Inreisvoorwaarden
Een paspoort voor Egypte is het uitgangspunt van alles op deze website, en wij raden u aan het ook zo te houden. Deze pagina beschrijft welke eisen aan het document zelf worden gesteld, wie ze wanneer controleert en op welk punt een krap paspoort echt duur wordt. Ze noemt geen tarieven en geen doorlooptijden, want daarvoor zijn wij niet de bevoegde instantie.
De eerste vraag gaat over het document: wordt uw paspoort geaccepteerd, is het lang genoeg geldig, heeft het lege pagina's en is het onbeschadigd? De tweede vraag gaat over de toestemming: heeft u een visum of een andere geldige inreisvergunning voor het deel van het land waar u naartoe wilt? Beide worden onafhankelijk van elkaar gecontroleerd, en een ja op de ene helpt niet bij de andere.
Er wordt op drie plekken gecontroleerd. De luchtvaartmaatschappij controleert bij het inchecken of u überhaupt vervoerd mag worden. De paspoortcontrole in Egypte controleert de toestemming. En controleposten langs de weg controleren of u zich mag bevinden waar u op dat moment bent.
De meeste problemen ontstaan bij de eerste plek, dus nog thuis. Dat is de reden dat deze pagina zoveel ruimte besteedt aan het document en zo weinig aan het aanvraagformulier. Hoe de visumaanvraag precies verloopt, staat op onze pagina over het visum voor Egypte.
Het loont om die driedeling letterlijk te nemen, want ze verklaart waarom reizigers op het verkeerde moment gerustgesteld raken. Een goedgekeurd e-visum in uw mailbox zegt niets over de geldigheidsduur van uw paspoort. Een ruim geldig paspoort zegt niets over de vraag of u met de stempel die u bij aankomst krijgt naar Caïro mag rijden. En een toegestane rit naar Caïro zegt niets over de tweede inreis die u nodig heeft zodra de route Egypte tussendoor verlaat. Losse onderdelen, en dus ook los na te kijken.
Bijna alle ellende rond de inreis komt voort uit een verkeerde volgorde en niet uit een gebrek aan kennis. De werkbare volgorde is kort: eerst het paspoort, dan de inreisvergunning, dan pas de onderdelen van de reis die u niet meer kunt annuleren. Wie andersom werkt, boekt een vlucht en ontdekt daarna dat het document eronder wankelt, en op dat moment is elke oplossing duur.
Pak dus op de dag dat u serieus gaat boeken alle paspoorten van het gezelschap tegelijk erbij, en niet alleen dat van degene die de boeking doet. Kijk naar drie dingen: de vervaldatum, het aantal lege pagina's en de staat van het document. Wankelt er één, laat dat paspoort dan eerst vernieuwen en zet de rest van de papierwinkel zolang stil.
Die volgorde is geen pietluttigheid, maar rekenwerk. Een e-visum hangt aan het paspoortnummer waarop het is aangevraagd. Vernieuwt u het paspoort daarna alsnog, dan is de verleende vergunning waardeloos en doet u de aanvraag een tweede keer, met alle wachttijd die daarbij hoort. Andersom kost het u niets: een aanvraag op een nieuw, ruim geldig paspoort gaat gewoon door.
Het aanvragen van de vergunning op het moment van boeken is bovendien het enige punt in het hele proces waar u marge koopt zonder ervoor te betalen. Een aanvraag die vroeg wordt gedaan, mislukt vroeg. Een afgekeurde foto of een vraag over een detail is in de week na het boeken een klein ongemak, en in het laatste uur voor vertrek een echt probleem.
Luchtvaartmaatschappijen hanteren bij het inchecken een geldigheidsregel, doorgaans zes maanden na de inreis, en zij rekenen met de datum die in het paspoort staat, niet met de datum die u ongeveer in uw hoofd heeft. Daarmee wordt een krap paspoort een gemiste vlucht op uw eigen vertrekluchthaven en niet een Egyptisch probleem.
Dat is het vervelende eraan: u hoort het aan de balie, enkele uren voor vertrek, van iemand die de regel niet mag veranderen. Er valt op dat moment niets te onderhandelen, en er bestaat geen toeslag die het probleem oplost.
De bindende eis staat bij het ministerie van Buitenlandse Zaken, in het reisadvies voor Egypte op Nederlandwereldwijd.nl. Controleer die voor de reis en verleng ruim op tijd zodra de termijn ook maar enigszins krap wordt. Reist u vanuit België, dan gelden de adviezen van de FOD Buitenlandse Zaken op diplomatie.belgium.be, en de twee lopen niet altijd gelijk.
Reken de rangorde één keer eerlijk door en de zuinigheid verdwijnt vanzelf. Een spoedverlenging, een omgeboekte vlucht of een verloren eerste reisdag kost een veelvoud van welk visumtarief dan ook. Het paspoort is de goedkoopste post van het hele inreisverhaal zolang u er maanden voor heeft, en de duurste zodra u er dagen voor heeft.
Let ook op de retourkant van de rekensom. De regel telt vanaf de inreis en niet vanaf uw vertrekdatum thuis, en bij een reis van drie weken schuift dat ijkpunt dus mee. Wie een paspoort heeft dat op de heenreis net binnen de marge valt, heeft er op de terugreis niets aan dat de vlucht al betaald is.
In de praktijk is de balie op uw eigen vertrekluchthaven de instantie die als eerste een oordeel geeft, en dat verrast mensen. De reden is eenvoudig: een luchtvaartmaatschappij die iemand zonder geaccepteerd document vervoert, draagt zelf de gevolgen van die beslissing. Daarom wordt daar bij twijfel streng gecontroleerd, en daarom wordt er bij twijfel eerder nee dan ja gezegd.
Dat verklaart ook de toon aan zo'n balie. De medewerker tegenover u voert een regel uit die hij niet zelf heeft bedacht en niet mag oprekken, en hij heeft geen belang bij uw reis. Een vriendelijk gesprek verandert daar niets aan. Wat wél helpt, is het antwoord al op zak hebben voordat u aan de rij begint.
Twijfelt u ergens over, leg de vraag dan schriftelijk voor aan de maatschappij waarmee u werkelijk vliegt, en bewaar het antwoord. Een telefonische toezegging is aan de balie niets waard, want de persoon die haar deed staat daar niet. Een e-mail die u kunt laten zien, wel.
En de instantie erna denkt niet mee met de instantie ervoor. De Egyptische paspoortcontrole controleert de toestemming en niet het oordeel van uw luchtvaartmaatschappij, en de controleposten langs de weg controleren weer iets anders. Elke schakel kijkt naar zijn eigen vraag, en geen enkele schakel repareert een fout uit een eerdere.
U heeft lege pagina's nodig. Een paspoort met nog maar een of twee lege pagina's leidt op een reis met een landgrens ergens tot een discussie. Behandel een bijna vol paspoort als een geval voor vernieuwing en niet als een gok.
Ook de staat van het document telt, en die wordt stelselmatig onderschat. Een golvende gegevenspagina, een ingescheurde folie of een losse kaft kan tot weigering leiden, en die komt meestal eerst van de luchtvaartmaatschappij. Een paspoort dat een wasmachine heeft overleefd, is een geval voor vernieuwing, ook als het nog leesbaar is.
Beide zijn goedkoop op te lossen zolang u maanden de tijd heeft, en helemaal niet meer op te lossen als u drie dagen de tijd heeft. Pak het paspoort erbij op de dag dat u de vlucht boekt, niet op de dag dat u de koffer pakt.
Tel bij het nakijken van de pagina's de hele route mee en niet alleen Egypte. Een inreisstempel en een uitreisstempel per land klinken als weinig, maar een route die Egypte tussendoor verlaat en weer binnenkomt, verdubbelt dat aantal, en een tussenstop onderweg kan er nog iets aan toevoegen. Twee lege pagina's die voor een strandweek ruim voldoende zijn, zijn voor een rondreis met twee landen krap.
Schade heeft daarnaast een bijkomend nadeel dat niemand verwacht: een beschadigde of golvende gegevenspagina laat zich slecht fotograferen, en juist die foto heeft u nodig voor de onlineaanvraag. Wie een moeizame scan uploadt, vraagt om een afgekeurde aanvraag, en dat kost opnieuw dagen.
Iedereen die op zijn eigen paspoort reist, is een eigen geval. Kinderen hebben een eigen paspoort en een eigen aanvraag, en juist het kinderpaspoort is vaak het document dat het dichtst bij de vervaldatum zit: het wordt voor een kortere periode afgegeven en niemand denkt eraan tussen twee vakanties door.
Controleer daarom alle paspoorten van het gezelschap op hetzelfde moment, en doe dat bij het boeken in plaats van bij het inpakken. Eén krap kinderpaspoort houdt in de praktijk het hele gezin tegen, en de ontdekking komt in dat geval op de slechtst denkbare dag.
Voor een gezin is het argument voor een vooraf aangevraagd e-visum sterker dan voor een alleenreizende en niet zwakker. Wie het visum pas bij aankomst koopt, staat met het hele gezelschap eerst bij het bankloket en daarna nog een keer bij de paspoortcontrole, vaak na een landing laat op de avond. Eén volwassene vangt dat op. Vier personen met bagage en een moe kind vangen dat slecht op.
Let bij kinderen extra op de naam. In een kinderpaspoort staan namen soms net anders afgedrukt dan ouders ze gewend zijn te schrijven, en de aanvraag moet de gedrukte versie volgen en niet de huiselijke. Leg het document naast het scherm en neem het teken voor teken over.
Of naast het paspoort andere identiteitsdocumenten worden geaccepteerd, is een vraag voor de Egyptische autoriteiten, en die beantwoorden wij hier bewust niet. Alles op deze pagina gaat uit van het paspoort.
De reden is niet gemakzucht, maar de verhouding tussen moeite en schade. Met deze terughoudendheid kosten wij u in het ergste geval een telefoontje. Een fout antwoord op deze plek kost u een vlucht, en dan de vlucht waarvoor u al betaald heeft.
Wilt u met iets anders dan het paspoort inreizen, haal de informatie dan bij het ministerie van Buitenlandse Zaken of, vanuit België, bij de FOD Buitenlandse Zaken, en laat haar door uw luchtvaartmaatschappij bevestigen. Wij hebben aan deze vraag een eigen pagina gewijd, omdat ze zo vaak wordt gesteld: Egypte met identiteitskaart.
Daar komt een tijdsprobleem bij dat geen enkele reiswebsite oplost. Deze pagina is op de ene dag geschreven en u leest haar op een andere. Wat langzaam verandert, staat hier. Wat snel verandert, staat bij de autoriteiten, en dat onderscheid is precies de reden dat wij op dit punt naar hen doorverwijzen.
Vraag de inreisvergunning aan met de naam precies zoals die in het paspoort staat: geen afgekorte voornaam, geen weggelaten tweede voornaam, geen gokken bij een onduidelijk teken in het paspoortnummer. Een naam op het visum die niet exact overeenkomt met het paspoort is een van de terugkerende oorzaken van gedoe bij aankomst.
De tweede terugkerende fout is een paspoort dat tussen aanvraag en vertrek is vernieuwd. Een e-visum hangt aan het paspoortnummer, en met het oude nummer wordt het waardeloos. Een nieuw paspoort betekent een nieuwe aanvraag op het nieuwe nummer, en die moet voor vertrek geregeld zijn.
Print de vergunning uit. Telefoons raken leeg, de wifi op het vliegveld is onbetrouwbaar, en personeel van de luchtvaartmaatschappij op uw eigen vertrekluchthaven vraagt er soms naar voordat u ook maar een Egyptische ambtenaar ziet. Bewaar de print bij het paspoort en houd een foto als reserve.
Werk bij het invullen bovendien vanaf het document zelf en niet vanaf een nummer dat u ergens genoteerd heeft. Leg het paspoort open naast het scherm, controleer achternaam en voornamen in de volgorde waarin het paspoort ze afdrukt, controleer het nummer tegen de gedrukte regel, en controleer de vervaldatum. Het kost twee minuten extra en haalt de meest voorkomende oorzaak van oponthoud weg.
Bij de onlineaanvraag hoort een afbeelding van de pagina met uw pasgegevens, en dat is voor veel mensen het moment waarop een aanvraag van tien minuten er ineens veertig duurt. Maak de foto van tevoren in plaats van halverwege het formulier, dan heeft u hem klaarliggen wanneer het scherm erom vraagt.
Wat u wilt hebben, is een foto die plat van boven is genomen, bij daglicht, met de hele pagina in beeld en zonder flits over de folie. De terugkerende missers zijn een afgesneden hoek, een schaduw over de machineleesbare regels onderaan de pagina en een lichtvlek die precies op het paspoortnummer valt. Maak er drie en kies de beste in plaats van de eerste te uploaden.
Doe dit voor elk paspoort in het gezelschap in één keer, dan hoeft u het niet nog een avond opnieuw te doen. Bewaar de foto's ergens waar u ze terugvindt, want bij een tweede aanvraag na een paspoortvernieuwing heeft u ze weer nodig, dan alleen van het nieuwe document.
Het formulier vraagt naast de paspoortgegevens en uw reisdata om het adres van uw eerste overnachting. Bij een zelf geboekte stedentrip is dat een kwestie van overtypen. Bij een pakketreis ligt het anders: de eerste nacht is dan vaak een hotel dat uw reisorganisatie heeft geboekt en dat u zelf nooit heeft opgezocht.
Bij een nijlcruise komt daar nog iets bij, want uw onderkomen verplaatst zich. Het adres van de eerste nacht is dan geen vanzelfsprekend gegeven, en de opvarenden die er op het laatste moment achteraan gaan, doen dat meestal in een tijdzone waar niemand de telefoon opneemt. Vraag schriftelijk om naam en adres van het hotel van de eerste nacht voordat u de aanvraag doet.
Bewaar diezelfde regel tekst daarna ergens waar u hem opnieuw kunt tonen, bijvoorbeeld op papier in de handbagage. De paspoortcontrole vraagt er bij aankomst soms ook naar, en op dat punt is een lege telefoonaccu een echt probleem in plaats van een ongemak.
Rond het officiële portaal ligt in de zoekresultaten een ring nagebouwde pagina's, sommige met officieel ogende zegels en met namen die op een overheidsinstantie lijken. Ze zijn geen randverschijnsel: ze kopen advertentieruimte op precies de zoektermen waarmee u begint, dus het eerste resultaat dat u ziet is vaak niet de echte site.
Ze dienen wel degelijk echte aanvragen in. Ze rekenen er alleen een eigen verwerkingstarief bovenop en bewaren een kopie van uw paspoortscan, en sneller is er geen van: uw aanvraag komt in dezelfde wachtrij terecht. U betaalt dus voor het invullen van een formulier dat u zelf ook had kunnen invullen, en levert er de gegevenspagina van uw paspoort bij in aan een partij van wie u niet weet waar die hem bewaart.
De maatregel kost een halve minuut. Typ visa2egypt.gov.eg rechtstreeks in de adresbalk in plaats van ernaar te zoeken, negeer de gesponsorde resultaten volledig, en kijk naar het domein voordat u iets uploadt. Eindigt het niet op .gov.eg, dan is het niet de Egyptische overheid, hoeveel zegels er ook op de pagina staan.
Dit hoort juist op een paspoortpagina thuis, omdat het niet alleen om geld gaat. De scan van uw gegevenspagina is het gevoeligste bestand dat u in dit hele proces de deur uit doet. Een site die daarom vraagt, verdient dertig seconden wantrouwen.
Bij aankomst stempelt de ambtenaar een inreisdatum, en die stempel, niet het e-visum, maakt het verblijf rechtmatig. Hij geldt voor een vaste periode. Tel vanaf de stempel en niet vanaf uw vluchtboeking, en lees wat de stempel werkelijk zegt in plaats van aan te nemen wat u verwachtte.
Te lang blijven is de dure fout. Wie over de termijn heen blijft, betaalt bij vertrek een boete en voert een lang gesprek op een dag waarop een vlucht wacht. Schuift ziekte of een staking u over de datum heen, regel dat dan in het land zelf voordat u naar het vliegveld rijdt, en niet aan de balie.
Een bijzonder geval is de Sinaï-stempel. Wie aankomt in Sharm el-Sheikh of Taba en in het zuiden van de Sinaï blijft, krijgt in bepaalde gevallen een gratis inreisstempel in plaats van een visum. Dat is geen visum, hij dekt een afgebakend gebied en niets daarbuiten, en hij verandert niets aan de eisen aan het paspoort zelf.
Neem dat laatste letterlijk. Caïro, Luxor, Aswan en de kust van de Rode Zee rond Hurghada liggen allemaal buiten dat gebied, en er wordt gehandhaafd bij controleposten langs de weg op het moment dat u de strook verlaat. De fout komt dus niet op het vliegveld aan het licht, maar midden in een dagtocht. Zou ook maar een deel van de reis dat gebied kunnen verlaten, vraag dan het gewone visum aan en denk er verder niet over na.
Maak er daarnaast een gewoonte van de stempel te lezen voordat u de aankomsthal verlaat. Een onduidelijke of ontbrekende stempel is in de hal een vraag van een minuut, en op de dag van vertrek een gesprek van een uur.
Een visum voor een enkele inreis dekt precies dat: één binnenkomst. Een uitstapje naar Petra in Jordanië betekent dat u Egypte verlaat en opnieuw inreist, en daarvoor heeft u een meervoudige inreis of een tweede aanvraag nodig. Dat regelt u voor vertrek en niet aan de grens.
Behandel de landen op zo'n route bovendien als losse dossiers. Egypte, Jordanië en Israël voeren elk hun eigen inreissysteem, hebben elk hun eigen regels per nationaliteit en wijzigen die onafhankelijk van elkaar. Eén antwoord dekt de route niet, en u controleert elk land bij de officiële bron van dat land.
Voor het paspoort zelf heeft dit twee gevolgen. Het eerste is het aantal lege pagina's, want elke grens laat sporen achter en een route met twee landen vult sneller dan u denkt. Het tweede is de geldigheidsmarge: elk land rekent op zijn eigen manier, en het krapste van die rekensommen bepaalt wat u nodig heeft.
Verandert er iets aan zo'n route nadat de vergunning is verleend, kijk dan opnieuw. Een verschoven datum is meestal onschuldig, maar een gewijzigde aankomstluchthaven is dat niet: een aankomst op de Sinaï en een aankomst op het vasteland zijn aan de balie niet hetzelfde geval.
Het paspoort is na de paspoortcontrole niet klaar, en dat verrast reizigers die het na aankomst in de kluis leggen en het daar laten liggen. Op de doorgaande wegen tussen de steden staan controleposten, en buitenlandse passagiers moeten daar routinematig hun gegevens opgeven. Op de routes naar de oases en over de Sinaï worden de inzittenden genoteerd.
Bij die posten telt papier. Een foto op de telefoon is een zinvolle achtervang, maar geen vervanging: de beambte wil het document zelf zien. Datzelfde geldt voor binnenlandse vluchten naar Luxor of Aswan, waarbij u uw paspoort nodig heeft en een schermafdruk u niet verder helpt. Houd het dus binnen handbereik en niet onder in de koffer.
Ook bij het wisselen van geld komt het document terug. Neem uw paspoort mee naar de bankbalie of het erkende wisselkantoor en bewaar de bewijsjes. Dat is geen formaliteit voor de vorm, maar de reden dat u het op een dag in de stad bij u wilt hebben.
De praktische middenweg: draag op verplaatsingsdagen het paspoort zelf bij u en laat het op luie hoteldagen in de kluis, met een papieren kopie op zak. Drie dingen horen sowieso op papier mee te reizen, omdat een telefoon leeg of weg kan zijn: uw polisnummer, het nummer van de alarmcentrale en een kopie van het paspoort.
Dit is de situatie waarin die kopie zich terugbetaalt. Wie een papieren kopie en een foto van de gegevenspagina bij de hand heeft, begint het gesprek met gegevens in plaats van met een geheugen, en dat scheelt in elke stap die erop volgt.
De volgorde is in grote lijnen steeds dezelfde: aangifte doen bij de lokale politie en daarna contact opnemen met de vertegenwoordiging van uw eigen land. Wat er precies nodig is, hoe u de dichtstbijzijnde post bereikt en welk nooddocument in uw geval van toepassing is, staat bij het ministerie van Buitenlandse Zaken, en voor Belgische reizigers bij de FOD Buitenlandse Zaken. Wij noemen hier bewust geen procedure, termijn of bedrag, want die informatie hoort bij hen thuis.
Eén praktische aantekening wel: begin er niet aan op de ochtend van uw terugvlucht. Regel het op de dag dat het gebeurt, in de stad waar u dan bent, en laat uw reisorganisatie of hotel meedenken over het vervoer daarheen. Een dag eerder beginnen is in dit geval het enige dat werkelijk helpt.
De bruikbare vuistregel luidt: controleer het paspoort op het moment dat u over data nadenkt, en niet op het moment dat u de koffer openmaakt. Vernieuwen duurt in drukke periodes langer dan men denkt, en een krap paspoort zorgt bovendien de hele reis lang voor discussies.
Vernieuw als een van de drie voorwaarden wankelt: de geldigheid loopt niet ruim door tot na de geplande inreis, er zijn nauwelijks nog lege pagina's over, of het document is zichtbaar beschadigd. In alle drie de gevallen is vernieuwen de goedkopere keuze, hoe vervelend het op dat moment ook lijkt.
Moet u kiezen tussen vernieuwen en de visumaanvraag: eerst het paspoort, dan de vergunning. Andersom vraagt u een vergunning aan op een nummer dat binnenkort niet meer bestaat.
Kijk daarbij ook één reis verder vooruit. Een paspoort dat voor déze reis nog net voldoet maar voor de volgende krap wordt, vervangt u nu goedkoper dan in de week voor een vertrek. Dat is geen overdreven voorzichtigheid maar eenvoudige planning, en het haalt de hele vraag voor een paar jaar van tafel.
Bij het boeken: alle paspoorten van het gezelschap nakijken op vervaldatum, lege pagina's en staat, en bij twijfel eerst laten vernieuwen. Daarna pas de inreisvergunning aanvragen bij de officiële bron, met de naam exact zoals het paspoort hem afdrukt en met het adres van de eerste overnachting bij de hand.
In de week voor vertrek: de goedgekeurde vergunning uitprinten, de periode erop nalezen en controleren of de aankomstluchthaven nog dezelfde is als bij het boeken. Het reisadvies van uw eigen ministerie nog een keer lezen. Een papieren kopie van het paspoort maken voor onderweg, plus die drie regels met polisnummer en alarmnummer.
Op de reisdag zelf: paspoort, uitgeprinte vergunning en het adres van de eerste nacht in de handbagage, niet in de koffer. Bij aankomst het bankloket als u het nodig heeft, dan de paspoortcontrole, dan de stempel lezen voordat u de hal verlaat.
Wie deze vier dingen op orde heeft, maakt van de inreis een halfuur wachten in plaats van een verhaal achteraf. Moeilijk is geen enkele stap. De reizigers die in de problemen komen, zijn bijna nooit degenen die een stap lastig vonden, maar degenen die de stappen in de verkeerde volgorde deden of de eerste te laat ontdekten.
Voor de vergunning: het officiële portaal visa2egypt.gov.eg. Dat is de officiële aanvraagsite, en voorwaarden veranderen daar als eerste. In de zoekresultaten staat een kring van nagebouwde sites eromheen, sommige met officieel ogende zegels. Heeft u het formulier niet bereikt via een domein dat eindigt op .gov.eg, sluit dan het tabblad en begin opnieuw.
Voor alles wat het portaal openlaat, en voor de eisen aan het document: het reisadvies voor Egypte van het ministerie van Buitenlandse Zaken op Nederlandwereldwijd.nl. Het wordt doorlopend bijgewerkt, en veel reisverzekeraars richten zich ernaar. Vanuit België gelden de reisadviezen van de FOD Buitenlandse Zaken op diplomatie.belgium.be.
Wij noemen op deze pagina bewust geen tarief en geen doorlooptijd. Beide veranderen, beide hangen af van de nationaliteit, en een verouderd bedrag op deze plek kost u in het ergste geval een vlucht. Praktisch advies in plaats van een cijfer: vraag de vergunning aan op het moment dat u de vluchten boekt, niet op de avond voor het inpakken.
Om dezelfde reden geven wij hier geen weergave van de actuele beoordeling uit een van beide reisadviezen. Lees die adviezen bovendien werkelijk in plaats van alleen naar de kaart te kijken: de teksten over Egypte zijn per regio geschreven en worden zonder aankondiging herzien, dus de versie die u een half jaar geleden las, bewijst vandaag niets. Kijk één keer voor het boeken en nog één keer kort voor vertrek.
Twee bronnen, twee verschillende vragen. Het portaal zegt welke weg voor uw paspoort openstaat. Het ministerie zegt wat er verder speelt en per regio geldt. Wie er maar één leest, mist stelselmatig de helft.
Alles op deze website gaat uit van het paspoort, en wij raden u aan het ook zo te houden. Of daarnaast andere identiteitsdocumenten worden geaccepteerd, is een vraag voor de Egyptische autoriteiten die wij hier bewust niet beantwoorden: die informatie haalt u bij het ministerie van Buitenlandse Zaken, vanuit België bij de FOD Buitenlandse Zaken, en u laat haar door uw luchtvaartmaatschappij bevestigen. Naast het document heeft u in elk geval een inreisvergunning nodig.
Luchtvaartmaatschappijen eisen bij het inchecken doorgaans zes maanden geldigheid na de inreis en rekenen met de datum in het paspoort. De bindende actuele eis staat in het reisadvies van het ministerie van Buitenlandse Zaken. Verleng ruim op tijd als de termijn krap wordt: een krap paspoort wordt een probleem op uw eigen vertrekluchthaven, lang voordat Egypte er iets over zegt.
Behandel het als een probleem. U valt daarmee onder de geldigheidsregel die luchtvaartmaatschappijen aan de gate toepassen, en daar valt niets te onderhandelen. Controleer de actuele regel bij het ministerie van Buitenlandse Zaken en bij uw luchtvaartmaatschappij, en vernieuw daarna alsnog als het kan. Vernieuwen duurt in drukke periodes langer dan men denkt.
Genoeg om stempels een plek te geven. Een paspoort met nog maar een of twee lege pagina's leidt op een reis met een landgrens ergens tot een discussie, en die discussie vindt onderweg plaats en niet thuis. Een bijna vol paspoort is een geval voor vernieuwing. Hetzelfde geldt voor zichtbare schade: een golvende gegevenspagina, een ingescheurde folie of een losse kaft kan tot weigering leiden.
Ja, en een eigen inreisvergunning erbij: iedereen die op zijn eigen paspoort reist, is een apart geval. Kinderpaspoorten worden voor een kortere periode afgegeven en zijn daarom vaak het document dat het dichtst bij de vervaldatum zit. Controleer alle paspoorten van het gezelschap op hetzelfde moment, bij het boeken en niet bij het inpakken, en neem de naam bij de aanvraag over zoals het kinderpaspoort hem afdrukt.
Een nieuwe aanvraag op het nieuwe nummer. De vergunning hangt aan het paspoortnummer, en met het oude nummer is ze waardeloos. Regel dat voor vertrek en niet aan de balie. Let er bij de nieuwe aanvraag op dat de naam exact zo wordt ingevuld als hij in het nieuwe paspoort staat, inclusief tweede voornaam.
Op verplaatsingsdagen wel. Op de doorgaande wegen staan controleposten waar buitenlandse passagiers routinematig hun gegevens moeten opgeven, en voor binnenlandse vluchten naar Luxor of Aswan heeft u het document zelf nodig. Een foto op de telefoon is een achtervang en geen vervanging. Op dagen dat u in en om het hotel blijft, kan het paspoort in de kluis en loopt u met een papieren kopie rond.
Het kost een boete en een traag gesprek op de dag van vertrek. Bepalend is de inreisstempel in het paspoort, niet uw vluchtboeking: tel vanaf de stempel en lees wat hij werkelijk zegt. Schuift ziekte of een staking u over de datum heen, regel dat dan in het land zelf voordat u naar het vliegveld rijdt.
Inreisregels, openingstijden, reisadviezen en wisselkoersen veranderen. Controleer ze bij de bron, niet hier.
Geschreven en gecontroleerd door de redactie van Rondreis Egypte · Laatst gecontroleerd op . Inreisbepalingen, prijzen en openingstijden veranderen — controleer alles wat ertoe doet bij de officiële instanties waarnaar deze pagina verwijst.
8 dagen · Klassiek Egypte
De route die de meesten als eerste kiezen, in de lengte waarvoor hij bedoeld is: Gizeh en het Grote Egyptische Museum, daarna een vlucht naar Luxor en vier nachten varen tot aan Aswan.
vanaf US$2.135 / per persoon
8 dagen · Nijl & Rode Zee
Deze reis gaat zonder schip. Gizeh en het Grote Egyptische Museum, een nacht in Luxor voor beide oevers, twee nachten aan de Rode Zee en dan terug naar Caïro voor de Citadel, het koptische Caïro en de koninklijke mummies.
vanaf US$2.040 / per persoon
10 dagen · Klassiek Egypte
Vijf nachten in Caïro, aan weerszijden van een vaartocht van vier nachten van Luxor naar Aswan. De dagen in Caïro zijn privé, alleen uw gezelschap en een gids; de bezichtigingen vanaf het schip deelt u met een kleine groep.
vanaf US$2.635 / per persoon
