Rondreis Egypte 18 dagen: drie routes en wat de extra dagen opleveren

Is achttien dagen genoeg, of te veel, voor Egypte?

Voor Egypte op zichzelf is achttien dagen de vijftiendaagse route met meer speling, en het is eerlijker dat gewoon te zeggen dan het mooier voor te stellen dan het is. De klassieke reis die vrijwel iedereen als eerste maakt, is Caïro, dan de Nijl tussen Luxor en Aswan, met Abu Simbel aan het einde. Dat past in acht dagen met enige haast en in tien dagen comfortabel. Met vijftien dagen kunt u die rustig uitvoeren en een tweede regio toevoegen. De drie dagen die u van vijftien naar achttien brengen, ontsluiten binnen Egypte geen nieuw niveau aan bezienswaardigheden; ze ontsluiten rust, reserve, en de ruimte om een land toe te voegen zonder het samen te persen. Als uw reden om achttien dagen te willen is dat u meer van Egypte wilt zien, is het eerlijke antwoord dat u grotendeels dezelfde dingen zult zien met meer ademruimte — een prima reden, maar niet de enige.

Wees realistisch over wat achttien dagen vanuit Europa betekent. De aankomst- en vertrekdag gaan grotendeels op aan luchthavens, dus u houdt ruwweg zestien dagen op de grond over en misschien vijftien bruikbare. Dat is een lange reis hoe u het ook bekijkt, en de valkuil bij deze lengte is niet dat u tijd tekortkomt, maar stapelen: een vierde regio toevoegen, of een vijfde stad, omdat de dagen er lijken te zijn, en dan een derde van de vakantie onderweg doorbrengen tussen plaatsen die niet bij elkaar in de buurt liggen. Elke regio die u toevoegt, kost aan beide uiteinden een reisdag. Achttien dagen in een tiendaags tempo verslaan achttien dagen op volle snelheid, elke keer weer.

Waar de lengte zich echt terugbetaalt, is aan de randen van de kaart. Achttien dagen is de eerste duur waarop Egypte en een tweede land geen compromis meer zijn: ons eigen advies over de tweelandenreis legt de comfortabele ondergrens rond zestien dagen, dus achttien geeft Jordanië een volwaardig verblijf in Petra en een nacht in Wadi Rum zonder een race bij dageraad om een vlucht te halen, en laat de Nijl daarbij ongecomprimeerd. Het is ook de lengte waarop u twee Egyptische regio's tegelijk kunt vasthouden, bijvoorbeeld de Nijl en de westelijke woestijn, met een rustdag ertussen in plaats van een overgang op dezelfde dag. Wilt u een van die twee, dan is achttien dagen het juiste getal. Wilt u dat niet, dan geeft vijftien dagen u hetzelfde Egypte met iets minder marge en drie vakantiedagen terug.

Wat geen van dit alles doet, is de reis vanzelf tot een rustperiode maken. De culturele helft is vermoeiend welke route u ook kiest: hitte, vroege starts, lange dagen, en gidsen die elk uur dat u ze geeft, zullen vullen. Twee van de drie routes hieronder voegen juist daarom een strand of een langzamer tweede land toe. De echte beslissing bij achttien dagen is niet hoeveel plekken u er nog bij ziet. Het is waar de laatste week voor dient, en of u die binnen Egypte doorbrengt of daarbuiten.

Route A: heel Egypte, de Nijl en de woestijn samen

Dit is de eenlandroute voor wie Egypte wil en niets dan Egypte, en het in zijn geheel wil. Hij neemt de langzame klassieke reis en vouwt, in plaats van die vroeg te beëindigen of op te vullen met rust, de westelijke woestijn erin als een echte tweede regio, en sluit dan af met Alexandrië voor een laag die de faraonische route nooit raakt. Geen strand, geen grens. Het is de diepste versie van Egypte die achttien dagen kan bevatten, en hij leest als drie verschillende landen binnen één: de monumentale Nijl, de lege woestijn en de Middellandse Zee.

Dag 1 tot en met 3, Caïro. Op de eerste dag aankomen en landen, wat meestal opgaat aan de transfer en een eerste wandeling langs de rivier. Geef de tweede dag aan de piramides en de sfinx bij opening, vóór de bussen en de hitte, en daarna aan het Groot Egyptisch Museum, dat minstens vier uur vraagt en een langzaam bezoek beloont nu het de volledige grafuitrusting van Toetanchamon bij elkaar toont. Combineer het museum niet met Gizeh op één middag. De derde dag gaat zuidwaarts naar Saqqara en Dahshur, de helft die de meeste reizen overslaan, waar de trappiramide en de beschilderde mastaba-graven stiller en vaak beter zijn dan het plateau van Gizeh. Drie nachten in Caïro, slapend in de stad.

Dag 4 tot en met 6, de westelijke woestijn. Rijd zuidwestwaarts vanuit Caïro, ongeveer vier uur naar de oase Bahariya, waar u rond lunchtijd aankomt. De Zwarte Woestijn met haar vulkanische heuvels en warmwaterbronnen op de eerste middag, daarna dieper voorbij Crystal Mountain om te kamperen tussen de krijtformaties van de Witte Woestijn, die de reden is om te komen en op haar mooist is bij dageraad en schemering. De oase Farafra en haar palmtuinen, voordat u langzaam langs de steilrand terugkeert. Het kamperen is bewust eenvoudig: matrassen en dekens in de openlucht, eten boven een vuur, geen sanitair, en nachten koud genoeg om een stevige jas te willen, tegen het vriespunt aan in de winter. Eén nacht onder canvas in de woestijn, de andere in eenvoudig oaseverblijf. Het gaat om het decor, niet om het comfort.

Dag 7, terug naar Caïro en op adem komen. Keer in het midden van de middag terug naar de stad en neem de avond als de rustdag die de woestijn u heeft bezorgd. Deze buffer is geen verloren dag; het is wat voorkomt dat een late terugkeer uit de oasen botst met een vroege vlucht naar het zuiden, en het is de eerste van de marges die een achttiendaagse reis van een vijftiendaagse onderscheiden. Wilt u hem liever vullen, dan is het islamitische en koptische Caïro te voet, de al-Muizz-straat en Khan el-Khalili in de late namiddag, de voor de hand liggende invulling.

Dag 8 tot en met 9, Luxor aan land. Vlieg 's ochtends naar het zuiden in plaats van te rijden; de weg kost bijna een hele dag en laat weinig zien, de vlucht duurt ongeveer een uur. Verblijf in een hotel in plaats van meteen in te schepen, want een boot geeft u noch het uur vóór de bussen arriveren, noch de avond, en de Luxortempel is de moeite waard na zonsondergang, wanneer hij verlicht is en de drukte is weggeëbd. Eén ochtend voor de westoever, vroeg, voordat de graven zich vullen met de hitte van elke groep die er doorheen is gelopen; een middag voor Karnak in laag licht. Een ballonvaart bij zonsopgang boven de westoever is een van de weinige luchtexcursies in Egypte die haar prijs waard is.

Dag 10 tot en met 13, de nijlcruise naar Aswan. Scheep in bij Luxor en vaar stroomopwaarts, wat de klassieke richting is en de meest ontspannen: de stroming is tegen, dus de vaarstukken zijn langer en langzamer, en u eindigt in de rustigste van de drie steden in plaats van de drukste. Vier nachten dekken Esna, de goed bewaarde Horustempel in Edfu, en Kom Ombo aan de oever in de schemering, met lange stille middagen aan dek ertussen. Als het budget het toelaat, is een dahabiya, het kleine zeilschip met een handvol hutten, nog langzamer en stiller, en legt hij aan waar de grote boten drie dik naast elkaar afmeren.

Dag 14 tot en met 15, Aswan en Abu Simbel. Ga van boord en blijf aan land in plaats van weg te vliegen op de ochtend dat de boot aanlegt — de enige verandering die de meeste Nijlreizen verbetert. Aswan is het mooiste stuk van de rivier en de meest ontspannen stad van het land: de Philaetempel op haar heropgebouwde eiland, de onvoltooide obelisk in de granietgroeve vroeg, voordat de groeve opwarmt, een felucca naar Elephantine bij zonsondergang. Neem Abu Simbel als overnachting in plaats van de colonnerit om vier uur 's ochtends, zodat u de tempels in de late namiddag bereikt als de bussen weg zijn en opnieuw bij opening voordat ze terugkomen, en de gevel ziet in het lage licht waarvoor hij is uitgehouwen.

Dag 16 tot en met 18, Alexandrië en naar huis. Vlieg terug naar het noorden en geef de Middellandse Zeekust de twee nachten die hij werkelijk nodig heeft, in plaats van het schrale dagretour van zes uur dat de meeste reizen proberen. Alexandrië is een ander Egypte: Grieks-Romeins in plaats van faraonisch, natter en koeler, gebouwd langs een corniche aan zee, met de catacomben van Kom el-Shoqafa, het Romeinse theater en de moderne bibliotheek. De sneltrein vanuit Caïro maakt het eenvoudig, en een overnachting laat u de stad in avondlicht zien en opnieuw voordat de dagjesmensen arriveren. Terug naar Caïro op de laatste dag en eruit wanneer de vlucht vertrekt.

Voor wie hij geschikt is. Toegewijde Egyptereizigers, terugkeerders die de klassieke route op een kortere reis deden en het land nu in de diepte willen, en stellen die liever een contrasterend landschap toevoegen dan een ligbed. Het is de verkeerde route voor gezinnen met jonge kinderen, die zowel de tempellast als het woestijnkamp met spade en vuur zwaar vinden, en voor iedereen die hoopt dat de laatste week rust zal zijn, want deze route blijft tot het einde in beweging. Het is ook uitsluitend een route voor het koele seizoen, want het woestijndeel valt weg tussen mei en september.

Route B: de klassieke sites, dan een lang slot aan de Rode Zee

Dit is de combinatie waar de meeste gezinnen en gemengde gezelschappen als eerste naar zouden moeten kijken, en achttien dagen past er beter bij dan welke kortere reis ook. De veertiendaagse cultuur-met-strand werkt omdat Hurghada ruwweg tegenover Luxor aan de kust ligt, ongeveer vier uur over de weg, zodat de Nijlhelft aan zee kan eindigen zonder nog een binnenlandse vlucht. Wat de extra dagen hier opleveren is simpel en veel waard: een kustweek die lang genoeg is om geen staartstuk meer te zijn aan het einde van een vermoeiende reis, maar de vakantie zelf te worden. Zes dagen tempels, gevolgd door een echte week niksdoen, is de versie die mensen uitgerust naar huis stuurt in plaats van uitgewrongen.

Dag 1 tot en met 4, Caïro. Het wezenlijke zonder de haast: aankomen en landen, dan Gizeh en het Groot Egyptisch Museum verdeeld over een ochtend en een middag gescheiden door de rit, dan Saqqara en Dahshur, dan een wandeling in de late namiddag door het islamitische Caïro en de bazaar op de vierde dag. Drie of vier nachten, afhankelijk van hoeveel van de zuidelijke piramidevelden u wilt. Vlieg naar Luxor op de ochtend van de vierde of vijfde dag. Caïro hier royaal houden is juist betaalbaar omdat de kust aan het einde de speling draagt die de langzame klassieke route aan rondtrekken zou hebben besteed.

Dag 5 tot en met 9, de nijlcruise. Scheep in bij Luxor, Karnak en de westoever aan de landzijde, vaar dan de klassieke route stroomopwaarts naar Aswan in vier nachten via Edfu en Kom Ombo, met Philae en een felucca bij Aswan op de laatste dag. Dit is het standaard riviertraject in een standaardtempo, want op deze route gaat de tijd naar de zee, niet naar het varen. Wilt u de cultuur sneller afronden en het strand verder verlengen, dan dekt een driedaagse boot stroomafwaarts van Aswan naar Luxor dezelfde tempels en bespaart hij een dag, ten koste van een eindpunt in de hetere, drukkere stad.

Dag 10, transfer naar de kust. Over land van Luxor naar Hurghada, ruwweg vier uur door de woestijn over een goede, saaie weg. De meeste mensen vinden die eenvoudig, en het is de reden dat deze combinatie zo goed verkoopt: u beëindigt de cruise, steekt in een ochtend over en rondt de vakantie af zonder via Caïro terug te gaan. Marsa Alam, een paar uur verder naar het zuiden, is het rustigere alternatief met een eigen luchthaven, wat de terugrit kan besparen als u daarvandaan naar huis vliegt.

Dag 11 tot en met 17, de Rode Zee. Zeven nachten aan de kust, wat de hele reden is om deze route bij achttien dagen te kiezen in plaats van bij veertien. Het water is de reden om te gaan, niet de plaatsen: het rif is echt goed en ongewoon makkelijk te bereiken, met korte boottochtjes, betrouwbaar zicht en het grootste deel van het jaar warm water. De standaard boottocht naar het eiland Giftun dekt snorkelstops die voor complete beginners te doen zijn; duikers kunnen de pinakels voor de kust bereiken en, op een langere dag, de wrakken bij Abu Nuhas, en een week is genoeg tijd om een open water-duikcursus vanaf nul te doen in plaats van hem erin te proppen. Of doe helemaal niets, wat na een week vroege starts een respectabele besteding van zeven dagen is. Verblijf dichter bij Dahar of de jachthaven als u enig gevoel voor het land wilt, in plaats van afgesloten in een resort twintig kilometer van alles vandaan.

Dag 18, naar huis. Vlieg rechtstreeks weg vanuit Hurghada, dat veel meer chartervluchten uit Europa krijgt dan Luxor, meestal goedkopere, en dat de noodzaak wegneemt om aan het einde naar Caïro terug te keren.

Voor wie hij geschikt is. Gezinnen, stellen die het niet eens zijn over vakanties, en iedereen die wil dat de reis eindigt languit op een ligbed in plaats van in een luchthavenrij na een vroege start. De een krijgt de tempels, de ander het water, en bij achttien dagen voelt geen van beide helften gerantsoeneerd. Het is de zwakste route voor een toegewijde geschiedenisreiziger, die een volle week aan het strand zal betreuren, en hij leunt meer op het seizoen dan de andere, want de kust is op haar best in het voorjaar en het najaar. Het is ook, handig genoeg, de enige route hier die in de zomer werkt, want de Rode Zee is dan op haar warmst en een zeebries houdt de kust draaglijk, zelfs wanneer de tempels dat niet zijn.

Route C: Egypte en Jordanië in één reis

Dit is de route die achttien dagen echt nodig heeft, en de reden dat veel mensen op deze pagina belanden in plaats van op de vijftiendaagse. Egypte en Jordanië doen volkomen verschillende dingen, liggen ongeveer anderhalf uur uit elkaar door de lucht, en combineren goed zolang u ze niet afraffelt. Ons eigen advies over de tweelandenreis legt de eerlijke ondergrens rond zestien dagen; daaronder brengt u een groot deel van de vakantie onderweg door en slaat u dingen over waarvoor u een eind hebt gevlogen. Bij achttien dagen krijgt de combinatie eindelijk lucht: de Nijl blijft ongecomprimeerd, Petra krijgt twee volle dagen, en Wadi Rum krijgt een nacht die niet eindigt met een rit bij dageraad naar een vlucht.

Dag 1 tot en met 3, Caïro. Aankomen en landen, dan Gizeh en het Groot Egyptisch Museum, dan Saqqara en een late wandeling door het islamitische Caïro en de bazaar. Drie nachten, slapend in de stad. Dit is de compacte versie van Caïro en niet de langzame, want de dagen zijn in twee landen nodig en Egypte neemt daarvan al het grootste deel op.

Dag 4 tot en met 5, Luxor. Vlieg 's ochtends naar het zuiden in plaats van te rijden. De westoever vroeg en Karnak in de middag, met de Luxortempel na zonsondergang, aan land vóór de cruise. Twee dagen hier in plaats van Luxor in de boot te vouwen, want het is het ene stuk van de Egyptische helft waar wat extra tijd het meest oplevert.

Dag 6 tot en met 9, de nijlcruise naar Aswan. Scheep in bij Luxor en vaar stroomopwaarts in vier nachten via Edfu en Kom Ombo naar Aswan, afsluitend met Philae en een felucca. De klassieke, ontspannen richting. Aswan is ook het verstandige draaipunt: van hieruit kunt u terugvliegen naar Caïro voor de aansluiting door naar Amman, zonder het gevoel helemaal het hele land weer terug te moeten.

Dag 10, vlucht naar Jordanië. Terug naar Caïro en door naar Amman, ruwweg anderhalf uur in de lucht met meerdere vertrekken per dag; de luchthaven Queen Alia ligt ongeveer 45 minuten van het centrum van Amman. Reken op het grootste deel van de dag van deur tot deur zodra u de luchthaventijd aan beide uiteinden meetelt. De grensovergang bij Taba via Eilat en de veerboot van Nuweiba naar Aqaba zijn alternatieven, maar beide slokken een volle dag op en komen met grenscomplicaties, dus ze hebben alleen zin als u al in de zuidelijke Sinaï bent, wat op deze route niet het geval is. Koop de Jordan Pass online voordat u arriveert; het is het enige dat vooraf geregeld moet worden.

Dag 11 tot en met 12, Petra. De reden dat de meeste mensen Jordanië überhaupt toevoegen. Een eendaags Petra-ticket is valse zuinigheid: de wandeling naar binnen door de Siq, de Schatkist, de graftombes en de lange klim naar het Klooster passen niet comfortabel in één dag, en de plek is op haar best vroeg en laat, wanneer het licht laag is en de drukte dunt. Twee dagen veranderen het bezoek volledig, van een gedwongen mars naar de Schatkist en terug in een plek die u werkelijk verkent. Twee nachten in Wadi Musa, het stadje bij de poort.

Dag 13, Wadi Rum. Ongeveer anderhalf uur ten zuiden van Petra, de woestijn van roze zand en zandstenen torens, in de middag doorkruist per vierwielaandrijver en overnacht in een kamp onder de sterren. Net als in de Egyptische woestijn zakken de nachten hier in de winter tot tegen het vriespunt en zijn de tenten niet verwarmd, dus pak daarop in. Eén nacht is de juiste hoeveelheid; het landschap is de bedoeling, en een enkele avond en ochtend daarin is wat mensen zich herinneren.

Dag 14 tot en met 15, de Dode Zee of Amman en Jerash. Rijd naar het noorden. Het drijven in de Dode Zee is echt vreemd en één keer de moeite waard, maar het is een middag aan een hotelstrand en geen bestemming, dus één nacht is genoeg. Jerash, de Romeinse stad ten noorden van Amman, is de sterkere besteding van een dag voor wie de Grieks-Romeinse laag mooi vond, met zuilenstraten en theaters die tot de best bewaarde ter wereld horen. Amman zelf is een werkende hoofdstad en geen bezienswaardigheid, vooral nuttig als uitvalsbasis voor de vlucht naar huis.

Dag 16 tot en met 18, speling, dan naar huis. Dit is waar achttien dagen zich laat zien tegenover zestien. In plaats van te eindigen met een dodemansrace naar de luchthaven, hebt u twee of drie dagen echte marge: een tweede, onhaastige dag in Petra voor de delen die de eerste dag miste, een extra nacht in Wadi Rum, een rustige dag aan de Dode Zee, of simpelweg een buffer tegen de binnenlandse trajecten en de grens, die niet altijd op tijd lopen. Vlieg naar huis vanuit Amman, zodat de reis eindigt in één richting bewegend in plaats van het hele land terug te leggen.

Voor wie hij geschikt is. Reizigers die twee landen willen en de vakantiedagen hebben om ze te doen zonder beide te halveren, terugkeerders die een tweede blik op Egypte koppelen aan iets nieuws, en iedereen voor wie Petra even lang op het lijstje staat als de piramides. Het is de verkeerde route voor een eerste, korte reis, waar één land kiezen en dat goed doen het aftroeft boven twee afraffelen, en hij vraagt vooruit plannen voor de Nijlhutten, de binnenlandse Egyptische vlucht en de Jordan Pass. Net als de andere is het een reis voor het koele seizoen: Opper-Egypte en Wadi Rum duwen in de zomer allebei voorbij de veertig graden, wat graven en woestijnwandelingen onaangenaam maakt in plaats van slechts warm.

Welke route past bij u?

Begin bij de vraag of u Egypte überhaupt verlaat. Is het antwoord nee, dan gaat de keuze tussen Route A en Route B, en draait die om waar de laatste week voor dient. Route A besteedt die aan een contrasterend Egyptisch landschap en een Middellandse Zeestad, en houdt de hele reis cultureel en actief tot het einde. Route B besteedt die languit aan de kust, en maakt van een veeleisende twee weken een vakantie. Geen van beide is beter; het zijn verschillende behoeften. Een toegewijde geschiedenisreiziger kiest A en betreurt een week aan het strand; een gezin of een gemengd gezelschap kiest B en is er blij mee.

Bent u bereid een grens over te steken, dan is Route C degene die achttien dagen werkelijk rechtvaardigt, en het is de route om te nemen als Petra even lang op uw lijstje staat als de piramides. Wees wel eerlijk tegen uzelf over het tempo: het zijn twee landen, een binnenlandse vlucht, een internationale vlucht en een woestijnnacht, en zelfs bij achttien dagen beweegt hij. Als het idee van een tweede set luchthavens en een tweede keer inpakken u al vermoeit voordat u begint, wilt u het langzamere eenlandcomfort van A of de strandrust van B.

Twee dwarsverbanden. Eerste reizigers kunnen beter neigen naar B, of naar een eenlands Egyptereis, dan naar C; een tweede land is een betere tweede reis dan eerste, want één land goed gedaan leert u wat u werkelijk meer wilt. Gezinnen moeten hard naar B neigen en weg van zowel A als C, want de woestijnkampen, de grensdag en de tempellast vallen allemaal het zwaarst op jonge kinderen. En vallen uw data tussen mei en september, dan is Route B als enige van de drie echt comfortabel, want de woestijn in A valt weg en de Nijlsteden en Wadi Rum in C zijn vroeg in de middag al straffend.

Past geen van de drie echt, dan is het eerlijke alternatief terug te vallen op vijftien dagen en drie vakantiedagen thuis te houden. Achttien dagen betalen zich alleen terug als u de extra tijd gebruikt voor een echte tweede regio of een tweede land. Een eenlands klassieke route over achttien dagen uitrekken zonder er iets aan toe te voegen, geeft u rust die u ook bij vijftien dagen kunt kopen, en rust is goedkoper te regelen dan twee weken langeafstand.

Wat de prijs van een achttiendaagse reis bepaalt

Geen twee achttiendaagse reizen kosten hetzelfde, en de bezichtigingen zijn op elk van de drie routes een klein deel van het totaal. De grootste afzonderlijke hefboom binnen Egypte is de standaard van de Nijlboot. Cruiseboten verschillen veel meer dan de foto's doen vermoeden, en het jaar waarin een boot voor het laatst is gerenoveerd telt zwaarder dan de sterrencategorie, die een lokale categorie is en niet gelijk aan Europese hotelsterren. Een dahabiya ligt ruim boven een standaardcruise; een vermoeide viersterren ligt ruim onder een opgeknapte vijfsterren. Ook de huttenkeuze op hetzelfde schip beweegt de prijs, waarbij een bovendek of een balkon merkbaar meer kost dan een hut op een lager dek.

Na de boot bepaalt de vorm van de reis de rest, en de drie routes trekken in verschillende richtingen. Route A voegt voor zijn middendeel een vierwielaandrijver, een woestijngids en kampeerlogistiek toe, plus hotelnachten in Alexandrië, een specialistische kostenpost die de andere niet dragen. Route B draagt een volle week hotelnachten aan de Rode Zee, die goedkoop all-inclusive of duur kunnen zijn afhankelijk van het resort, met relatief weinig begeleide dagen ertegenover. Route C voegt een compleet tweede land toe: een extra internationale vlucht, wegtransfers in Jordanië, een kamp in Wadi Rum en de Jordan Pass, en de verdeling van de nachten tussen de twee landen is zelf een prijshefboom, want Egypte is de duurdere helft om te draaien.

Dan het seizoen, dat alles beweegt. Dezelfde route kost merkbaar minder in de zomerhitte dan rond kerst en oud en nieuw, wanneer de betere boten en de goede gidsen maanden vooruit volgeboekt zijn en de prijzen pieken. Of de gids en het voertuig de hele reis privé zijn of een gedeeld groepsvertrek, is de andere grote scheidslijn: privé kost meer per persoon, maar neemt vaak nachten en transfers weg die u anders zou betalen. De hotelcategorie in Caïro, het aantal binnenlandse vluchten dat u neemt in plaats van treinen, en of Abu Simbel een vlucht of de weg is, komen er bovenop. Onze eigen reizen worden op aanvraag opgebouwd en geprijsd in plaats van tegen een vaste kassaprijs verkocht, juist omdat deze hefbomen bij elke boeking in verschillende richtingen trekken; wij noemen liever het echte getal voor uw data dan een getal te publiceren dat voor de meeste mensen onjuist is.

Wanneer u deze reis doet

Oktober tot en met april is het seizoen voor alles in het binnenland, wat het grootste deel van alle drie de routes is. December en januari zijn het koelst en het drukst, met pieken in de prijzen van Luxor en Aswan rond kerst en oud en nieuw, en woestijnnachten die in zowel de Egyptische als de Jordaanse kampen tot tegen het vriespunt zakken. Februari en maart geven de beste balans tussen weer en drukte en zijn de maanden om op te mikken. Mei en september zijn heet maar merkbaar rustiger en goedkoper, een eerlijke ruil als u vroeg kunt beginnen en tegen het midden van de ochtend kunt stoppen.

Juni tot en met augustus is het zware seizoen in het binnenland, en daar lopen de drie routes scherp uiteen. Luxor en Aswan passeren in de middag geregeld de veertig graden, en het bezichtigen krimpt tot de vroege ochtenden. Route A valt simpelweg weg, want de zomer in de westelijke woestijn maakt de ritten en het kamperen onaangenaam. Route C valt om dezelfde reden weg, met Wadi Rum even straffend als Opper-Egypte. Route B is de zomervaste optie, want de Rode Zee is dan op haar warmst en een zeebries houdt de kust draaglijk, zelfs wanneer de tempels dat niet zijn. Liggen uw vakantiedagen vast in de zomer, dan is de strandroute niet alleen de beste van de drie, maar de enige die echt comfortabel is.

Twee gedateerde noten om rekening mee te houden. Abu Simbel heeft zijn tweejaarlijkse zonuitlijning op het binnenste heiligdom eind februari en eind oktober, wat drukte en een wachtrij in het donker brengt; is dat niet de reden dat u kwam, vermijd dan die ochtenden. En de ramadan verschuift het ritme van de dag en sommige openingstijden in heel Egypte, en nog sterker in heel Jordanië op Route C, iets om omheen te plannen in plaats van te vermijden. Onze maand-voor-maandgids via de link hierboven zet de afwegingen uitgebreider uiteen.

Hoe u achttien dagen indeelt

Vlieg de lange trajecten, rijd ze niet. De weg van Caïro naar Luxor is ruwweg 650 kilometer en bijna een hele dag, en laat u weinig zien; de vlucht duurt ongeveer een uur met meerdere per dag. De nachttrein is het eerlijke alternatief, goedkoper en een hotelnacht besparend, maar de hutten zijn eenvoudig en de slaap is onregelmatig, dus neem hem om de kosten en niet om het comfort. Op Route C geldt dezelfde regel voor de grens: vlieg van Caïro naar Amman in plaats van in één dag over twee landgrenzen te ploeteren, tenzij u al in de zuidelijke Sinaï bent. Sluit nooit een binnenlandse of internationale aankomst rechtstreeks aan op een langeafstandsvertrek, want deze vluchten lopen wel degelijk vertraging op; laat aan het einde een nacht vrij wanneer de timing krap is, waar een achttiendaagse reis ruim plaats voor heeft.

Vaar stroomopwaarts als het kan. Luxor naar Aswan is tegen de stroom in, wat het langzamer maakt en meestal een nacht langer dan hetzelfde stuk stroomafwaarts, en dat is juist de bedoeling: langere, rustiger stukken aan dek, en u eindigt in Aswan, de mooiste en rustigste van de drie steden, met haar luchthaven en de weg naar Abu Simbel, zodat niets dubbel wordt afgelegd. De kortere noordwaartse vaart is goedkoper en eindigt in Luxor, wat Route B past als u daarna meteen doorreist naar Hurghada.

Respecteer het dagritme dat de hitte oplegt. Twee grote plekken op een dag is realistisch; vier is een fantasie die eindigt met iedereen moe en niemand die nog iets bekijkt. De bruikbare uren bij de Nijlsteden, bij Abu Simbel en in de woestijnen zijn de vroege ochtend en de late namiddag, met het midden van de dag verloren aan de hitte, dus plan daaromheen in plaats van ertegenin. Bouw ook het verkeer van Caïro in het plan in: beoordeel ritten door de stad op het uur van vertrek, niet op de afstand, en koppel plekken aan welke kant van de rivier ze liggen.

Besteed bovenal de speling die achttien dagen u geeft aan rust en reserve, niet aan nog één plek. Wat een goede lange reis onderscheidt van een uitputtende, is de lege namiddag, de felucca met niets erna, de bufferdag die een vertraagde vlucht opvangt zonder u de Vallei der Koningen te kosten. Alle drie de routes hierboven laten bewust een dag of twee oningevuld, en op de tweelandenroute is die marge geen luxe maar een waarborg tegen het deel van de reis dat het meest waarschijnlijk uitloopt. Elke toevoeging die u in plaats daarvan doet, kost aan beide uiteinden een reisdag en een vermoeidheid die zich opstapelt. Bij deze lengte is de discipline niet om er meer in te passen. Het is de gaten met rust laten.