Reisvormen
Een vakantie in Egypte heeft zes herkenbare vormen: cultuurrondreis, nijlcruise, strand- of duikweek aan de Rode Zee, cultuur plus strand, woestijnreis of stedentrip naar Caïro. Een week tempels tussen Caïro en Aswan heeft bijna niets gemeen met veertien dagen duiken aan de Rode Zee. Voor een eerste bezoek is de combinatie van cultuur en strand de juiste boeking; hieronder staat bij wie de andere passen.
De standaard cultuurreis is Caïro, dan Luxor, dan Aswan, met de Nijl ertussen. Caïro geeft u Gizeh, Sakkara en de museumcollecties. Luxor geeft u Karnak, de Vallei der Koningen en de tempels op de westoever. Aswan geeft u Philae, de granietgroeven en de weg of de vlucht naar Abu Simbel. Acht tot twaalf dagen is de eerlijke bandbreedte. Onder een week kiest u tussen Caïro en het zuiden, in plaats van beide te zien.
Het is een vermoeiende vakantie. Gidsen starten vroeg om de hitte en de busgroepen voor te blijven, en twee of drie grote bezienswaardigheden per dag zijn de grens voordat ze niet meer binnenkomen. Het verkeer van Caïro kan een uur opslokken voor de oversteek van de rivier. Als uitslapen bij uw idee van vakantie hoort, plan dan rustdagen in of accepteer dat u minder ziet.
Ja, voor drie of vier nachten, en om de rivier in plaats van de tempels. Een nijlcruise is vervoer en hotel in een. De tempels die hij aandoet – vooral Esna, Edfu en Kom Ombo – zijn dezelfde die u vanuit Luxor over de weg zou bereiken; u koopt dus geen exclusieve toegang. Wat u koopt is de rivier: groene oevers met daarachter de rand van de woestijn, en dorpen waarvan de vorm nauwelijks is veranderd. Drie nachten stroomafwaarts vanuit Aswan, vier tegen de stroming in vanuit Luxor, is de standaard.
De grote schepen hebben een echt nadeel. In Edfu en Kom Ombo liggen ze twee en drie dik naast elkaar, dus u steekt andermans salons over om aan wal te komen, en het programma aan boord is dun. Een dahabiya, een klein zeilschip met een handvol hutten, is langzamer, rustiger, merkbaar duurder en meert aan waar de grote schepen niet kunnen komen. Als het budget het toelaat, neem er een. Felucca's zijn goed voor een middag zeilen in Aswan. Er twee nachten op slapen, zonder sanitair, matras aan dek, past bij veel minder mensen dan er boeken.
De Rode Zee is niet één plek. Hurghada is de grootste en dichtst bebouwde, met de goedkoopste vluchten en het meest afgesleten rif voor de kust, dus het goede duiken ligt een boottocht verderop. El Gouna ernaast is op de tekentafel ontworpen, verzorgd en navenant geprijsd. Marsa Alam verder naar het zuiden is rustiger, met betere riffen en een eigen luchthaven, maar weinig eromheen. Op de Sinaï heeft Sharm el-Sheikh de resortmachinerie en de toegang tot Ras Mohammed; Dahab is goedkoper, rauwer en gebouwd rond het duiken vanaf de kant.
De kust werkt het hele jaar. In de winter is het water koel genoeg dat de meesten van december tot maart een dikker duikpak willen, en in Hurghada waait het – precies daarom komt de kite- en windsurfscene in die periode. De zomer is aan land heet maar met zeewind draaglijk, terwijl Luxor dat op hetzelfde moment niet is. Voor een pure strandvakantie volstaat een week. Tien dagen of meer als u duikt en de riffen verder uit de kust wilt bereiken.
Dit is de standaardkeuze en de reden waarom mensen Egypte verkiezen boven een pure strandbestemming. Vijf tot zeven dagen tempels, dan een week aan zee. Hurghada ligt ongeveer vier autouren van Luxor, wat de transfer eenvoudig maakt; Marsa Alam is verder weg, maar de terugvlucht vanaf de eigen luchthaven kan u de terugrit besparen. Doe de cultuur eerst. De tempelhelft bestaat uit vroege ochtenden en lange dagen, en dat wil niemand na een week nietsdoen.
Het past bij stellen en gezinnen die het niet eens zijn over vakantie: de een krijgt de archeologie, de ander het water, en beiden krijgen twee weken in plaats van een compromis. Het is ook de veiligste keuze als u nog niet weet hoeveel oud Egypte u werkelijk wilt. Vijf dagen tempels vertellen u of u voor veertien ervan zou terugkomen.
Twee nachten in de Westelijke Woestijn vanuit Caïro dekken de zwarte vulkaanheuvels en de krijtformaties van de Witte Woestijn, met overnachting in het kamp op een tour vanuit de oase Bahariya. Siwa, ver weg richting de Libische grens, is iets anders: een lange rit, een oase met een eigen Berbertaal en zoutmeren waarin u drijft, en onder de drie of vier dagen niet zinvol. Beide zijn reizen voor het koele seizoen, grofweg oktober tot april. Het reisadvies voor het uiterste westen verandert, controleer het dus bij het ministerie van Buitenlandse Zaken voordat u zich vastlegt.
Woestijnnachten worden werkelijk koud, en de voorzieningen in een echt kamp beperken zich tot een schep. Deze reizen passen bij mensen die de tempels al achter de rug hebben, of die midden in een langer verblijf een hard contrast willen. Twee nachten zijn meestal de juiste dosis. Een week in het zand is een specialistensmaak, en wie niet zeker weet of hij die smaak heeft, heeft hem niet.
Ja, voor drie of vier dagen, en alleen als u een stad wilt en geen rust. Gizeh en Sakkara passen in een dag, de hoofdcollectie van het museum in een tweede, en dan blijft er nog tijd over voor de middeleeuwse stad: de moskeeën en madrassa's langs de al-Muizzstraat, de Khan el-Khalili, de citadel. De meeste rondreizen slaan dit deel helemaal over, en dat is een fout, want het is de helft van Caïro waar nog geleefd wordt en niet alleen bezichtigd.
Wees helder over de prijs daarvan. Caïro is luid, stoffig en slopend, en het verkeer neemt uren die u niet had ingepland. Alexandrië lokt velen als uitstapje en stelt iedereen teleur die antieke ruïnes verwacht, want het meeste van de Ptolemaeïsche stad ligt onder de haven of onder de huidige stad. Ga voor de corniche, de viskeuken en de verbleekte straten uit het vroege twintigste-eeuwse Alexandrië – of ga niet.
Elke vorm heeft een eigen ondergrens, en die ligt hoger dan de meeste reisschema's suggereren. Een stedentrip naar Caïro vraagt drie of vier dagen. Een klassieke cultuurrondreis acht tot twaalf. Een nijlcruise beslaat drie nachten stroomafwaarts vanuit Aswan of vier stroomopwaarts vanuit Luxor, en zit doorgaans binnen zo'n rondreis en niet ernaast. Een strandweek aan de Rode Zee is precies dat: zeven dagen, en tien of meer zodra duiken de hoofdzaak wordt. Twee nachten volstaan voor de Witte Woestijn, terwijl Siwa er drie of vier vraagt. Cultuur plus strand telt beide helften bij elkaar op en komt zo op veertien dagen uit.
Dat zijn nettodagen, en daar gaan de reisdagen nog vanaf. Egypte is voor bezoekers lang en smal: van Caïro naar Luxor is het over de weg ongeveer 650 km, van Luxor naar Aswan zo'n 220 km, en van Caïro naar Aswan ruim 900 km. Een reis van veertien dagen telt veertien dagen, en elke lange overbrugging kost er één, of een flink deel ervan. Lange etappes vliegt u daarom, korte legt u over de weg of over het water af. De vraag is nooit alleen welke verplaatsing het goedkoopst is, maar wat de goedkopere verplaatsing uit het midden van uw vakantie wegneemt.
De veelgemaakte fout is niet te weinig tijd nemen, maar te veel vormen in te weinig dagen proppen. Wie in één week Caïro, een cruise en een strandhotel wil samenbrengen, houdt drie halve reizen over en drie ochtenden die aan koffers en transfers opgaan. Twee vormen in twee weken werkt. Drie vormen in twee weken werkt alleen als de derde een uitstapje van twee nachten is, zoals de Westelijke Woestijn vanuit Caïro. Schrappen levert hier meer op dan toevoegen, en dat voelt tegennatuurlijk bij een bestemming waar u waarschijnlijk maar één keer komt.
De klassieke opzet bestaat omdat zij het vervoer tot een minimum beperkt: twee of drie nachten Caïro, een ochtendvlucht naar Luxor, een schip stroomopwaarts naar Aswan en van daaruit naar huis, rechtstreeks of via Caïro. In dat schema zit één binnenlandse vlucht aan het begin, een stuk rivier dat u verplaatst terwijl u slaapt, en één vlucht terug. Niets wordt herhaald en er wordt niets gereden dat niet gereden hoeft te worden. Voor een eerste bezoek van tien dagen is het nog altijd de sterkste indeling.
De belangrijkste variant loopt de andere kant op en eindigt aan zee. Een schip dat noordwaarts vaart en in Luxor afmeert, zet u op ongeveer vier uur rijden van Hurghada, waardoor de reis de woestijn kan oversteken naar de Rode Zee en daar op het vliegtuig naar huis stapt: geen tweede binnenlandse vlucht en geen terugkeer via Caïro. U ruilt een rustige afsluiting in Aswan in voor een afsluiting aan het strand. Dat is een voorkeur en geen fout, en voor gezinnen is het meestal de betere van de twee.
Wat zelden goed uitpakt, is Egypte behandelen als een reeks dagtochten vanaf één standplaats. Luxor vanuit Hurghada, Abu Simbel vanuit Aswan met terugkeer voor de middag, Alexandrië vanuit Caïro met vertrek voor zonsopgang: het wordt allemaal verkocht, het kan allemaal, en bij elk daarvan zit u het grootste deel van de dag in een voertuig voor een kort verblijf ter plaatse. Is er een overnachting mogelijk, neem dan de overnachting. Houd er bovendien rekening mee dat Caïro het knooppunt van het binnenlandse vliegverkeer is: een route die naar de kust uitwaaiert, terugkeert naar Caïro en opnieuw vertrekt, betaalt die tol twee keer. Routes die in één richting het dal af lopen en eindigen waar een vlucht naar huis vertrekt, werken beter dan routes die dezelfde stad drie keer aandoen.
Oktober tot april is het seizoen voor alles in het binnenland. December en januari zijn het koelst en het volst, en de prijzen in Luxor pieken rond kerst en oud en nieuw. Februari en maart bieden de beste balans tussen weer en drukte en zijn de maanden om op te mikken. Mei en september zijn heet, maar duidelijk rustiger en goedkoper. Juni tot augustus komt in Luxor en Aswan regelmatig boven de veertig graden, wat een vroege start betekent en niets meer na de late ochtend. Te doen is het. Een eerlijke eerste indruk van het land is het niet.
De ramadan schuift elk jaar ongeveer elf dagen naar voren, controleer dus waar hij valt. Bezienswaardigheden en musea blijven open, het verkeer rijdt, en de avonden geven u de beste sfeer van het jaar. De prijs daarvoor is de dag: veel restaurants buiten de hotels sluiten, gidsen en chauffeurs vasten door lange hete dagen heen, en het uur voor zonsondergang leegt de straten omdat iedereen naar huis snelt om te eten.
De maandkeuze valt bovendien anders uit per reisvorm, en daar zit het echte nut van deze vraag. Voor tempels is maart ongeveer het beste wat het jaar te bieden heeft: warm genoeg om als vakantie te voelen, koel genoeg voor een volle ochtend op de westoever. Voor de Rode Zee kantelt het pas in april, wanneer het water rond de vijfentwintig graden komt en echt warm aanvoelt, terwijl Luxor nog te doen blijft. In januari is het water zwembaar maar niet warm, en dat is precies de klacht van wie een cultuurreis in het hoogseizoen met een strandweek afsluit. Voor de woestijn geldt het omgekeerde van alles: koude, heldere nachten zijn daar het product, en de zomer valt af.
Voor bezoekers zijn een handvol luchthavens van belang. Caïro (CAI) is de belangrijkste internationale toegangspoort en het enige knooppunt met een serieus binnenlands netwerk. Hurghada (HRG) en Marsa Alam (RMF) bedienen de kust van de Rode Zee, Sharm el-Sheikh (SSH) de zuidelijke Sinaï. Luxor (LXR) en Aswan (ASW) zetten u zonder transfer aan de Nijl af, al is hun internationale verkeer dun. Borg El Arab bij Alexandrië (HBE) speelt een bijrol. Deze keuze kost of bespaart u meer tijd dan welke vliegverbinding ook, en zij hoort de opzet van uw reis te volgen en niet de ticketprijs.
Per reisvorm valt het simpel uiteen. Draait de reis om de antieke plaatsen, vlieg dan naar Caïro. Is duiken de hoofdzaak, dan is Sharm el-Sheikh de aangewezen luchthaven, en bij strand en rif ongeveer even zwaar wegen Hurghada of Marsa Alam. Voor de combinatie van tempels en strand landt u in Hurghada, omdat de rit van vier uur naar Luxor de enige versie van die combinatie is die niet uit twee aan elkaar geplakte reizen bestaat. Draait een korte reis volledig om de Nijl, dan scheelt rechtstreeks naar Luxor of Aswan vliegen u een volle dag – met als prijs een dunne dienstregeling die op korte termijn wordt samengevoegd of geschrapt. Wie die route neemt, komt met een dag marge aan en begint niet de ochtend erna aan een cruise.
Let ten slotte op het verschil tussen charter en lijndienst, want het valt precies samen met de keuze van uw reisvorm. Voor een pure strandvakantie aan de Rode Zee is charter prima en meestal goedkoper, zeker binnen een pakketreis. Chartertickets kennen echter nauwelijks ruimte voor omboeken, hanteren krappe bagageregels en hebben geen interline-afspraken: geen doorgecheckte koffer naar een binnenlandse vlucht en geen bescherming wanneer vertraging uw aansluiting onderuithaalt. Vertrektijden aan de uiteinden van de dag horen er gewoon bij. Zodra Caïro, de Nijl of een binnenlandse aansluiting in uw reis zit, boekt u lijndienst. En weeg uw koffer in het hotel in plaats van aan de balie: op binnenlandse vluchten liggen de limieten lager dan op de vlucht waarmee u aankwam.
Egypte is ter plaatse goedkoop en minder goedkoop dan het lijkt zodra de tickets optellen. Elke bezienswaardigheid heeft haar eigen ticket, meerdere vragen extra voor afzonderlijke graven of binnenruimtes, en een serieuze dag in Luxor betekent een handvol daarvan. De ticketprijzen worden geregeld verhoogd, reken dus een concrete route door in plaats van te vertrouwen op een getal dat u maanden geleden las. De voorspelbare kosten zijn de vluchten en de strandweek; de cultuurhelft is het deel dat het totaal bepaalt.
Er zijn drie manieren om dit te kopen. Grote touroperators verkopen strandweken aan de Rode Zee goedkoper dan welke onafhankelijke aanbieder ook – als zwembad en rif alles zijn wat u wilt, neem ze. Groepsreizen met vaste data kosten minder dan privéreizen en bewegen in het tempo van de langzaamste persoon. Privé boeken via een organisator met vestiging in Caïro kost in kleine groepen meer per persoon, maar u bepaalt tempo, bezienswaardigheden en gids. Voor de cultuurhelft is dat het deel waarvoor u moet betalen: de gids beslist of iets ervan betekenis krijgt.
Kijk bij een offerte vooral naar wat er niet in staat. Internationale vluchten, het visum, de reisverzekering, fooien en de meeste lunches en diners aan wal vallen normaal gesproken buiten de prijs, net als de betaalde extra's: de binnenruimte van een piramide, afzonderlijke graven, Abu Simbel, een ballonvaart boven Luxor. Bij een nijlcruise zijn de hut en de maaltijden aan boord wel inbegrepen, en dat maakt de vergelijking met een hotelweek misleidend als u de dranken vergeet mee te rekenen. Zet twee offertes daarom nooit naast elkaar op het eindbedrag alleen, maar op het eindbedrag plus dezelfde lijst met uitsluitingen.
Bij de cultuurhelft is de gids geen luxe maar het product. Een grafwand is decoratie totdat iemand uitlegt wat elk beeldregister doet, en het verschil tussen een goede en een slechte gids is in Egypte groter dan bijna waar ook. Wat een serieus aanbod toezegt is een egyptoloog met gidslicentie, en dat is een kwalificatie en geen taal. Wilt u een Nederlandstalige gids, dan is dat een aparte eis: noem hem vroeg en laat hem schriftelijk bevestigen, want hij is bij lange na niet vanzelfsprekend.
Er zit nog een stil verschil in de begeleiding waar zelden naar wordt gevraagd. Reist dezelfde egyptoloog de hele week met u mee, of staat er op elke plaats een andere gids klaar? Beide vormen bestaan en beide zijn gangbaar, maar de tweede is goedkoper en valt uiteen in losse bezoeken zonder rode draad. Bij een reis van tien dagen langs vijftien tempels is die rode draad nu juist het enige wat de tempels uit elkaar houdt.
Voor de andere reisvormen ligt het anders. Een strandweek heeft geen egyptoloog nodig, een duikweek heeft een duikcentrum nodig, en een stedentrip naar Caïro redt zich met een gids voor Gizeh en Sakkara en verder uw eigen benen. Zelfstandig reizen door Egypte kan bovendien prima en goedkoop: binnenlandse vluchten zijn frequent, de nachttrein tussen Caïro en Aswan functioneert, en in de steden komt u eenvoudig rond. De tussenvorm die veel mensen over het hoofd zien, is de beste: zelf reizen en gidsen per dag inhuren op de plaatsen waar het ertoe doet.
Het Egyptische pond is in de praktijk een gesloten munt: buiten Egypte wordt het zelden gevoerd en waar wel, is de marge onbeschaamd. U neemt dus euro's of dollars mee en wisselt na de landing. Op de grote luchthavens staan de bankbalies vóór de paspoortcontrole, precies daar waar ook iedereen langskomt die een visum bij aankomst koopt. Wissel daar een bescheiden bedrag voor de transfer, de eerste fooien en een fles water, en laat de rest tot u in de stad bent, waar de koers beter is. Vraag bij het wisselen thuis om schone, onbeschadigde biljetten: gescheurde, beschreven of sterk gekreukte biljetten worden geweigerd, en oudere Amerikaanse dollarseries eveneens.
Neem contant geld als standaard en de kaart als gemak. Caïro accepteert kaarten veel vaker dan een paar jaar geleden – hotels, supermarkten, apotheken en de betere restaurants – en steeds meer grote bezienswaardigheden verkopen kaartjes aan de kassa of vooraf online. Daarbuiten gaat u uit van contant: taxi's, sapkraampjes, marktkramen, bootslieden, toiletten en elke fooi. Weiger zowel in een winkel als bij een geldautomaat het aanbod om in euro af te rekenen, want die koers bepaalt de exploitant van het apparaat en hij is stelselmatig ongunstiger. Twee kaarten van verschillende aanbieders, apart van elkaar bewaard, is in Egypte geen overdreven voorzichtigheid.
Geldautomaten zijn in steden en toeristische gebieden talrijk, maar behandel ze als aanvulling en niet als plan. Gebruik er een die aan een bankfiliaal hangt en binnen de openingstijden, want een automaat die 's avonds uw kaart inslikt, houdt hem tot de heropening. Rond lange feestdagen en in het weekeinde van vrijdag op zaterdag raken populaire automaten leeg, dus neem geld op vóór een feestdag en niet tijdens. Reken op opnamelimieten die lager liggen dan u lief is. Tot slot: prijzen uit oudere artikelen zijn in Egypte onbruikbaar. Het pond heeft de afgelopen jaren fors aan waarde verloren en de inflatie was hoog, dus behandel elk bedrag dat u online vindt als een grove ordegrootte en niet als een begrotingspost.
Egypte werkt met kinderen beter dan de reputatie van het land doet vermoeden, maar alleen als u minder plant dan u wilt. De piramides zijn absurd groot, de woestijn begint aan het einde van een straat, en kamelen zijn precies zo spannend als een zesjarige hoopt. Wat de reis kapotmaakt is ambitie: te veel tempels per dag, te veel nachten achter elkaar, te weinig middagpauze. De dagvorm die werkt is de halve dag – een tempel of een graf in de ochtend, aan het begin van de middag terug, daarna water en verder niets tot het avondeten.
Daarom is de nijlcruise met kinderen de sterkste van de zes vormen: u pakt één keer uit, er zijn geen hotelwissels en geen transfers bij het ochtendgloren met een half slapend kind, en de middagvaart dwingt de rustpauze vanzelf af. Houd het wel kort. Drie of vier nachten op de Nijl zijn minder riskant dan zeven, want kinderen hebben sneller genoeg van tempels dan volwassenen en vanaf dag vijf wordt hetzelfde dek klein. Heeft u twee weken, hang er dan nachten aan land aan en geen extra nachten op het water: een korte cruise plus een paar dagen aan de Rode Zee is de lichtere reis.
De leeftijd doet er meer toe dan de bestemming. Peuters zijn veruit de moeilijkste groep: zij onthouden de tempels niet, hun slaaptijden botsen met de excursies, en aan boord moet de open reling de hele dag in het oog worden gehouden. Rond vijf of zes beginnen de piramides te werken, en de basisschoolleeftijd is het ideale bereik. Voor Caïro zijn twee volle dagen bij de meeste gezinnen het eerlijke antwoord, drie als u er een langzame dag tussen wilt. Houd bovendien minstens één dag helemaal leeg, want u plant om een slechte dag heen in plaats van te hopen dat hij uitblijft.
Het visum kent twee wegen die bij dezelfde balie eindigen. U vraagt het vooraf online aan in het officiële portaal van de Egyptische overheid op visa2egypt.gov.eg, of u koopt het bij aankomst contant aan een bankbalie in de aankomsthal. De onlineroute bespaart de rij en, belangrijker, laat een aanvraag vroeg mislukken in plaats van in het uur voor vertrek. Typ het adres zelf in de adresbalk: rond het echte portaal staat een ring nagebouwde pagina's die dezelfde aanvraag indienen, er een eigen verwerkingstarief bij rekenen en een kopie van uw paspoortscan houden. Eindigt het domein niet op .gov.eg, sluit dan het tabblad. Uw paspoort moet nog zes maanden geldig zijn, en verblijven rond Sharm el-Sheikh en Dahab lopen soms via een beperkte Sinaï-inreisregeling die Caïro en de Nijl niet dekt.
De tweede bron die u vóór het boeken raadpleegt, is het reisadvies van het ministerie van Buitenlandse Zaken op Nederlandwereldwijd.nl; Belgische reizigers lezen dat van de FOD Buitenlandse Zaken op diplomatie.belgium.be. Die twee lopen niet altijd gelijk, en voor uw dekking telt in de regel het advies van uw eigen land. Het advies is per gebied geschreven en wordt bijgewerkt wanneer de situatie verandert, dus lees de tekst en niet alleen de kaart: voor uw reis telt wat er staat over de gebieden waar u werkelijk komt. Wij zetten hier bewust geen stand van zaken neer, want die zou verouderd zijn op het moment dat het ministerie bijwerkt en wij horen daar niets van.
Pak daarna voor twee klimaten in plaats van één. Overdag is het warm tot heet en zijn bedekkende, lichte kleding en stevige schoenen voor ongelijke tempelvloeren het verstandigst. De nachten zijn een ander verhaal: op een nijlcruise is het dek na zonsondergang fris, en in de Westelijke Woestijn zakt de temperatuur in de winter richting het vriespunt. Veel reizigers pakken alleen voor de hitte en hebben daar op de derde avond spijt van. Zorg ten slotte vroeg voor kleine coupures, want niemand heeft wisselgeld en u heeft ze elke dag nodig.
De hoofdcorridor van Caïro, Luxor, Aswan, de Nijl en de badplaatsen aan de Rode Zee wordt streng bewaakt en is al jaren rustig. Het reisadvies beperkt delen van de Noord-Sinaï en de woestijn bij de Libische grens, en het wordt van tijd tot tijd herzien – lees dus voor het boeken de actuele versie bij het ministerie van Buitenlandse Zaken; Belgische reizigers kijken bij de FOD Buitenlandse Zaken. Het alledaagse probleem bij de grote bezienswaardigheden is hardnekkig verkopen, geen criminaliteit.
De meeste reizigers uit Europa, Noord-Amerika en Australië kunnen een toeristenvisum bij aankomst kopen of vooraf online aanvragen; de onlineroute bespaart de rij op de luchthaven. Uw paspoort moet nog zes maanden geldig zijn. Korte verblijven rond Sharm el-Sheikh en Dahab lopen soms via een Sinaï-inreisvergunning die de rest van het land niet dekt. De regels veranderen, controleer dus de officiële bron voor het boeken.
Ja, en goedkoop. Binnenlandse vluchten zijn frequent, de nachttrein tussen Caïro en Aswan functioneert, en in de steden komt u eenvoudig rond. Wat u opgeeft is de egyptologie. Een grafwand is decoratie totdat iemand uitlegt wat elk beeldregister doet, en het verschil tussen een goede en een slechte gids is in Egypte groter dan bijna waar ook. Velen reizen zelfstandig en boeken gidsen per dag.
Baksjisj hoort bij het dagelijks leven, plan het dus in, in plaats van u eraan te ergeren. Houd voortdurend kleine biljetten bij de hand: voor de man die een poort opent, de chauffeur, het kamerpersoneel, de scheepsbemanning. Gidsen en chauffeurs op een meerdaagse reis verwachten aan het einde een merkbaar bedrag. Zorg vroeg voor kleine coupures, want niemand heeft wisselgeld, en wijs beleefd af wat u niet heeft besteld.
Sommigen wel, meestal een dag of twee. Drink water uit de fles of gefilterd, ook bij het tandenpoetsen, en wees in de goedkoopste zaken voorzichtig met salade en ijsblokjes in plaats van straateten principieel te mijden. Op een zomerreis is de hitte het grotere risico. Uitdroging en hoofdpijn na vier uur in de Vallei der Koningen treffen meer bezoekers dan wat ze ook maar gegeten hebben.
Meer dan bijna elke andere aanvulling in Egypte. Het is een korte vlucht vanuit Aswan of een rit van ongeveer drie uur per richting, met vertrek voor zonsopgang, en de tempels rechtvaardigen beide. De schaal overleeft geen foto. En de merkwaardige geschiedenis evenmin: het geheel is in de jaren zestig in stukken gezaagd en hoger op de oever weer opgebouwd – de naden ziet u nog, als u er eenmaal op let.
Voor één reisvorm wel, voor twee zelden. Een week is ruim voldoende voor een strandvakantie aan de Rode Zee, en werkbaar voor Caïro met een korte nijlcruise erachteraan. Wat niet lukt, is Caïro, de Nijl en het strand in zeven dagen, want dan blijven er drie halve reizen over en gaan drie ochtenden op aan koffers en transfers. Heeft u maar een week, kies dan tussen Caïro en het zuiden in plaats van beide te willen zien.
Voor het hoogseizoen ruim op tijd. Rond kerst en oud en nieuw pieken de prijzen in Luxor, en hutten op de nijlcruiseschepen zijn voor januari meestal al in het najaar weg – wat overblijft, zijn de schepen die niemand wilde. Voor februari en maart geldt hetzelfde in mildere vorm. Reist u in mei of september, dan is er veel meer ruimte en zijn de prijzen lager, maar een goede gids en een specifiek schip blijven ook dan het eerst volgeboekt.
Inreisregels, openingstijden, reisadviezen en wisselkoersen veranderen. Controleer ze bij de bron, niet hier.
Geschreven en gecontroleerd door de redactie van Rondreis Egypte · Laatst gecontroleerd op . Inreisbepalingen, prijzen en openingstijden veranderen — controleer alles wat ertoe doet bij de officiële instanties waarnaar deze pagina verwijst.
Reis plannen
Een echt programma met echte prijzen, meestal binnen 24 uur. Er is niets geboekt en er wordt niets in rekening gebracht totdat u akkoord gaat.
8 dagen · Klassiek Egypte
De route die de meesten als eerste kiezen, in de lengte waarvoor hij bedoeld is: Gizeh en het Grote Egyptische Museum, daarna een vlucht naar Luxor en vier nachten varen tot aan Aswan.
vanaf US$2.135 / per persoon
8 dagen · Nijl & Rode Zee
Deze reis gaat zonder schip. Gizeh en het Grote Egyptische Museum, een nacht in Luxor voor beide oevers, twee nachten aan de Rode Zee en dan terug naar Caïro voor de Citadel, het koptische Caïro en de koninklijke mummies.
vanaf US$2.040 / per persoon
10 dagen · Klassiek Egypte
Vijf nachten in Caïro, aan weerszijden van een vaartocht van vier nachten van Luxor naar Aswan. De dagen in Caïro zijn privé, alleen uw gezelschap en een gids; de bezichtigingen vanaf het schip deelt u met een kleine groep.
vanaf US$2.635 / per persoon
