Rondreis Egypte 12 dagen: drie routes en hoe u kiest

Is twaalf dagen genoeg voor Egypte?

Meer dan genoeg voor de reis die de meeste mensen werkelijk willen, en te weinig voor de reis die ze zich soms voorstellen. De klassieke route — Caïro, daarna de Nijl tussen Luxor en Aswan — is comfortabel in acht dagen en zonder haast in tien. Twaalf geeft u die tien met ademruimte, plus één echte toevoeging: een paar nachten aan de Rode Zee, een paar in de Westelijke Woestijn, of Abu Simbel en overal een rustiger tempo. Dat is de eerlijke rekensom van deze lengte. Eén toevoeging, geen drie.

Wees duidelijk over wat twaalf dagen betekent zodra de vluchten zijn meegeteld. Vanuit Europa of Noord-Amerika gaan de eerste en de laatste dag grotendeels op aan luchthavens en transfers, dus twaalf dagen op papier zijn meestal tien dagen ter plaatse en negen die werkelijk bruikbaar zijn. Dat is nog altijd veel Egypte. Het is ook de reden waarom stapelen de fout is die u moet vermijden: elke extra regio die u erbij neemt, kost aan beide kanten een reisdag, en een reis die Caïro, de Nijl, de Rode Zee en de woestijn in twee weken wil aandoen, zit het grootste deel van de tijd onderweg en ziet geen van alle goed.

De beperking zijn zelden de bezienswaardigheden zelf. Gizeh en het Grote Egyptische Museum vullen twee dagen in Caïro; de Vallei der Koningen, Karnak en de westoever vullen er twee in Luxor; Edfu, Kom Ombo, Philae en een felucca vullen de Nijl en Aswan. Wat dagen opslokt, is de hitte, die vroege starts afdwingt en de middagen leegmaakt, en de afstanden tussen de regio's, die vluchten en lange transfers over de weg betekenen in plaats van korte sprongen. Twaalf dagen is de eerste lengte die beide opvangt zonder dat het oprekt — en precies daarom loont het om te plannen rond wat u toevoegt in plaats van hoeveel u erin propt.

Route A — de klassieker zonder haast: Caïro, de Nijl en Abu Simbel

Dit is de route voor wie de standaardbezienswaardigheden liever goed ziet dan er een extra regio bij verzamelt. Het is de klassieker van acht dagen met de ruimte die Egypte plezierig maakt in plaats van uitputtend, plus Abu Simbel en een extra nacht waar die het meest telt. Geef Caïro drie nachten aan het begin. Dag één is de aankomst en een eerste avond aan de rivier. Dag twee is in de ochtend het plateau van Gizeh — de drie piramides, de Sfinx onder die van Chefren, en het zuidelijke uitkijkpunt waar alle drie op één lijn staan — en daarna veertig minuten zuidwaarts naar Sakkara voor de trappiramide, het oudste grote stenen bouwwerk ter wereld, en de beschilderde mastabagraven eromheen, met verderop de bijna lege Knikpiramide en Rode Piramide bij Dahshur als de middag het toelaat.

Dag drie is voor het Grote Egyptische Museum, dat een halve dag op zich vraagt en nooit aan de ochtend bij Gizeh gekoppeld mag worden — de grote trap met koninklijke beelden en de complete grafuitrusting van Toetanchamon belonen een langzaam bezoek. Breng de late middag te voet door in islamitisch Caïro, over de al-Muizzstraat tussen de oude poorten, wanneer de hitte weg is en de straatjes het drukst zijn. Alle drie de nachten zijn in Caïro, dus u pakt maar één keer uit.

Dag vier is de vlucht zuidwaarts naar Luxor, ongeveer een uur tegenover bijna een hele dag over de weg. Doe Karnak in het late middaglicht, wanneer de touringcars terug zijn bij de schepen, en de tempel van Luxor na het donker, wanneer die verlicht is, koel en uitgedund. Slaap in een hotel in Luxor in plaats van meteen in te schepen: dat levert u de avond en de vroege ochtend op die een cruiseschema u afneemt. Dag vijf begint voor het licht is op de westoever — drie graven in de Vallei der Koningen op het standaardticket, de terrassen van Hatsjepsoet bij Deir el-Bahari, de Kolossen van Memnon in hun veld — met de ballonvaart bij zonsopgang als optionele toevoeging als de wind het toelaat. Ga rond het middaguur aan boord van de cruise en vaar zuidwaarts.

Dag zes en zeven zijn de rivier. Edfu, de best bewaarde tempel van Egypte, doet u vroeg, vóór de hitte; daarna een lange, rustige middag op het dek terwijl de boot stroomopwaarts werkt. Kom Ombo, de dubbeltempel pal aan de oever, is op zijn mooist bij schemering, en de boot vaart in de nacht door naar Aswan. Stroomopwaarts varen van Luxor naar Aswan is de ontspannen richting — een nacht langer dan stroomafwaarts, en het eindigt in de rustigste van de drie steden in plaats van de drukste.

Dag acht is Aswan. Ga van boord en bezoek Philae, de tempel van Isis die blok voor blok naar het eiland Agilkia is verplaatst toen de Hoge Dam hem zou hebben verzwolgen, bereikbaar per motorboot over open water; daarna de onvoltooide obelisk die in zijn granieten steengroeve ligt en laat zien hoe elke obelisk en kolos die u al hebt gezien, is uitgehakt. Dag negen is Abu Simbel — een vlucht van vijfenveertig minuten, of het wegkonvooi van ongeveer drieënhalf uur dat rond vier uur in de ochtend vertrekt — om voor de vier kolossale beelden van Ramses te staan, die zelf in stukken zijn gezaagd en weer opgebouwd boven het stijgende meer. Rond het begin van de middag terug voor een felucca naar het eiland Elephantine terwijl de zon zakt, wat de meeste mensen het best bijblijft van Aswan.

Dag tien en elf zijn het uitblazen. Een langzame ochtend in Aswan op Elephantine of, met een Nubische gids uit de gemeenschap zelf in plaats van een bootsman bij een poort, een van de dorpen; daarna de vlucht terug naar Caïro. Dag elf is een echte buffer — koptisch Caïro binnen zijn Romeinse muren, het krappe maar lonende oude museum aan het Tahrirplein, of een dagtrip met de sneltrein naar Alexandrië voor de boulevard en de vis in plaats van ruïnes, want het grootste deel van de oude stad ligt onder de haven. Dag twaalf is de transfer naar huis. Een nacht in Caïro aan het eind bewaren beschermt de reis ook als een binnenlandse vlucht uitloopt.

Voor wie dit past: eerstereizigers die de hele klassieke route willen zonder een verloren dag, iedereen die in de hitte reist en de middagen vrij nodig heeft, en reizigers die een veeleisende reis liever met ruimte afsluiten dan er een vierde regio achteraan te jagen. Het is de versie die de meeste mensen zouden moeten nemen als de Rode Zee en de woestijn hen niet lokken.

Route B — Caïro, de Nijl en de Rode Zee

Dit is de combinatie die in Duitsland en Italië het best verkoopt, en met reden: zes dagen tempels is veel, zeker met kinderen, en een paar rustige dagen op warm, helder water maakt van een veeleisende cultuurreis een vakantie. De kunst zit in de geografie. De kust van de Rode Zee bij Hurghada ligt ruwweg vier uur over de weg van Luxor, dus de verstandige opzet vaart de Nijl noordwaarts, eindigt in Luxor, en reist over land door naar de kust zonder nog een binnenlandse vlucht of enig terugreizen. Het ruilt Abu Simbel in voor het strand — de eerlijke prijs van een hele regio toevoegen.

Geef Caïro drie nachten, net als eerder. Dag één is aankomen en landen. Dag twee is Gizeh en de Sfinx in de ochtend en Sakkara in de middag. Dag drie is het Grote Egyptische Museum, los gehouden van de ochtend bij Gizeh, afgesloten met islamitisch Caïro te voet. Dag vier vliegt naar Aswan in plaats van Luxor, omdat u wilt dat het Nijldeel in Luxor eindigt voor de transfer naar de kust. Breng de middag door bij Philae en de onvoltooide obelisk, en maak bij zonsondergang een tocht met een felucca.

Dag vijf is uw ochtend in Aswan — Elephantine en een Nubisch dorp, of de vlucht naar Abu Simbel als u het niet kunt verdragen die te missen en bereid bent voor de tijd te betalen — daarna aan boord van de cruise en noordwaarts varen. Van Aswan naar Luxor varen is de kortere, goedkopere richting, doorgaans drie nachten tegenover vier stroomopwaarts, omdat de stroming het werk doet. Dag zes is Kom Ombo en een lang stuk op het dek; dag zeven is Edfu en de tempel van Horus. Dag acht gaat van boord in Luxor en gaat rechtstreeks naar de westoever vóór de hitte: de Vallei der Koningen, Hatsjepsoet en de Kolossen, met een nacht in een hotel in Luxor.

Dag negen doet Karnak vroeg, zolang het licht nog zacht is en voordat de cruisedrukte aanzwelt, en maakt daarna de transfer van vier uur over de weg door de woestijn naar Hurghada, met aankomst in de avond. Dag tien en elf zijn de kust, en de invulling is aan u: de standaardboottocht naar het eiland Giftun met twee of drie snorkelstops in ondiep, helder, visrijk water; een paar duiken op de rifpieken voor de kust, waar het zicht twintig tot dertig meter bedraagt en het water het hele jaar warm is; of helemaal niets naast het huisrif. Dag twaalf vliegt rechtstreeks vanuit Hurghada naar huis, dat veel meer directe chartervluchten uit Europa krijgt dan Luxor en de terugreis naar Caïro bespaart.

Voor wie dit past: gezinnen, stellen die het over vakanties oneens zijn — de een krijgt de archeologie, de ander het water — en iedereen die nog niet weet hoeveel oud Egypte hij wil, want vijf dagen tempels vertellen u of u voor twee weken ervan zou terugkomen. Het is ook de mildere reis in de hitte, omdat de strandhelft de vroege starts vergeeft die de tempelhelft vraagt. Gaat het u om het rif en niet om de tempels, verblijf dan dichter bij Dahar of de jachthaven en eet de helft van de tijd buiten de poort van het resort.

Route C — Caïro, de Nijl en de Westelijke Woestijn

De derde invalshoek ruilt de kust in voor het vreemdste landschap van het land: de krijtformaties van de Witte Woestijn en de zwarte vulkanische heuvels eromheen, bereikbaar vanaf de oase Bahariya, zo'n vier uur ten zuidwesten van Caïro. Het is een zwaar, lonend contrast met de tempels, en het is alleen een reis voor het koele seizoen — ruwweg oktober tot en met april — omdat de zomerse daghitte in de Westelijke Woestijn de ritten en het kamperen echt onaangenaam maakt. Net als de route langs de Rode Zee voegt hij één regio toe en laat hij daarom Abu Simbel weg.

De kern van Caïro en de Nijl verloopt als in Route A, iets strakker. Dag één is aankomen; dag twee is Gizeh in de ochtend en Sakkara in de middag; dag drie is het Grote Egyptische Museum en islamitisch Caïro, met het museum los van de dag bij Gizeh. Dag vier vliegt naar Luxor, met Karnak in het late licht en de tempel van Luxor na het donker, en een nacht aan land. Dag vijf is de westoever voor zonsopgang — de Vallei der Koningen, Hatsjepsoet, de Kolossen — en daarna om het middaguur aan boord van de cruise om stroomopwaarts te varen.

Dag zes en zeven zijn Edfu vroeg en Kom Ombo bij schemering, met Aswan en Philae aan het eind van de vaartocht. Dag acht gaat van boord in Aswan, geeft u de onvoltooide obelisk en een laatste felucca, en vliegt u in de avond terug naar Caïro — zo begint het woestijndeel fris vanuit de hoofdstad in plaats van vanuit het zuiden.

Dag negen rijdt zuidwestwaarts naar Bahariya, met aankomst voor de lunch, daarna naar de Zwarte Woestijn en haar vulkanische heuvels, met de warmwaterbronnen bij zonsondergang. Rijd door naar Crystal Mountain en kampeer tussen de krijtformaties van de Witte Woestijn — bewust eenvoudig, matrassen en een vuur en geen sanitair, met de woestijnhemel 's nachts als de hele reden om er te zijn. Neem een degelijke jas mee; woestijnnachten worden koud genoeg om mensen te verrassen, en hartje winter kan het tegen het vriespunt lopen. Dag tien bekijkt de formaties bij het eerste licht en rijdt terug richting Caïro. Dag elf is een buffer in Caïro — koptisch Caïro, het museum aan het Tahrirplein, of Khan el-Khalili in de avond — en dag twaalf vliegt naar huis.

Voor wie dit past: terugkerende bezoekers die de klassieke route één keer hebben gedaan en iets willen dat niet weer een tempel is, actieve reizigers en oudere kinderen die de lange ritten met de terreinwagen en het ruige kamp moeiteloos aankunnen, en fotografen die een landschap willen in plaats van een monument. Het is van de drie het minst geschikt voor gezinnen met hele jonge kinderen, en het valt af van het late voorjaar tot het vroege najaar, wanneer de woestijn simpelweg te heet is.

Welke route past bij u?

Begin bij de vraag of dit een eerste reis is of een terugkeer. Eerstereizigers zijn bijna altijd beter af met Route A of B: de klassieke bezienswaardigheden zijn niet voor niets de klassiekers, en een eerste bezoek dat Gizeh, de Vallei der Koningen of een stuk van de Nijl overslaat om de woestijn in te passen, is een reis die haar prioriteiten omdraait. Route C is de route voor de terugkerende bezoeker, of voor wie al weet dat hij meer geeft om landschap dan om archeologie.

Weeg daarna hitte en tempo af tegen ambitie. Reist u tussen mei en september, of met jonge kinderen, of wilt u gewoon een vakantie die als een vakantie voelt, dan is Route B de vriendelijke keuze — de strandhelft vergeeft de tempelhelft, en rustige dagen op warm water na zes dagen vroeg opstaan verdienen hun plaats. Zijn de tempels het hele punt en ziet u ze liever zonder haast dan dat u een vierde regio najaagt, dan geeft Route A u Abu Simbel en de ruimte die Egypte beloont. Route C is de veeleisendste van de drie en de meest bijzondere; neem haar alleen als een nacht in een ruig woestijnkamp het beste onderdeel klinkt en niet de prijs.

Stellen en gezinnen splitsen zich meestal langs dezelfde lijn. Een stel dat allebei de geschiedenis wil, haalt meer uit de klassieker zonder haast; een stel of gezin dat verschillende dingen van een vakantie wil, is precies het geval waarvoor de route van cultuur en strand is gemaakt. Snelle reizigers die stilzitten vervelend vinden, kunnen de felucca- en bufferdagen van Route A beter mijden en de woestijn nemen, die nooit stilstaat. Langzame reizigers die ochtenden willen die van henzelf zijn, kunnen de ritten met de terreinwagen van Route C beter mijden en de klassieker nemen. Geen van de drie is een compromis, maar het zijn werkelijk verschillende reizen, en de verkeerde voor u is een slechtere vakantie dan een kortere versie van de juiste.

Wat de prijs van een reis van 12 dagen bepaalt

De lengte verschuift de prijs nauwelijks; de keuzes erbinnen verschuiven hem fors. De grootste enkele factor op de Nijlroutes is het niveau van het cruiseschip. De sterren op nijlschepen zijn lokaal en niet gelijk aan Europese hotelsterren, en schepen verschillen veel meer dan hun foto's doen vermoeden — het jaar waarin een schip voor het laatst is gerenoveerd zegt meer dan de sterrencategorie, en een hut op het bovendek of met balkon is op hetzelfde schip flink duurder dan een op het benedendek. Een kleine zeilende dahabiya, rustiger en aanleggend waar de grote schepen dat niet kunnen, kost opnieuw meer.

Na de boot bepaalt de opzet van de arrangementen aan land de rest. Een privégids en chauffeur gedurende de hele reis kosten per persoon meer dan een vast groepsvertrek, waar de gids over een dozijn mensen wordt verdeeld, maar u koopt er uw eigen tempo mee en een route die om uw interesses is gebouwd. De hotelcategorie in Caïro en aan de kust is de volgende knop. Dan zijn er de dingen die buiten de meeste offertes vallen en stilletjes oplopen: internationale vluchten bijna altijd; vaak de binnenlandse sprongen Caïro–Luxor en Aswan–Caïro; entreetickets, die vaak worden verhoogd en die in Luxor snel oplopen, waar losse graven en interieurs apart worden beticket; fooien, die structureel zijn en niet optioneel; drankjes; en optionele extra's zoals Abu Simbel door de lucht of de ballonvaart bij zonsopgang.

Het seizoen verschuift alles tegelijk. Dezelfde route haalt in hartje zomer merkbaar minder dan met kerst en oud en nieuw, wanneer de betere schepen maanden vooruit volgeboekt zijn en niet groter gemaakt kunnen worden. Route B draagt de kosten van een strandweek maar bespaart een binnenlandse vlucht door in Luxor te eindigen en vanuit Hurghada naar huis te vliegen; Route C draagt de kosten van een privéterreinwagen en woestijngids maar is een korte reis vanuit Caïro in plaats van een verre. Wij calculeren op aanvraag in plaats van via een afrekenknop, omdat een bruikbaar bedrag van dit alles afhangt — data, groepsgrootte, schip en niveau — en een eerlijk getal een dag of twee kost om samen te stellen in plaats van kant-en-klaar op een pagina te staan.

Wanneer u deze reis het best maakt

Voor de Nijl en Caïro loopt het seizoen van oktober tot en met april. December en januari zijn het koelst en het drukst, met de prijzen in Luxor en Aswan op hun piek rond kerst en oud en nieuw; februari en maart geven de beste balans tussen aangenaam weer en dunnere drukte en zijn de maanden om op te mikken. Mei en september zijn heet maar merkbaar rustiger en goedkoper. Juni tot en met augustus komt het in Luxor en Aswan geregeld boven de veertig graden en krimpt het bezichtigen tot de vroege ochtend — het kan, en de prijzen dalen sterk, maar het is geen eerlijke eerste indruk van de plek.

De toevoeging die u kiest, versmalt het venster verder. De Westelijke Woestijn van Route C is alleen een reis voor het koele seizoen, ruwweg oktober tot en met april, omdat de zomerritten en het kamperen in de hitte echt onaangenaam zijn, en woestijnnachten zelfs in de winter koud. De Rode Zee van Route B werkt het hele jaar — voorjaar en najaar zijn het aangenaamst, hartje zomer is heet aan land maar draaglijk met de zeebries, en de winter is mild in plaats van warm, met water van rond de tweeëntwintig graden in februari — maar daar telt de wind zwaarder dan de temperatuur, en een stevige noordenwind in het voorjaar kan de boten voor de kust schrappen, dus laat speling in een duikperiode. Onze aantekeningen per maand staan op de pagina /weer-egypte/. Telt de zonsuitlijning bij Abu Simbel op Route A voor u, dan valt die rond 22 februari en 22 oktober, en die ochtenden zijn druk.

Hoe u twaalf dagen indeelt

Vlieg tussen Caïro en het zuiden; rijd het niet. De weg naar Luxor is ruwweg 650 kilometer en negen tot tien uur en laat u weinig zien, terwijl de vlucht ongeveer een uur duurt en meerdere keren per dag gaat. De nachttrein met slaapcabines is het eerlijke alternatief — hij bespaart een hotelnacht en kost minder — maar de cabines zijn eenvoudig en de slaap is onrustig, neem hem dus om de kosten en niet om het comfort. Wat u ook doet, sluit een binnenlandse aankomst nooit rechtstreeks aan op een langeafstandsvertrek; bewaar een nacht in Caïro aan het eind als de tijd krap is, zoals alle drie de routes hierboven doen.

Op de rivier is de richting stroomopwaarts van Luxor naar Aswan de meest ontspannen: de stroming is tegen, dus de vaarstukken zijn langer en langzamer, en de reis eindigt in Aswan, de rustigste van de drie steden en het vertrekpunt voor Abu Simbel, zodat niets wordt overgedaan. De tocht noordwaarts van Aswan naar Luxor is korter en goedkoper en is de juiste keuze als u doorreist naar de Rode Zee, zoals Route B doet, omdat hij u in Luxor achterlaat, vier uur van de kust.

Bouw de dagen op rond de hitte en het verkeer, niet rond de kaart. Twee grote bezienswaardigheden op een dag is realistisch; vier is een fantasie die eindigt met iedereen moe en niemand die nog ergens naar kijkt. De graven en tempels willen de vroege ochtend en de late middag, en het midden van de dag is in Luxor en Aswan voor schaduw, lunch en de boot. Beoordeel in Caïro elke transfer naar het uur waarop u vertrekt en niet naar de kilometers, koppel bezienswaardigheden op basis van aan welke kant van de rivier ze liggen, en zet de lange ritten vooraan. Het hele argument voor twaalf dagen boven tien is dat u dit alles kunt doen zonder iets te schrappen — besteed de extra tijd dus aan ruimte en ochtenden, niet aan een vierde regio.