Rondreis Egypte 15 dagen: drie routes en hoe u ze indeelt

Zijn 15 dagen genoeg voor Egypte?

Ruim voldoende voor de klassieke route, en precies de goede lengte om er iets aan toe te voegen. De standaardreis die vrijwel iedereen als eerste maakt is Caïro, dan de Nijl tussen Luxor en Aswan, met Abu Simbel als sluitstuk. Dat past in acht dagen als u stevig doorloopt en in tien met gemak. Bij vijftien dagen krijgt u een echte keuze: dezelfde route rustig doen en de onderdelen toevoegen die kortere reizen schrappen, of het tempo aanhouden en er een hele tweede regio aan vastknopen, meestal de Rode Zee of de Westelijke Woestijn.

Wees eerlijk over wat vijftien dagen vanuit Europa betekenen. De heen- en terugreisdag gaan grotendeels op aan vliegvelden, dus realistisch houdt u dertien dagen ter plaatse over en misschien twaalf bruikbare. Dat is nog altijd veel. De valkuil bij deze lengte is niet dat u tijd tekortkomt, maar dat u stapelt: een vierde regio toevoegen omdat de dagen er lijken te zijn, en de helft ervan doorbrengen onderweg tussen plaatsen die niet bij elkaar in de buurt liggen. Elke toevoeging kost aan beide kanten een reisdag, en twee weken op het tempo van tien dagen zijn beter dan twee weken op volle kracht.

Wat vijftien dagen u werkelijk opleveren boven tien zijn ochtenden en marge. Een krappe reis begint elke dag vroeg, omdat de hitte daartoe dwingt en het schema niets anders toelaat. Spreid dezelfde bezienswaardigheden over meer dagen en twee of drie van die ochtenden worden van uzelf: een rustig tweede bezoek aan het Groot Egyptisch Museum, een middag met de feloek in Aswan zonder dat er nog iets op volgt, een rustdag halverwege wanneer de vroege starts u inhalen. De reis overleeft ook een vertraagde binnenlandse vlucht zonder de Vallei der Koningen te verliezen, wat een reis van zeven dagen niet doet.

Wat het niet doet, is van Egypte vanzelf een ontspannen vakantie maken. De culturele helft is vermoeiend, welke route u ook kiest: hitte, starts bij dageraad, lange dagen en gidsen die elk uur vullen dat u ze geeft. De twee routes hieronder die een strand of de woestijn toevoegen bestaan mede om die reden. Zes dagen tempels zijn voor de meeste mensen al ruim voldoende, en wat u met de rest van de veertien dagen doet is de werkelijke beslissing.

Route A: de klassieke route, rustig gedaan

Dit is de standaardreis van Caïro en de Nijl, maar dan zonder de samenpersing en met de gebruikelijke slachtoffers er weer bij: een tweede dag Caïro, overnachtingen aan wal in Luxor en Aswan, Abu Simbel met een overnachting in plaats van een race bij dageraad, en een paar van de grote tempels die kortere reizen nooit bereiken. Geen strand, geen woestijn. Het is de route voor wie het oude Egypte als belangstelling heeft en het liever goed ziet dan meer van het land ziet.

Dag 1 tot en met 4, Caïro en Gizeh. Op de eerste dag aankomen en landen, die gaat meestal op aan de transfer en een eerste wandeling langs de rivier. Geef de tweede dag aan de piramides en de Sfinx bij opening, vóór de touringcars en de hitte, daarna het Groot Egyptisch Museum, dat minimaal vier uur vraagt en een rustig bezoek beloont, nu het de volledige grafinhoud van Toetanchamon bijeen heeft. Combineer het museum niet met Gizeh op dezelfde middag. De derde dag gaat zuidwaarts naar Sakkara en Dahshur, de helft die de meeste reizen overslaan, waar de trappiramide en de beschilderde mastaba-graven rustiger en vaak mooier zijn dan het plateau van Gizeh. De vierde dag is het islamitische en koptische Caïro te voet, de al-Muizzstraat en Khan el-Khalili in de late namiddag wanneer de hitte geweken is. Drie nachten in Caïro.

Dag 5 en 6, Luxor aan wal. Vlieg in de ochtend naar het zuiden in plaats van te rijden; de weg kost bijna een hele dag en laat weinig zien, de vlucht duurt ongeveer een uur. Verblijf in een hotel in plaats van meteen aan boord te gaan, want een boot geeft u het uur vóór de touringcars arriveren noch de avond, en de Luxortempel is het waard om na het donker te zien, wanneer hij verlicht is en de drukte is weggeëbd. Geef één ochtend aan de westoever, vroeg, voordat de graven zich vullen met de hitte van elke groep die erdoorheen is gelopen, en een middag aan Karnak in laag licht. Een ballonvaart bij zonsopkomst over de westoever op de vrije ochtend is een van de weinige toevoegingen vanuit de lucht in Egypte die hun prijs waard zijn.

Dag 7 tot en met 10, de nijlcruise naar Aswan. Ga in Luxor aan boord en vaar stroomopwaarts, Luxor naar Aswan, de klassieke en de meest ontspannen richting: de stroming staat tegen, dus de vaartrajecten zijn langer en trager, en u eindigt in de rustigste van de drie steden in plaats van in de drukste. Vier nachten dekken Esna, de goed bewaarde tempel van Horus in Edfu en Kom Ombo aan de oever in de schemering, met lange, stille middagen aan dek ertussen. Als het budget het toelaat, is een dahabiya, een klein zeilschip met een handvol hutten, nog trager en stiller en meert hij daar waar de grote boten drie rijen dik afmeren.

Dag 11 tot en met 13, Aswan en Abu Simbel. Ga van boord en blijf aan wal in plaats van weg te vliegen op de ochtend dat de boot aanlegt; dat is de enige wijziging die de meeste Nijlreizen beter maakt. Aswan is het mooiste stuk van de rivier en de meest ontspannen stad van het land: de Philaetempel op zijn herbouwde eiland, de onvoltooide obelisk in de granietgroeve vroeg, voordat de groeve staat te bakken, een feloek naar Elephantine bij zonsondergang. Neem Abu Simbel vervolgens met een overnachting in plaats van de konvooirace om vier uur 's nachts. U bereikt de tempels in de late namiddag wanneer de touringcars weg zijn, en opnieuw bij opening voordat ze terugkeren, en ziet de gevel in het lage licht waarvoor hij is uitgehakt.

Dag 14 en 15, de Delta of een tweede laag Caïro, daarna naar huis. Vlieg terug naar het noorden en besteed de laatste volle dag aan wat de standaardreis nooit bereikt. De eerlijke opties zijn Alexandrië met de sneltrein voor de Grieks-Romeinse laag en een vochtiger, ander klimaat, wat een overnachting waard is in plaats van een dagtocht van zes uur heen en terug, of een tweede, ongehaaste dag rond Caïro voor het museum aan het Tahrirplein en een rustige middag in Zamalek. Dendera en Abydos vanuit Luxor, twee van de best bewaarde tempels van het land met een fractie van de drukte, zijn het alternatief als u ze liever eerder in het Luxor-deel toevoegt. Vertrek met de transfer wanneer de vlucht ook vertrekt.

Voor wie geschikt. Eerste bezoekers die voor de archeologie komen, stellen die diepgang boven breedte verkiezen, en iedereen die zes dagen tempels op een kortere reis te gehaast vond en de versie met ruimte om adem te halen wil. Het is de verkeerde route voor gezinnen met jonge kinderen, die zoveel tempels niet zonder muiterij doorstaan, en voor wie op strandtijd hoopt, wat deze route bewust weglaat.

Route B: eerst cultuur, dan de Rode Zee

Dit is de combinatie die de meeste Duitse en Italiaanse reizigers boeken, en met reden: eerst de klassieke bezienswaardigheden, daarna een week waarin u aan de kust heel weinig doet. Het maakt van een veeleisende culturele reis een vakantie, en het werkt geografisch omdat Hurghada aan de kust ongeveer tegenover Luxor ligt, zo'n vier uur rijden, zodat de Nijlhelft bij de zee kan eindigen zonder nog een binnenlandse vlucht. Het is de versie die met kinderen werkt, en de veiligste keuze als u nog niet weet hoeveel oud Egypte u eigenlijk wilt.

Dag 1 tot en met 3, Caïro. De essentie zonder de extra dag: aankomen en landen, dan Gizeh en het Groot Egyptisch Museum verdeeld over een ochtend en een middag, gescheiden door de rit, daarna Sakkara en een wandeling in de late namiddag door het islamitische Caïro en de bazaar. Twee of drie nachten, afhankelijk van of u Dahshur wilt. Vlieg naar Luxor op de ochtend van de derde of vierde dag.

Dag 4 tot en met 8, de nijlcruise. Ga in Luxor aan boord, Karnak en de westoever aan de landzijde, vaar daarna de klassieke route stroomopwaarts naar Aswan in vier nachten via Edfu en Kom Ombo. Dit is hetzelfde stuk rivier als bij route A, maar op het standaardtempo in plaats van rustig, omdat de speling op deze reis naar de kust gaat. Philae en een feloek in Aswan op de laatste dag. Wilt u de cultuur sneller afronden en het strand verlengen, dan dekt een boot van drie nachten stroomafwaarts van Aswan naar Luxor dezelfde tempels en bespaart een dag, ten koste van een einde in de warmere, drukkere stad.

Dag 9, transfer naar de kust. Over land van Luxor naar Hurghada, ruwweg vier uur door de woestijn over een goede, saaie weg. De meeste mensen vinden het eenvoudig, en het is de reden dat deze combinatie zo goed verkoopt: u sluit de cruise af, steekt in een ochtend over en eindigt de vakantie zonder via Caïro terug te hoeven. Marsa Alam, een paar uur verder naar het zuiden, is het rustigere alternatief met een eigen luchthaven, wat de terugrit kan besparen als u daarvandaan naar huis vliegt.

Dag 10 tot en met 14, de Rode Zee. Vijf nachten aan de kust, en dat is het punt van het kiezen van deze route boven de andere. Het water is de reden om te gaan, niet de plaatsen: het rif is werkelijk goed en ongewoon makkelijk te bereiken, met korte boottochten, betrouwbaar zicht en warm water het grootste deel van het jaar. De standaardboottocht naar het eiland Giftun dekt snorkelstops die voor volstrekte beginners te doen zijn; duikers kunnen de pinakels voor de kust bereiken en, op een langere dag, de wrakken bij Abu Nuhas. Of doe helemaal niets, wat na een week vroege starts een volkomen respectabele besteding van vijf dagen is. Verblijf dichter bij Dahar of de jachthaven als u iets van het land wilt proeven, in plaats van afgesloten in een resort twintig kilometer van de bewoonde wereld.

Dag 15, naar huis. Vlieg rechtstreeks vanuit Hurghada, dat veel meer chartervluchten uit Europa ontvangt dan Luxor, meestal goedkopere, en dat de noodzaak wegneemt om aan het einde naar Caïro terug te keren.

Voor wie geschikt. Gezinnen, stellen die het over vakanties oneens zijn, en eerste bezoekers die hun kansen spreiden: de een krijgt de tempels, de ander het water, en beiden krijgen twee weken in plaats van een compromis. Het is de zwakste route voor een toegewijde geschiedenisreiziger, die vijf dagen op het strand zal betreuren, en hij hangt meer van het seizoen af dan de andere, want de kust is op zijn best in het voorjaar en het najaar, terwijl het hoogzomer alleen met een zeebries te verdragen is.

Route C: de Nijl en de Westelijke Woestijn

De derde invalshoek verruilt het strand voor de woestijn. In plaats van horizontaal aan de kust te eindigen, voegt u de krijtformaties en zwarte vulkanische heuvels van de Westelijke Woestijn vanuit Caïro toe, met een nacht kamperen onder de blote hemel, en doet u daarna de klassieke Nijlroute. Het is een zwaardere reis dan de andere twee en alleen iets voor het koele seizoen, maar het is de versie die u een Egypte laat zien dat de meeste bezoekers nooit zien, en hij voelt als een echt contrast in plaats van een toevoeging.

Dag 1 en 2, Caïro. Aankomen en landen, dan een volle dag voor Gizeh en het Groot Egyptisch Museum. Houd Caïro aan het begin kort, want het woestijndeel komt hierna en u keert daarna toch naar de stad terug, en dan passen Sakkara en het islamitische Caïro beter.

Dag 3 tot en met 5, Bahariya en de Witte Woestijn. Rijd vanuit Caïro naar het zuidwesten, zo'n vier uur naar de oase Bahariya, waar u rond lunchtijd arriveert. De Zwarte Woestijn met haar vulkanische heuvels en warmwaterbronnen op de eerste middag, dan dieper het gebied in, voorbij de Kristalberg, om te kamperen tussen de krijtformaties van de Witte Woestijn, die de reden is om te komen en op haar mooist is bij dageraad en schemering. De oase Farafra en haar palmtuinen voor een trage terugreis langs de steilrand. Het kamperen is bewust eenvoudig: matrassen en dekens in de openlucht, eten boven een vuur, geen sanitair, en woestijnnachten die koud genoeg worden om een stevige jas te willen en in de winter tegen het vriespunt aanlopen. Het gaat om de omgeving, niet om het comfort.

Dag 6 en 7, terug naar Caïro en naar het zuiden. Keer terug naar Caïro en pak op wat de openingsdagen oversloegen: Sakkara en Dahshur, of het koptische en islamitische Caïro, onderweg. Vlieg daarna naar Luxor. Een nacht in Caïro hier vangt ook een late terugkeer van het woestijndeel op vóór een aansluitende vlucht.

Dag 8 en 9, Luxor. De westoever vroeg, Karnak in de middag, de Luxortempel na het donker, aan wal vóór de cruise. Hetzelfde Luxor als bij route A, maar met twee dagen in plaats van ingevouwen in de boot, omdat de woestijn de speling al heeft gebruikt die route A aan een derde dag Caïro besteedt.

Dag 10 tot en met 13, de nijlcruise naar Aswan. Ga in Luxor aan boord en vaar stroomopwaarts in vier nachten via Edfu en Kom Ombo naar Aswan, met als afsluiting Philae en een feloek. De klassieke, ontspannen richting, net als op de andere routes.

Dag 14 en 15, Aswan en naar huis. Een nacht aan wal in Aswan voor de onvoltooide obelisk en een ongehaaste ochtend op het water, of Abu Simbel per vlucht in plaats van de lange weg als de dagen na de woestijn krap zijn. Vlieg uit via Caïro. Wilt u liever niet terugsporen, dan houdt u de hele route in één richting door de culturele helft in Aswan te eindigen en via Caïro naar huis te vliegen.

Voor wie geschikt. Terugkeerders die de klassieke route al hebben gedaan en een ander Egypte willen, actieve reizigers, en stellen die een strand saai vinden. Het is de minst geschikte route voor gezinnen met heel jonge kinderen, die de lange ritten met de vierwielaandrijving en het kamp met schep en vuurlicht zwaarder vinden dan oudere kinderen, en hij is echt seizoensgebonden: de zomerse dagtemperaturen in de Westelijke Woestijn maken de ritten en het kamperen onaangenaam, dus hij loopt grofweg alleen van oktober tot april.

Welke route past bij u?

Begin met waar de reis voor dient. Kwam u voor het oude Egypte en gaat het u om de monumenten, kies dan route A. Vijftien dagen klassieke route rustig gedaan is de diepste versie van de standaardreis, en de extra dagen gaan naar waar ze het meest waard zijn: een tweede museumochtend, Abu Simbel zonder het konvooi bij dageraad, de Delta of Alexandrië die kortere reizen altijd schrappen. U komt vermoeid thuis maar niet tekortgedaan, en u zult de dingen hebben gezien die mensen betreuren te hebben gemist.

Is de groep het over vakanties oneens, kies dan route B. De combinatie van twee weken cultuur plus strand is niet voor niets de standaardkeuze: ze geeft de geschiedenisreiziger zijn tempels en de andere helft van het gezelschap het water, en niemand hoeft te doen alsof twee weken ruïnes of twee weken ligbedden het plan waren. Het is ook de juiste spreiding voor een eerste bezoek, want vijf dagen tempels vertellen u eerlijk of u voor twee weken ervan zou terugkomen.

Bent u eerder geweest, of maakt het idee van vijf dagen op een ligbed u onrustig, kies dan route C. De Westelijke Woestijn is het deel van het land dat de klassieke route nooit aanraakt, en een nacht kamperen in de Witte Woestijn is wat mensen het langst bijblijft. Hij vraagt er meer voor terug, in rijtijd en in comfort, en hij legt u vast op de koele helft van het jaar.

Twee overkoepelende afwegingen. Eerste bezoekers neigen het best naar A of B; de woestijn is een betere tweede reis dan een eerste, omdat ze meer betekenis krijgt zodra u de Nijl ter vergelijking hebt. Gezinnen neigen sterk naar B en weg van C. Stellen splitsen zich eerder op tempo dan op belangstelling: het trage, bezienswaardigheden-zware A past bij mensen die de muren lezen, terwijl B past bij mensen die de vakantie plat op een ligbed willen laten eindigen. En als uw data tussen mei en september vallen, is B als enige van de drie werkelijk aangenaam, want de woestijn valt af en de Nijlsteden zijn al in de vroege middag meedogenloos.

Wat de prijs van een reis van 15 dagen bepaalt

Geen twee reizen van vijftien dagen kosten hetzelfde, en de bezichtigingen zijn hoe dan ook een klein deel van het totaal. De grootste hefboom is het niveau van de Nijlboot. Cruiseboten verschillen veel meer dan de foto's doen vermoeden, en het jaar waarin een boot voor het laatst is gerenoveerd telt zwaarder dan het aantal sterren, dat een lokale beoordeling is en niet gelijkstaat aan Europese hotelsterren. Een dahabiya, het kleine zeilschip, zit ruim boven een standaardcruise; een versleten viersterren zit ruim onder een opgeknapte vijfsterren. Ook de hutkeuze op dezelfde boot verschuift de prijs: een bovendek of een balkon kost merkbaar meer dan een hut op een lager dek.

Na de boot bepaalt de vorm van de reis de rest. Route B draagt een week hotelnachten aan de Rode Zee, die goedkoop all-inclusive of duur kunnen zijn afhankelijk van het resort, terwijl route A meer begeleide rondreisdagen draagt, en juist daar kosten een privégids en chauffeur meer dan een gedeelde groep. Route C voegt voor het middendeel een vierwielaandrijving, een woestijngids en kampeerlogistiek toe, een gespecialiseerde kostenpost die de andere twee niet hebben. Of de gids en het voertuig de hele reis privé zijn of een groepsvertrek is de andere grote scheidslijn: privé kost meer per persoon, maar neemt vaak nachten en transfers weg die u anders zou betalen.

Dan het seizoen, dat alles verschuift. Dezelfde route kost in de zomerhitte merkbaar minder dan rond Kerst en Nieuwjaar, wanneer de betere boten en de goede gidsen maanden vooruit volgeboekt zijn en de prijzen pieken. De hotelcategorie in Caïro, het aantal binnenlandse vluchten dat u neemt in plaats van treinen, en of Abu Simbel een vlucht of de weg is, tellen daar allemaal bovenop. Onze eigen reizen worden op aanvraag samengesteld en geprijsd in plaats van tegen een vaste afrekenprijs verkocht, juist omdat deze hefbomen bij elke boeking een andere kant op trekken; wij noemen liever het echte bedrag voor uw data dan een bedrag te publiceren dat voor de meeste mensen verkeerd is.

Wanneer u deze reis maakt

Oktober tot april is het seizoen voor alles in het binnenland, en dat is het grootste deel van alle drie de routes. December en januari zijn het koelst en het drukst, met pieken in de prijzen van Luxor en Aswan rond Kerst en Nieuwjaar. Februari en maart geven de beste balans tussen weer en drukte en zijn de maanden om op te mikken. Mei en september zijn warm maar merkbaar rustiger en goedkoper, een eerlijke ruil als u vroeg kunt beginnen en tegen het midden van de ochtend kunt stoppen.

Juni tot augustus is het zware seizoen in het binnenland. Luxor en Aswan komen in de middag geregeld boven de veertig graden, en het bezichtigen krimpt tot de vroege ochtend, wat een reële beperking is en geen onmogelijkheid. Dit is het ene venster waarin de drie routes qua timing scherp uiteenlopen. Route C valt simpelweg af, omdat de zomer in de Westelijke Woestijn de ritten en het kamperen onaangenaam maakt. Route A is te doen maar slopend. Route B is de zomerbestendige optie, want de Rode Zee is dan op haar warmst en een zeebries houdt de kust draaglijk, ook al zijn de tempels dat niet.

Twee data-gebonden aantekeningen om rekening mee te houden. Abu Simbel heeft zijn tweejaarlijkse zonnestand op het binnenste heiligdom eind februari en eind oktober, wat drukte en een rij in het donker met zich meebrengt; is dat niet de reden dat u komt, mijd dan die ochtenden. En de ramadan verschuift het ritme van de dag en sommige openingstijden in het hele land, iets om rekening mee te houden in plaats van te vermijden. Onze maand-voor-maand-gids via de link hierboven zet de afwegingen uitgebreider uiteen.

Hoe u 15 dagen indeelt

Vlieg de lange trajecten, rijd ze niet. De weg van Caïro naar Luxor is ruwweg 650 kilometer en kost bijna een hele dag, en hij laat u weinig zien; de vlucht duurt ongeveer een uur en gaat meermaals per dag. De nachttrein is het eerlijke alternatief, goedkoper en een hotelnacht besparend, maar de coupés zijn eenvoudig en de slaap is wisselend, dus neem hem om de kosten en niet om het comfort. Sluit een binnenlandse aankomst nooit rechtstreeks aan op een langeafstandsvertrek, want binnenlandse vluchten lopen wel degelijk vertraging op; laat aan het einde een nacht in Caïro als de timing krap is, waar een reis van vijftien dagen ruimte voor heeft.

Vaar stroomopwaarts als het kan. Luxor naar Aswan gaat tegen de stroom in, wat het trager maakt en meestal een nacht langer dan hetzelfde stuk stroomafwaarts, en dat is juist het punt: langere, rustigere trajecten aan dek, en u eindigt in Aswan, de fijnste en rustigste van de drie steden, met haar luchthaven en de weg naar Abu Simbel, zodat niets wordt teruggespoord. De kortere vaart noordwaarts is goedkoper en eindigt in Luxor, wat bij route B past als u daarna meteen doorschuift naar Hurghada.

Respecteer het dagritme dat de hitte oplegt. Twee grote bezienswaardigheden op een dag is realistisch; vier is een fantasie die eindigt met iedereen moe en niemand die nog iets bekijkt. De bruikbare uren bij de Nijlsteden en bij Abu Simbel zijn de vroege ochtend en de late namiddag, met het midden van de dag verloren aan de hitte, dus plan daaromheen in plaats van ertegenin. Reken ook het Caïro-verkeer in het plan mee: beoordeel ritten door de stad op het uur van vertrek, niet op de afstand, en koppel bezienswaardigheden aan de oever waaraan ze liggen.

Besteed tot slot de speling die vijftien dagen u geven aan rust, niet aan nog één bezienswaardigheid. Wat een goede twee weken onderscheidt van een uitputtende is de lege middag, de feloek zonder dat er nog iets op volgt, de ochtend die begint wanneer u wakker wordt in plaats van wanneer de gids klopt. Elke toevoeging die u doet kost aan beide kanten een reisdag en een mate van vermoeidheid die zich opstapelt. De routes hierboven laten alle bewust een of twee dagen oningevuld; dat is het doel, geen gat om op te vullen.