Rondreis Egypte Jordanië: zo bouwt u de reisroute op

Wat zit er werkelijk in een rondreis Egypte en Jordanië?

Bijna geen van deze reizen is één product van één bedrijf. In de praktijk voert een Egyptische touroperator de Egyptische helft zelf uit, met eigen gidsen, eigen wagens en eigen vertegenwoordigers op de luchthaven, en draagt hij u voor de tweede helft over aan een partner in Jordanië. Dat is geen gebrek, en zo wordt vrijwel elke tweelandenreis in deze regio in elkaar gezet. Het betekent wel dat de twee helften in kwaliteit kunnen verschillen, en het is een terechte vraag aan iedereen die u een offerte stuurt: wie staat er in elk land op de grond, en wie neemt de telefoon op als om zeven uur 's ochtends een vlucht is geschrapt.

Wat zo'n reis normaal gesproken bevat, zijn de transfers, de gidsen, de hotels, de entreebewijzen en aan Egyptische kant de binnenlandse vlucht en de nijlboot. Wat er normaal gesproken niet in zit, zijn uw internationale vluchten, het visum van beide landen, de fooien en de maaltijden die niemand heeft benoemd. Onze eigen Egyptische reizen volgen precies dat patroon: de zevendaagse Caïro met nijlcruise bevat de vluchten Caïro–Aswan en Luxor–Caïro en volpension aan boord, en sluit de internationale vluchten, het Egyptische inreisvisum, de fooien en elk aan de poort gekocht kaartje uit, zoals dat om een piramide van binnen te bekijken.

Het nuttigste dat u kunt vragen, is een prijs per helft in plaats van één bedrag. Een gecombineerde offerte verbergt waar het geld heen gaat, en omdat Jordanië per dag duurder is dan Egypte bij een vergelijkbaar hotel en een vergelijkbaar diner, kan een redelijk ogend totaal een dunne Egyptische etappe of een gejaagde Jordaanse etappe verhullen. Splits het bedrag en de afwegingen worden zichtbaar voordat u iets heeft betaald.

Hoe de twee landen op elkaar aansluiten, en welke optie u kiest

Vliegen is de verstandige standaardkeuze en de optie die vrijwel elke reis gebruikt. Caïro–Amman duurt ongeveer anderhalf uur in de lucht, met meerdere vertrekken per dag, en luchthaven Queen Alia ligt zo'n 45 minuten van het centrum van Amman. Verwar de vliegtijd echter niet met de dag. Tussen het uitchecken, de rit naar de luchthaven van Caïro, de internationale formaliteiten aan beide kanten en de rit de stad in slokt de overstap van deur tot deur het grootste deel van een dag op, en elke reisroute die aan weerszijden daarvan bezichtigingen inplant, verkoopt u een uitputtende dag in plaats van een extra dag.

De landovergang bij Taba is het alternatief dat het vaakst wordt geopperd en het vaakst wordt betreurd. U verlaat Egypte bij Taba, passeert Eilat in Israël en reist Jordanië binnen bij de overgang Wadi Araba vlak bij Akaba. Dat zijn twee internationale grenzen op één dag, met uitreis- en inreiskosten bij elk, met wachtrijen die niemand kan voorspellen, en met een Israëlische inreisregistratie die het doorreizen naar sommige landen later kan bemoeilijken. De route verdient haar plaats alleen als u toch al in het zuiden van de Sinaï zit en daar ook wilde zijn.

Daarnaast vaart er een veerboot tussen Nuweiba en Akaba, met als enige voordeel dat u Israël volledig omzeilt. De vertrektijden verschuiven, en een overtocht kan zonder waarschuwing een hele dag opslokken. Grensregels, kosten en openingstijden veranderen in deze hoek met de omstandigheden, dus een plan over land hoort kort voor vertrek gecontroleerd te worden en niet maanden vooruit samen met de hotels vastgelegd.

Eén routekeuze bespaart u zowel geld als een dag, en die keuze maakt u als eerste: vlieg het ene land in en het andere uit. Caïro in en Amman uit, of precies andersom, kost meestal minder dan twee losse retourtickets en haalt een complete verplaatsingsvlucht uit het midden van de reis. Elk land als eigen retour boeken laat u terugkeren naar een stad waarmee u dagen eerder al klaar was, en die verloren ochtend valt altijd op het punt in een veertiendaagse reis waarop u er het minste geduld voor heeft.

Hoeveel dagen heeft elk land werkelijk nodig?

Egypte heeft zeven tot tien dagen nodig om fatsoenlijk gezien te worden, Jordanië vier tot zes. Tel de overstapdag erbij op en de eerlijke bandbreedte voor de combinatie is twaalf tot zestien dagen. Onder de twaalf zit u een groot deel van de reis onderweg, en dan begint u te schrappen in precies datgene waarvoor u zo ver heeft gevlogen. Tien dagen zijn genoeg voor één land dat u goed doet; voor twee landen die u ook maar redelijk doet, zijn ze het niet.

De reden is de geografie en niet het aantal bezienswaardigheden. Jordanië is compact: van Amman naar Petra is het ongeveer drie uur over de weg en van Petra naar Wadi Rum zo'n anderhalf uur. Niets in de gebruikelijke Jordaanse ronde vraagt om een vlucht, en de ritten zijn zo kort dat een verplaatsingsdag daar eigenlijk niet bestaat. Egypte is het omgekeerde. Van Caïro naar Luxor bent u over de weg het grootste deel van een dag kwijt en door de lucht ongeveer een uur, en daarom bevat elke serieuze Egyptische reisroute een binnenlandse vlucht, en daarom wordt het Nijltraject tussen Luxor en Aswan afgelegd op een boot die vaart terwijl u slaapt.

Die scheefheid bepaalt de verdeling. Egypte krijgt het grootste deel, meestal acht of negen nachten tegenover vier of vijf in Jordanië, en elke reis die twee weken gelijk verdeelt, doet Egypte tekort of vult Jordanië op met tussenstops langs de weg die geen dag verdienen. Ligt uw verlof werkelijk op tien dagen vast, dan is het juiste antwoord één land kiezen in plaats van beide halveren, en dat is het waard om ronduit te zeggen voordat iemand u een prijs noemt.

De reisroute van tien dagen, en wat die u kost

Tien dagen zijn werkbaar te maken, maar alleen als samengeperste reis zonder enige speling, en zo hoort u hem ook te boeken. De werkbare vorm is zes dagen Egypte, één hele dag voor de overstap en drie en een beetje in Jordanië. In Egypte betekent dat twee nachten Caïro voor Gizeh en het Groot Egyptisch Museum, dan een vlucht naar het zuiden en drie nachten aan boord, varend van Aswan stroomafwaarts naar Luxor. Dat is de vorm van onze zevendaagse reis Caïro, Aswan en een nijlcruise, vanaf US$1.890 per persoon op het standaardniveau, exclusief vluchten, en het is de kortste Egyptische etappe die wij iemand zouden voorleggen.

Jordanië krijgt dan Petra en Wadi Rum en verder niets. U komt op de overstapdag aan in Amman, rijdt zuidwaarts, heeft twee volle dagen in Petra, één nacht in een kamp in Wadi Rum, en vliegt uit Akaba of rijdt terug naar Amman voor de thuisvlucht. Daarmee dekt u de twee dingen die Jordanië doet en die nergens anders op deze reis voorkomen, en u dekt ze in een tempo dat geen ruimte laat voor een slechte nacht of een afgesloten weg.

Wat tien dagen u werkelijk kosten, is de reserve. Egypte heeft een dun binnenlands netwerk, dus een vertraging op het traject Aswan–Caïro kan nergens heen, en een vlucht Caïro–Amman die u met een uur mist, kost u een dag Petra in plaats van een ochtend. Bij twaalf dagen vangt een vrije halve dag dat op. Bij tien dagen komt het rechtstreeks uit het deel waarvoor u kwam. Wij sturen de meesten naar twaalf, en als het verlof niet verder rekt, naar één land.

Wat er bij tien dagen sneuvelt

Het eerste slachtoffer is de tweede dag in Caïro. Twee nachten leveren u Gizeh en het Groot Egyptisch Museum op en verder niets, en dat betekent dat het Egyptisch Museum aan het Tahrirplein, de koninklijke mummies, de Citadel, Koptisch Caïro en de bazaar Khan el-Khalili allemaal vervallen. Sakkara vervalt eveneens, ongeveer veertig minuten ten zuiden van Gizeh, met de Trappiramide en de beschilderde mastabagraven eromheen. Sakkara verliezen weegt zwaarder dan de meeste reisroutes toegeven, want daar kunt u zonder gedrang van een armlengte afstand naar gebeeldhouwd reliëf kijken.

Het tweede slachtoffer is Abu Simbel. Vanuit Aswan is het ongeveer drie uur rijden per richting, of een korte vlucht, en het is hoe dan ook een hele dag. Op een tweelandenreis van tien dagen bestaat die dag niet. Het derde is Aswan zelf: een korte cruise behandelt de stad als de plek waar u aan boord gaat of van boord komt en niet als een plaats om te overnachten, zodat Philae, de onvoltooide obelisk en een felucca tussen de eilanden tot één middag worden samengeperst of helemaal vervallen.

Aan Jordaanse kant vervalt Jerash. Het is na Petra de omvangrijkste antieke plek van het land, een volwaardige Romeinse provinciestad op een halve dag van Amman, en het is altijd het eerste dat een korte Jordaanse etappe verliest. De Dode Zee vervalt ook, en dat weegt minder zwaar: het drijven is één keer de moeite waard, maar het is een middag op een hotelstrand en geen bestemming, en het overslaan kost u weinig.

Botweg gezegd: bij tien dagen kiest u tussen Abu Simbel en Jerash in plaats van beide in te passen, en tussen een tweede dag Caïro en een tweede dag Petra. Dat zijn echte keuzes met verdedigbare antwoorden. De oneerlijke versie is de reisroute die ze allemaal opsomt en er stilzwijgend van uitgaat dat niets uitloopt.

De vorm van twaalf dagen: de eerste lengte die werkt

Bij twaalf dagen houdt een tweelandenreis op als sprint te voelen. De rekensom is zeven dagen Egypte, één dag overstap en vier dagen Jordanië. De Egyptische etappe valt samen met onze achtdaagse reis Caïro, Luxor en een nijlcruise, vanaf US$2.135 per persoon, met drie nachten in Caïro en vier aan boord, varend van Luxor naar Aswan, langs de westoever, Edfu, Kom Ombo en Aswan zelf. Die extra nacht in Caïro is de nacht die u het Egyptisch Museum, de Citadel en Koptisch Caïro teruggeeft.

In Jordanië bestaan vier dagen uit Petra over twee dagen, één nacht in Wadi Rum, en ofwel Jerash op de weg naar het zuiden ofwel een nacht aan de Dode Zee aan het eind. Niet allebei. De keuze gaat werkelijk tussen een Romeinse stad en een zwempartij, en wij zouden Jerash nemen, al is de Dode Zee de makkelijkere dag als er vermoeide mensen meereizen.

Twaalf is ook de eerste lengte met enige speling. Een vrije ochtend in Caïro voor de vlucht naar Amman is de goedkoopste verzekering van de hele reis, en bij twaalf dagen is die betaalbaar. Bouw hem bewust in in plaats van te hopen dat het schema ruimte laat, want een reisroute zonder ergens een uur over is een reisroute die bij de eerste vertraging breekt.

De reisroute van veertien dagen, dag voor dag

Veertien dagen is waar de meesten uitkomen en het is een eerlijk compromis: acht of negen nachten Egypte, vijf in Jordanië, en één hele dag die u aan de overstap afstaat. Dag één tot en met vier zijn Caïro. Gizeh en de Sfinx op de eerste volle ochtend, vroeg, voordat de bussen komen, daarna het Groot Egyptisch Museum, dat drie uur beloont in plaats van één. Sakkara de dag erna. Dan het Egyptisch Museum, de Citadel, Koptisch Caïro en een middag in de middeleeuwse straten rond Khan el-Khalili. Vier nachten zetten het dichtste en vermoeiendste deel van de reis aan het begin, terwijl u er nog energie voor heeft.

Dag vijf tot en met negen zijn de Nijl. Vlieg naar het zuiden naar Luxor, ongeveer een uur tegenover het grootste deel van een dag over de weg, en ga aan boord. Karnak en de Luxor-tempel, daarna de westoever voor de Vallei der Koningen, de terrastempel van Hatsjepsoet en de Memnonkolossen. Vier nachten varen naar Aswan brengen u langs Edfu, de best bewaarde tempel van Egypte, en Kom Ombo op de oever in de schemering, met als afsluiting Philae op zijn eiland en de onvoltooide obelisk in zijn groeve. Dat is de vorm van onze negendaagse reis met nijlcruise en twee dagen Caïro, vanaf US$2.385 per persoon, die de tweede dag in Caïro toevoegt die de meeste reisroutes schrappen.

Dag tien is de overstap en hoort als een dag te worden behandeld en niet als een gaatje. Vlieg Aswan–Caïro en daarna Caïro–Amman, en kom aan zonder dat er iets gepland staat. Er aan weerszijden nog een bezienswaardigheid aan vastknopen is precies hoe mensen versleten in Jordanië aankomen en hun eerste ochtend in Petra doorbrengen met de wens dat ze hadden geslapen.

Dag elf tot en met veertien zijn Jordanië. Jerash als halve dag ten noorden van Amman, dan zuidwaarts naar Wadi Musa voor twee nachten en twee volle dagen in Petra, één nacht in een kamp in Wadi Rum, en een laatste nacht aan de Dode Zee of terug in Amman, afhankelijk van waarvandaan u naar huis vliegt. De ritten zijn kort naar Egyptische maatstaven, en daarom voelt de Jordaanse helft rustiger aan hoewel er per dag meer gebeurt. Eindigen in Amman voorkomt terugrijden, en met een openjaw-ticket kost dat niets extra.

De versie van zestien dagen, en waar de twee extra dagen heen gaan

Zestien dagen is de lengte waarbij nergens meer over gediscussieerd hoeft te worden. De twee dagen die u boven de veertien heeft, kunnen naar vier plekken, en die zijn niet gelijkwaardig. Het beste gebruik is Abu Simbel vanuit Aswan, wat een zeer vroeg vertrek over de weg of een korte vlucht vergt, een hele dag verdient en niet met iets anders gecombineerd hoort te worden. Het op één na beste is twee nachten in een hotel in Luxor voordat u aan boord gaat, en dat is wat u de Vallei der Koninginnen, Medinet Haboe, het Ramesseum en een dagtocht naar Dendera en Abydos oplevert. Dat is de opbouw van onze twaalfdaagse reis Caïro, Luxor en een nijlcruise, vanaf US$3.160 per persoon.

De derde mogelijkheid is een derde dag in Petra of een tweede nacht in Wadi Rum. Petra beloont dat meer dan mensen verwachten, want de plek is aan het begin en het eind van de dag op zijn mooist, en een derde dag laat u de paden weg van de hoofdstraat lopen. Een tweede woestijnnacht is een voorkeur en geen verbetering.

De vierde mogelijkheid, en degene die wij werkelijk zouden aanraden aan iemand die al veertien dagen onderweg is, is om een van de twee dagen helemaal niets te doen. Een reis van deze lengte houdt ergens rond dag elf op plezierig te zijn als er elke ochtend een wekker afgaat, en een vrije dag vangt bovendien de vertraging op die een reisroute van zestien dagen door twee landen uiteindelijk oplevert.

Wat wij met de extra dagen níét zouden doen, is de Rode Zee toevoegen. De transfer kost aan beide kanten een dag, en als u niet duikt of snorkelt is het strandtijd die u dichter bij huis ook had kunnen hebben. Is warm water het doel van de vakantie, bouw dan een reis door Egypte alleen daaromheen en laat Jordanië voor een ander jaar.

Welke Egyptische helft u koopt, en wat die kost

Onze Egyptische reizen zijn echte producten van een touroperator met echte prijzen, per persoon op het standaardniveau, exclusief vluchten, en zonder de internationale vluchten en het Egyptische inreisvisum. De korte: vier dagen op de Nijl van Aswan naar Luxor vanaf US$840, een vijfdaagse cruise van Luxor naar Aswan vanaf US$1.095, vijf dagen Caïro vanaf US$935, en Caïro met Luxor in vijf dagen, beide binnenlandse vluchten inbegrepen, vanaf US$1.480.

De reizen die goed bij een Jordaanse etappe passen, zijn de middellange. Zeven dagen, Caïro plus drie nachten varen van Aswan naar Luxor, vanaf US$1.890. Acht dagen, Caïro plus vier nachten varen van Luxor naar Aswan, vanaf US$2.135. Negen dagen, hetzelfde met de tweede dag in Caïro erbij, vanaf US$2.385. Tien dagen, vijf nachten Caïro aan weerszijden van een vaart van vier nachten, vanaf US$2.635. Daarboven zijn de twaalfdaagse van US$3.160 en de zestiendaagse grote rondreis van US$3.910 op zichzelf al reizen door één land, en die zijn binnen een normale hoeveelheid verlof moeilijk met Jordanië te combineren.

Twee opmerkingen over de opbouw achter die bedragen. De bezichtigingen in Caïro zijn privé, met uw eigen gids en chauffeur, terwijl de bezichtigingen vanaf de boot gedeeld worden met een kleine groep van een stuk of vijftien. Een reis die overal privébegeleiding belooft, beschrijft dus een ander en duurder product. En de groepsgrootte beweegt het bedrag per persoon meer dan vrijwel iets anders, want een privéauto met chauffeur en gids kost voor twee mensen ongeveer evenveel als voor vier. Alleenreizenden betalen aan beide kanten een structurele boete, omdat hotel- en huttarieven uitgaan van twee personen.

Petra: waarom twee dagen, en waarom één dag valse zuinigheid is

Petra is de reden waarom de meesten Jordanië toevoegen, en de meest gemaakte fout in deze reizen is een kaartje voor één dag. De Siq alleen al loopt ongeveer 1,2 kilometer voordat de Schatkamer verschijnt, en daarachter liggen de graven, de Romeinse straat en een klim van zo'n 800 ongelijke treden naar het Klooster. De plek is stil bij opening en overvol tegen het midden van de ochtend, en dat betekent dat vroeg beginnen hier net zo zwaar weegt als in de Vallei der Koningen. Met één dag bent u gedwongen om het mooiste terrein op het slechtste uur te belopen.

Twee nachten in Wadi Musa, het stadje boven de site, is wat twee dagen mogelijk maakt. Het geeft u ook de kans om twee keer op de goede uren naar binnen te gaan en er tussendoor uit te rusten, wat de verstandige manier is om om te gaan met een terrein dat enkele kilometers open gebied beslaat, nog los van de klim. Er is vervoer met paarden en ezels binnen Petra; het dierenwelzijn wisselt en wij zouden u er niet naartoe duwen.

Eén papiertje doet hier echt werk. De Jordan Pass, online gekocht voordat u vertrekt, bundelt het entreebewijs voor Petra met de kosten van het toeristenvisum. Aan de grens is hij niet te koop, en aan de visumvrijstelling hangt een voorwaarde over de minimale verblijfsduur, dus koop hem voor uw vlucht en toets de actuele voorwaarden aan uw werkelijke route, zeker als een deel van uw reis over land gaat. Noemt een reis het Petra-ticket inbegrepen, vraag dan of dat een Jordan Pass is of een kaartje aan de poort, want dat antwoord bepaalt wat u bij de immigratie nog verschuldigd bent.

Wadi Rum, en waar de woestijnnacht thuishoort

Wadi Rum ligt ongeveer anderhalf uur ten zuiden van Petra en is het andere dat Jordanië doet en niets anders op deze reisroute. Eén nacht in een kamp is genoeg, en die hoort na Petra en niet ervoor, om de eenvoudige reden dat Petra de zwaarste dag is en beter op uitgeruste benen gedaan wordt.

De kwaliteit van de kampen loopt enorm uiteen, en verwarming is de factor die telt. Heldere hemel en droge lucht laten de temperatuur snel zakken zodra het licht weg is, en een woestijnnacht tussen november en maart is werkelijk koud en niet slechts fris. Vraag wat uw kamp heeft voordat u in de winter buiten boekt, en pak een echte fleece of een lichte donslaag plus sokken in, geen vest. Dit is het onderdeel waarvoor bijna iedereen te licht pakt, in Wadi Rum net zo goed als op het zonnedek van een nijlboot na zonsondergang.

Amman, Jerash, Madaba, de Dode Zee en Akaba op ware grootte

Weten wat elk van deze plaatsen werkelijk waard is, is hoe u voorkomt dat een reis uw Jordaanse helft opvult. Amman ligt uitgespreid over heuvels op ongeveer 800 tot 1.000 meter en is een halve dag waard. Jerash is een volwaardige Romeinse provinciestad en eveneens een halve dag, en het is de beste van het bijprogramma. Beide passen comfortabel rond de rit naar het zuiden.

Madaba en de berg Nebo zijn korte stops op de weg naar Petra en geen bestemmingen, en wie u daar een hele dag voor verkoopt, vult de reisroute op. De Dode Zee is het zwakste deel van de meeste reizen: het drijven is werkelijk vreemd en één keer de moeite waard, maar het is een middag op een hotelstrand. Eén nacht is ruim voldoende. Akaba is een korte strook Rode Zeekust en geen badkust, en als de Rode Zee u aanspreekt, hoort dat aan Egyptische kant thuis, waar het duiken van wereldniveau en goedkoop is.

Eén ding doet de Jordaanse helft beter dan de Egyptische, en daar is het de moeite waard omheen te plannen: het eten. Mezze, gegrild vlees, mansaf, goed brood en consequent goede producten winnen het met afstand van de gemiddelde maaltijd in een toeristenrestaurant in Egypte. Zit er halfpension in uw Jordaanse deel, overweeg dan om alleen de kamer te boeken en buiten de deur te eten.

Waar de nijlcruise past, en welke kant hij op hoort te varen

De cruise is het enige traject van een tweelandenreis waarop reizen u niets kost, want de boot vaart 's nachts. Dat is het praktische argument ervoor tegenover Luxor en Aswan over de weg doen, naast het feit dat Edfu en Kom Ombo oevertempels zijn die u vanaf de aanlegplaats bereikt en niet vanaf een parkeerplaats. Drie of vier nachten is de werkbare bandbreedte, en vier is de standaard.

De vaarrichting telt op een gecombineerde reis zwaarder dan op een reis door één land, want ze bepaalt op welke luchthaven u eindigt en daarmee hoe de aansluiting op Amman werkt. Varen van Luxor naar Aswan zet u aan het eind in Aswan neer, en dat is de goede kant op als Abu Simbel in het plan zit en de verkeerde kant op als u snel terug in Caïro moet zijn. Varen van Aswan naar Luxor, zoals onze zevendaagse reis doet, eindigt in Luxor en vliegt u dezelfde dag terug naar Caïro, wat de strakkere aansluiting is en de reden dat die reis überhaupt in tien dagen past.

Wat een cruise niet is, is een reden om een boot op zijn voorzieningen te kiezen. Het programma aan boord is over het algemeen dun, en de winkelstops die in goedkopere reisroutes zijn ingebouwd, bestaan voor de commissie en niet voor u. Kies op de route en op de gids, vraag of er stops bij papyrus-, parfum- of albastwerkplaatsen in het programma zitten, en vraag om die te schrappen.

Egypte eerst of Jordanië eerst?

Egypte eerst is de betere standaardkeuze, en de reden is de wrijving en niet het bezichtigen. Egypte vraagt meer van u: zwaar verkeer in Caïro, een binnenlandse vlucht, vroege starts om zowel de hitte als de drukte voor te zijn, en hardnekkige verkoop rond de grote monumenten die eerste bezoekers werkelijk vermoeiend vinden. Jordanië is rustiger, de afstanden zijn kort, de wegen zijn goed en de druk in Petra is mild. Het zware land eerst doen en het stille land de tweede helft laten zijn, is hoe twee weken goed eindigen in plaats van slecht.

Er zijn twee redenen om het om te draaien. Zijn uw internationale vluchten merkbaar goedkoper naar Amman, draai het dan om en maak u geen zorgen over de route, want er wordt dagelijks in beide richtingen gevlogen. En midden in de winter pleit het weer ervoor om het zwaartepunt bij Egypte te leggen en Jordanië als kort blok te behandelen, wat kan betekenen dat u Jordanië eerst doet zolang de verwachting bekend is, in plaats van er tien dagen vooruit op te gokken.

De vorm die u hoe dan ook moet vermijden, is die waartoe goedkope vluchten mensen verleiden: korte verblijven die in beide landen afwisselen. Elke verplaatsing kost een ochtend, en veertien dagen hebben er maar veertien.

Wat er buiten de pakketprijs valt

Fooien geven in Egypte is een begrotingspost en geen kleingeld, en het wordt verwacht in plaats van vrijblijvend. Reken op US$10 tot US$15 per persoon per dag voor uw gids en ongeveer US$5 per dag voor de chauffeur, apart overhandigd, plus US$5 tot US$10 per persoon per nacht in de gezamenlijke bemanningspot op een nijlboot. Over een Egyptische etappe van acht of negen dagen is dat een reëel bedrag, en het valt buiten elke offerte die wij hebben gezien, de onze inbegrepen. Neem vanaf het begin kleine biljetten mee, anders wordt wisselgeld zoeken een dagelijkse klus.

Dan de kaartjes. De duurdere entrees in Egypte betaalt u meestal aan de poort: de Grote Piramide van binnen, het graf van Toetanchamon, Seti I in de Vallei der Koningen en Nefertari in de Vallei der Koninginnen. Nefertari is bovendien gelimiteerd, kort en duur, en de beschilderde wanden horen bij de best bewaarde van Egypte. In Jordanië is het Petra-ticket een van de duurste entreeprijzen voor één plek ter wereld, en dat is precies waarom de Jordan Pass ook bij een kort verblijf de moeite waard is.

Geld gedraagt zich aan beide kanten anders, en daar lopen mensen tegenaan. Het Egyptische pond is de afgelopen jaren fors bewogen, dus touroperators noemen hun prijzen in dollars of euro's en houden dat bedrag vast. Een offerte die ver van tevoren in Egyptische ponden wordt gegeven, is een schatting en geen prijs. Vraag in welke valuta het contract staat, of het restant in diezelfde valuta moet worden voldaan, en of er een toeslag op kaartbetaling zit. Het restant bij aankomst contant betalen is in Egypte gewoon gebruik en geen alarmsignaal.

Het seizoen, en waarom Jordanië de kalender bepaalt

Oktober tot en met april werkt voor beide landen, en de vier maanden die beide even goed liggen, zijn maart, april, oktober en november. In die maanden staat u zonder jas voor de Schatkamer en loopt u midden op de dag door Karnak zonder de zon te ontvluchten. De prijs daarvan is gezelschap: de hoofdroute van Petra, de Vallei der Koningen en Abu Simbel zijn vanaf opening druk, en de betere nijlboten en hotels gaan vroeg weg.

De hoogte is wat mensen verrast. Amman ligt op ongeveer 800 tot 1.000 meter en Wadi Musa boven Petra nog hoger, dus Jordanië is midden in de winter koud en nat waar Egypte slechts aangenaam is. In sommige januarimaanden komt er sneeuw tot in Petra, soms genoeg om de site een dag te sluiten, en zware regen kan stortvloeden door de Siq sturen, die dan dicht gaat zolang het risico duurt. Twee plekken blijven hoe dan ook warm: de Dode Zee, enkele honderden meters onder zeeniveau, en Akaba.

De zomer is het andere uiterste en dat is geen kwestie van smaak. Boven-Egypte en Wadi Rum gaan voorbij de 40 graden, wat grafkamers en woestijnwandelingen werkelijk onaangenaam maakt in plaats van slechts warm, en u verliest het midden van elke dag. De tarieven zakken in beide landen navenant. Ziet een reis in juli of augustus er ongewoon goedkoop uit, dan is dat de reden.

Eén kalenderpunt is het waard om te controleren voordat u data vastlegt: de ramadan schuift elk jaar ongeveer elf dagen naar voren en trekt daardoor door het goede seizoen heen. De bezienswaardigheden blijven open en reizen lopen normaal door, al veranderen de openingstijden van restaurants. Kerst en oud en nieuw vormen in beide landen de drukste en duurste twee weken, en Petra is dan koud én vol.

Boekvolgorde: wat er als eerste vast moet liggen

Vier dingen raken uitverkocht en de rest kan wachten. De hut op de nijlboot komt eerst, zeker tussen december en februari, wanneer de goede boten maanden vooruit volstromen en wat er laat overblijft slechter is in plaats van goedkoper. De binnenlandse Egyptische vlucht is de tweede, want het binnenlandse net is dun bezet en de stoel is de beperking, niet de prijs. De vlucht Caïro–Amman is de derde, en die hoort samen met het internationale openjaw-ticket geboekt te worden en niet erna.

De vierde is de Jordan Pass, die online voor aankomst gekocht moet worden omdat hij aan de grens niet te koop is, en aan wiens visumvrijstelling een voorwaarde over de minimale verblijfsduur hangt. Het Egyptische visum is afhankelijk van uw nationaliteit een online aangevraagd e-visum of een visum bij aankomst, en het zit zelden bij een reissom in.

Twee vragen scheiden offertes die er verder identiek uitzien. Welke entreebewijzen, binnenlandse vluchten, grens- of visumkosten en fooien binnen het bedrag vallen, en of het programma winkelstops met commissie bevat. Stel beide vragen schriftelijk. En lees het actuele reisadvies van uw eigen overheid voor beide landen voordat u geld overmaakt, en nog eens kort voor vertrek, in plaats van op iets te vertrouwen dat hier staat.

Wie beter geen tweelandenreis boekt

Wie slecht ter been is, moet hier goed over nadenken. Grafkamers hebben hellingen en treden, zijn plaatselijk glad gesleten en liggen onder een laagje fijn stof, Gizeh en Karnak zijn lange wandelingen over ongelijk terrein met vrijwel geen schaduw, en Petra is enkele kilometers voordat de klim naar het Klooster überhaupt aan de orde is. Elk land op zichzelf laat zich aanpassen; de twee samen, in dit tempo, laten zich niet veel aanpassen.

Wie weinig geduld heeft voor luchthavens en wachtrijen, kiest eveneens beter één land. Een gecombineerde reis bevat een internationale aankomst, een binnenlandse vlucht, een overstapdag met twee vluchten en een vertrek, en dat is nog voor er iets vertraagt. Datzelfde geldt voor wie bij vakantie denkt aan een paar dagen op één plek blijven, want niets in deze reisroute duurt ergens langer dan vier nachten.

Jongere kinderen raken hun geduld meestal ergens in de tweede week kwijt, al vult een gezin van vier wel een privéauto met gids, en dat is precies het punt waarop de kosten per persoon echt dalen. Moet de gezinsversie er komen, kort dan de Jordaanse helft in en niet de Egyptische; dat is de makkelijkere ingreep en hij kost u minder.