El Gouna in Egypte: hoe de gebouwde lagunestad werkelijk is

Wat is El Gouna precies?

El Gouna is gebouwd, niet gegroeid. De ontwikkeling begon eind jaren tachtig op een leeg stuk kust aan de Rode Zee, en de lagunes die u ziet zijn gegraven kanalen die met zeewater zijn gevuld; de eilanden bestaan uit wat daarbij vrijkwam. De plaats is tot op de dag van vandaag grotendeels eigendom van en in beheer bij het bedrijf dat haar heeft aangelegd, en daarom werkt de straatverlichting, worden de vuilnisbakken geleegd en worden de straten geveegd.

Dat particuliere eigendom merkt u binnen een uur na aankomst. Er is een ziekenhuis, een marina, er zijn scholen, een dependance van een Duitse universiteit, een eigen waterzuivering en een eigen bewakingsdienst. Een groot deel van de plaats is woongebied in plaats van hotel, met appartementen en villa's rond de lagunes en een bevolking die er het hele jaar woont. De prijs daarvoor is dat één bedrijf de normen, de regels en grotendeels ook de prijzen bepaalt.

Wat dat in de praktijk betekent, verklaart bijna alles wat u hier opvalt. Eén eigenaar kan een bouwstijl afdwingen, de wegen laten vegen en een buslijn verleggen, en diezelfde eigenaar bepaalt ook wat er als volgende verrijst, wie een huurcontract krijgt en wat een ligplaats of een stranddag kost. Niets hier is ontstaan uit een markt van kleine, onderling concurrerende ondernemers, zoals in een gegroeide badplaats. Het resultaat is ongewoon eenvormig en ongewoon gestuurd.

De plaats is bovendien volwassen geworden en niet alleen uitgebreid. Naast de hotels leeft er een gemeenschap van Egyptisch personeel, buitenlandse huiseigenaren, langblijvers en de studenten en docenten van de campus, en daarom bestaan er winkels, praktijken en diensten die een kale hotelstrook nooit zou dragen. Dat geeft El Gouna in het laagseizoen meer leven dan de buitenste resorts van Hurghada, en het is de voornaamste reden dat mensen met een hekel aan hotelcomplexen deze plaats verdragen.

Hoe is de stad opgebouwd?

Drie gebieden tellen. Downtown ligt landinwaarts rond een plein met restaurants en winkels en herbergt het grootste deel van het leven dat er het hele jaar is. De Abu Tig Marina aan het zuidelijke uiteinde is de jachthaven met de dichtste rij bars en restaurants. Aan het noordelijke uiteinde liggen het grote strand aan open zee en de kitescholen. De hotels zijn verdeeld over de eilanden daartussen, de meeste met uitzicht op een lagune in plaats van op zee.

De afstanden zijn kort, maar in de zomerhitte niet te lopen. Tuktuks zijn het gebruikelijke vervoermiddel, een bus rijdt zijn rondje, en kleine boten varen tussen de aanlegsteigers. Waar u verblijft telt zwaarder dan het aantal sterren. Een kamer aan de lagune betekent rustig, ondiep water zonder golven, maar geen zwemmen in zee. Vraag welk strand een hotel werkelijk gebruikt en of er een shuttle naartoe rijdt.

Bij aankomst is de plattegrond werkelijk verwarrend, want niet de weg maar het water bepaalt de indeling. Bruggen verbinden de eilanden, doodlopende straten zijn eerder regel dan uitzondering, en twee hotels die over een lagune honderd meter uit elkaar liggen, scheelt over de weg tien minuten rijden. Bekijk de kaart vóór het boeken en niet erna, en beschouw een hotelomschrijving die niet meer meldt dan de plaatsnaam als nietszeggend.

Voor een eerste bezoek is de eenvoudigste regel: kies uw wijk op uw avonden. Bij de marina loopt u naar het eten en hoort u tot laat andere mensen plezier maken. In Downtown loopt u naar het eten tussen meer bewoners en minder boten. Op de eilanden hebt u rust, een lagune en een tuktukritje zodra u iets nodig hebt. Geen van drieën is fout; verrast worden door welke u hebt geboekt, is het enige wat u moet vermijden.

Waar kunt u het best logeren, en op welke basis?

Dit is de beslissing die de hele week vormgeeft, en zij valt in drieën uiteen: hotel, appartement of villa. De hotels lopen uiteen van klein en eenvoudig tot werkelijk duur, en omdat de plaats particulier wordt beheerd, is het gat ertussen kleiner dan in Hurghada, waar het niveau van poort tot poort enorm verschilt. Appartementen en villa's worden op grote schaal particulier verhuurd, en daarom werken lange verblijven hier zo goed en is een familiegezelschap vaak beter af in een huurwoning dan in een rij aangrenzende kamers.

Het verzorgingsniveau verdient hier meer aandacht dan waar ook aan deze kust. Allesinbegrepen bestaat, maar het hele punt van El Gouna is dat er 's avonds iets is om naartoe te lopen, en een arrangement dat u binnen één hotel houdt, verspilt precies datgene waarvoor u de meerprijs betaalde. Logies met ontbijt of halfpension, met de diners in de stad, past bij deze plaats. Reist u met kleine kinderen die zich niet elke avond naar een restaurant laten voeren, dan draait die rekensom om en verdient allesinbegrepen zich terug.

Controleer daarna aan welk water uw kamer werkelijk ligt. Een lagunekamer betekent kalm, ondiep, beschut water dat voor kinderen veilig is, en het is niet de zee. Aan de zeezijde krijgt u golven, wind en een echte zwemtocht. Verschillende hotels liggen aan geen van beide en rijden met een shuttle naar een strandclub, wat prima is als hij vaak genoeg gaat en vermoeiend zodra dat niet zo is. Stel die vraag schriftelijk vóór het boeken, want foto's van turkoois water zeggen niets over welk water het was.

Twee kleinere punten die steeds terugkomen. De marina is 's nachts levendig, dus een kamer met uitzicht daarop is een slechte keuze voor lichte slapers en een uitstekende voor alle anderen. En in een plaats waar de tuktuk het standaardvervoer is, kost een hotel met eigen strandtoegang en een behoorlijk restaurant u per dag minder ritjes en minder beslissingen dan een goedkopere kamer op een onhandige plek.

Is de meerprijs ten opzichte van Hurghada het waard?

Voor de meesten wel. Het verschil is geen marketing: de trottoirs zijn af, de beplanting krijgt water, boten varen wanneer ze dat hebben aangekondigd, en niemand loopt achter u aan om u een kameelrit te verkopen. Hurghada schommelt enorm van hotel tot hotel, en de strook buiten de poorten kan ruig zijn. Reken in El Gouna op een duidelijke toeslag voor een vergelijkbare kamerstandaard en vergelijk vóór het boeken de actuele prijzen van beide plaatsen.

Hurghada wint op geld en op keuze. Het heeft veel meer goedkope hotels, goedkoop lokaal eten en het vliegveld zelf. De echte zwakte van El Gouna ligt onder water: een huisrif van betekenis is er niet. De zeebodem voor de stranden is zand, dus echt snorkelen of duiken betekent een boottocht van ongeveer een half uur tot een uur. Als riftoegang direct vanaf het strand het doel van uw reis is, kijk dan verder naar het zuiden.

De meerprijs houdt bovendien niet op bij de kamer. Uit eten gaan, drinken, boottochten, entree voor een strandclub en taxi's zijn allemaal geprijsd voor een publiek dat al besloten heeft meer te betalen voor orde, dus over een week is het verschil groter dan een vergelijking van twee hotelprijzen laat zien. Begroot voor de plaats en niet alleen voor het bed. Dat is de misrekening die hier het vaakst wordt gemaakt.

De eerlijke manier om te kiezen is u af te vragen wat u koopt. Wilt u een hotelterrein, een zwembad en een buffet, dan geven Hurghada en de baaien ten zuiden ervan u dezelfde zee voor minder, en levert het extra geld u niets op wat u ook werkelijk gebruikt. Wilt u 's avonds de poort uit, over een verlicht trottoir ergens heen lopen, eten waar u zelf voor kiest en terugkomen zonder over een ritprijs te onderhandelen, dan is El Gouna aan dit stuk kust de enige plaats die dat betrouwbaar biedt.

Wat kost een week hier in de praktijk?

Wij publiceren geen prijzen voor Egypte, en een pagina die dat wel doet, noemt meestal een bedrag dat de inflatie al heeft ingehaald. Het Egyptische pond heeft de afgelopen jaren flink bewogen, dus een getal van twee jaar geleden zegt u weinig. Wat wel stabiel blijft, is de vorm van de uitgaven, en die vorm is in El Gouna ongebruikelijk voor Egypte: niet het hotel is de grootste variabele, maar de plaats zelf.

Reken op restaurant- en barprijzen die dichter bij een Zuid-Europese badplaats liggen dan bij de rest van Egypte, vooral voor ingevoerde wijn en sterkedrank, waar zware belasting op rust. Reken erop dat boottochten, kitelessen, greenfees en strandclubs per persoon en per activiteit worden afgerekend, en dat een gezin van vier dat één betaalde bezigheid per dag doet, sneller oploopt dan iedereen verwacht. Supermarkten, tuktuks en eenvoudig Egyptisch eten blijven goedkoop, en juist daarom verandert zelf koken in een appartement het budget zo sterk.

Neem contant geld mee. Hotels, de betere restaurants en de supermarkten nemen kaarten aan, maar betaalterminals vallen hier net zo goed uit als elders in Egypte, en tuktuks, fooien, strandverkopers en kleine winkels zijn uitsluitend contant. Houd bewust kleine coupures bij de hand, want niemand heeft wisselgeld voor een groot biljet en dat verschil verdwijnt stilletjes. Biedt een betaalterminal of een pinautomaat aan om in euro's af te rekenen in plaats van in Egyptische ponden, weiger dat dan: die koers bepaalt de exploitant van het apparaat, en hij is betrouwbaar slechter dan wat uw eigen bank ervan zou maken.

Eén boekingsdetail is het weten waard. Egyptische hotels en aanbieders offreren vrijwel altijd in euro's of dollars en houden dat bedrag aan, terwijl u ter plaatse in ponden uitgeeft. Een koersbeweging verandert dus wat uw zakgeld koopt en niet wat de reis heeft gekost. Vraag vóór vertrek in welke valuta de restbetaling verschuldigd is, en neem genoeg harde valuta mee om een paar dagen onafhankelijk te zijn van pinautomaten.

Hoe is het kitesurfen werkelijk?

Goed, en voor velen de reden om te komen. De baai ligt op de overheersende noordenwind, en het water voor het noordstrand is tot ver uit de kust ondiep boven zand en schouderdiep, en vergevingsgezinder kan leren nauwelijks zijn. De wind is van het voorjaar tot de vroege herfst het betrouwbaarst, in het voorjaar het sterkst. Scholen en materiaalverhuur liggen op één plek bij elkaar, dus vergelijken is eenvoudig.

Twee eerlijke kanttekeningen. In het hoogseizoen wordt de startzone vol en zijn lessen dagen van tevoren volgeboekt — regel ze vóór vertrek. En hartje winter waait de wind onregelmatig, met dagen die niets opleveren. Als kiten de enige reden voor de reis is, is hartje winter een gok. Dezelfde wind maakt stranddagen in het voorjaar koel en zanderig zodra u niet in het water bent.

Voor een beginner is dat staanbare ondiepe water het hele argument. U kunt stoppen, gaan staan, opnieuw beginnen en het nog eens proberen zonder ergens tegenaan te waaien, en dat geldt voor de meeste Europese plekken niet; de vooruitgang gaat navenant snel. Vraag een school hoeveel leerlingen op één instructeur staan, of er een reddingsboot vaart en of materiaalhuur in de prijs zit of apart wordt gerekend. Die drie antwoorden scheiden de goede centra van de goedkope veel beter dan de prijs.

Wie niet kitet, moet weten wat dezelfde wind met de week doet. Op een stevige voorjaarsdag is het strand koel, stuift het zand en is stilliggen onaangenaam, ook als de thermometer iets anders beweert. De lagunes liggen beschut en blijven bruikbaar, en dat is een van de redenen dat gezinnen daar belanden. Is uw idee van vakantie een boek en een ligbed, kies dan het najaar in plaats van het voorjaar.

Zwemmen, snorkelen en duiken vanuit El Gouna

Wees vóór het boeken helder over het water, want juist hier stelt El Gouna mensen teleur. De lagunes zijn kalm, ondiep en prettig om in te zwemmen, en het zijn gegraven kanalen met zeewater boven zand, waar onder de oppervlakte niets te zien valt. Ook de stranden aan open zee liggen op zand. Een huisrif is er niet. Niets hier lijkt op het model van Marsa Alam, waar u vanaf het strand het koraal op zwemt.

Wat u er wel hebt, zijn boten. Duik- en snorkelboten vertrekken dagelijks uit de marina naar riffen in de Straat van Gubal, ongeveer een half uur tot een uur varen afhankelijk van de plek, en Shaab El Erg is de dichtstbijzijnde van de bekende namen. Het is hetzelfde water dat het duiken bij Hurghada goed maakt: het hele jaar warm, betrouwbaar helder en druk op de plekken vlak bij de havens. Vraag een aanbieder welke plekken hij in uw week werkelijk aandoet en hoeveel duikers er tegelijk te water gaan.

De beroemde wrakken zijn bereikbaar, en het is een lange dag. Abu Nuhas, het rif dat in de aanloop naar de Golf van Suez al meer dan 150 jaar schepen vangt, ligt ten noorden hiervan en heeft aan de noordzijde vier wrakken, de meeste op sportduikdiepte. Reken op een volle dag, en op de eerste tocht die vervalt zodra de wind aantrekt — wat aan deze kust vaak genoeg gebeurt om in de planning van één week mee te tellen.

Hier leren duiken is eenvoudig, naar Europese maatstaven goedkoop, en de omstandigheden vergeven veel. Snorkelaars moeten nuchter blijven: u bent van boten afhankelijk, dus een dag met te veel wind is een dag zonder rif. Staat het rif centraal in uw vakantie in plaats van dat het meegenomen is, dan zijn Marsa Alam of een baai met een huisrif de betere koop, en dat zeggen wij liever dan u de verkeerde week te verkopen.

Wat is er verder te doen?

Golf is de andere echte trekpleister. Er ligt een 18-holes woestijnbaan tussen de lagunes, aangevuld met kortere oefenmogelijkheden, en de greenfees zijn naar Europese maatstaven gematigd. Speel vroeg: vanaf mei is het midden van de dag te heet om er plezier aan te beleven. Tennis, squash, karten, wakeboarden en paardrijden zijn er ook, maar als voorzieningen en niet als redenen om te komen.

Duikboten varen dagelijks naar rifs voor de kust, en de bekende wrakken in de noordelijke Rode Zee zijn als lange dagtocht bereikbaar. Landinwaarts voeren halfdaagse woestijntochten naar de heuvels achter de kust. Eén datum die u in elk geval moet nakijken: de plaats organiseert elke herfst een filmfestival dat de hotels vult en de prijzen ongeveer een week omhoog trekt. Plan uw reis eromheen of reken op meer drukte.

De plaats zelf leent zich voor het soort dagen waarop weinig hoeft, en dat lukt een hotelstrook niet. U kunt fietsen of hardlopen over wegen die werkelijk verhard zijn, voor uw plezier met een watertaxi de lagune oversteken, een middag op een strandclub doorbrengen of helemaal niets doen op een plek met behoorlijke koffie. Op papier is dat een magere lijst, en het is precies wat mensen willen die net zes dagen tempels achter de rug hebben.

Wees kritisch op het standaard excursieaanbod. De quadkaravaan naar de vlakte achter de kust, met een nagebouwd bedoeïenenkamp en een voorstelling, is stoffig, kort en leert u vrijwel niets over de woestijn; het echte werk, de Romeinse steengroeven in de bergen langs de Rode Zee, vraagt een terreinwagen, een volle dag en voorbereiding vooraf. Snorkelboten en de tocht naar de Giftun-eilanden vanuit Hurghada worden hier ook verkocht, en hoe die dag uitpakt, hangt veel sterker af van het aantal mensen aan boord dan van de prijs.

Eten, drinken en hoe de avonden verlopen

De avonden zijn wat El Gouna doet en geen andere badplaats aan deze kust fatsoenlijk voor elkaar krijgt. Downtown en de Abu Tig Marina hebben elk een rij restaurants en bars op loopafstand van elkaar, dus het diner is een keuze in plaats van wat het hotel opdient. Het aanbod is breed, het niveau is behoorlijk, en het geheel richt zich onmiskenbaar op bezoekers en bewoners met geld. Dat is zowel de kracht als de begrenzing.

Alcohol wordt in de hele plaats openlijk geschonken, in hotels, aan de marina en in Downtown. Op ingevoerde wijn en sterkedrank rust in Egypte zware belasting, en dat ziet u op de rekening terug: een paar rondjes geïmporteerde drank loopt op tot boven het eten. Egyptisch bier en Egyptische wijn zijn de verstandige gewoonte, en over een week scheelt dat aanzienlijk.

Egyptisch eten is er wel degelijk, alleen niet in de goedkope straatversie. U eet goed, maar de kaarten en de prijzen zijn voor een bezoekerspubliek geschreven, en dezelfde gerechten kosten in de wijk Dahar in Hurghada een fractie daarvan. Kookt u zelf, dan is de supermarkt in de stad veruit de grootste knop aan uw weekbudget, omdat ontbijt en lunch tegen appartementsprijzen ruimte laten voor de diners buiten de deur.

Tijdens de ramadan draait de plaats voor bezoekers grotendeels door, terwijl een groot deel van het personeel om u heen overdag vast. Dat is eerder een kwestie van hoffelijkheid dan een beperking voor u. De data schuiven elk jaar op, dus leg ze naast uw boeking, en reken op levendiger avonden en stillere middagen dan gewoonlijk.

Is El Gouna een echte Egyptische stad?

Nee, en dat hoort helder gezegd. De architectuur is een goed gemaakte vinding: koepels, okerkleurige muren en een mediterraan-Nubische stijl die verder nergens aan deze kust voorkomt. Kaarten en borden zijn in het Engels. Er is geen oude binnenstad, geen markt die zich niet op bezoekers richt, geen gewoon straatleven dat zich om u heen afspeelt. De een vindt dat rustgevend. De ander vindt het na drie dagen dun.

Georganiseerde excursies vullen dat gat niet. Het dichtstbijzijnde gewone Egyptische leven speelt zich af in de zijstraten van Hurghada, en El Gouna geeft u weinig aanleiding om daarheen te rijden. De eerlijke oplossing is dit te nemen als een strandweek met een betrouwbare standaard en het land zelf in een ander deel van dezelfde reis te leggen: een paar dagen Caïro of een etappe op de Nijl, vóór of na de kust.

De eerlijkere helft van het verhaal is dat de mensen om u heen Egyptenaren zijn, en dat de plaats een grote werkgever is aan een kust waar het alternatief voor velen seizoenswerk in een hotelcomplex is. Personeel, chauffeurs, winkeliers, instructeurs en medisch personeel wonen hier of vlakbij, en het is niet het decor dat het woord kunstmatig oproept. Wat het niet is, is een plaats die uit het land eromheen is gegroeid, en geen goede bedoeling verandert daar iets aan.

Stuur daarom uw verwachting bij in plaats van de plaats. Wie hier komt voor Egypte en een lagune aantreft, is op dag drie teleurgesteld; wie komt voor een week kalm water en betrouwbare diners na de tempels, gaat tevreden weg. De fout zit vrijwel altijd in de boeking en niet in de plaats.

Hoe bevalt El Gouna met kinderen?

Beter dan het meeste aan deze kust, en daar zijn concrete redenen voor. De lagunes zijn ondiep, warm en golfloos, waarmee zowel de branding als de scherpe rifrand wegvalt — die rifrand is precies waar gezinnen bij Hurghadase hotels boven koraal tegenaan lopen. De afstanden zijn kort, de wegen rustig, en het ziekenhuis staat in de plaats zelf en niet een half uur verderop. Dat weegt op een gezinsvakantie zwaarder dan welke kinderclub in de folder ook.

De waarschuwingen zijn gewoon. Tuktuks hebben geen gordels, dus voor kleine kinderen is een hotelshuttle of een echte auto de betere keuze. De zon is sterker dan hij in de wind aanvoelt, en tussen mei en september is schaduw rond het middaguur geen luxe. Drink flessenwater, ook bij het tandenpoetsen, en wees voorzichtig met ijs van kleine kraampjes; dat geldt voor het hele land en is geen oordeel over deze plaats.

Op het punt van eten zitten gezinnen hier goed. Restaurants zijn op kinderen ingesteld, de kaarten zijn breed en er zijn supermarkten voor de dingen die een peuter werkelijk eet — een echt voordeel boven een afgelegen resort met één buffet. Zijn uw kinderen oud genoeg, dan is dit ook een goede plek voor een eerste kite- of wakeboardles, om dezelfde reden als bij volwassenen: vlak, ondiep, vergevingsgezind water en scholen die op lesgeven zijn ingericht.

Lang blijven, overwinteren en op afstand werken

Een groot deel van de bezetting buiten het seizoen bestaat uit mensen die een maand of een heel seizoen blijven in plaats van een week. Appartementen worden per maand verhuurd, de winterdagen zijn mild, en de plaats heeft genoeg voorzieningen, winkels en andere langblijvers om dat werkbaar te maken op een manier die een hotelstrook niet haalt. Dit is de markt waarin El Gouna stilletjes is gegroeid, en het verklaart waarom het er in februari bewoond aanvoelt.

De kanttekeningen zijn praktisch. Laat de internetverbinding voor de betreffende woning bevestigen in plaats van op een advertentie te vertrouwen, want dat ene gegeven bepaalt of thuiswerken prettig of ellendig wordt. De avonden in december en januari zijn werkelijk koel, en de appartementen hier zijn op hitte gebouwd en niet op kou. En een kleine plaats blijft een kleine plaats: het rijtje restaurants dat u in week één beviel, is in week zes nog steeds hetzelfde rijtje.

Daar staat een gunstige rekensom tegenover. Een maandtarief is iets heel anders dan een nachtprijs, zelf koken is goedkoop, en juist de dagelijkse uitgaven die een vakantieweek hier duur maken, vallen bij een lang verblijf weg. Kunt u overal werken en wilt u door een noordelijke winter heen warm water, dan is dit een van de verstandigere plekken aan de Rode Zee om dat te doen.

Wanneer gaat u? Het jaar maand voor maand

De zeetemperatuur beslist het meeste. Aan dit stuk kust ligt het water in januari en februari rond 22 °C, in maart op 23 °C, in april op 25 °C, in mei op 27 °C en in juni op 29 °C. Juli haalt ongeveer 30 °C en augustus ongeveer 31 °C, wat dichter bij badwater ligt dan iedereen prettig vindt, en september blijft rond 30 °C. Oktober zit op zo'n 28 °C, november op 26 °C, en december zakt terug naar ongeveer 23 °C. De luchttemperaturen volgen dezelfde lijn, aan de kust getemperd door de wind.

Oktober en november, en maart en april, zijn het aangenaamst. Oktober en maart zijn bovendien de twee maanden waarin een gecombineerde Nijl- en Rode Zeereis aan beide kanten werkt, in plaats van dat de ene helft de andere moet dragen. Mei en september zijn de maanden met de beste verhouding: warm water, lange dagen en prijzen die de omstandigheden nog niet hebben ingehaald. Juni is aan de kust uitstekend en landinwaarts moordend, wat alleen telt als er tempels in het plan staan.

Juli en augustus brengen de Europese schoolvakanties, het warmste water van het jaar en de hoogste hitte. De luchtvochtigheid is laag en de bries helpt, maar het midden van de dag is voor schaduw of water en niet voor golf. December tot februari is mild in plaats van warm: prima om te lopen, prima voor een duik als 22 °C u niet stoort, en na zonsondergang koel genoeg voor een jas. Kerst en oud en nieuw zijn de duurste weken van het Egyptische jaar.

De wind is de factor die plannen verandert en niet het comfort. De overheersende noordenwind is in het voorjaar het sterkst, en dat is precies wat de kitescholen willen en wat de duikboten laat afzeggen. Laat in een duikweek speling zitten, en hangt uw reis aan één specifieke bootdag, boek die dan vroeg in het verblijf, zodat er ruimte overblijft om te schuiven.

Bij wie past El Gouna?

Gezinnen met kleine kinderen redden het hier goed: ondiep lagunewater, korte afstanden en heel weinig verkeer. Kitesurfers en golfers hebben een duidelijke reden om te komen. Datzelfde geldt voor langblijvers en mensen die op afstand werken en over de milde winter per maand een appartement huren. Het werkt ook als drie of vier rustige dagen aan het einde van een Nijlreis, wanneer niemand nog een tempel wil zien.

Sla het over als het budget krap is, want Hurghada, Makadi Bay en Safaga geven u dezelfde zee voor minder. Sla het over als u een rif direct voor het strand wilt. Sla het over als de oude monumenten het doel van de vakantie zijn, want alles daarvan ligt een lange rit hiervandaan. En sla het over als een beheerde, afgesloten stad u een onbehaaglijk gevoel geeft, want dat gevoel gaat niet weg.

Er is nog een groep die in de folders nooit voorkomt: reizigers die Egypte al goed hebben gezien. Hebt u Caïro en de Nijl op een eerdere reis gedaan en wilt u warm water zonder opnieuw vroege ochtenden en gidsen, dan is het argument om meer te betalen voor een kalme, functionerende plaats veel sterker dan bij een eerste bezoek, waar diezelfde dagen beter opgaan aan datgene waarvoor u kwam.

Hoe past het in de rest van Egypte?

Het vliegveld van Hurghada ligt op ongeveer een half uur, wat El Gouna tot een eenvoudige eerste of laatste halte maakt. Naar Luxor is het zo'n vier uur per richting. De dagtocht wordt overal verkocht, en wij raden die in de regel af: u vertrekt voor zonsopgang, ziet de belangrijkste plekken op het heetste uur en zit acht uur in het voertuig. Een overnachting in Luxor kost nauwelijks meer en is een volstrekt andere ervaring. Caïro is een korte vlucht en geen autorit.

De reisroute die werkt, is de gebruikelijke, en zij werkt dankzij die ene weg. Vlieg naar Caïro voor de piramides en het museum, neem de Nijl tussen Luxor en Aswan, steek daarna de woestijn over naar de kust en vlieg vanuit Hurghada naar huis, zonder nog een binnenlandse vlucht. Twee weken is de gangbare lengte. Doe het bezichtigen eerst: niemand wil na een week nietsdoen nog voor zonsopgang opstaan, en tempels zijn zwaarder werk dan mensen verwachten.

Langs de kust zelf ligt Hurghada twintig minuten naar het zuiden, met de luchthaven, de goedkope hotels en het goedkope eten. Safaga ligt ongeveer een uur naar het zuiden, een werkhaven met betrouwbare wind en enkele van de beste riffen van dit stuk kust. Marsa Alam ligt enkele uren verder en is waar duikers heen gaan zodra het rif zwaarder weegt dan het resort. Sharm el-Sheikh ligt op de Sinaï, en dat betekent aparte inreisregels en een vlucht in plaats van een rit.

Heen komen: vluchten, transfers en inreizen

Hurghada krijgt veel meer rechtstreekse vluchten en chartervluchten uit Europa dan Luxor, meestal ook goedkopere, en dat is de praktische reden dat deze kust vol loopt. De luchthaven ligt aan de verre kant van Hurghada en niet aan de nabije, dus de rit noordwaarts naar El Gouna duurt ongeveer dertig tot vijfenveertig minuten over een goede weg. Regel de auto vooraf, zeker bij een aankomst in de nacht.

Voor het inreizen kiezen de meeste bezoekers tussen een vooraf aangevraagd e-visum en een visum dat bij een bankbalie in de aankomsthal wordt gekocht, nog vóór de paspoortcontrole. Het e-visum verloopt soepeler, omdat u met een document in handen landt en één wachtrij overslaat; uw luchtvaartmaatschappij kan er bij de gate al naar vragen. Niet elke nationaliteit kan beide wegen gebruiken, dus controleer het officiële portaal visa2egypt.gov.eg voordat u iets boekt dat niet te annuleren is.

Koopt u het visum bij aankomst, dan hebt u aan die balie harde valuta in uw hand nodig, en de kaartterminals daar vallen vaak genoeg uit om alleen met een bankpas aankomen tot een reëel risico te maken. Aan diezelfde balies wisselt u geld: neem daar een bescheiden bedrag voor de transfer en de eerste fooien, en wissel de rest in de stad, waar de koers beter is. Land in elk geval niet zonder bruikbaar geld.

Actuele inreisvoorwaarden en reisinformatie blijven een zaak van de overheid en niet van ons. Nederlandse reizigers raadplegen het reisadvies van het ministerie van Buitenlandse Zaken op Nederlandwereldwijd; Belgische reizigers dat van de FOD Buitenlandse Zaken in België. Kijk er kort vóór vertrek nog een keer, want die informatie wordt bijgewerkt en een pagina als deze kan dat niet.