Rondreis Egypte 8 dagen: drie routes, en wat elk weglaat

Zijn acht dagen genoeg voor Egypte?

Acht dagen is het punt waarop de standaardreis ophoudt gehaast te voelen. Het is de kortste lengte waarop u Caïro fatsoenlijk kunt afdekken en toch een volledige nijlcruise van vier nachten tussen Luxor en Aswan kwijt kunt, en dat is de combinatie waarvoor de meeste mensen naar Egypte komen. Een zevendaagse versie van dezelfde route werkt ook, maar net, en ze laat u bij elke plek een tikje opgejaagd achter. Acht geeft u een marge: één vertraagde vlucht kost u niet de Vallei der Koningen.

Wees realistisch over wat acht dagen vanuit Europa betekent. De aankomst- en vertrekdag gaan grotendeels op aan luchthavens en transfers, dus u plant rond ongeveer zes volle dagen ter plaatse en misschien vijf werkelijk bruikbare. Dat is nog altijd genoeg voor Gizeh, het Groot Egyptisch Museum, Saqqara, Karnak, de graven op de westoever, Edfu, Kom Ombo en Philae: de hoogtepunten van zowel Caïro als de Nijl, één keer gezien en goed gezien.

Waar acht dagen niet toe rekken, is alles tegelijk. U kunt de klassieke Nijlroute hebben, of een kortere cruise met een paar dagen aan de Rode Zee, of Caïro en de westelijke woestijn, maar niet twee daarvan aan elkaar geschroefd, en geen ontspannen week waarin u niets doet aan de kust. Abu Simbel is mogelijk als toevoeging vóór zonsopgang vanuit Aswan, al is het eerder een uitrekking dan een comfortabele inclusie. Wilt u het hele klassieke rondje met echte speling erin, dan is tien dagen de betere reis; acht is de betere prijs.

Route A — Klassiek Egypte: Caïro en de Nijl

Dit is de route die vrijwel iedereen het eerst neemt, en degene waar elk vast vertrek omheen is gebouwd. Dag één is de aankomst in Caïro: een transfer naar uw hotel en, als u vroeg landt, niets veeleisenders dan een eerste blik op de rivier. De heenvlucht is het vermoeiende deel, dus het reisschema vraagt de eerste avond weinig van u.

Dag twee is Gizeh en het Groot Egyptisch Museum. Ga bij opening naar de piramides, vóór de hitte en de touringcars, en houd de middag voor het museum, dat een paar kilometer van het plateau ligt en op zichzelf een heldere drie tot vier uur nodig heeft. Probeer het plateau en het museum niet in dezelfde halve dag te proppen: beide verdienen beter, en het museum beloont een traag bezoek.

Dag drie blijft in en rond Caïro. Saqqara, ongeveer veertig minuten ten zuiden van Gizeh, herbergt de trappiramide en een handvol beschilderde adelsgraven die vaak beter bewaard zijn dan wat dan ook op het Gizeh-plateau, en het is er rustiger. De middag gaat te voet naar Islamitisch Caïro: de middeleeuwse wijk rond de al-Muizz-straat en de Khan el-Khalili, op zijn best laat op de dag wanneer de hitte is verdwenen. U slaapt een derde nacht in Caïro.

Dag vier brengt u naar het zuiden. Een korte ochtendvlucht naar Luxor, ongeveer een uur, en aan boord van de cruise voor de lunch. Karnak is de middag, het liefst laat, wanneer het licht tussen de zuilen valt en de touringcars die naar een cruiseschema werken terug zijn bij de boten. De Luxortempel, midden in de stad en na donker verlicht, is het juiste voor een aankomstavond als de boot het toelaat. U slaapt aan boord.

Dag vijf is de westoever, en die begint vroeg. Eerst de Vallei der Koningen: het standaardticket dekt drie graven uit de die dag geopende graven, en dat is genoeg. Daarna de terrastempel van Hatsjepsoet bij Deir el-Bahari en de Colossen van Memnon aan de weg naar buiten. De graven hebben geen luchtstroom en houden halverwege de ochtend de hitte vast, dus de vroege start is niet optioneel. De boot vaart na de lunch zuidwaarts, wat de ontspannen helft van een cruisedag is.

Dag zes zijn de twee tempels waarvoor de cruise bestaat. Edfu, de best bewaarde tempel van Egypte, wordt vroeg gedaan vóór de hitte, meestal per paardenkoets vanaf de aanlegplaats. Kom Ombo komt later, pal aan de oever en op zijn best bij schemering. Daartussen ligt een lange, stille middag aan dek waarop u het dal voorbij ziet trekken, en dat is het deel van een nijlcruise dat mensen zich werkelijk herinneren.

Dag zeven is Aswan, de kalmste stad op de route en een betere plek om te eindigen dan Luxor. De Philaetempel ligt op zijn eiland, bereikt per motorboot, en komt het best tot zijn recht in laag licht; de granietgroeve met de onvoltooide obelisk laat zien hoe de helft van de monumenten die u al hebt gezien is uitgehakt. Een feloek richting het Elephantine-eiland bij zonsondergang is wat de meeste mensen zich van Aswan herinneren. Is Abu Simbel belangrijk voor u, dan past het hier in als excursie vóór zonsopgang, over de weg of met een korte vlucht, tegen de prijs van een zeer vroege start. U slaapt aan boord, of aan land als u een nacht Aswan hebt toegevoegd.

Dag acht is de vlucht naar huis, noordwaarts naar Caïro en verder, of eruit via Aswan. Deze route past bovenal bij wie voor het eerst komt en bij stellen: iedereen die het hele klassieke rondje één keer wil, in de juiste volgorde, zonder een verspilde dag. Ze is veeleisend in de zin dat de meeste ochtenden vroeg beginnen, maar het is geen route die u in luchthavens laat staan.

Route B — Caïro, Luxor en de Rode Zee

De tweede route ruilt de volledige cruise in voor de kust. Ze houdt Caïro en de hoogtepunten van Luxor, en vervangt dan Aswan en de lange vaart door een paar vlakke dagen aan de Rode Zee. Het is het eerlijke achtdaagse antwoord voor wie wel wat tempels wil maar voor het water is gekomen, of wie reist met kinderen die geen zes dagen ruïnes zullen uitzitten.

Dag één tot en met drie zijn hetzelfde als de klassieke route, of bijna: aankomst in Caïro, dan Gizeh en het Groot Egyptisch Museum, dan Saqqara en Islamitisch Caïro. Is uw honger naar Caïro kleiner, dan is dit de helft om te snoeien — twee nachten in plaats van drie, met Saqqara eruit — wat aan het einde een extra nacht aan de kust oplevert.

Dag vier is de vlucht naar Luxor, maar aan land in plaats van aan boord van een boot. Karnak in de late namiddag en de Luxortempel na donker maken een volle eerste dag zonder vroege start. Dag vijf is de westoever — de Vallei der Koningen en Hatsjepsoet vóór de hitte — met de ballonvaart bij zonsopgang boven de Thebaanse dodenstad als optionele vroege toevoeging, een van de weinige luchtexcursies in Egypte die haar prijs waard is. U slaapt beide nachten in een hotel in Luxor, wat ook het uur vóór de aankomst van de touringcars koopt.

Dag zes is de transfer naar Hurghada: ongeveer vier uur door de woestijn over een goede weg, saai om te rijden maar ongecompliceerd, en de reden waarom deze combinatie in Duitsland en Italië zo goed verkoopt. U komt op tijd aan voor de middag aan de kust. Dag zeven is de Rode Zee zelf: een boot naar de Giftun-eilanden om te snorkelen, een dag duiken voor wie gebrevetteerd is, of helemaal niets naast het water. Dag acht is een vlucht naar huis, meestal rechtstreeks vanuit Hurghada, wat het terugreizen naar Caïro bespaart.

Deze route past bij gezinnen, en bij stellen die een culturele reis willen die als vakantie eindigt in plaats van als uithoudingstest. De ruil is echt en verdient het genoemd te worden: u geeft de cruise op, de reeks tempels tussen Edfu en Kom Ombo, en Aswan met Philae. Wat u ervoor terugkrijgt is ontspanning, en een werkelijk wereldklasse rif. Is het strand het doel van de reis in plaats van de beloning aan het einde, dan is dat weer een andere vakantie, en twee weken is daarvoor de lengte.

Route C — Caïro en de westelijke woestijn

De derde route verlaat de Nijl voor een heel andere reis. Ze koppelt een volwaardig Caïro aan de Witte Woestijn en de oases ten westen van het dal — krijtformaties, zwarte vulkanische heuvels, palmtuinen en een nacht kamperen onder de woestijnhemel. Het is de minst conventionele van de drie, en de meest lonende voor de juiste reiziger.

Dag één tot en met drie zijn Caïro: aankomst, dan Gizeh en het Groot Egyptisch Museum, dan Saqqara en een wandeling door Islamitisch Caïro. Omdat deze route geen binnenlandse vlucht en geen cruise kent, kunt u het zich veroorloven Caïro zijn volle drie nachten te geven zonder het gevoel dat u tijd van het zuiden steelt.

Dag vier gaat zuidwestwaarts. Het is ongeveer vier uur rijden van Caïro naar Bahariya, met aankomst voor de lunch, en de middag bestrijkt de Zwarte Woestijn — vulkanische heuvels — en de warmwaterbronnen bij zonsondergang. Dag vijf gaat de Witte Woestijn zelf in: Crystal Mountain onderweg, daarna een kamp opgeslagen tussen de krijtformaties. Het kamperen is eenvoudig — matrassen en dekens, eten bereid boven een vuur, geen sanitair — en de woestijnhemel bij nacht is de reden om het te doen, niet het comfort.

Dag zes is Farafra, het oasestadje, en zijn palmtuinen, vóór de trage terugkeer richting Bahariya langs de steilrand. Dag zeven is de rit terug naar Caïro, met aankomst halverwege de middag, en een laatste avond in de stad. Dag acht is vertrek. Het ritme bestaat uit lange ritten met de 4x4, afgewisseld door echte leegte, en dat is naargelang wie u bent ofwel de aantrekkingskracht ofwel het probleem.

Deze route past bij terugkerende bezoekers die de Nijl al hebben gedaan, en bij reizigers die liever ruimte en stilte hebben dan nog een zuilenrij. Ze is de minst geschikte van de drie voor zeer jonge gezinnen, vanwege de lange ritten en de eenvoudige voorzieningen, en ze is nadrukkelijk een winterreis — alleen oktober tot en met april, omdat de daghitte in de westelijke woestijn in de zomer de ritten en het kamperen werkelijk onaangenaam maakt. Ga haar in met de wetenschap dat u de tempels overslaat, ze niet rond de randen inpast.

Welke route past bij u?

Voor een eerste reis naar Egypte neemt u Route A. Het klassieke rondje van Caïro en cruise is niet voor niets de standaard: het ziet de dingen waarvoor u gekomen bent, in een volgorde die elk ervan leesbaar maakt, en acht dagen is precies de lengte waaromheen het is ontworpen. Wie voor het eerst gaat en slim probeert te zijn door de Nijl over te slaan, krijgt daar meestal spijt van; de rivier is de reis.

Route B is de route voor het gezin en voor ontspanning. Reist u met kinderen, of klinkt het idee van zes dagen ruïnes achter elkaar eerder als werk dan als vakantie, dan maakt het slot aan de Rode Zee van een veeleisende culturele reis iets zachters. Ook stellen die een paar stille dagen aan het einde willen, in plaats van een vlucht naar huis pal na een tempelochtend, zijn er goed mee bediend. De prijs is Aswan en de cruise, en dat zijn geen kleinigheden om op een eerste bezoek op te geven — deze route is daarom op haar best voor een tweede reis, of voor reizigers die helder hebben dat het strand meer telt dan de boot.

Route C is voor terugkeerders en voor een bepaald temperament. Hebt u de Nijl al bevaren, of interesseren monumenten u minder dan het landschap, dan is de westelijke woestijn de meest kenmerkende week van de drie en degene die de minste andere bezoekers nemen. Het is geen route voor een eerste reis en geen route voor een jong gezin. Voor de juiste persoon is het de reis die hij zich het langst herinnert.

Over het tempo: alle drie gaan op ongeveer dezelfde snelheid, en dat is kordaat. Acht dagen bevat op geen van de drie een echte rustdag. Telt een ongehaast tempo zwaarder dan breedte — een trage ochtend in het museum, een feloekmiddag met niets erna — dan kijkt u eigenlijk naar tien dagen, waar de extra speling in de ochtenden gaat zitten in plaats van in meer plekken.

Wat de prijs van een achtdaagse reis bepaalt

Het bezichtigen zelf is een klein deel van wat u betaalt. De toegangskaarten, de tijd van de gids en de transfers tussen de plekken liggen grotendeels vast; de variabelen die het totaal werkelijk verschuiven zitten elders, en het loont te weten waaraan u beter wel kunt uitgeven.

Op de klassieke route is de standaard van de Nijlboot de grootste hefboom. Boten verschillen veel meer dan hun foto's of hun sterrencategorie doen vermoeden — een Nijlsterrencategorie is een lokale beoordeling en is niet gelijk aan een Europese hotelster, dus de datum van de laatste renovatie telt veel zwaarder dan het aantal sterren. De hut die u op dezelfde boot kiest telt ook mee: een hut op het bovendek of een balkon is flink duurder geprijsd dan een hut op een lager dek.

Na de boot zijn de twee grootste drijvers de hotelcategorie in Caïro en of uw gids en voertuig privé of gedeeld zijn. Een privéreis kost per persoon meer dan een groepsvertrek, omdat een groep de gids over een dozijn mensen verdeelt. Voor de standaard achtdaagse route is een vast groepsvertrek goedkoper en prima in orde; privé verdient zijn kosten wanneer iets aan u niet in het stramien past — kinderen, beperkte mobiliteit, een smalle interesse, of de wens om bij elke plek het eerste licht te hebben in plaats van het midden van de ochtend.

Het seizoen verschuift alles tegelijk. Dezelfde route kost in de zomer merkbaar minder dan met oud en nieuw, omdat de vraag instort wanneer Luxor en Aswan ondraaglijk worden. Binnenlandse vluchten tussen Caïro en het zuiden zijn een vaste post op de rekening die een nachttrein kan wegnemen, ten koste van comfort. Op Route B en C gaat de cruise uit de som en komt er een blok kust- of woestijnnachten in — wat meestal goedkoper is dan de boot, al kan een goed Rode Zee-resort op all-inclusivebasis het gat dichten. We offreren op aanvraag in plaats van via een afrekenknop, juist omdat deze hefbomen op elkaar inwerken, en een route op uw data gebouwd haalt vaak nachten en transfers eruit die u anders zou betalen.

Wanneer u deze reis maakt

Oktober tot en met april is het comfortabele venster voor alle drie de routes, en dan komt de grote meerderheid van de bezoekers. Daarbuiten beslist de hitte in het zuiden. Luxor en Aswan komen van juni tot en met augustus geregeld boven de 40 graden uit, wat het bezichtigen terugbrengt tot de vroege ochtend en het midden van de dag tot een verloren zaak maakt — het kan, en de prijzen dalen scherp om dat te weerspiegelen, maar het is een echte ruil en geen kleine ongemak.

De Nijlroutes zijn op hun best van november tot en met maart, wanneer de tempels nog niet slopend zijn. De route door de westelijke woestijn is om dezelfde reden nadrukkelijk een reis voor oktober tot en met april, met de aanvullende waarschuwing dat woestijnnachten in december en januari werkelijk koud worden, tegen het vriespunt aan, wat mensen verrast die voor een heet land hebben ingepakt. De Rode Zee is de uitzondering: de kust werkt het hele jaar door, met april tot juni en september tot november als het comfortabelst, en de zee op haar warmst in hartje zomer wanneer het land het zwaarst is.

Een paar data zijn het waard om omheen te plannen in plaats van te vermijden. Kerst, oud en nieuw en Pasen zitten maanden van tevoren vol, en de betere Nijlboten, die een vast aantal hutten hebben en niet groter gemaakt kunnen worden, raken het eerst volgeboekt. De ramadan verschuift het ritme van de dag en sommige openingstijden. Onze maand-voor-maandgids op /weer-egypte/ beschrijft hoe elk deel van het jaar ter plaatse werkelijk aanvoelt.

Hoe u acht dagen indeelt

Vlieg tussen Caïro en Luxor; rijd het niet. De weg is ongeveer 650 kilometer en negen tot tien uur, en hij laat u heel weinig zien, terwijl de vlucht ongeveer een uur duurt en er meerdere per dag zijn. De nachttrein is het verstandige alternatief — hij bespaart een hotelnacht en overbrugt de afstand terwijl u slaapt — maar neem hem om de economie, niet om het comfort, want de hutten zijn eenvoudig en de slaap is onregelmatig.

Vaar stroomopwaarts, Luxor naar Aswan, als u een cruise maakt. De Nijl stroomt noordwaarts, dus de zuidwaartse reis gaat tegen de stroom in, is trager en normaal gesproken een nacht langer dan hetzelfde stuk stroomafwaarts — wat de ontspannen versie is, en ze eindigt bij zonsondergang in de kalmste van de drie steden. De kortere noordwaartse vaart van drie nachten bestaat omdat de stroming het werk doet; hij is goedkoper en dekt dezelfde tempels, dus kies hem alleen als de dagen krap zijn.

Bouw de dagen rond de hitte, niet ertegenin. De bruikbare uren bij de plekken zijn de vroege ochtend en de late namiddag; het midden van de dag is voor de boot, het zwembad of een lange lunch. Een gids die aan zijn lot wordt overgelaten vult elk uur dat u hem geeft, dus twee grote plekken op een dag is een realistisch plan en vier is een fantasie die eindigt met iedereen moe en niemand die ergens naar kijkt. Beoordeel de dag in Caïro in het bijzonder op het verkeer in plaats van op afstand, en koppel plekken aan elkaar naar de oever waar ze aan liggen.

Twee planningspunten die reizen redden. Knoop een binnenlandse aankomst nooit meteen aan een langeafstandsvertrek — laat aan het einde een nacht in Caïro als de timing krap is, want een vertraagde binnenlandse vlucht hoort u niet de weg naar huis te kosten. En behandel Abu Simbel eerlijk: het beloont de vroege start, maar in acht dagen komt het als excursie vóór zonsopgang op een toch al volle Aswandag. Telt het om het ongehaast te zien, dan is dat het duidelijkste argument om de reis naar tien dagen te rekken in plaats van haar in acht te persen.