Routes
Zestien dagen is voorbij het punt waarop een reis naar één land zichzelf nog moet verantwoorden. Twee weken dekken de klassieke route al, met ruimte om een regio toe te voegen; een dag of twee extra kopen geen vierde landschap, maar vooral marge op wat u heeft gekozen. Voorbij twee weken beloont Egypte werkelijk twee dingen, en komt het bij een derde in de knel: het leent zich voor een heel langzame klassieke route, of voor de Nijl, de Rode Zee en de Westelijke Woestijn samengevoegd tot één lange lus, en het is de reisduur waarop heel veel mensen stoppen met toevoegen aan Egypte en in plaats daarvan een tweede land toevoegen. Hieronder staan drie manieren om de tijd binnen Egypte te besteden, elk opgebouwd uit plaatsen die wij daadwerkelijk aanbieden, met een dag-tot-dagschets en een eerlijke notitie over wie elke route past, plus waar een tweede land meer zin heeft dan een zestiende Egyptische dag.
Voor de klassieke route is zestien dagen geen kwestie van genoeg: het is meer dan de standaardreis nodig heeft, en de interessante keuze is wat u met het overschot doet. De route die vrijwel iedereen het eerst neemt, is Caïro, daarna de Nijl tussen Luxor en Aswan, met Abu Simbel aan het eind. Dat past vlot in acht dagen en comfortabel in tien. Met zestien heeft u zes of zeven dagen over op het minimum, en de eerlijke bestemmingen daarvoor zijn er weinig: dezelfde route veel langzamer lopen en alles terugzetten wat korte reizen schrappen, of een gestaag tempo aanhouden en een tweede regio toevoegen, meestal de Rode Zee of de Westelijke Woestijn, of beide.
Wees realistisch over wat het getal betekent vanuit Europa. De aankomst- en vertrekdagen gaan grotendeels op aan vliegvelden en transfers, dus zestien dagen gaan in werkelijkheid over veertien dagen op de grond en misschien dertien bruikbare. Dat is lang in één land, en de valkuil bij deze reisduur is niet luiheid maar stapelen: een regio toevoegen omdat de dagen er lijken te zijn, en ze vervolgens onderweg doorbrengen tussen plaatsen die niet dicht bij elkaar liggen. Elke toevoeging kost aan beide kanten een reisdag, en zestien dagen op een tiendaags tempo verslaan altijd zestien dagen die u er volledig doorheen jaagt.
Dit is ook de reisduur waarop de aanname van één land niet langer vanzelfsprekend is. Twee weken is ongeveer het meeste dat Egypte op zichzelf vraagt voordat het rendement afneemt; daarboven blijven de twee routes die de moeite waard zijn de heel langzame klassieke en de volledige driegebiedenlus, en beide zijn op hun eigen manier veeleisend. Een groot aantal mensen met zestien dagen te besteden zou gelukkiger zijn door Egypte bij zijn tiendaagse kern te houden en de rest aan Jordanië of Israël ernaast te besteden, wat een werkelijk andere reis is dan een zestiende tempel. Dat behandelen wij op aparte combinatiepagina's, en het loont er één te lezen voordat u de hele twee weken aan Egypte alleen verbindt.
Wat zestien dagen echt oplevert boven tien, als u het toch allemaal in Egypte houdt, zijn ochtenden en speelruimte. Een krappe reis begint elke dag vroeg, omdat de hitte dat afdwingt en het schema niets anders toelaat. Spreid dezelfde plaatsen over meer dagen en verscheidene van die ochtenden worden van u: een tweede rustig bezoek aan het Grote Egyptische Museum, een feluccamiddag in Aswan zonder iets erna, een rustdag wanneer de vroege starts u beginnen in te halen. De reisduur overleeft ook een vertraagde binnenlandse vlucht of een gemiste aansluiting zonder de Vallei der Koningen te verliezen, wat een kortere reis niet lukt. Wat het niet doet, is Egypte op zichzelf in een ontspannen vakantie veranderen; de culturele helft is op elke route vermoeiend, en precies daarom geven twee van de drie routes hieronder het laatste deel van de twee weken aan een strand of de woestijn.
Dit is de standaardreis van Caïro en de Nijl, met de compressie eruit gehaald en elk gebruikelijk slachtoffer teruggezet: een tweede en derde dag in Caïro, overnachtingen op het land in Luxor en Aswan, Abu Simbel als overnachting in plaats van een dageraadsprint, de twee grote tempels buiten Luxor die korte reizen nooit bereiken, en een dag aan de Grieks-Romeinse kust in Alexandrië. Geen strandweek, geen woestijn. Het is de route voor wie komt om het oude Egypte, wie het liever goed ziet dan meer van de kaart, en wie zes gejaagde dagen tempels op een kortere reis een slechte manier vond om kennis te maken met een van de grote beschavingen.
Dag 1 tot 4, Caïro en Gizeh. Kom aan en land op de eerste dag, die meestal opgaat aan de transfer en een eerste wandeling langs de rivier. Geef de tweede dag aan de piramides en de Sfinx bij opening, vóór de bussen en de hitte, daarna het Grote Egyptische Museum, dat vier uur als ondergrens vraagt en nu de hele grafschat van Toetanchamon bij elkaar houdt, dus combineer het niet met Gizeh op één middag. De derde dag loopt zuidwaarts naar Saqqara en Dahshur, de helft die de meeste reizen missen, waar de Trappiramide en de beschilderde mastaba-graven rustiger en vaak beter zijn dan het plateau. De vierde is islamitisch en koptisch Caïro te voet, de al-Muizz-straat en Khan el-Khalili in de late namiddag als de hitte weg is. Drie nachten in Caïro, vier als u beide musea ongehaast wilt.
Dag 5 tot 7, Luxor op het land. Vlieg 's ochtends zuidwaarts in plaats van te rijden; de weg kost bijna een hele dag en toont weinig, de vlucht duurt ongeveer een uur. Verblijf in een hotel in plaats van meteen aan boord te gaan, want een boot geeft u noch het uur vóór de bussen arriveren, noch de verlichte, uitgedunde avond bij de Luxortempel. Eén ochtend gaat naar de westoever, vroeg, voordat de graven zich vullen met de hitte van elke groep die er doorheen is gelopen; een namiddag naar Karnak in laag licht. De extra dag hier is de dag die korte reizen nooit hebben: een uitstapje naar Dendera en Abydos, twee van de best bewaarde tempels van het land met een fractie van de drukte, en een ballonvaart bij zonsopgang boven de westoever, een van de weinige toevoegingen vanuit de lucht in Egypte die hun prijs waard zijn.
Dag 8 tot 11, de nijlcruise naar Aswan. Ga aan boord in Luxor en vaar stroomopwaarts, Luxor naar Aswan, de klassieke richting en de meest ontspannen: de stroming is tegen u, dus de vaaretappes zijn langer en langzamer, en u eindigt in de rustigste van de drie steden in plaats van de drukste. Vier nachten dekken Esna, de goed bewaarde tempel van Horus in Edfu, en Kom Ombo aan de oever in de schemering, met lange stille middagen aan dek ertussenin. Rekt het budget, dan is een dahabiya, de kleine zeilboot met een handvol hutten, nog langzamer en stiller, en meert aan waar de grote boten drie dik naast elkaar liggen.
Dag 12 tot 14, Aswan en Abu Simbel. Ga van boord en blijf op het land in plaats van de ochtend uit te vliegen waarop de boot aanlegt, wat de enige verandering is die de meeste Nijlreizen verbetert. Aswan is het mooiste stuk van de rivier en de meest ontspannen stad van het land: de Philaetempel op zijn herbouwde eiland, de onvoltooide obelisk in de granietgroeve vroeg voordat de groeve bakt, de Hoge Dam voor het ingenieurswerk dat het oude Nubië onder water zette, en een felucca naar Elephantine bij zonsondergang. Neem Abu Simbel daarna als overnachting in plaats van het konvooi dat om vier uur 's nachts vertrekt. U bereikt de tempels in de late namiddag als de bussen weg zijn, en opnieuw bij opening voordat ze terugkomen, en ziet de gevel in het lage licht waarvoor hij is uitgehakt.
Dag 15 tot 16, Alexandrië of een tweede laag Caïro, en dan naar huis. Vlieg terug naar het noorden en gebruik de laatste volle dag voor wat de standaardreis nooit bereikt. De eerlijke opties zijn Alexandrië met de sneltrein voor de Grieks-Romeinse laag en een natter, ander klimaat, wat eerder een overnachting verdient dan een dagretour van zes uur, of een tweede ongehaaste dag rond Caïro voor het museum aan het Tahrirplein en een langzame namiddag in Zamalek. Hoe dan ook eindigt u de twee weken met iets anders dan alweer een faraonische tempel, wat na twaalf dagen ervan een verademing is. Vertrek met de transfer wanneer de vlucht gaat.
Voor wie het past. Eerste bezoekers die komen om de archeologie, stellen die diepte boven breedte willen, en iedereen die een kortere reis te gejaagd vond en de versie met ademruimte wil. Het is de verkeerde route voor gezinnen met jonge kinderen, die dit aantal tempels niet zonder muiterij volhouden, en voor wie op strandtijd hoopt, die hij bewust weglaat. Is de archeologie het doel maar wilt u ook een wisseling van decor, dan geeft Route C u dezelfde Nijl met een woestijn en een zee erbij.
Dit is de combinatie die de meeste Duitse en Italiaanse reizigers boeken, uitgerekt tot haar comfortabele maximum: eerst de klassieke plaatsen, daarna een werkelijk lange periode waarin u heel weinig doet aan de kust. Het maakt van een veeleisende culturele reis een vakantie, en het werkt geografisch omdat Hurghada aan de kust ligt ongeveer tegenover Luxor, zo'n vier uur over de weg, zodat de Nijlhelft bij de zee kan eindigen zonder nog een binnenlandse vlucht. Bij zestien dagen is het strand geen aangeplakte paar nachten maar een volle week, en dat is de reden om deze reisduur boven twee weken te kiezen. Het is de versie die met kinderen werkt, en de veiligste keuze als u nog niet weet hoeveel oud Egypte u eigenlijk wilt.
Dag 1 tot 3, Caïro. De hoofdzaken zonder de extra dag: kom aan en land, daarna Gizeh en het Grote Egyptische Museum over een ochtend en een namiddag, gescheiden door de rit, dan Saqqara en een wandeling laat in de namiddag door islamitisch Caïro en de bazaar. Twee of drie nachten, afhankelijk van of u Dahshur wilt. Vlieg naar Luxor op de ochtend van de derde of vierde dag, en houd Caïro krap, want de speelruimte op deze route wordt voor de kust bewaard.
Dag 4 tot 8, de nijlcruise. Ga aan boord in Luxor, Karnak en de westoever aan de landzijde, vaar dan de klassieke route stroomopwaarts naar Aswan over vier nachten, door Edfu en Kom Ombo. Dit is hetzelfde stuk rivier als Route A, op het standaardtempo in plaats van langzaam, met Philae en een felucca in Aswan op de laatste dag. Wilt u de cultuur liever sneller afronden en het strand verder verlengen, dan dekt een boot van drie nachten stroomafwaarts van Aswan naar Luxor dezelfde tempels en bespaart een dag, ten koste van het eindigen in de hetere, drukkere stad.
Dag 9, transfer naar de kust. Over land van Luxor naar Hurghada, ruwweg vier uur door de woestijn over een goede, saaie weg. De meesten vinden het eenvoudig, en het is de reden dat deze combinatie zo goed verkoopt: u beëindigt de cruise, steekt in een ochtend over, en begint de eigenlijke vakantie zonder terug te keren via Caïro. Marsa Alam, een paar uur verder zuidwaarts, is het rustigere alternatief met een eigen vliegveld, wat de terugrit kan besparen als u daarvandaan naar huis vliegt.
Dag 10 tot 15, de Rode Zee. Zes nachten aan de kust, wat het hele punt is van deze route bij deze reisduur. Het water is de reden om te gaan, niet de steden: het rif is werkelijk goed en ongewoon makkelijk te bereiken, met korte bootritten, betrouwbaar zicht en het grootste deel van het jaar warm water. De standaard boottocht naar Giftun-eiland dekt snorkelstops die voor volslagen beginners te doen zijn; duikers bereiken de dieper gelegen pinakels en, op een langere dag, de wrakken bij Abu Nuhas, en zes nachten zijn genoeg voor een korte openwaterduikcursus als u het heeft willen leren. Of doe helemaal niets, wat na een week vroege starts een volkomen respectabel gebruik van de tijd is. Verblijf dichter bij Dahar of de jachthaven als u iets van het land wilt proeven, in plaats van afgesloten in een resort twintig kilometer van nergens.
Dag 16, naar huis. Vlieg rechtstreeks vanuit Hurghada, dat veel meer chartervluchten uit Europa ontvangt dan Luxor, meestal goedkopere, en dat de noodzaak wegneemt om aan het eind naar Caïro terug te keren.
Voor wie het past. Gezinnen, stellen die het niet eens zijn over vakanties, en eerste bezoekers die hun kansen spreiden: de een krijgt de tempels, de ander het water, en beiden krijgen een volle twee weken en meer in plaats van een compromis. Het is de zwakste route voor een toegewijde geschiedenisreiziger, die zes dagen op een strand kwalijk zal nemen, en het hangt meer van het seizoen af dan de andere, want de kust is op zijn best in het voor- en najaar, terwijl het hoogzomer alleen met een zeebries draaglijk is. Klinken zes dagen op een ligstoel als te veel, dan ruilt Route C de helft ervan in voor de woestijn.
De derde route is de ambitieuze: alle drie de landschappen van Egypte in één lus, woestijn, rivier en zee, zonder het land te verlaten. Het is de reis die zestien dagen gebruikt voor waar ze werkelijk goed voor zijn, want twee weken kunnen de Westelijke Woestijn en een fatsoenlijk stuk kust niet om een nijlcruise heen passen, en zestien kan dat, net. Het is zwaarder dan de andere twee, het is een route alleen voor het koele seizoen vanwege de woestijnetappe, en het beweegt veel. In ruil toont het u een Egypte dat de meeste bezoekers nooit zien en leest het als drie werkelijk verschillende reizen in plaats van één met toevoegingen.
Dag 1 tot 2, Caïro. Kom aan en land, daarna een volle dag op Gizeh en het Grote Egyptische Museum. Houd Caïro bewust krap aan het begin, want de woestijnetappe komt hierna en u keert er daarna toch naar terug, en dat is wanneer Saqqara en islamitisch Caïro beter passen.
Dag 3 tot 5, Bahariya en de Witte Woestijn. Rijd zuidwestelijk vanuit Caïro, zo'n vier uur naar de oase Bahariya, waar u aankomt voor de lunch. De Zwarte Woestijn, haar vulkanische heuvels en de warmwaterbronnen op de eerste middag, daarna dieper het binnenland in langs de Kristalberg om te kamperen tussen de krijtformaties van de Witte Woestijn, die de reden is om te komen en op haar best is bij dageraad en schemering. De oase Farafra en haar palmtuinen voor een langzame terugrit langs de steilrand. Het kamperen is met opzet basaal: matrassen en dekens in de openlucht, eten boven een vuur, geen sanitair, en woestijnnachten die koud genoeg worden om een stevige jas te willen en in de winter het vriespunt naderen. Het gaat om het decor, niet om het comfort.
Dag 6 tot 7, terug naar Caïro, daarna zuidwaarts. Keer terug naar Caïro en pak op wat de openingsdag oversloeg, Saqqara en Dahshur of koptisch en islamitisch Caïro, en neem een nacht in de stad, die ook de woestijnetappe buffert tegen een late terugkomst vóór een doorgaande vlucht. Vlieg daarna naar Aswan in plaats van Luxor, want op deze route wordt de Nijl van het zuidelijke uiteinde naar beneden gevaren, wat de brug over land naar de kust aan de Luxorkant opzet.
Dag 8 tot 11, de nijlcruise stroomafwaarts naar Luxor. Philae en een felucca in Aswan bij aankomst, met Abu Simbel als optionele vlucht als de dagen ruim voelen, ga dan aan boord en vaar de stroomafwaartse etappe van drie nachten door Kom Ombo en Edfu naar Luxor, die dezelfde tempels dekt als de boot stroomopwaarts, een dag sneller. Ga van boord in Luxor en geef de rivierstad haar landdag: de westoever vroeg, Karnak in de namiddag, de Luxortempel na donker. Stroomafwaarts varen is de ruil die deze route maakt, sneller en goedkoper dan stroomopwaarts maar eindigend in de drukkere stad, wat hier een pluspunt is omdat Luxor is waar de weg naar de zee begint.
Dag 12 tot 15, de Rode Zee. Transfer over land van Luxor naar Hurghada, ruwweg vier uur door de woestijn, en neem drie of vier nachten aan de kust om bij te komen na de woestijn en de rivier. Een korter strand dan Route B, met opzet, omdat de Westelijke Woestijn die dagen heeft opgegeten, maar genoeg voor de snorkeltocht naar Giftun-eiland, een dag duiken op de nabijgelegen riffen, en een paar ochtenden helemaal niets doen. Marsa Alam verder zuidwaarts is opnieuw de rustigere optie als u liever daarvandaan naar huis vliegt.
Dag 16, naar huis. Vlieg rechtstreeks vanuit Hurghada, dezelfde schone uitgang als Route B, zonder terugrit naar Caïro.
Voor wie het past. Terugkeerders die de klassieke route al hebben gedaan en de rest van het land willen, actieve reizigers, en stellen die een week op een strand saai vinden maar de reis toch aan zee willen laten eindigen. Het is de minst geschikte route voor heel jonge gezinnen, die de lange terreinwagenritten en het kamp met schop en kampvuur zwaarder vinden dan oudere kinderen, en het is werkelijk seizoensgebonden: zomerse dagtemperaturen in de Westelijke Woestijn maken de ritten en het kamperen onaangenaam, dus hij loopt ruwweg alleen van oktober tot april. Het is ook de route met de meeste losse onderdelen, dus het is de route waar een privé, op maat gebouwde reis haar meerprijs het duidelijkst verdient.
Begin bij waarvoor de reis dient. Kwam u voor het oude Egypte en zijn de monumenten het doel, neem dan Route A. Zestien dagen klassieke route langzaam gelopen is de diepste versie van de standaardreis, en de extra dagen gaan waar ze het meest waard zijn: een tweede museumochtend, Dendera en Abydos, Abu Simbel zonder het konvooi bij dageraad, een dag aan de Grieks-Romeinse kust. U komt moe thuis maar niet tekortgedaan, en u zult de dingen hebben gezien waarvan mensen het missen het meest betreuren.
Is de groep het niet eens over vakanties, neem dan Route B. De twee-weken-en-iets van cultuur plus strand is niet voor niets de standaard: hij geeft de geschiedenisreiziger zijn tempels en de andere helft van het gezelschap een volle week water, en niemand hoeft te doen alsof twee weken ruïnes of twee weken ligstoel het plan was. Het is ook de juiste spreiding voor een eerste bezoek, want vijf of zes dagen tempels vertellen u eerlijk of u voor twee weken ervan zou terugkomen.
Bent u eerder geweest, of maakt het idee van een week op een ligstoel u rusteloos, neem dan Route C. Woestijn, rivier en zee in één lus is het meeste Egypte dat u in zestien dagen kunt zien zonder een tweede land, en een nacht gekampeerd in de Witte Woestijn is het ding dat mensen het langst bijblijft. Hij vraagt in ruil het meest van u, in rijtijd, in comfort en in seizoen, en het is de route waar de planning het meest telt.
En dan de keuze die deze reisduur afdwingt en twee weken niet: of u de hele reis wel in Egypte houdt. Zestien dagen is ongeveer waar een tweede land meer zin begint te krijgen dan een zestiende Egyptische dag. Houd Egypte bij zijn tiendaagse kern, Caïro en de Nijl met Abu Simbel, en de resterende week is genoeg voor Petra en Wadi Rum in Jordanië, of voor Jeruzalem en de plaatsen eromheen, elk daarvan een werkelijk andere reis in plaats van meer van hetzelfde. Voegt een deel van u Egyptische dagen toe omdat de kalender ze heeft in plaats van omdat u ze wilt, lees dan onze combinatie Egypte en Jordanië voordat u beslist; het is het eerlijke alternatief voor het uitrekken van één land voorbij zijn natuurlijke lengte.
Geen twee reizen van zestien dagen kosten hetzelfde, en de bezichtigingen zijn op elke reis een klein deel van het totaal. De grootste afzonderlijke hefboom is de standaard van de nijlboot. Cruiseboten verschillen veel meer dan de foto's doen vermoeden, en het jaar waarin een boot voor het laatst is opgeknapt telt zwaarder dan de sterrenclassificatie, die een lokale classificatie is en niet gelijkstaat aan Europese hotelsterren. Een dahabiya, de kleine zeilboot, zit ruim boven een standaardcruise; een vermoeide viersterrenboot zit er ruim onder. De hutkeuze op dezelfde boot verschuift de prijs opnieuw, waarbij een bovendek of een balkon merkbaar meer kost dan een hut op een lager dek.
Na de boot bepaalt de vorm van de reis de rest, en de drie routes trekken in verschillende richtingen. Route A draagt de meeste begeleide bezichtigingsdagen, en daar kosten een privégids en chauffeur meer dan een gedeelde groep, plus extra landnachten in Luxor, Aswan en bij Abu Simbel. Route B draagt een week hotelnachten aan de Rode Zee, die goedkoop all-inclusive of duur kunnen zijn afhankelijk van het resort, en minder begeleide dagen. Route C voegt voor haar middenetappe een terreinwagen, een woestijngids en kampeerlogistiek toe, een gespecialiseerde kostenpost die de andere twee niet hebben, boven op zowel een cruise als een korter strand. Of de gids en het voertuig de hele reis privé zijn of een groepsvertrek is de andere grote scheiding: privé kost meer per persoon maar schrapt vaak nachten en transfers die u anders zou betalen.
Dan het seizoen, dat alles tegelijk verschuift. Dezelfde route kost merkbaar minder in de zomerhitte dan rond Kerst en Nieuwjaar, wanneer de betere boten en de goede gidsen maanden vooruit volgeboekt zijn en de prijzen pieken. De hotelcategorie in Caïro, het aantal binnenlandse vluchten dat u neemt in plaats van treinen, of Abu Simbel een vlucht of de weg is, en hoe ver zuidwaarts langs de kust u gaat, tellen er allemaal bovenop. En het rustige alternatief dat dit alles onderbiedt is de ruil met een tweede land: een Egyptekern van tien dagen plus een week in Jordanië kan in de buurt komen van volle zestien dagen Egypte, voor een gevarieerdere reis. Onze eigen reizen worden op aanvraag gebouwd en geprijsd in plaats van tegen een vaste afrekenprijs verkocht, juist omdat deze hefbomen bij elke boeking anders trekken; wij noemen liever het echte getal voor uw data dan er een te publiceren die voor de meesten verkeerd is.
Oktober tot april is het seizoen voor alles in het binnenland, en dat is het grootste deel van alle drie de routes. December en januari zijn het koelst en het drukst, met piekprijzen in Luxor en Aswan rond Kerst en Nieuwjaar. Februari en maart geven de beste balans tussen weer en drukte en zijn de maanden om op te mikken. Mei en september zijn heet maar merkbaar rustiger en goedkoper, een eerlijke ruil als u vroeg kunt beginnen en rond het middaguur kunt stoppen.
Juni tot augustus is het zware seizoen in het binnenland, en bij zestien dagen versmalt het uw keuze sterk. Luxor en Aswan gaan in de namiddag routineus voorbij de veertig graden, en het bezichtigen krimpt tot de vroege ochtenden, wat een echte beperking is in plaats van een onmogelijkheid. Route C valt in de zomer simpelweg af, omdat de Westelijke Woestijn de ritten en het kamperen onaangenaam maakt. Route A is te doen maar zwaar over zoveel bezichtigingsdagen. Route B is de zomerbestendige optie, want de Rode Zee is dan op haar warmst en een zeebries houdt de kust draaglijk ook al zijn de tempels dat niet, wat nog een reden is dat de strandroute de veilige standaard is voor vaste zomerdata.
Twee gedateerde notities om rekening mee te houden. Abu Simbel heeft zijn tweejaarlijkse zonuitlijning op het binnenste heiligdom eind februari en eind oktober, wat drukte en een wachtrij in het donker met zich meebrengt; is dat niet de reden dat u kwam, vermijd dan die ochtenden. En de ramadan verschuift het ritme van de dag en sommige openingstijden in het hele land, iets om omheen te plannen in plaats van te vermijden. Weegt u een tweede land af voor een deel van de twee weken, let er dan op dat Jordanië en Israël grofweg dezelfde comfortabele voor- en najaarsvensters delen, zodat de combinatie niet tegen het seizoen in vecht. Onze maand-tot-maandgids via de link hierboven zet de afwegingen uitvoeriger uiteen.
Vlieg de lange trajecten, rijd ze niet. De weg van Caïro naar Luxor is ruwweg 650 kilometer en bijna een hele dag, en hij toont weinig; de vlucht duurt ongeveer een uur, met meerdere per dag. De nachttrein met slaapcabine is het eerlijke alternatief, goedkoper en een hotelnacht besparend, maar de cabines zijn basaal en de slaap is wisselend, dus neem hem om de kosten en niet om het comfort. Sluit nooit een binnenlandse aankomst direct aan op een langeafstandsvertrek, want binnenlandse vluchten lopen wel degelijk uit; laat aan het eind een nacht in Caïro wanneer de timing krap is, waar een reis van zestien dagen ruim plaats voor heeft.
Vaar de richting die bij de rest van de route past. Luxor naar Aswan is tegen de stroom in, wat het langzamer maakt en meestal een nacht langer dan hetzelfde stuk naar beneden, en dat is het punt voor Routes A en B: langere, kalmere stukken aan dek, eindigend in Aswan, de mooiste en rustigste van de drie steden, met haar vliegveld en de weg naar Abu Simbel, zodat niets wordt teruggelegd. Route C vaart bewust de andere kant op, stroomafwaarts naar Luxor, want daar is de boot een brug naar de kust in plaats van een doel op zich, en de goedkopere, kortere noordwaartse vaart is het juiste gereedschap voor die klus.
Respecteer het dagritme dat de hitte oplegt. Twee grote plaatsen op een dag is realistisch; vier is een fantasie die eindigt met iedereen moe en niemand die nog naar iets kijkt. De bruikbare uren in de Nijlsteden en bij Abu Simbel zijn de vroege ochtend en de late namiddag, met het midden van de dag verloren aan de hitte, dus plan daaromheen in plaats van ertegenin. Bouw ook het verkeer van Caïro in het plan: beoordeel ritten door de stad naar het uur van vertrek, niet naar de afstand, en koppel plaatsen aan de oever van de rivier waaraan ze liggen. Behandel op Route C de woestijnetappe als het vaste punt waar al het andere omheen buigt, want de kampnacht en de terreinwagendagen zijn het moeilijkst te verplaatsen.
Besteed ten slotte de speelruimte die zestien dagen u geven aan rust, niet aan nog een plaats, en weersta de drang om het overschot te vullen alleen omdat het er is. Wat een goede lange reis van een uitputtende scheidt, is de lege namiddag, de felucca met niets erna, de ochtend die begint wanneer u wakker wordt in plaats van wanneer de gids klopt. Elke toevoeging die u maakt kost aan beide kanten een reisdag en een mate van vermoeidheid die over twee weken optelt. De routes hierboven laten alle een dag of twee met opzet onbenoemd; dat is de bedoeling, geen gat om te vullen, en is de verleiding om het te vullen sterk, dan is dat meestal het teken dat een tweede land, niet een drukker Egypte, de reis is die u eigenlijk wilt.
Niet als u de lengte gebruikt voor diepte of variatie in plaats van meer plaatsen. De langzame klassieke route en de driegebiedenlus vullen beide zestien dagen eerlijk. Maar het is het punt waarop veel mensen meer zouden halen uit Egypte bij zijn tiendaagse kern houden en Jordanië of Israël toevoegen, dus het loont dat bewust te beslissen in plaats van standaard voor een drukker Egypte te kiezen.
In zestien dagen, net aan, wat Route C hierboven is: Caïro, de Westelijke Woestijn met een nacht gekampeerd in de Witte Woestijn, een nijlcruise, en een korte periode aan de Rode Zeekust. Het is het meeste Egypte dat u zonder een tweede land kunt zien, en ook de route met de meeste verplaatsingen van de drie, dus hij past terugkeerders en actieve reizigers beter dan eerste bezoekers.
Vaak wel. Twee weken is ongeveer het meeste dat Egypte vraagt voordat het rendement afneemt. Houd Egypte bij Caïro, de Nijl en Abu Simbel over tien dagen, en de resterende week is genoeg voor Petra en Wadi Rum in Jordanië, of Jeruzalem en de plaatsen eromheen. Onze combinatie Egypte en Jordanië, hierboven gelinkt, zet uiteen hoe dat zich verdeelt.
Op Route B maken zes nachten van de kust een echte vakantie in plaats van een aangeplakte pauze, wat de reden is om die route bij zestien dagen te kiezen. Op Route C zijn drie of vier nachten genoeg om bij te komen na de woestijn en de rivier zonder dat het strand de reis opslokt. Meer dan een week op een ligstoel is meestal een teken dat de dagen beter elders besteed zouden zijn.
Stroomopwaarts, Luxor naar Aswan, voor Routes A en B: het is de klassieke richting, meestal een nacht langer, met kalmere stukken op het water, en hij eindigt in Aswan met haar vliegveld en de weg naar Abu Simbel. Route C vaart de andere kant op, stroomafwaarts naar Luxor, want daar is de boot een brug naar de Rode Zeekust en bespaart de kortere noordwaartse vaart een dag.
Drie tot vier op de langzame klassieke route: één voor Gizeh en het Grote Egyptische Museum, één voor Saqqara en Dahshur, één voor islamitisch en koptisch Caïro, en eventueel een tweede museum- of Zamalekdag. De strand- en woestijnroutes houden Caïro op twee of drie dagen om tijd vrij te maken voor de andere regio, en pikken Saqqara op de terugweg mee.
Ja, en bij zestien dagen kunt u het goed doen. In plaats van de konvooisprint om vier uur 's nachts vanuit Aswan, overnacht en zie de tempels in de late namiddag en bij opening, buiten het busvenster en in het licht waarvoor de gevel is uitgehakt. Een korte vlucht vanuit Aswan is het alternatief als u liever geen dag aan de weg verliest, en op de drukkere combinatieroutes is hij makkelijk als optionele toevoeging te laten.
Februari en maart geven de beste balans tussen weer en drukte voor alle drie de routes. Oktober tot april is het brede seizoen voor alles in het binnenland. Vallen uw data tussen mei en september, neem dan de Rode Zeeroute, want de woestijn valt af en de Nijlsteden zijn tegen de vroege namiddag zwaar, terwijl de kust met een zeebries draaglijk blijft.
Inreisregels, openingstijden, reisadviezen en wisselkoersen veranderen. Controleer ze bij de bron, niet hier.
Geschreven en gecontroleerd door de redactie van Rondreis Egypte · Laatst gecontroleerd op . Inreisbepalingen, prijzen en openingstijden veranderen — controleer alles wat ertoe doet bij de officiële instanties waarnaar deze pagina verwijst.
Reis plannen
Een echt programma met echte prijzen, meestal binnen 24 uur. Er is niets geboekt en er wordt niets in rekening gebracht totdat u akkoord gaat.
8 dagen · Klassiek Egypte
De route die de meesten als eerste kiezen, in de lengte waarvoor hij bedoeld is: Gizeh en het Grote Egyptische Museum, daarna een vlucht naar Luxor en vier nachten varen tot aan Aswan.
vanaf US$2.135 / per persoon
8 dagen · Nijl & Rode Zee
Deze reis gaat zonder schip. Gizeh en het Grote Egyptische Museum, een nacht in Luxor voor beide oevers, twee nachten aan de Rode Zee en dan terug naar Caïro voor de Citadel, het koptische Caïro en de koninklijke mummies.
vanaf US$2.040 / per persoon
10 dagen · Klassiek Egypte
Vijf nachten in Caïro, aan weerszijden van een vaartocht van vier nachten van Luxor naar Aswan. De dagen in Caïro zijn privé, alleen uw gezelschap en een gids; de bezichtigingen vanaf het schip deelt u met een kleine groep.
vanaf US$2.635 / per persoon
