. Wie in december of januari reist, plant niet om de hitte heen.
De keerzijde zijn de nachten en de zee. Zodra de zon weg is, zakken de temperaturen in Opper-Egypte tot onder de tien graden, en een scheepsdek of een woestijnkamp om zes uur in de ochtend is werkelijk koud; in de Westelijke Woestijn gaat het in de nacht richting het vriespunt. Met 22 tot 23 °C is het water zwembaar, maar niet warm. Ligt uw zwaartepunt op het strand, dan is de winter de verkeerde periode.
Hoe scherp de knik na zonsondergang is, verrast vrijwel iedereen. Luxor en Aswan kunnen om twee uur in de middag comfortabel warm zijn en om negen uur in de avond truienweer, en Aswan zakt na het invallen van de duisternis weleens naar zo'n 8 °C. Daar komt bij dat de dagen kort zijn: op de westoever maakt dat meer uit dan de meesten verwachten, dus plan de Vallei der Koningen voor de vroege ochtend in plaats van te rekenen op een lange middag.
De winter kent één regionale uitzondering. Alexandrië en de noordkust zijn vochtig, krijgen echte winterregen en kunnen van december tot februari grijs en winderig zijn. Dat verrast mensen die overal woestijnweer verwachten, en het is de enige plek in het land waar een dagtrip in januari om andere kleding vraagt dan dezelfde dag in Luxor.
Maart is de maand die wij noemen als iemand om één maand vraagt: Caïro 24 °C, Luxor 29 °C, water 23 °C. Luxor bij 29 °C is warm genoeg om als vakantie te voelen en koel genoeg voor een hele ochtend op de westoever. De ene onbekende is de chamsin, een hete zuidenwind die vanaf eind maart een tot twee dagen achtereen zand kan meebrengen.
April is de overgang: Caïro 28 °C, Luxor 35 °C, water 25 °C. De zee bereikt daarmee een temperatuur die werkelijk warm is, terwijl Luxor met 35 °C nog te doen blijft als u vroeg begint en rond het middaguur stopt. Voor een reis die Nijl en Rode Zee combineert past april beter dan bijna elke andere maand, omdat beide helften werken.
Mei kantelt landinwaarts: Caïro 32 °C, Luxor 39 °C, water 27 °C. 39 °C zonder schaduw in de Vallei der Koningen is geen bezichtiging meer maar duursport, en vanaf half mei is het middaguur in Luxor niet meer bruikbaar. Aan de kust daarentegen is mei uitstekend en voordelig.
De chamsin verdient in deze drie maanden een aparte zin, omdat hij het enige weerverschijnsel is dat een geplande dag echt kan omgooien. Hij komt onvoorspelbaar uit de woestijn, houdt zelden langer dan twee dagen aan en verpest bijna nooit een hele reis, maar hij maakt een heldere hemel grijs en korrelig en brengt het zicht terug tot heel weinig. Overkomt het u, dan is dat de dag voor het museum in plaats van de piramides.
Eén datum is het narekenen waard voordat u de voorjaarsmaanden vergelijkt. Pasen verschuift van jaar tot jaar en verschuift prijzen en drukte mee, en het Egyptische lentefeest Sham el-Nessim valt op de maandag na het koptische Pasen — parken en Nijloevers zitten dan vol. Wie ervan uitgaat dat april vanzelf rustig is, kijkt beter eerst waar Pasen dat jaar landt.
Juni: Caïro 34 °C, Luxor 41 °C, water 29 °C. Juli: Caïro 35 °C, Luxor 41 °C, water 30 °C. Augustus: Caïro 35 °C, Luxor 41 °C, water 31 °C. Dit is het warmste water van het jaar en de hardste lucht.
Bij dit weer bezichtigt u in Opper-Egypte niet meer, in elk geval niet na tien uur in de ochtend. De Vallei der Koningen is een boomloze kalkstenen ketel die zich als een oven gedraagt, en elke zomer raken daar mensen oververhit. Ook het plateau van Gizeh is vanaf de late ochtend zwaar, zonder enige schaduw en met schittering van het gesteente.
Als de zomer uw enige venster is, is de kust de verstandige reis en het Nijldal de moeilijke. De markt ligt dan op zijn dieptepunt, en dat ziet u aan de prijs van alles: schepen, hotels, reisleiding. Wie zijn dagen om de hitte heen kan bouwen, doet echt een goede zaak, en wie dat niet kan, kan de reis beter verzetten.
De zomer heeft twee compensaties die eerlijk genoemd moeten worden. De bezienswaardigheden zijn bij opening vrijwel leeg, en dit is het enige moment in het jaar waarop u alleen in een graf kunt staan. En Caïro blijft bruikbaar, omdat het er een paar graden koeler is dan in het zuiden en de belangrijkste bezienswaardigheden binnen liggen: het Groot Egyptisch Museum, de koptische kerken, het museum aan het Tahrirplein. Een pure stedentrip is in juli dus te doen; een rondreis langs het dal niet.
Er is ook een zomerse uitwijkmogelijkheid binnen het land zelf. Alexandrië is in augustus een paar graden koeler dan Caïro en vangt wind van de Middellandse Zee — in de hoogzomer een van de weinige plekken waar u de hitte kunt ontlopen zonder Egypte te verlaten. En augustus levert een merkwaardige paradox op: de badplaatsen aan de Rode Zee stromen vol met Europees vakantieverkeer, terwijl Luxor en Aswan leger zijn dan in welke andere maand ook.
September: Caïro 32 °C, Luxor 38 °C, water 30 °C. Oktober: Caïro 29 °C, Luxor 34 °C, water 28 °C. November: Caïro 24 °C, Luxor 28 °C, water 26 °C.
Oktober en november zijn voor velen de beste combinatie van het jaar, omdat beide helften van een Egyptereis werken: de tempels zijn te doen, en met 28 respectievelijk 26 °C is het water nog warm. November zit qua luchttemperatuur al bijna op winterniveau, maar heeft een duidelijk warmere zee dan januari.
September is de verlenging van de zomer en wordt vaak onderschat. Met 38 °C in Luxor gelden daar dezelfde regels als in augustus: vroeg eropuit, rond het middaguur binnen.
Binnen september zit wel een duidelijke breuklijn. De eerste helft van de maand is nog volop zomer, de tweede helft is merkbaar beter, en wie in de laatste tien dagen kan reizen, krijgt bijna oktoberomstandigheden. De drukte loopt in dezelfde weken langzaam op; ze staat er niet ineens.
Oktober heeft daarnaast één datum die de kalender kan sturen: het zonnewonder van Abu Simbel rond 22 oktober, wanneer zonlicht het binnenste heiligdom bereikt. Het is een echt fenomeen en het trekt dezelfde drukte als de februari-editie. De eerlijke versie: de tempel is vol, u staat in het donker te wachten en u ziet het kort te midden van een menigte. De meesten hebben meer aan een rustige gewone ochtend bij 34 °C.
Egyptische hitte is droge hitte, en dat verandert meer dan reizigers verwachten — al niet alles in uw voordeel. In de schaduw en bij enige wind is 35 °C in Luxor inderdaad draaglijker dan 30 °C in een vochtig klimaat, omdat zweet verdampt in plaats van op de huid te blijven staan. Dat is de goede helft van het verhaal, en ze helpt minder dan u hoopt zodra het getal boven de 40 °C uitkomt.
De slechte helft is dat u het vochtverlies niet ziet. In een vochtig klimaat waarschuwt een doorweekt shirt u; in Opper-Egypte droogt het zweet zo snel op dat u pas hoofdpijn krijgt en dan pas doorhebt wat er aan de hand is. Daarom drinken ervaren reizigers hier op de klok en niet op de dorst.
De tweede factor is schaduw, en die komt in geen enkele tabel voor. In Gizeh is geen schaduw, in Karnak heel weinig en in Abu Simbel niets wat die naam verdient. Daar komt de ondergrond bij: lichte kalksteen kaatst de zon terug, zodat u de warmte van boven en van onder krijgt en de schittering de hele dag aan uw ogen trekt. Reken bezichtigingsdagen daarom een trap warmer dan het getal.
De derde factor is de airconditioning. Bussen, musea, hotellobby's en scheepssalons draaien koud, en in juli pendelt u de hele dag tussen ruim 40 °C buiten en koelkastlucht binnen. Dat heen en weer is voor veel mensen vermoeiender dan de hitte zelf, en het is de reden dat een dunne extra laag ook in hartje zomer in de dagrugzak hoort.
Ten eerste: het zijn maximumtemperaturen overdag. Het verschil tussen dag en nacht is in Egypte groot, en in de winter zakken de nachten in Opper-Egypte tot onder de tien graden. Veel reizigers pakken in voor een heet land en balen dan. Een fleece en een lange broek horen van november tot en met februari in elke koffer, ook als de dagtabel het tegendeel suggereert.
Ten tweede: schaduw komt in geen enkele tabel voor. 34 °C op een terras en 34 °C op het plateau van Gizeh zijn niet hetzelfde, omdat daar niets staat dat schaduw werpt en het gesteente terugstraalt. Reken op bezichtigingsdagen de hitte een trap hoger dan het getal.
Ten derde: wind en stof. De chamsin kan in het voorjaar een tot twee dagen lang zand brengen en het zicht vlak maken. Aan de Rode Zee zijn er in het noorden het hele jaar winderige periodes, en die kunnen bootdagen op korte termijn doen kantelen, vooral rond Sharm en Hurghada. Ten vierde: de watertemperatuur geldt voor Hurghada. Het diepe zuiden van de kust is het hele jaar iets warmer, en in het noorden zakt het water in februari en maart naar ruim 20 °C, wat een dikker pak met kap verplicht maakt.
Caïro beweegt tussen 19 en 35 °C en is daarmee het hele jaar een paar graden milder dan het zuiden. Het zomerprobleem van de stad is dan ook niet louter de thermometer, maar de combinatie ervan met verkeer en luchtkwaliteit: 35 °C in een file op een Nijlbrug is iets anders dan 35 °C op een dakterras. Daar staat tegenover dat Caïro de meeste binnenruimte van het land heeft en dus ook in een hete maand een bruikbare stedentrip blijft.
Luxor, Aswan en Abu Simbel vormen de hete kern. Luxor loopt van 23 tot 41 °C, en Aswan en Abu Simbel liggen nog zuidelijker en zijn merkbaar heter dan Caïro. In de hoogzomer gaat het diepe zuiden 's middags over de 40 °C en krimpt het buitenprogramma vanzelf tot de vroege ochtend en de avond. Dit is ook het deel van het land met het grootste verschil tussen dag en nacht.
Aan de Rode Zee telt het water: 22 °C in januari en februari, 31 °C in augustus, gemeten bij Hurghada. Het diepe zuiden van de kust is het hele jaar iets warmer, het noorden koeler. De kust is van oktober tot mei aangenaam en in elke maand geschikt om te zwemmen, en daarmee het enige deel van Egypte zonder echt gesloten seizoen.
De Sinaï en de Westelijke Woestijn zijn van oktober tot april op hun best, en daar gaat het bijna nooit om de dag maar om de nacht. Een heldere hemel en droge lucht laten de temperatuur zakken zodra het licht verdwijnt, en in de Westelijke Woestijn gaat het in de nacht richting het vriespunt. Kamperen in de woestijn in de zomer is tegen geen enkele prijs verstandig, en een woestijnnacht in januari vraagt om een echte slaapzak in plaats van een deken.
Alexandrië en de delta volgen een eigen patroon. De stad is vochtig, krijgt echte winterregen en kan in de winter grijs en winderig zijn, terwijl ze in augustus juist koeler is dan Caïro dankzij de wind van de Middellandse Zee. Wie Egypte als één woestijn inschat, heeft het hier het vaakst mis — en in het noorden van de delta is dat verschil in beide seizoenen merkbaar.
Regen speelt in het grootste deel van Egypte geen rol. Caïro krijgt gemiddeld zo'n 20 millimeter per jaar, en Luxor en Aswan kunnen jaren zonder noemenswaardige regen blijven. Wie in het Nijldal reist, hoeft geen enkele dag om een bui heen te plannen en heeft aan een regenjas niets.
De uitzondering is de noordkust. Tussen november en februari komen in Alexandrië en omgeving een paar echt natte dagen samen, met wind erbij. Dat is geen reden om de stad te mijden, wel een reden om een winterse dagtrip daarheen anders in te pakken dan de rest van de reis.
Het ene weerrisico dat respect verdient, zijn plotselinge overstromingen in woestijnwadi's na een zeldzame zware bui. Ze hebben niets met temperatuur te maken en komen zelden voor, maar ze zijn de reden dat een gids in de woestijn soms zonder overleg een route omlegt. Dat oordeel volgt u zonder discussie.
Wind is niet uitsluitend een last. Een tocht met de feloek in Aswan heeft juist betrouwbare wind nodig, terwijl ballonvaarten boven de westoever van Luxor het omgekeerde vragen: rustige ochtenden. Beide zijn daarom de eerste programmaonderdelen die bij ongunstig weer verschuiven, en beide zijn in het voor- en najaar het betrouwbaarst. Plan ze niet op de laatste ochtend van uw verblijf, want dan is er geen dag meer over om ze in te halen.
Zodra de maand vastligt en het getal hoog is, verschuift het probleem van de kalender naar de dagindeling — en daar hebt u het zelf voor het zeggen. De vorm van een hete dag in Egypte is overal dezelfde: eruit bij zonsopgang, klaar rond elf uur, de middag binnen, en in de late namiddag nog één keer naar buiten.
Vroeg betekent hier ook echt vroeg. In juni is een vertrek om vijf uur normaal, en een gids die voor de Vallei der Koningen negen uur voorstelt, doet u geen plezier. Het verschil tussen zeven en negen uur in de ochtend is in Opper-Egypte groter dan het verschil tussen twee maanden op de kalender.
De middag hoort binnen. Musea, koptische kerken, het scheepsinterieur, het zwembad — dat is geen verloren tijd, maar de prijs voor een bruikbare ochtend en avond. Wie de middag toch volplant, betaalt dat de dag erna terug, en meestal gaat het dan ten koste van de beste bezienswaardigheid van de reis.
En kies liever minder. Twee tempels goed zien in de koelte van de ochtend levert meer op dan vier tempels half zien in de hitte. In maart is dat al waar; in juli is het een voorwaarde.
Oververhitting is in de Egyptische zomer een reëel en geen theoretisch risico; elke zomer raken er in de Vallei der Koningen mensen oververhit. Neem meer water mee dan redelijk lijkt, en behandel schaduw als verplichting in plaats van als luxe. Flessenwater is overal verkrijgbaar en goedkoop, dus de beperking is niet de bevoorrading maar het meenemen.
Water alleen is bij langdurig zweten niet genoeg. ORS of elektrolytenpoeder weegt vrijwel niets en is het nuttigste wat er in deze hitte in een dagrugzak zit, ook omdat vochtverlies een lichte maagstoring in een verloren dag verandert. Een paar zakjes zijn hun plek dubbel en dwars waard.
Niet iedereen reageert hetzelfde op deze omstandigheden. Voor kleine kinderen werkt een zomerreis langs de Nijl niet, voor wie slecht tegen hitte kan evenmin, en ook niet voor een eerste reis waarop u alles wilt zien. Herkent u zich daarin, verschuif dan de data in plaats van de hitte uit te zitten. Dat is de enige maatregel die werkelijk helpt, en hij kost niets behalve een andere week.
De paklijst volgt de temperatuur, en wel in twee richtingen tegelijk. Van juni tot en met september bepaalt de hitte alles: de lichtste bedekking die u kunt vinden en meer zonbescherming dan u nodig acht. Wijd, lang katoen of linnen in lichte kleuren werkt in de volle zon beter dan een korte broek en een hemdje, want bedekte armen en benen zijn koeler en verbranden niet.
Van november tot en met februari is precies het omgekeerde de valkuil. De dagen zijn aangenaam, maar het wordt vroeg donker en de avonden zijn koud genoeg voor een fleece en een lange broek. Bijna iedereen pakt in voor een land dat hij zich als heet voorstelt en brengt de avonden daarna binnen door. Een warme laag reist daarom het hele jaar mee, welk getal er ook in de tabel staat.
Verder zijn het steeds dezelfde drie dingen die het verschil maken: een hoed met rand in plaats van een pet, een zonnebril die tegen de schittering van kalksteen op kan, en meer zonnebrandcrème dan u van plan was, want het aanbod is in Egypte dun en duur. Op een open scheepsdek en in de woestijn neemt de wind gewone hoeden mee, dus een koord of kinband is het detail dat achteraf iedereen mist.
Voor een reis met de nadruk op tempels en graven is oktober tot en met april het venster. Daarbinnen zijn maart, oktober en november de aangenaamste mix van warmte, drukte en prijs. December en januari hebben het beste tempelweer en de hoogste prijzen van het jaar in dezelfde weken.
Voor een reis met de nadruk op de Rode Zee werkt het hele jaar, met een kanttekening aan elk uiteinde: in januari en februari is 22 °C zwembaar en niet warm, in juli en augustus is 30 tot 31 °C fantastisch en de lucht aan land bruut.
Voor de combinatie van beide zijn april, oktober en november de maanden waarin geen van beide helften de andere hoeft te dragen. Kunt u uw reisperiode toch niet kiezen, dan is het getal niet het probleem, maar de dagplanning: vroege starts, middagpauze binnen, en liever plekken schrappen dan overal de tijd inkorten.
Gaat de reis vooral de woestijn in — de Westelijke Woestijn, de oases, de Sinaï — dan verschuift het venster naar oktober tot april en telt de nachttemperatuur zwaarder dan de dagtemperatuur. Dat is meteen de reden dat juist januari, met zijn koude en heldere nachten, voor dit soort reizen de sterkste maand is en voor een strandvakantie de zwakste.
De prijs van een Egyptereis beweegt bijna precies tegengesteld aan de thermometer, en dat is de tweede helft van deze vraag. December en januari leveren het beste tempelweer en de hoogste tarieven van het jaar in dezelfde weken op; kerst en oud en nieuw zijn de twee duurste weken op de Egyptische kalender.
In juni, juli en augustus ligt de markt landinwaarts op haar dieptepunt, en dat ziet u terug in de prijs van schepen, hotels en reisleiding. Aan de kust gebeurt in augustus het omgekeerde, omdat het Europese vakantieverkeer de badplaatsen juist dan vult. In één en dezelfde maand lopen de prijzen in de twee delen van het land dus in tegengestelde richting.
De interessantste plek in die curve is september. De temperaturen zakken vanaf halverwege de maand, de zee houdt 30 °C vast en de tarieven staan grotendeels nog op zomerniveau, omdat de markt twee tot drie weken achterloopt op het verbeterende weer. Wie in de laatste tien dagen van september kan reizen, krijgt bijna oktoberomstandigheden tegen augustusprijzen — en dat is de enige plek op de kalender waar goed weer en een lage prijs elkaar echt raken.
Caïro haalt typische maximumtemperaturen van 34 °C in juni en 35 °C in juli en augustus. Luxor zit in alle drie de maanden op 41 °C. Het water van de Rode Zee is dan op zijn warmst, met 29 °C in juni, 30 in juli en 31 in augustus. Voor de kust is dat een goede tijd, voor tempeldagen in Opper-Egypte de moeilijkste.
Overdag helemaal niet koud: Caïro zit in januari op 19 °C en in december op 20 °C, Luxor op 23 respectievelijk 24 °C. De nachten zijn het onderschatte deel. In Opper-Egypte zakken de temperaturen na zonsondergang tot onder de tien graden, en in de Westelijke Woestijn gaat het in de nacht richting het vriespunt. Een scheepsdek in januari in de vroege ochtend is werkelijk koud.
Ja, maar warm is het niet. Het water zit in januari en februari op 22 °C en in december op 23 °C, dus zwembaar, en aan de kust kan het in de avond koel genoeg worden voor een jas. Duikers hebben in deze periode in het noorden een dikker pak nodig. Als het strand het doel van de reis is, liggen de betere maanden tussen mei en oktober.
In augustus, met 31 °C in Hurghada. Juli en september zitten op 30 °C, juni op 29 °C. Het diepe zuiden van de kust is het hele jaar iets warmer dan Hurghada, waarvoor deze waarden gelden. Het koudst is het in januari en februari met 22 °C.
Maart is de maand die wij noemen als iemand om één maand vraagt: Caïro 24 °C, Luxor 29 °C. Warm genoeg om als vakantie te voelen, koel genoeg voor een hele ochtend op de westoever. Oktober en november zijn de sterkste keuze als u de Rode Zee wilt meenemen, omdat het water dan nog op 28 respectievelijk 26 °C zit.
Nee. Het zijn typische maximumtemperaturen overdag, en de watertemperatuur geldt voor Hurghada. Het zijn benaderingen en geen meetreeksen. Nachtwaarden liggen er duidelijk onder, vooral in de winter in Opper-Egypte, en schaduw komt in geen enkele tabel voor: hetzelfde getal voelt op het plateau van Gizeh anders dan op een hotelterras.
Juli en augustus, met Caïro op 35 °C en Luxor op 41 °C. Aswan en Abu Simbel liggen nog zuidelijker en gaan 's middags regelmatig over de 40 °C. Caïro is een paar graden koeler dan het zuiden, maar voelt door verkeer en luchtkwaliteit vaak slechter. Reist u toch in die maanden, plan bezichtigingen dan tussen zonsopgang en de late ochtend en behandel de middag als rusttijd.
Vier tot zeven graden, het hele jaar door. In januari en december is het verschil het kleinst, met vier graden; in het voorjaar en de vroege zomer het grootst, met zeven graden in april, mei en juni. Aswan en Abu Simbel liggen nog verder naar het zuiden en zijn nog een stap heter. Wie zijn dagen op Caïro afstemt, onderschat Opper-Egypte dus structureel.
In het Nijldal en de woestijn is het droge hitte, en dat scheelt: zweet verdampt meteen, dus 35 °C in de schaduw is er draaglijker dan in een vochtig klimaat. Het nadeel is dat u het vochtverlies niet ziet aankomen en pas aan hoofdpijn merkt dat u te weinig hebt gedronken. De delta en de kust rond Alexandrië zijn in de zomer wel vochtig.
Nauwelijks, buiten Alexandrië en de noordkust, waar tussen november en februari een paar natte dagen samenkomen. Caïro krijgt gemiddeld maar zo'n 20 millimeter per jaar, en Luxor en Aswan kunnen jaren zonder noemenswaardige regen blijven. Het ene weerrisico dat respect verdient, zijn plotselinge overstromingen in woestijnwadi's na een zeldzame zware bui.
Alleen met een andere dagindeling. Vertrek bij zonsopgang, wees rond elf uur klaar, breng de middag binnen door en ga in de late namiddag nog een keer naar buiten. Dat werkt, en het levert bijna lege bezienswaardigheden op, maar het is een ander soort reis. Voor kleine kinderen, voor wie slecht tegen hitte kan en voor een eerste reis waarop u alles wilt zien, is het geen goed idee.
Inreisregels, openingstijden, reisadviezen en wisselkoersen veranderen. Controleer ze bij de bron, niet hier.
Geschreven en gecontroleerd door de redactie van Rondreis Egypte · Laatst gecontroleerd op . Inreisbepalingen, prijzen en openingstijden veranderen — controleer alles wat ertoe doet bij de officiële instanties waarnaar deze pagina verwijst.
8 dagen · Klassiek Egypte
De route die de meesten als eerste kiezen, in de lengte waarvoor hij bedoeld is: Gizeh en het Grote Egyptische Museum, daarna een vlucht naar Luxor en vier nachten varen tot aan Aswan.
vanaf US$2.135 / per persoon
8 dagen · Nijl & Rode Zee
Deze reis gaat zonder schip. Gizeh en het Grote Egyptische Museum, een nacht in Luxor voor beide oevers, twee nachten aan de Rode Zee en dan terug naar Caïro voor de Citadel, het koptische Caïro en de koninklijke mummies.
vanaf US$2.040 / per persoon
10 dagen · Klassiek Egypte
Vijf nachten in Caïro, aan weerszijden van een vaartocht van vier nachten van Luxor naar Aswan. De dagen in Caïro zijn privé, alleen uw gezelschap en een gids; de bezichtigingen vanaf het schip deelt u met een kleine groep.
vanaf US$2.635 / per persoon
