Zuid-Sinaï
Het Blue Hole in Egypte ligt een kort ritje ten noorden van Dahab aan de Golf van Akaba: een onderwaterschacht van zo'n 100 meter diep, door een ondiep rif gescheiden van de open zee. Het geldt als een van de dodelijkste duikplekken ter wereld, en die reputatie is verdiend, maar wordt meestal verkeerd begrepen. Gevaarlijk is niet de schacht. Gevaarlijk is een bepaalde route erdoorheen, en die gaat verreweg de meeste bezoekers helemaal niet aan.
Een onderwaterschacht in de rifplaat, zo'n 100 meter diep, direct aan de kustweg ten noorden van Dahab. Aan de kant van de open zee ligt een ondiep rif ervoor, waardoor het water in de schacht beschut en stromingsvrij is. U kunt er vanaf de kant in. Precies dat maakt de plek tot wat zij is, en het verklaart tegelijk een deel van haar geschiedenis: er is geen boottocht, geen tijdschema en geen instantie die tussen een mens en het water staat.
Dahab zelf is geen badplaats met resorts, maar een klein dorp dat rond het duiken is gegroeid: lage huizen, een beloopbare boulevard, duikscholen en kampementen. Het rif ligt langs vrijwel de hele kust vlak voor de deur, u duikt dus vanaf het strand of vanaf een lage rand, zonder boot en zonder overtocht. Het Blue Hole is de bekendste van die plekken, maar niet de enige.
Op de rotsen boven het water staan gedenkplaten. Ze horen bij de plek, en we noemen ze niet om iemand af te schrikken, maar omdat ze de zaak duidelijker zeggen dan wij het zouden kunnen.
De Arch is een tunnel door de rifwand op ongeveer 55 meter diepte, die de schacht met het open water verbindt. Hij is de reden voor de cijfers die u over deze plek leest. De Arch is een technische duik: hij ligt voorbij de grenzen van het sportduiken, de stikstofnarcose is er aanzienlijk, en duikers die hem met een gewone opleiding en gewoon ademgas hebben geprobeerd, zijn daarbij omgekomen.
Bent u sportduiker, dan luidt het eerlijke antwoord: de Arch is niets voor u, en geen serieuze duikschool neemt u erdoorheen. Dat is geen kwestie van moed of van ervaring in de zin van veel duiken, maar van opleiding, uitrusting en gasplanning. Wie u iets anders aanbiedt, is niet de school waarmee u wilt duiken.
Wij verkopen geen duiken, en dat is op dit punt belangrijk: wij hebben er niets aan als u meer duikt dan u kunt. Wat we erover zeggen, zeggen we daarom precies een keer en zonder opsmuk. Duik de rand en behandel de Arch als verboden terrein.
Drie dingen komen bij het Blue Hole ongelukkig samen. De plek is vanaf de kant vrij toegankelijk, dus niemand vraagt aan een loopplank naar uw brevet. Het water is beschut en stromingsvrij, waardoor de schacht er onschuldiger uitziet dan bijna elke boottocht die u ooit hebt gemaakt. En boven een open schacht ontbreekt de bodem als maatstaf: zonder rif onder u is diepte iets wat u afleest en niet iets wat u voelt.
Daar komt de stikstofnarcose bovenop, en die werkt van binnenuit. Zij tast niet eerst het lichaam aan, maar het oordeel, en juist het oordeel hebt u nodig om op diepte te besluiten dat u omkeert. Een duiker die zich prima voelt en toch een verkeerde beslissing neemt, is het gebruikelijke beeld, niet de uitzondering. Dat is ook de reden waarom ervaring in de zin van veel duiken hier zo weinig beschermt.
Het derde is sociaal en wordt zelden hardop gezegd. Dahab trekt duikers die diepte opzoeken en freedivers die serieus trainen, en die cultuur kan een vakantieduiker ongemerkt voorbij zijn eigen grens trekken. Uw opleiding, uw ademgas en uw eigen gevoel bepalen het plafond, niet wat de groep gisteren deed. Een gids die dat bevestigt in plaats van met de ogen te rollen, is de gids waarmee u wilt duiken.
Wie dit leest als afschrikking, leest het verkeerd. De rand van het Blue Hole is een gewone sportduik, en duizenden maken hem zonder incident. Het punt is dat de plek u niets afdwingt: alles wat u hier beschermt, brengt u zelf mee.
Het Blue Hole als sportduik is een andere, tammere zaak. De meesten gaan te water bij een nabijgelegen plek die Bells heet, laten zich door een korte schoorsteen in het rif zakken en zwemmen daarna op veilige diepte langs de wand terug de schacht in. Het is een goede duik met een indrukwekkende wand.
Het is nadrukkelijk niet de duik die de plek beroemd heeft gemaakt, en daar gaat het precies om. U ziet dezelfde rifwand, hetzelfde water en hetzelfde landschap, zonder het gebied in te gaan waar de plek gevaarlijk wordt. Duizenden maken hem zonder incident.
Rondom liggen de andere bekende plekken, allemaal met korte ritjes bereikbaar: de Canyon met zijn smalle rotsspleet, de Islands met een koralenlabyrint, de Eel Garden met zijn veld tuinalen en het Lighthouse midden in het dorp, waar de meeste opleidingsduiken plaatsvinden. Het zicht is het hele jaar door meestal goed, en het water is in de zomer warm genoeg voor een shorty en in de winter voor een 5mm-pak.
De reden dat duikers voor Dahab kiezen en niet voor Sharm el-Sheikh, is het ontbreken van de boot. U loopt vanaf het strand of over een lage rand het water in en duikt, zonder aanvaart, zonder tijdschema en zonder overtocht. Dat verandert de kosten en het ritme van een duikreis ingrijpend. Twee of drie duiken op een dag zijn hier normaal, flessen zijn voor de regio goedkoop, en niemand wordt zeeziek.
De plekken ten noorden en ten zuiden van het dorp worden met korte ritjes in een pick-up bereikt. U bouwt uw uitrusting op bij de plek zelf, loopt ermee over koraal en steen naar het water en komt er op dezelfde manier weer uit. Dat is de praktische reden waarom waterschoenen hier geen luxe zijn, en waarom een gids die de instapplek kent meer waard is dan een gids die de plek alleen van een kaartje kent.
Het voordeel heeft een keerzijde die u vooraf moet kennen. Er is geen bemanning die uw fles draagt, geen vertrektijd die de dag structureert en niemand die uw duikprofiel achteraf naast dat van de rest legt. Aan boord van een dagboot houdt het schema u eerlijk; hier doet u dat zelf. Voor de een is dat de vrijheid waarvoor hij komt, voor de ander een last, en het is verstandig om voor vertrek te weten tot welke groep u hoort.
Gaat de wind aan een blootgestelde plek liggen opwoelen, dan is het verstandige besluit verplaatsen naar een beschutte plek en niet toch maar te water gaan. Vraag een duikschool wat zij op zo'n dag doet. Het antwoord zegt meer over de school dan de hele muur met certificaten achter de balie.
U hoeft niet te duiken om hier iets te beleven. Een groot deel van het rif ligt enkele meters onder het oppervlak, en aan de rifrand bij de Eel Garden en het Lighthouse krijgen snorkelaars vanaf het oppervlak volop te zien. Voor gezinnen en voor groepen waarin de een duikt en de ander niet, is dat de eenvoudigste oplossing.
Dahab is bovendien een van de belangrijkste centra voor het freediven überhaupt. Het diepe, beschutte, stromingsvrije water van het Blue Hole is voor dieptetraining vrijwel ideaal, en freedivers blijven hier wekenlang. Freedivecursussen zijn er even gewoon als cursussen met fles.
En het is een van de goedkoopste plekken ter wereld om een brevet te halen. Een beginnerscursus duurt normaal drie tot vier dagen, met theorie, oefeningen in ondiep water en een handvol buitenwaterduiken in het ondiepe, beschutte water in het dorp. Warme, heldere, rustige omstandigheden nemen het meeste weg van wat het leren elders zwaar maakt.
Ja, dat kan, en veel mensen doen het. De plek is beschut en er staat gewoonlijk geen stroming, en snorkelaars blijven boven de ondiepe rifrand in plaats van boven het diepe midden. Het gevaar van het Blue Hole zat altijd in de diepte en nooit aan het oppervlak, en dat is een ander probleem dan het probleem van een snorkelaar.
De voorwaarden zijn navenant eenvoudig. Zwem behoorlijk, ga het water in en uit op de plek die uw gids aanwijst, en zwem niet in uw eentje over de schacht weg. Waterschoenen zijn ook hier geen overbodige luxe, want de instap gaat over koraal en steen. Wie de rifrand volgt, ziet trouwens vrijwel hetzelfde koraal als de duikers eronder, met vissen die in het ondiepe water het dichtst zitten.
Twee praktische punten. De ochtend is aan het oppervlak rustiger dan de middag, omdat in de warmere maanden vrijwel dagelijks wind opsteekt die de zee kabbelig maakt. En zonnebrand op de rug is hier een groter risico dan de diepte: u ligt stil, het water koelt, en de eerste keer merkt bijna niemand het op tijd. Een shirt met lange mouwen werkt beter dan een extra laag creme.
Belangrijker dan het logo van de duikorganisatie op de deur is hoe een school werkt. Vraag hoeveel duikers een gids onder water meeneemt. Ga na of er voor veeleisende duiken een checkduik wordt gedaan en of men uw logboek wil zien. De scholen die daar nooit naar vragen, zijn de scholen die u moet mijden. Bekijk de huuruitrusting en of er zuurstof aan boord of bij de instapplek is.
De verzekering is uw eigen zaak. Gewone reisverzekeringen sluiten duiken vaak uit of dekken het maar tot een geringe diepte, en de behandeling van een ernstig decompressieongeval is duur. Sluit een eigen duikverzekering af en vraag waar de dichtstbijzijnde decompressiekamer ligt. Dat is een reden om conservatief te duiken, niet om thuis te blijven.
Het laatste punt betreft uw vertrekdag. De opleidingsorganisaties adviseren een wachttijd voor het vliegen, gewoonlijk minstens twaalf uur na een enkele duik en langer na meerdere duikdagen, en een binnenlandse vlucht naar Caïro telt als vliegen. Plan een week met vier of vijf duikdagen in plaats van zes, dan brengt u de reis niet door met een oog op de klok.
Boven op de gebruikelijke vragen komt bij kantduiken een korte lijst die met geld en logistiek te maken heeft, en die op een dagboot nooit gesteld hoeft te worden. Hoe komt u bij de plek, en zit die rit in de prijs? Hoeveel duiken dekt het genoemde bedrag? Wie draagt de flessen naar het water? Zitten toegangskosten voor de plek erbij, of komen die er los bij? Geen van die vragen is onbeleefd, en een school die er ongemakkelijk van wordt, heeft haar prijs niet doordacht of hoopt dat u niet doorvraagt.
Vraag daarnaast niet alleen waar de dichtstbijzijnde decompressiekamer ligt, maar ook hoe u er vanaf de plek waar u duikt werkelijk zou komen. Wie daarop zonder aarzelen antwoord geeft, heeft erover nagedacht voordat u het vroeg. Dat is precies het soort school waarbij het draaiboek al klaarligt op de dag dat het nodig is.
Ga ten slotte na wat een school met een nee doet. Zegt u dat u een duik niet wilt maken, dat u ondieper wilt blijven of dat u na twee duiken genoeg hebt, dan hoort daar geen discussie op te volgen. In een dorp waar het duiken de economie is, bestaat een stille druk om door te gaan, en een goede school zet zich daar bewust tegen af. Merkt u het tegenovergestelde, dan loopt u naar de volgende deur: op deze kuststrook staan ze naast elkaar.
Dahab ligt zo'n anderhalf uur ten noorden van Sharm el-Sheikh en heeft geen eigen luchthaven met lijnvluchten. Vrijwel iedereen vliegt daarom naar Sharm en rijdt door de woestijn naar het noorden. Vanuit Caïro duurt de rit bijna een hele dag.
Drie of vier nachten zijn het minimum dat de transfer rechtvaardigt; een week is beter, en duikers blijven er geregeld twee. De Sinaï is bestuurlijk en praktisch gescheiden van het Nijldal, met controleposten op de wegen. Dat is routine, maar het betekent dat Dahab geen plek is voor een enkele nacht tussen andere etappes. Behandel het als een bestemming op zich of laat het weg.
Een punt over de inreis dat duikers aangaat: wie in Sharm aankomt, krijgt in bepaalde gevallen een gratis vergunning die alleen voor de Sinaï geldt. Die dekt Sharm, Dahab, Nuweiba, Taba en Sint-Catharina, maar niet Ras Mohammed, Caïro of Luxor. Gaat uw reis verder dan de Sinaï, dan hebt u het reguliere visum nodig.
Plan de aankomst zo veel mogelijk bij daglicht. De rit naar het noorden loopt langs controleposten en wordt eerder door het verkeer dan door een dienstregeling bepaald, en laat aankomen in een klein dorp waar een deel van de strook al dicht is, is een matig begin van een week. Lukt alleen een late vlucht, meld dat dan vooraf aan wie u ophaalt en aan uw accommodatie, zodat de transfer op u wacht en niet andersom.
Het dorpsleven speelt zich af in Assalah, het oude deel: een rij restaurants aan zee, de meeste met lage zitplaatsen en tafels vrijwel op het water. De kaarten lijken overal op elkaar, met vis, Egyptische mezze en pizza, en de eerlijke inschatting is dat de ligging zwaarder telt dan de keuken. De prijzen zijn laag, de kwaliteit is gemiddeld. Reken op aansprekers voor de deur; het is vasthoudend maar niet agressief, en een duidelijk nee werkt.
De strook heeft drie einden en de keuze bepaalt uw week meer dan de kamer doet. Assalah is het midden, met alles op twee minuten lopen en het rumoer erbij. Ten noorden dunt het uit naar rustigere kampen en kleine hotels, wat past bij duikers en langblijvers. Ten zuiden, richting Mashraba, liggen meer hotels en de lagune, het einde dat logisch is als windsurfen het doel is. Het geheel is van het ene eind naar het andere ruim binnen een uur te belopen, dus echt verkeerd zitten kunt u niet.
Contant geld is het praktische punt waar reizigers het vaakst op struikelen. Kleinere restaurants, kampen en duikscholen nemen lang niet allemaal kaarten; de grotere hotels doen dat het eerst. Neem op wat u nodig hebt waar de automaten betrouwbaar zijn, in plaats van erop te rekenen dat de volgende automaat langs de strook werkt, en let op klein geld: 's ochtends vroeg heeft niemand wisselgeld voor een groot biljet.
Verder drie kleinigheden die de week soepeler maken. Alcohol wordt geschonken in vergunde restaurants en hotels en niet in gewone winkels verkocht, en geïmporteerde drank draagt in Egypte zware accijns, dus die kost wat u thuis zou betalen en niet wat de rest van de kaart suggereert. Kraanwater is niet om te drinken; een hervulbare fles met een bijvulafspraak bij uw accommodatie scheelt geld en een stapel plastic. En een lokale simkaart of eSIM is op de dag van aankomst geregeld, want kaarten, een bericht aan de duikschool en een telefoontje naar een chauffeur lopen allemaal via uw telefoon.
Dahab heeft nauwelijks klassieke bezienswaardigheden, en dat is geen tekortkoming maar de kern van de plek. Wat er wel is, is landschap: de bergen van de Sinaï liggen direct achter het dorp, de Golf van Akaba ervoor, en op een heldere dag ziet u de Saudische kust aan de overkant. Tochten het binnenland in met een jeep of op een kameel, begeleid door bedoeïenen, zijn de gebruikelijke invulling van een dag zonder duiken; de aantrekkingskracht zit in het landschap en de stilte, niet in een bepaald ding dat u wordt getoond.
Het Sint-Catharinaklooster ligt landinwaarts in de bergen, ongeveer twee tot drie uur rijden. Het is een werkend orthodox klooster, een van de oudste onafgebroken bewoonde ter wereld, met een belangrijke bibliotheek en iconenverzameling. De bezoektijden zijn beperkt en op sommige dagen en religieuze feestdagen blijft het voor bezoekers gesloten, dus dat moet gecontroleerd worden voordat u er een hele dag voor inruimt.
De berg Sinaï wordt 's nachts beklommen: laat uit Dahab vertrekken, twee tot drie uur omhoog over het kamelenpad en dan een laatste trap van grove, steile treden naar de top voor de zonsopgang. Boven is het ook in de zomer koud, en de afdaling is voor de knieën zwaarder dan de klim. De menigte op de top kan groot en luidruchtig zijn. Ga voor de geschiedenis en het woestijnlandschap, niet voor een stil spiritueel moment, en neem laagjes mee. Wie niet 's nachts wil lopen, doet alleen het klooster overdag: een verstandige halve dag en aanzienlijk minder inspannend.
Voor duikers hangt er een planningsregel aan vast die vaak wordt vergeten. De top ligt hoog genoeg om de klim als hoogteblootstelling te behandelen, dus die hoort niet op dezelfde dag als een duik, en de meeste scholen adviseren er een vrije dag tussen te laten. Zet de berg daarom in het begin of het midden van de week, niet aan het einde, want daar eet de wachttijd voor het vliegen uw laatste dag al op.
Voorjaar en najaar zijn het aangenaamst, met warm water en draaglijke luchttemperaturen. De zomer is aan land zeer heet, ook al halen de zee en de middagwind de scherpte eraf. De winter is overdag mild en in de nacht werkelijk koud, en de watertemperatuur zakt zo ver dat duikers een dikker pak willen.
Sla Dahab over als u een all-inclusive resort wilt, betrouwbaar avondvermaak of een breed zandstrand om te zwemmen. De oeverzone bestaat overwegend uit koraal en steen in plaats van zand, en dat is precies waarom het rif zo goed is en waarom het een slecht idee is om op blote voeten de zee in te lopen. Waterschoenen zijn hier met reden de standaard.
Het past bij duikers, freedivers, windsurfers, bij wandelaars die woestijn en bergen willen, en bij reizigers die een week of langer op een plek blijven. Het beloont traagheid en straft haast af. Komt u voor het Blue Hole en wilt u na twee nachten verder, dan hebt u de plek niet begrepen en zult u er ook niet van houden.
Twee data zijn het narekenen waard voordat u boekt. De ramadan schuift door het jaar en verandert in een klein dorp de openingstijden en het dagritme sterker dan in een resort. En kerst, oud en nieuw en Pasen vullen de plaats; in een dorp van deze omvang merkt u dat op de boulevard en bij de duikscholen, niet in een hotellobby.
Waterschoenen staan boven aan de lijst, en ze staan er om de reden die hierboven al genoemd is: de oever is koraal en steen. Daarna komt het pak. In de zomer volstaat een shorty, in de winter wilt u een 5mm-pak en, als u het snel koud krijgt, een kap erbij. Wie drie duiken op een dag maakt, heeft in de winter eerder last van kou dan van diepte.
Neem een warme laag mee voor aan land. De avonden aan zee zijn winderig, en woestijn en bergen koelen na zonsondergang sterk af; wie de berg Sinaï beklimt, heeft bovendien een hoofdlamp nodig. Verder: contant geld, een hervulbare fles, en zonbescherming die tegen water kan, liefst in de vorm van een shirt.
Voor het duiken zelf hoeft u geen volledige uitrusting mee te slepen, want huurmateriaal is er ruim voorhanden. Wat wel meegaat, is uw brevetpas, uw logboek en de gegevens van uw duikverzekering. Het logboek is geen formaliteit: het is het enige waarmee u aan een onbekende school kunt laten zien wat u werkelijk hebt gedaan, en de scholen die het willen inzien, zijn precies de scholen waar u wilt zijn.
Bouw de week op rond vier of vijf duikdagen en niet rond zes of zeven, dan klopt hij. Twee duiken in de ochtend vanaf de kant, lunch, een middag met een derde duik of met helemaal niets, en een avond op de boulevard is de standaardvorm, en die gaat niet vervelen omdat de plekken ten noorden en ten zuiden van het dorp werkelijk van elkaar verschillen. Duikers die elk gaatje volplannen, brengen de week door met een oog op de klok.
Zet de dag landinwaarts in het midden. Sint-Catharina, met of zonder nachtelijke klim, is de ene excursie die een hele dag en een lange rit rechtvaardigt, en die staat beter op een rustdag dan geplakt aan een duikdag. Wilt u ook windsurfen, houd dan een middag of twee vrij voor de lagune, want daar bepaalt de wind het tijdstip en niet u.
De laatste dag is geen duikdag, om de reden die hierboven bij de duikschool al stond. Gebruik hem om te snorkelen, op de boulevard te zitten en te pakken. Dat klinkt als verlies, maar het is precies de dag waarop de meeste mensen doorkrijgen waarom anderen hier twee weken blijven.
En dat is geen overdrijving. Drie of vier nachten zijn het eerlijke minimum voor de transfer, een week past bij een cursus, een rustdag en een tocht landinwaarts zonder haast, en duikers blijven geregeld twee weken, freedivers langer. Het dorp is daarop ingericht: maandtarieven, bekende gezichten in dezelfde restaurants, en niemand die verbaasd is dat u er nog bent.
Wij verkopen geen duiken en schrijven u er geen voor. Onze arrangementen voor Dahab lopen via een lokale organisatie met zetel in Caïro, met plaatselijke duikscholen en chauffeurs in de Sinaï, en alles wordt op aanvraag berekend. Wat u in het water doet, beslist u met de school ter plaatse, tegen uw brevet, uw laatste duiken en de dag zelf.
Wat wij zinvol voor u kunnen uitzoeken, is het kader: hoe een verblijf in Dahab aansluit op een Caïro- of Nijlgedeelte, hoe lang de transfers duren, hoeveel duikdagen er in een week passen zonder dat de vertrekdag een probleem wordt, en of uw reis toekan met de Sinaï-stempel of het reguliere visum nodig heeft.
Controleer voor het boeken het actuele reisadvies van uw eigen ministerie, in Nederland het ministerie van Buitenlandse Zaken op Nederlandwereldwijd.nl en in België de FOD Buitenlandse Zaken op diplomatie.belgium.be, en meld uw verzekering waar u naartoe reist. De adviezen over de Sinaï verschillen per land en veranderen in de loop van de tijd, en sommige landen houden beperkingen voor delen van de Zuid-Sinaï in stand, wat de verzekeringsdekking kan raken.
Deze pagina noemt met opzet geen actueel adviesniveau, want dat zou op de dag dat u dit leest al achterhaald kunnen zijn. Lees het advies zelf, en lees daarbij het gedeelte over uw werkelijke route en niet alleen de inleiding. Doe dat op drie momenten: voor het boeken, bij de restbetaling en nog eens in de week voor vertrek.
De ondiepe rand is een gewone, mooie duik, en duizenden maken hem zonder incident. De diepe Arch is iets anders en heeft herhaaldelijk duikers het leven gekost, vrijwel altijd mensen die voorbij hun opleiding, hun uitrusting of hun gasplanning zijn gegaan. De gedenkplaten op de rotsen erboven zeggen dat duidelijker dan wij het zouden kunnen. Duik de rand en behandel de Arch als verboden terrein.
De schacht is zo'n 100 meter diep en door een ondiep rif gescheiden van de open zee. De Arch, de tunnel door de rifwand, ligt op ongeveer 55 meter diepte en verbindt de schacht met het open water. De gebruikelijke sportduik blijft daar ruim boven en volgt op veilige diepte de wand.
De gebruikelijke sportduik wel, binnen de grenzen van uw brevet en met een school die uw logboek wil zien. De meesten gaan te water bij Bells, laten zich door een korte schoorsteen zakken en zwemmen op veilige diepte langs de wand terug de schacht in. De Arch niet, en geen serieuze school neemt u erdoorheen. Biedt een school het wel aan, dan is dat het antwoord op de vraag of u met haar zou moeten duiken.
Ja, en om te snorkelen hoeft u er niet eens heen. Het rif ligt langs vrijwel de hele kust bij Dahab vlak voor de oever, en de rifrand bij de Eel Garden en het Lighthouse geeft vanaf het oppervlak volop te zien. Waterschoenen zijn verplicht, omdat de oever uit koraal en steen bestaat en niet uit zand.
Via Sharm el-Sheikh. Van daar is het zo'n anderhalf uur naar het noorden door de woestijn. Dahab heeft geen eigen luchthaven met lijnvluchten. Vanuit Caïro duurt de rit bijna een hele dag. Drie of vier nachten zijn het minimum dat de transfer rechtvaardigt, een week is beter.
De opleidingsorganisaties adviseren gewoonlijk minstens twaalf uur na een enkele duik en langer na meerdere duikdagen; houd u aan de richtlijn van uw eigen organisatie. Een binnenlandse vlucht naar Caïro telt als vliegen. Praktisch betekent dat: de laatste dag aan de kust is geen duikdag, en een week met vier of vijf duikdagen is meer ontspannen dan een met zes.
Beter niet. De top ligt hoog genoeg om de klim als hoogteblootstelling te behandelen, en de meeste duikscholen adviseren een vrije dag tussen een duik en de berg. Plan de klim daarom in het begin of het midden van de week. Aan het einde botst hij met de wachttijd voor het vliegen, en dan verliest u twee dagen in plaats van een.
Voor een verblijf dat de Sinaï niet verlaat, dekt zij in beginsel de plaatsen waar u komt: Sharm, Dahab, Nuweiba, Taba en Sint-Catharina. Zij dekt Ras Mohammed, Caïro en Luxor niet, en gaat uw reis verder dan de Sinaï, dan hebt u het reguliere visum nodig. De regels zijn in de loop der jaren meermaals gewijzigd, dus bevestig uw situatie bij uw luchtvaartmaatschappij of een consulaat voordat u een niet-restitueerbare vlucht boekt.
Inreisregels, openingstijden, reisadviezen en wisselkoersen veranderen. Controleer ze bij de bron, niet hier.
Geschreven en gecontroleerd door de redactie van Rondreis Egypte · Laatst gecontroleerd op . Inreisbepalingen, prijzen en openingstijden veranderen — controleer alles wat ertoe doet bij de officiële instanties waarnaar deze pagina verwijst.
Reis plannen
Een echt programma met echte prijzen, meestal binnen 24 uur. Er is niets geboekt en er wordt niets in rekening gebracht totdat u akkoord gaat.
8 dagen · Nijl & Rode Zee
Deze reis gaat zonder schip. Gizeh en het Grote Egyptische Museum, een nacht in Luxor voor beide oevers, twee nachten aan de Rode Zee en dan terug naar Caïro voor de Citadel, het koptische Caïro en de koninklijke mummies.
vanaf US$2.040 / per persoon
10 dagen · Nijl & Rode Zee
Egypte in drie delen: twee dagen in Caïro, drie nachten varen van Aswan naar Luxor, daarna drie nachten aan de Rode Zee zonder programma. Eerst de tempels, dan de zee.
vanaf US$2.310 / per persoon
11 dagen · Nijl & Rode Zee
De route van 10 dagen langs de Nijl en de Rode Zee, met aan het eind één extra dag in Caïro voor de Citadel, Koptisch Caïro en de koninklijke mummies. Twee dagen in Caïro, drie nachten op de rivier, drie aan zee.
vanaf US$2.560 / per persoon
