Veiligheid
Is vakantie in Egypte gevaarlijk? Die vraag is niet in één antwoord te vangen, omdat er drie verschillende zorgen in schuilen: de veiligheidssituatie, criminaliteit en opdringerigheid, en de alledaagse dingen die reizen daadwerkelijk afbreken. Deze pagina haalt de drie uit elkaar, legt uit waarom het antwoord per regio verschilt en niet per land, en behandelt het deel waar het uiteindelijk meestal om draait: wat uw verzekering doet als het reisadvies na het boeken verandert.
Of er vandaag een negatief reisadvies geldt voor Egypte of voor een van zijn regio's, staat niet op deze pagina. Dat is geen ontwijking, maar de enige eerlijke omgang ermee: deze pagina is op een bepaalde dag geschreven, en u leest haar op een andere. Tussen die twee dagen kan het ministerie van Buitenlandse Zaken zijn advies voor Egypte meerdere keren hebben bijgesteld, en wij merken daar niets van. Het Nederlandse reisadvies werkt met kleurcodes per gebied; welke kleur vandaag voor welk deel van Egypte geldt, leest u daar en nergens anders.
Er is een tweede reden, en die is onaangenamer. In deze vraag gaat het om geld: om annuleren, om verzekeringsdekking, om de vraag wie een afgebroken reis betaalt. Wie zich daarbij verlaat op de samenvatting van een reisaanbieder, verlaat zich op een partij die verdient aan het doorgaan van de reis.
Wat langzaam verandert, staat hier. Wat snel verandert, staat in het reisadvies voor Egypte van het ministerie van Buitenlandse Zaken op Nederlandwereldwijd.nl. Voor reizigers uit België geldt het advies van de FOD Buitenlandse Zaken op diplomatie.belgium.be, en de twee schrijven niet altijd hetzelfde. Waar dat advies en iets op deze pagina uiteenlopen, geldt uw eigen ministerie.
De eerste is de veiligheidssituatie in enge zin. Daar denken de meesten aan, ze verschilt sterk per regio, en ze is de enige van de drie waarover een officiële bron bestaat. Ze komt verderop aan bod, maar altijd als verwijzing naar die bron en nooit als eigen inschatting.
De tweede is criminaliteit en opdringerigheid. Hier gaat het om zakkenrollerij in het gedrang, te hoge taxiprijzen en de aanhoudende verkoopdruk bij de grote bezienswaardigheden. Dat is vervelend en zelden gevaarlijk, en het is verreweg de meest gehoorde klacht van teruggekeerde reizigers.
De derde zijn de alledaagse dingen: hitte, maag- en darmklachten en het verkeer. Die korten reizen daadwerkelijk in, en bijna niemand stelt er een vraag over voordat hij boekt. Leest u deze pagina voor één ding, lees haar dan voor deze drie.
Vrijwel niemand stelt deze vraag na een onaangename ervaring in Egypte zelf. De vraag ontstaat thuis, meestal na een bericht over het Midden-Oosten waarin Egypte in één adem met buurlanden wordt genoemd. Het beeld dat daarvan overblijft is een regio, geen route. En op een reis stapt u niet in een regio, maar in een auto naar één bepaalde plaats.
Het helpt om de afstanden serieus te nemen. Egypte is een groot land, en wat aan de ene grens speelt, ligt vaak honderden kilometers van een rondreis langs Caïro, Luxor en Aswan. Dezelfde landsnaam in een kop zegt over die afstand niets, terwijl het officiële reisadvies precies daarover wel iets zegt, omdat het gebied voor gebied is opgeschreven.
De praktische omgang met nieuws is daarom simpel. Kijk niet of er iets over Egypte is bericht, maar of de tekst over uw gebied in het reisadvies is veranderd. Staat er hetzelfde als de vorige keer, dan is dat ook informatie, en wel de nuttigste die u die dag kunt krijgen. Is de tekst wel gewijzigd, lees dan welk gebied het betreft voordat u aan uw boeking gaat rekenen.
Ja, en dat is het belangrijkste punt van deze pagina. Officiële reisadviezen zijn niet voor Egypte als geheel geschreven, maar regio voor regio, en de afstand tussen twee passages kan groot zijn. Een badplaats aan de Rode Zee, een buitenwijk van Caïro en een afgelegen woestijnstrook langs de grens zijn niet hetzelfde, en geen enkel ja of nee dekt alle drie.
Een typische Egyptereis volgt een smalle strook: Caïro en Gizeh, dan Luxor en Aswan, de Nijl daartussen en de kust van de Rode Zee. Dat is de toeristische corridor, en de Egyptische staat beschermt die zichtbaar, met toeristenpolitie, controleposten langs de hoofdwegen en controles bij de ingangen van de bezienswaardigheden. Bagagescanners bij hoteldeuren zijn routine en geen teken dat er iets is gebeurd. De Sinaï buiten de badplaatsen, de Westelijke Woestijn nabij de Libische grens en het uiterste zuiden richting Soedan krijgen in de regel duidelijk scherpere formuleringen dan Caïro of Luxor.
Daaruit volgt de praktische aanwijzing: lees de passage die uw werkelijke route beschrijft, en niet de kop erboven. En denk aan de excursies. Een geboekte tour kan u naar een gebied brengen dat anders wordt beoordeeld dan de plek van uw hotel, en woestijntochten en ritten over land zijn de gebruikelijke gevallen. Vraag vooraf waar de excursie precies naartoe gaat.
Caïro is een enorme stad en gedraagt zich daar ook naar. De realistische alledaagse risico's zijn het verkeer, zakkenrollerij in het gedrang en te hoge taxiprijzen, en niet de dramatischer dingen waar de vraag meestal over gaat. Wie dat weet, richt zijn aandacht op de juiste plek: een dichte tas in een volle bazaar levert meer op dan een week piekeren voor vertrek.
Het lastigste onderdeel van een dag in Caïro is werkelijk de straat oversteken. Verkeer stopt niet voor voetgangers zoals u dat gewend bent, en wachten op een gat in de stroom werkt niet. Sluit aan bij een lokale bewoner die oversteekt en loop in zijn tempo, zonder te versnellen of terug te deinzen. Dat klinkt onverstandiger dan het is; het is de manier waarop de stad werkt.
Verder gelden hier de gewone stadsregels: gebruik taxi-apps in plaats van een auto aan te houden, neem geld op bij geldautomaten in bankfilialen of hotellobby's, en wees in volle markten en in het openbaar vervoer na het invallen van de duisternis oplettender dan overdag. Officiële adviezen behandelen Caïro bovendien vaak anders dan afgelegen regio's, dus lees ook daar de passage over de stad en niet de samenvatting bovenaan.
De hitte staat op de eerste plaats. De zomer in Luxor en Aswan is extreem, en de middaguren op een open vlakte zonder schaduw brengen mensen in echte problemen: hoofdpijn, overgeven, soms het ziekenhuis. Het seizoen loopt niet voor niets ruwweg van oktober tot april. In de hoogzomer betekent dat: vroeg op pad, rond het middaguur de schaduw in en meer water dan nodig lijkt.
Maag- en darmklachten zijn het tweede betrouwbare probleem. Een of twee dagen ervan zijn normaal en gaan meestal vanzelf over. Drink water uit flessen of gefilterd water, sla ijsblokjes over waarvan u niet zeker bent, en wees voorzichtig met salades en lauw buffeteten. Elektrolytenpoeder van thuis hoort in de koffer.
Het verkeer is het risico dat het eerst echt schade aanricht, en bijna niemand staat erbij stil. Egyptische wegen zijn vol, en het rijniveau wisselt. Lange transfers na het invallen van de duisternis vermijdt u beter waar het programma dat toelaat. Vraag voor vertrek of er achterin gordels zitten, en zeg er iets van als een chauffeur belt of blind inhaalt.
Hitte is het enige risico op deze pagina dat u vrijwel volledig zelf in de hand heeft, en wel met de agenda. De opzet die werkt is overal dezelfde: het zware deel van de dag vóór het middaguur, daarna eten, schaduw of een uur op de kamer, en het lichte deel in de late middag. Programma's in Opper-Egypte beginnen daarom vroeg, en dat is geen pesterij van de organisatie maar het enige tijdvenster waarin de grote terreinen aangenaam zijn.
De uitrusting is banaal en beslissend. Wijde kleding met lange mouwen in lichte kleuren koelt beter dan blote schouders, een hoed met een rand doet meer dan een pet, en zonnebrandcrème neemt u van thuis mee, omdat de keuze ter plaatse klein en duur is. Water drinkt u voordat u dorst krijgt. De grote terreinen bij de piramides en op de westoever van Luxor hebben nauwelijks schaduw, en de terugweg naar de bus is langer dan hij op de heenweg leek.
Kinderen en oudere reizigers hebben minder speling. Zij raken sneller uitgedroogd en merken het later, en dat verschuift de beslissing eerder naar reistijd en tempo dan naar de veiligheidsvraag. Voor een reis met kleine kinderen is de hoogzomer in Opper-Egypte simpelweg geen goed idee; oktober tot april lost het probleem op zonder dat u ook maar iets aan het programma hoeft te veranderen.
Reken op minstens één slechte dag, dan bent u er niet door verrast. Drink water uit flessen of gefilterd water, ook bij het tandenpoetsen als u voorzichtig bent, en laat ijsblokjes staan waarover u twijfelt. Salades en lauw buffeteten zijn de klassieke bronnen van ellende, terwijl vers gebakken en heet geserveerd eten zelden problemen geeft. Een filterfles kunt u thuislaten: flessenwater is overal verkrijgbaar en goedkoop, en navulpunten bestaan buiten uw hotel of schip praktisch niet.
Belangrijker dan alle voorzorg is wat u bij u heeft als het misgaat. ORS of elektrolytenpoeder weegt niets en is in deze hitte het verschil tussen een vervelende ochtend en een verloren dag met een doktersbezoek, want vochtverlies telt hier dubbel. Neem een paar zakjes mee, zodat u ze om drie uur in de nacht bij de hand heeft. Loperamide loont voor reisdagen, maar zie het als een middel om een busrit door te komen en niet als genezing. Of antibiotica op voorraad voor u zinvol zijn, beslist uw arts en niet een reissite.
De rest kunt u ter plaatse regelen. Egyptische apotheken zijn goed, overal aanwezig en goedkoop, en het personeel spreekt vaak Engels, dus de halve huisapotheek van thuis meeslepen heeft weinig zin. Handgel en een pakje zakdoekjes horen daarentegen wél in de dagrugzak: bij de toiletten van de bezienswaardigheden ontbreken vaak papier en zeep, en meestal wacht daar iemand op een muntje.
De klacht die reizigers het vaakst uiten, is geen angst. Het is de vermoeidheid van voortdurend iets verkocht krijgen. Rond Gizeh, op de westoever van Luxor en in de grote bazaars wordt u onafgebroken aangesproken. Een deel daarvan is goedgehumeurd. Op dag vier wordt het vermoeiend.
Wat helpt, is een helder nee, dank u, in het voorbijgaan gezegd, en daarna geen oogcontact meer. Neem nooit iets aan dat u in de hand wordt gedrukt. Spreek elke prijs af voordat de dienst begint, ook bij kameel- en koetsritten en ook voor de terugweg. Taxi-apps halen in Caïro de bodem onder de prijsdiscussies vandaan, omdat de prijs vaststaat voordat u instapt.
Uitgebreider staat dit in ons artikel over de vraag of Egypte veilig is, met een eerlijk gedeelte voor vrouwen die alleen reizen. Wij herhalen het hier niet, omdat het daar beter op zijn plaats is.
Bij geld en bij taxi's duikt kleine criminaliteit het eerst op, en het patroon is overal hetzelfde: de meter blijft uit, een biljet wordt onderweg omgewisseld voor een kleiner exemplaar, en een afgesproken ritprijs blijkt bij aankomst een andere te zijn geweest. Niets daarvan is gevaarlijk, alles daarvan is te voorkomen. Taxi-apps halen de grond onder de hele discussie weg, omdat de prijs vaststaat voordat u instapt, en voor ritten buiten het app-gebied spreekt u het bedrag hardop af, inclusief de terugweg.
Fooien zijn in Egypte normaal, verwacht en klein: de man die u de boot op helpt, de toiletjuffrouw, de chauffeur, het kamerpersoneel. Dat werkt alleen met kleine Egyptische biljetten, terwijl geldautomaten juist grote uitgeven. Wissel vroeg, bewaar kleine biljetten bewust en neem schone, onbeschadigde euro's of dollars mee om bij aankomst te wisselen. Kaarten werken in hotels en grotere restaurants en verder nauwelijks ergens waar het er in het dagelijks leven op aankomt.
Eén categorie noemen wij liever zelf, ook al zijn wij een reissite: de winkelstops. Papyrus- en parfumateliers die onderweg in een programma opduiken, betalen commissie, en ze vallen probleemloos uit een route te schrappen. Wie ze laat staan, verliest geen bezienswaardigheid maar een verkoopgesprek. Vraag bij het boeken hoeveel van die stops in het programma zitten, en vraag ze eruit als u ze niet wilt.
Voor binnenkomst vanuit Europa of Noord-Amerika is geen enkele inenting verplicht; een gelekoortsbewijs wordt alleen gevraagd als u komt uit een land waar gele koorts voorkomt. Dat betekent niet dat er niets te bespreken valt. Een reisgeneeskundig consult brengt meestal hepatitis A en tyfus ter sprake, plus tetanus en rabiës als u met dieren te maken krijgt. Haal dat advies bij een praktijk of de GGD en niet bij een reisaanbieder, deze pagina inbegrepen.
Medicijnen verdienen een aparte voorbereiding, omdat Egypte enkele pijnstillers en kalmeringsmiddelen aan banden legt die thuis vanzelfsprekend zijn, waaronder codeïnehoudende tabletten en tramadol. Vervoer receptmedicijnen in de originele verpakking, met een kopie van het recept of een verklaring van uw arts, en controleer de actuele regels kort voor vertrek bij de Egyptische ambassade. Problemen ontstaan doorgaans bij grote hoeveelheden, maar de papieren kosten u niets.
En dan het onderdeel dat mensen consequent onderschatten: een verzekering die medische repatriëring dekt, weegt zwaarder dan welke inenting ook. Ziek worden is in Egypte zelden het probleem, want de zorg in de grote steden is goed bereikbaar. Het vervoer naar huis van iemand die niet in een gewone stoel kan zitten, is dat wel, en dat is precies het bedrag waar een polis over gaat.
De activiteiten waarvoor mensen naar de Rode Zee komen, staan opvallend vaak buiten de gewone reisverzekering. Duiken wordt regelmatig uitgesloten of alleen tot een beperkte diepte gedekt, en sommige polissen stellen eisen aan brevet en begeleiding. Voor een duikvakantie is een aparte duikverzekering de gebruikelijke oplossing, zeker omdat de behandeling van een decompressieongeval duur is. Vraag ook expliciet na wat geldt voor een introductieduik zonder brevet, want dat is precies het geval waarin mensen ervan uitgaan dat het wel meevalt.
Hetzelfde geldt voor ballonvaart, quads en woestijnritten. Ze staan in vrijwel elk programma en ze staan in menig polisvoorwaarde onder de uitsluitingen. Een korte vraag per e-mail aan uw verzekeraar, met de activiteit bij naam genoemd, kost tien minuten en levert een antwoord op dat u kunt bewaren. Mondelinge toezeggingen aan de balie van de excursieverkoper zijn juist niets waard.
Bij excursies over land komt de regionale vraag van eerder op deze pagina terug. Een dagtocht kan u uit het gebied van uw hotel brengen, en daarmee mogelijk in een gebied waarover het reisadvies anders schrijft. Vraag vooraf waar de tour precies naartoe gaat en langs welke route, niet alleen hoe lang hij duurt. Klopt dat niet met wat het advies over dat gebied zegt, dan is de excursie het onderdeel dat u schrapt en niet de hele reis.
Dit punt moet helder gezegd worden: de meeste reisverzekeringen zijn geheel of gedeeltelijk ongeldig als u naar een gebied reist waarvoor uw ministerie van Buitenlandse Zaken een negatief reisadvies heeft afgegeven. Ziektekosten, annulering en repatriëring kunnen dan ineens wegvallen. Dat is de eigenlijke reden waarom de kleurcode en de precieze regio zwaarder wegen dan elk onderbuikgevoel.
Lees uw polisvoorwaarden naast het reisadvies, want verzekeraars behandelen een advies om alleen noodzakelijke reizen te maken en een advies om helemaal niet te reizen verschillend. Let er bovendien op wanneer een annuleringsverzekering überhaupt uitkeert: veel polissen betalen bij benoemde redenen zoals ziekte, maar niet omdat u zich er niet prettig bij voelt. Angst voor de situatie is verzekeringstechnisch geen reden.
En wie pas een verzekering afsluit nadat een advies is aangescherpt, heeft daar voor die gebeurtenis in de regel niets meer aan. Verzekerd wordt het onvoorziene. Wie in het voorjaar boekt en in het voorjaar verzekert, staat er anders voor dan wie twee dagen na een bericht een polis koopt.
Voordat u aan kleurcodes toekomt, staat er een eenvoudiger vraag: dekt uw polis Egypte wel? Sommige verzekeraars rekenen de landen rond de Middellandse Zee tot hun Europadekking, andere vragen daarvoor werelddekking. Zoek in de voorwaarden het dekkingsgebied op en kijk of Egypte met naam wordt genoemd. Staat het er niet met naam, vraag het dan schriftelijk na en bewaar het antwoord; een formulering als Europa plus de landen rond de Middellandse Zee laat zich namelijk op twee manieren lezen, en Caïro, Luxor en de Rode Zee liggen honderden kilometers van die kust.
Reisverzekering en annuleringsverzekering zijn bovendien twee verschillende polissen met twee verschillende doelen. De eerste betaalt wat er onderweg misgaat, de tweede betaalt wat u vooruit heeft betaald en niet meer kunt gebruiken. Wie alleen de eerste heeft, is onderweg verzekerd en thuis niet. Uitgebreider staat dit op onze pagina over de dekking van Egypte binnen Europa- en werelddekking.
Loopt uw route ook langs een ander land, bijvoorbeeld een verlenging in Jordanië of een lange tussenstop, zet dan de hele route in uw vraag aan de verzekeraar en vraag om bevestiging per land. Voor het dekkingsgebied telt elk land afzonderlijk en niet de reis als geheel. Staat de Sinaï op uw programma, noem dan ook de plaatsen bij naam, want dat is precies het gebied waarover polissen en reisadviezen aparte zinnen bevatten.
Heeft u vlucht en hotel of vlucht en cruise als een pakket bij een reisorganisatie geboekt, of heeft u de onderdelen los samengesteld? Bij een pakketreis heeft u een contractpartij die voor het geheel instaat. Bij losse boekingen onderhandelt u met elke luchtvaartmaatschappij en elk hotel apart, en elk hanteert eigen voorwaarden.
Voor pakketreizen kent het Europese pakketreizenrecht, dat ook in het Nederlandse en Belgische recht is omgezet, een kosteloze annulering wanneer zich op de bestemming buitengewone omstandigheden voordoen die de uitvoering van de reis aanzienlijk beïnvloeden. Beslissend is of die omstandigheden uw reis raken: een aangescherpt advies voor een afgelegen grensgebied beschrijft geen nijlcruise tussen Luxor en Aswan. Of een concreet geval eronder valt, is geregeld omstreden. Wij zijn een reissite en geen juridisch adviseur; bij twijfel is dat een vraag voor een consumentenorganisatie of een jurist die in reisrecht is gespecialiseerd.
Praktisch betekent het: lees voor het boeken de annuleringsvoorwaarden woordelijk, niet de samenvatting erboven. En weet welke van de twee boekingsvormen u heeft voordat er iets gebeurt, niet daarna.
Drie dingen horen op papier mee te reizen, omdat een telefoon leeg of weg kan zijn: uw polisnummer, het nummer van de alarmcentrale en een kopie van uw paspoort. Het paspoort zelf heeft u onderweg vaker nodig dan u denkt, bij binnenlandse vluchten en soms bij controleposten, en een foto ervan op de telefoon is een zinvolle achtervang. Bewaar het document zelf op de kamer of in de kluis en loop met de kopie rond.
Bij ziekte geldt een volgorde die veel mensen omdraaien: bel eerst de alarmcentrale en ga daarna naar het ziekenhuis. Veel polissen verlangen dat u de centrale inschakelt vóór een ziekenhuisopname, een operatie of een vervroegde terugreis, en wie dat overslaat kan achteraf een discussie krijgen over de rekening. De centrale regelt bovendien de betaalzekerheid richting het ziekenhuis, zodat u niet zelf hoeft voor te schieten. Bel dus ook midden in de nacht.
Voor alles wat met documenten, aangifte of een verloren paspoort te maken heeft, is de Nederlandse ambassade in Caïro het adres; de contactgegevens staan op Nederlandwereldwijd.nl, en Belgische reizigers vinden de hunne via diplomatie.belgium.be. Verzamel ondertussen bonnen, rekeningen en een aangifte bij de politie, ook als u niet zeker weet of u ze nodig heeft. Achteraf verzamelen lukt niet meer, en zonder bewijsstukken wordt elke claim een welles-nietes.
Drie keer nakijken volstaat, en een keer volstaat niet. Voor het boeken, zodat u weet waar u aan begint. Bij de restbetaling, want dat is meestal het moment waarop annuleren aanzienlijk duurder wordt. En in de week voor vertrek, want tussen boeken en vertrekken liggen bij de meeste Egyptereizen meerdere maanden. Zet een bladwijzer en een agendaherinnering.
Als er iets verandert: noteer de datum van de versie die u heeft gelezen en de regio waar het om ging. Met die twee gegevens is elk gesprek met reisorganisatie en verzekeraar een ander gesprek. Stel uw vraag daarna aan beide schriftelijk, in die volgorde. Telefonische toezeggingen zijn later niets waard.
En de ongemakkelijke regel tot slot: als uw ministerie van Buitenlandse Zaken een reis daarheen afraadt, wijzig dan het plan. Wij hebben liever dat u verschuift dan dat u met een onbehaaglijk gevoel vertrekt.
Op die vraag in haar algemene vorm kan niemand u serieus antwoorden, en op het woord actueel al helemaal niet. Het antwoord verschilt per regio: officiële reisadviezen zijn regio voor regio geschreven en behandelen de toeristische corridor in de regel anders dan de Sinaï buiten de badplaatsen, de Westelijke Woestijn nabij de Libische grens of het uiterste zuiden. Lees de passage over uw werkelijke route bij uw eigen ministerie van Buitenlandse Zaken, voor het boeken en nogmaals in de week voor vertrek.
Zij worden in officiële reisadviezen in elk geval apart behandeld, en dat is het punt: de Sinaï buiten de badplaatsen krijgt in de regel scherpere formuleringen dan de toeristische corridor. Welke formulering vandaag voor welk gebied geldt, staat bij uw ministerie van Buitenlandse Zaken en niet hier. Denk bovendien aan geboekte excursies: een woestijntocht of een rit over land kan u buiten het gebied van uw hotel brengen. Vraag vooraf waar het precies naartoe gaat.
Het verkeer, en bijna niemand rekent daarmee. Egyptische wegen zijn vol, en het rijniveau wisselt. Lange transfers na het invallen van de duisternis vermijdt u beter. Daarna komen de hitte, die in de zomer in Luxor en Aswan mensen in echte problemen brengt, en maag- en darmklachten, die een of twee dagen kosten. Dat zijn de drie dingen die reizen daadwerkelijk inkorten.
Caïro is een enorme stad en gedraagt zich daar ook naar: de realistische alledaagse risico's zijn het verkeer, zakkenrollerij in het gedrang en te hoge taxiprijzen. Taxi-apps halen de grond onder de prijsdiscussies weg, en geldautomaten in bankfilialen of hotellobby's zijn de rustigste plek om geld op te nemen. Het lastigste blijft de straat oversteken; sluit aan bij een lokale bewoner en loop in zijn tempo. Officiële adviezen behandelen Caïro vaak anders dan afgelegen regio's, dus lees de passage over de stad.
Voor binnenkomst vanuit Europa of Noord-Amerika is niets verplicht; een gelekoortsbewijs wordt alleen gevraagd als u komt uit een land waar gele koorts voorkomt. Een reisgeneeskundig consult brengt meestal hepatitis A en tyfus ter sprake, plus tetanus en rabiës bij contact met dieren. Haal dat advies bij een praktijk of de GGD en niet bij een reisaanbieder. Let er daarnaast op dat uw verzekering medische repatriëring dekt; dat weegt in de praktijk zwaarder dan welke inenting ook.
Vaak niet, of slechts beperkt. Veel polissen zijn geheel of gedeeltelijk ongeldig als u naar een gebied reist waarvoor uw ministerie van Buitenlandse Zaken een negatief reisadvies heeft afgegeven, en dan kunnen ziektekosten, annulering en repatriëring wegvallen. Verzekeraars behandelen bovendien een advies om alleen noodzakelijke reizen te maken en een advies om helemaal niet te reizen verschillend. Lees uw voorwaarden naast het advies en laat het antwoord schriftelijk geven.
Bij een pakketreis kent het Europese pakketreizenrecht, dat ook in het Nederlandse en Belgische recht is omgezet, een kosteloze annulering wanneer zich op de bestemming buitengewone omstandigheden voordoen die de reis aanzienlijk beïnvloeden. Beslissend is of die omstandigheden uw reis raken: een advies voor een afgelegen grensgebied beschrijft geen nijlcruise tussen Luxor en Aswan. Bij los geboekte vluchten en hotels gelden de voorwaarden van elke aanbieder apart. Vraag het de reisorganisatie schriftelijk, en bij een geschil een consumentenorganisatie of een jurist gespecialiseerd in reisrecht.
De zorgen die voor volwassenen gelden, gelden ook voor kinderen, alleen reageren kinderen sneller en heftiger op hitte en op een bedorven maag. Dat verschuift de beslissing eerder naar reistijd en tempo dan naar de veiligheidsvraag: hoogzomer in Opper-Egypte is met kleine kinderen geen goed idee. Wat praktisch werkt en wat niet, staat op onze pagina over Egypte met kinderen.
Inreisregels, openingstijden, reisadviezen en wisselkoersen veranderen. Controleer ze bij de bron, niet hier.
Geschreven en gecontroleerd door de redactie van Rondreis Egypte · Laatst gecontroleerd op . Inreisbepalingen, prijzen en openingstijden veranderen — controleer alles wat ertoe doet bij de officiële instanties waarnaar deze pagina verwijst.
8 dagen · Klassiek Egypte
De route die de meesten als eerste kiezen, in de lengte waarvoor hij bedoeld is: Gizeh en het Grote Egyptische Museum, daarna een vlucht naar Luxor en vier nachten varen tot aan Aswan.
vanaf US$2.135 / per persoon
8 dagen · Nijl & Rode Zee
Deze reis gaat zonder schip. Gizeh en het Grote Egyptische Museum, een nacht in Luxor voor beide oevers, twee nachten aan de Rode Zee en dan terug naar Caïro voor de Citadel, het koptische Caïro en de koninklijke mummies.
vanaf US$2.040 / per persoon
10 dagen · Klassiek Egypte
Vijf nachten in Caïro, aan weerszijden van een vaartocht van vier nachten van Luxor naar Aswan. De dagen in Caïro zijn privé, alleen uw gezelschap en een gids; de bezichtigingen vanaf het schip deelt u met een kleine groep.
vanaf US$2.635 / per persoon
