Wat te doen
Wat te doen in Hurghada begint met één eerlijke vaststelling: dit is een badplaats aan de Egyptische Rode Zee en geen historische plaats, en bijna elke teleurgestelde recensie komt van iemand die dat voor de landing niet wist. Antieks is er hier niet. Wat er wel is: zeer helder, warm water met levend rif erin, een hotelstrook van veertig kilometer die precies dat water verkoopt, en een weg westwaarts naar Luxor die de plaats bruikbaar maakt voor iedereen die voor de tempels naar Egypte kwam. Deze pagina zet de excursies in Hurghada op die maatstaf op een rij: wat het water u geeft, wat de plaats u geeft, wat de woestijn erachter u geeft — en welke van de standaardtochten wij helemaal niet zouden boeken.
Begin bij de aardrijkskunde, want daaruit komen de meeste klachten voort. Hurghada is geen enkel resort met een centrum. De plaats is uit een kleine vissersnederzetting gegroeid en strekt zich nu ongeveer veertig kilometer langs de kustweg uit, en de delen ervan zijn werkelijk verschillende plekken. Dahar, de oude wijk aan de noordkant, heeft de soek, het busstation en de goedkope visrestaurants. Sakkala, direct ten zuiden daarvan, heeft de marina en het meeste lawaai. Daarna wordt de kust een keten van afgesloten resorts, waarvan sommige twintig kilometer verwijderd liggen van alles waar u naartoe zou kunnen lopen. Boekt u er zo een zonder de kaart te bekijken, dan bestaat uw vakantie uit het hotel, het strand en een taxi.
Een antieke vindplaats is er hier niet, en een oude binnenstad in de betekenis die een bezoeker van Luxor of Caïro zou herkennen evenmin. Niets in Hurghada is oud. Dat is geen verwijt maar een beschrijving: de plaats bestaat dankzij het rif en de chartervluchten, en is daarnaar gebouwd. Wilt u het faraonische Egypte zien, dan wilt u de rit van vier uur westwaarts, verderop op deze pagina behandeld, of een van de reisroutes die de kust aan een Nijlreis vastknoopt in plaats van die te vervangen.
Eén fysiek gegeven verrast meer mensen dan wat ook. Een groot deel van deze kust is zoomrif en geen zand. Hotelstranden eindigen vaak in een ondiepe rifplaat en daarna een steile rand, bereikbaar via een steiger die over het koraal is gelegd. Voor het snorkelen is dat uitstekend, met kleine kinderen onhandig, en gemakzucht van het hotel is het niet: wie over de plaat loopt, breekt het koraal en snijdt zijn voeten open. De opgespoten stranden van de nieuwere baaien ten zuiden van de stad zijn de uitzondering. Vindt u een breed zandstrand om in te zwemmen belangrijk, laat dat dan voor het concrete hotel bevestigen in plaats van het aan te nemen, want langs deze kust verschilt het enorm.
Het beste wat u in Hurghada kunt doen, is uw gezicht in het water houden. Het zicht reikt hier standaard twintig tot dertig meter, beter dan wat de meesten van thuis kennen en beter dan de gemiddelde warmwaterbestemming, en het rifdak ligt enkele meters onder de oppervlakte, zodat een snorkelaar een flink deel ziet van wat de duikers eronder bekijken. Koraal, rifvis in aantallen, af en toe een schildpad. Dit is het onderdeel van een Egyptereis dat de verwachtingen het betrouwbaarst overtreft, vooral omdat de verwachtingen ervan laag zijn.
Waar u zwemt, bepaalt wat u ziet. Beschutte baaien met koraal dicht onder de oppervlakte verslaan voor het snorkelen elke spectaculaire steilwand, en sommige boottochten zijn opgebouwd rond diepe duikplekken waarboven een snorkelaar op blauw niets drijft. Vraag voor elke boeking welke stops er werkelijk worden aangedaan, en niet wat de foto's laten zien. Heeft uw hotel een huisrif, gebruik het dan vroeg in de ochtend, als het water het helderst is en de dagboten nog niets hebben opgewoeld.
Twee dingen horen in de koffer, en allebei zijn ze thuis goedkoper dan op de strook. Waterschoenen, want de oeverzone bestaat hier vaak uit koraal en steen in plaats van zand. En een zwemshirt, want de zon boven een ondiep rif is genadeloos en u merkt pas 's avonds wat die met uw rug heeft gedaan. Neem uw eigen masker mee als u er een hebt dat goed zit. Een huurmasker dat water doorlaat, maakt van het beste wat Hurghada te bieden heeft een vervelend uur.
Bijna elke bezoeker doet een versie van dezelfde dag, en die is de moeite waard. Vroeg ophalen, ongeveer een uur varen naar de Giftun-eilanden, twee of drie snorkelstops, lunch aan boord, een paar uur op een strand, aan het eind van de middag terug. De eilanden zijn beschermd gebied, en een parkbijdrage per persoon wordt op de boot geïnd in plaats van verrekend in de prijs die u kreeg genoemd. Neem dus kleine biljetten in Egyptische ponden mee en betaal zonder discussie, want juist die bescherming is de reden dat het rif er nog uitziet zoals het eruitziet.
De snorkelhelft is het goede deel: ondiep, licht, vol vis en ook haalbaar voor mensen die nog nooit een masker op hebben gehad. Bij de strandhelft schommelt de kwaliteit. Het terrein met vergunning op het grotere eiland kost apart en is comfortabel. De vrije aanlandingsplekken raken vol en hebben zeer weinig schaduw, en dat weegt zwaarder dan het klinkt wanneer u nog drie uur van het vertrek van de boot verwijderd bent en de zon recht boven u staat.
De boten verschillen veel sterker dan hun prijzen doen vermoeden, en dit is de ene plek waar de juiste vraag uw dag redt. Vraag hoeveel passagiers de boot meeneemt voordat u vraagt wat hij kost. Een vol dek met een rij voor de ladder is een volstrekt andere dag dan een rustig dek, en het verschil daartussen bedraagt meestal een paar dollar in plaats van een andere soort tocht. Stel dezelfde vraag aan elke duikschool: hoeveel duikers gaan er tegelijk te water.
Hurghada is een van de goedkoopste plekken ter wereld om te leren duiken, en de omstandigheden vergeven veel, wat telt wanneer u zenuwachtig bent. Het hele jaar warm water, hooguit milde stroming op de beschutte plekken, en een rifstructuur die steil genoeg is om ondiep en diep duiken dicht bij elkaar te houden. Een beginnersbrevet kost normaal drie tot vier dagen: theorie, vaardigheden in ondiep water, daarna een handvol buitenwaterduiken. Dat is een flink stuk van een vakantieweek, dus beslis voor uw vertrek of u het brevet wilt of alleen een proefduik in een zwembad en een baai.
De bekende plekken zijn torens, wanden en koraaltuinen op één tot twee uur varen van de marina: Umm Gamar, Careless Reef, Fanadir, Abu Ramada, Shaab El Erg. Twee of drie duiken en aan het eind van de middag terug is de gebruikelijke vorm van de dag. Geen ervan is een slechte duik. Ze liggen eerlijk gezegd een trede onder Ras Mohammed en de Straat van Tiran aan de overkant in de Sinaï, en dat is het hele argument van onze vergelijking tussen Hurghada en Sharm el-Sheikh. Is duiken de enige reden dat u naar Egypte komt, dan is de Sinaï of het diepe zuiden het betere water. Duikt u op vakantie in plaats van voor uw beroep, dan merkt u het verschil niet.
De afweging heet hier drukte en geen kwaliteit. De rifdaken het dichtst bij de stad dragen sinds de jaren tachtig dagboten, en dat is eraan af te lezen: gebroken koraalkoppen en gesleten plekken waar dagelijks honderden mensen te water gaan. Verder uit de kust wordt het beeld snel beter. Vraag een duikschool dus welke plekken zij werkelijk aandoet, bekijk de staat van de huuruitrusting, controleer of de boot zuurstof aan boord heeft en let erop of ze uw logboek willen zien voordat er iets veeleisends op het programma staat. De scholen die daar nooit naar vragen, zijn de scholen die u moet mijden. Sluit ook een aparte duikverzekering af, want gewone reisverzekeringen sluiten duiken vaak helemaal uit of dekken het alleen tot een geringe diepte.
Duikt u en kiest u tussen de badplaatsen aan de Rode Zee, dan zijn de wrakken het argument voor deze. Abu Nuhas is een rif dat in de scheepvaartaanloop naar de Golf van Suez ligt, en het vangt al meer dan 150 jaar schepen. Vier wrakken liggen langs de noordzijde, de meeste op sportduikdiepte van ongeveer vijf tot dertig meter, en dat is ongewoon: elders liggen de beroemde wrakken diep genoeg om een opleiding te vragen die een vakantieduiker niet heeft.
De twee die mensen onthouden, zijn de Giannis D, in drie stukken gebroken en met een achterschip dat nog leesbaar is, en de Carnatic, een stoomschip van P&O dat in 1869 verging en nu begroeid en open genoeg is om doorheen te zwemmen. Vanuit Hurghada is het een volle dag, ongeveer twee uur heen en twee uur terug, en het is de eerste tocht die vervalt zodra de wind aantrekt. Plan die dus ergens in de week in plaats van hem aan uw laatste beschikbare dag te hangen.
Duikers die de wrakken en de wanden van de Sinaï in één reis willen, kiezen meestal helemaal geen badplaats meer, maar nemen een noordelijke safaribootroute die de wrakvelden van de Straat van Gubal in ongeveer een week met de riffen voor de Sinaï verbindt en het dagelijkse heen en weer laat vervallen. De prijs daarvan is een kleine hut, geen telefoonbereik en een week met vreemden. Onze pagina over duiken in Egypte behandelt de routes en de beoordeling van een aanbieder uitgebreider.
De marina in Sakkala is het ene deel van de strook dat als avond werkt. Het is een boulevard van restaurants, cafés en ligplaatsen, na donker aangenaam genoeg, en volledig voor bezoekers gebouwd. Niemand moet er iets Egyptisch verwachten dat verder gaat dan de taal op de menukaarten. De marina doet waarvoor zij is gebouwd, en in een week waarin elke andere avond een hotelbuffet is, is dat iets waard.
Dahar, aan de noordkant, komt het dichtst bij een gewone stad: de soek, het busstation, kleine visrestaurants waar de vangst per gewicht wordt afgerekend en voor uw ogen wordt gegrild. Daar gaat u heen wanneer de poort van het all-inclusive als een omheind terrein begint te voelen. Reken in de toeristische straatjes van de soek op hardnekkige verkoop, zelden dreigend en betrouwbaar vermoeiend. Bedenk van tevoren wat u wilt, zeg één keer en duidelijk nee, en spreek elke taxiprijs af voordat u instapt in plaats van erna.
Wees realistisch over wat rondlopen in Hurghada u oplevert. De bebouwde boulevard is niet mooi, het verkeer is druk en de afstanden tussen de delen zijn lang genoeg dat u taxi's neemt in plaats van te slenteren. Dit is Dahab niet, en het is geen plaats die het doelloos rondkijken beloont. Behandel de stad als de plek waar u twee of drie avonden buiten het hotel eet, en niet als bezienswaardigheid op zichzelf, dan zal zij u niet tegenvallen.
De standaard woestijnexcursie die in elke hotellobby wordt verkocht, is een quadkonvooi de vlakte achter de stad in, een in scène gezet bedoeïenenkamp, diner en een show. Ons eerlijke oordeel is dat die stoffig en kort is en u vrijwel niets vertelt over de woestijn of over de mensen die er wonen. Sommige bezoekers vinden de quads leuk, en boekt u daarvoor, boek dan in de wetenschap dat de quads het hele product zijn en de culturele helft theater is. Een kennismaking met iets is het niet.
Het echte werk ligt veel verder landinwaarts, en vrijwel niemand verkoopt het van het lobbybord. In het Rode-Zeegebergte liggen de Romeinse groeven Mons Porphyrites en Mons Claudianus, waar purperen porfier en grijs graniet werden gehakt, over land naar de Nijl bij Qena gesleept en naar Rome verscheept. Wat er rest, zijn vervallen werkplaatsen, onafgemaakte zuilen die nog liggen waar ze braken, en de restanten van de nederzettingen waarin de arbeiders woonden. Er is daar vrijwel niemand. Beide vragen een terreinwagen, een volle dag en een boeking vooraf, en precies daarom verkoopt de lobby quads.
Gaat u de woestijn in, ga dan vroeg of laat. Het midden van de dag is daarbuiten het grootste deel van het jaar onaangenaam en in de zomer ronduit zwaar, en het licht aan weerszijden van de dag is het enige moment waarop de bergen er anders uitzien dan bruin. Neem veel meer water mee dan u denkt nodig te hebben, en laat bevestigen wat het voertuig bij zich heeft voordat u zich vastlegt op een volle dag weg van de kustweg.
Dit is het nuttigste feit over Hurghada, en de reden dat de plaats in zoveel Egyptereizen opduikt. Luxor ligt ongeveer 300 kilometer verderop, ruwweg vier uur over de weg door de Oostelijke Woestijn naar Safaga en Qena en daarna zuidwaarts door het Nijldal. De weg is goed en de rit is saai. Wat die u oplevert, is de grootste opeenhoping van antieke monumenten ter wereld, bereikbaar vanuit een strandhotel zonder nog een vlucht.
Als losse dag is het een zeer lange dag met een vroeg vertrek, en u ziet de Vallei der Koningen, de Hatsjepsoet-tempel en de Memnonkolossen op de westoever, daarna Karnak en de Luxor-tempel op de oostoever, met acht uur rijden eromheen. Dat kan, duizenden mensen doen het, en het is de verkeerde vorm voor wat Luxor verdient. Karnak alleen al is geen tempel maar een ommuurd terrein waar ongeveer dertig farao's tweeduizend jaar lang aan hebben gebouwd, en twee uur daar is het realistische minimum.
De betere versie is die met een overnachting. Erheen rijden, de volgende ochtend bij het eerste licht de westoever doen wanneer de graven nog koel zijn en de zon laag staat, aan het eind van de middag de tempels op de oostoever zien en de dag daarna terugrijden. Dat kost één hotelnacht en maakt van een gedwongen mars een echt bezoek. Spreekt de ballonvaart boven de westoever u aan, dan werkt ook die alleen met een overnachting, want hij gaat voor zonsopgang de lucht in.
Wat u ook kiest, begroot de fooien apart, want die vormen in een Egyptebudget een echte post en geen kleingeld. Reken op ongeveer US$10 tot 15 per persoon per dag voor een gids en zo'n US$5 voor een chauffeur. Onze pagina over fooi in Egypte zet uiteen waar het verder wordt verwacht.
Caïro wordt vanuit Hurghada als dagtocht per vliegtuig verkocht, en dat is de excursie waarover u voor het boeken het langst moet nadenken. Het kan. Binnenlandse vluchten verbinden de kust met Caïro, en de excursiebalies draaien een versie waarbij u binnen een dag in Gizeh staat en weer terug bent. Het probleem is rekenwerk en geen principe: de vluchten en de tijd op de luchthaven slokken het grootste deel van de dag op, het Caïrose verkeer neemt een hap uit wat overblijft, en u komt met een gejaagd paar uur bij de piramides aan, vaak in de grootste hitte.
Het Groot Egyptisch Museum maakt dat eerder erger dan beter. Het toont inmiddels de volledige Toetanchamon-collectie op één plek en vraagt een halve dag als u erdoorheen loopt, een hele dag als u de bordjes leest. Aan een bliksembezoek aan het plateau valt het niet vast te knopen, en de programma's die het proberen, leveren twee gejaagde helften op in plaats van één goede dag.
Onze aanbeveling is eenvoudig. Zijn Caïro en de antieke plaatsen u werkelijk veel waard, bouw ze dan als eigen etappe met minstens twee nachten in de reis in, in plaats van ze als excursie vanuit een strandhotel te kopen. Zo niet, sla de dagtocht dan helemaal over en besteed het geld aan een betere boot en een extra dag in het water. Het enige wat wij niet zouden doen, is betalen voor een dag die voornamelijk uit luchthavens bestaat.
Dezelfde overheersende noordenwind die een duikdag verpest, maakt dit stuk kust tot een van de betrouwbaarste plekken ter wereld om te kitesurfen en te windsurfen. Hij waait het hardst in het voorjaar, en langs de kust liggen vlakwaterlagunes en ondiepe baaien waarin een beginner tijdens het leren kan blijven staan. Dat is de reden dat de scholen zich hier verzamelen en niet op een mooiere plek.
El Gouna, ongeveer vijfentwintig kilometer noordelijker, is de sterkere uitvalsbasis en heeft de betere scene. Safaga, de werkhaven op ongeveer een uur zuidwaarts, heeft een eigen betrouwbare wind en enkele van de beste riffen van dit stuk kust, wat het tot de stille keuze maakt voor wie allebei wil. Hurghada zelf heeft scholen en ondiep water, en voldoet prima als u leert in plaats van omstandigheden najaagt.
Het voor de hand liggende planningsconflict verdient het benoemd te worden. Het seizoen dat de kites past, is het seizoen dat de duikboten afzegt, en een dag met stevige noordenwind is voor het een goed en voor het ander verloren. Is uw gezelschap tussen beide verdeeld, bouw de week dan om het duikschema heen en behandel winderige dagen als kitedagen in plaats van andersom, want een duikboot die niet uitvaart, valt in een week zonder speling niet in te halen.
Hurghada boeken alsof het één plaats was, is de gebruikelijke fout. Dahar en Sakkala brengen u op loopafstand van een soek, een marina en eten dat geen buffet is, tegen de prijs van lawaai en een sjofelere boulevard. De resortstrook ten zuiden daarvan is waar de meeste grote all-inclusivehotels staan, en hoe verder naar buiten, hoe meer de vakantie het hotel wordt.
Ten zuiden van de stad verandert het patroon van plaatsen in baaien. Sahl Hasheesh is één brede baai met een boulevard en een huisrif, rustig en eerlijk gezegd saai als resortleven u niet ligt. Makadi is vergelijkbaar. Soma Bay ligt verder zuidwaarts naast Safaga, ongeveer een uur van Hurghada, met betrouwbare wind en goed rif. Deze baaien zijn rustiger en de stranden zijn opgespoten in plaats van zoomrif, en dat is de ruil die u maakt: makkelijker zwemmen, minder koraal onder uw voeten, en een boottocht voor het goede snorkelen.
El Gouna, vijfentwintig kilometer noordelijker, is een particulier gebouwde stad van lagunes, bruggen en eilandjes, met een eigen marina en een eigen ziekenhuis. Het is verzorgd, beloopbaar, naar Egyptische maatstaven duur en voelt nauwelijks als Egypte. Het past bij mensen die elke avond ergens anders willen eten zonder taxi. De zwakte zit onder water: de lagunes zijn gegraven zeewaterkanalen over zand en een huisrif is er niet of nauwelijks, dus alles wat u er snorkelt of duikt komt per boot, ongeveer een half uur tot een uur varen. Betaal de meerprijs voor de avonden, niet voor het zwemmen.
Twee vragen bepalen de kwaliteit van een week hier sterker dan het aantal sterren, en de sterren aan de Rode Zee zijn lokale indelingen en niet vergelijkbaar met Europese. Vraag hoe het huisrif werkelijk is. Vraag hoe de instap vanaf het strand verloopt. De duikschool op het terrein beantwoordt allebei meestal recht voor zijn raap als u mailt, en één eerlijk antwoord is meer waard dan een pagina recensies.
De kust werkt goed voor gezinnen, en de reden is eenvoudig: ondiep warm water met iets erin om naar te kijken, op een temperatuur waarbij kinderen er uren in blijven. Voor het eerst masker en snorkel in een beschutte baai is het soort herinnering dat decennia meegaat, en die kost niets buiten de uitrusting. Verschillende van de grote resorts hebben zwembaden, kinderclubs en waterparken, en het all-inclusivemodel betekent dat u aankomt en stopt met uitgeven, wat voor een gezin echte waarde is en geen reclamezin.
Het voorbehoud is dezelfde koraalplaat die de plaats de moeite waard maakt. Rif dat in zeer ondiep water begint en een steiger eroverheen zijn onhandig met peuters, en de oever is vaak steen in plaats van zand. Hier verdienen de opgespoten stranden van de baaien ten zuiden van de stad hun geld terug. Controleer het concrete hotel en niet de reputatie van de badplaats, en pak waterschoenen voor iedereen in plaats van alleen voor de volwassenen.
Wees bij de excursies eerlijk over de conditie. De Giftun-dag is voor kleine kinderen lang, met een uur heen, een uur terug en veel zon ertussen, en de dagtocht naar Luxor is acht uur rijden om tempels in de hitte heen, wat voor iedereen onder ongeveer tien jaar lastig te verkopen is. Onze pagina over een nijlcruise met kinderen behandelt dezelfde afweging op de rivier, en de onderliggende regel is identiek: minder programma, in een lager tempo.
Maart tot mei en september tot november zijn hier de beste maanden: hoog in de twintig tot laag in de dertig graden op het land, water dat warm genoeg is zonder dik pak, lange bruikbare dagen en tarieven onder de pieken van Kerst en Pasen. Kunt u uw data vrij kiezen, dan is het najaar de keuze, met het warmste water en de rustigste reeks dagen.
Hoogzomer is werkelijk heet. Landinwaarts gaat Egypte in juli en augustus moeiteloos over de 40 graden, en aan de kust is het de wind die het überhaupt draaglijk maakt. De zee is dan met ongeveer 28 graden op haar warmst, wat het duiken licht maakt en het land onaangenaam, en het is het seizoen waarin elke gedachte aan het combineren van kust en tempels moet worden losgelaten. De winter is mild in plaats van warm, rond de 20 tot 23 graden overdag met avonden waarvoor u een jas nodig hebt, en het water zakt in februari naar ongeveer 21 tot 22 graden, wat voor de meesten een pak van 5 mm met kap betekent in plaats van de shorty die zij inpakten.
Wind telt aan deze kust zwaarder dan temperatuur, en daar plant u omheen. De overheersende noordenwind waait het hardst in het voorjaar, en een stevige dag zegt de boten voor de kust af: de lange vaart naar Abu Nuhas vervalt het eerst, en de Giftun-tochten kunnen meegaan. Plan een week rond vier of vijf dagen op het water in plaats van zeven, dan is een weggeblazen ochtend een ongemak en niet het einde van de vakantie. Onze maandpagina's zetten de bredere Egyptische kalender uiteen als u de kust met de Nijl combineert.
Wij noemen hier geen prijzen voor excursies die alweer onjuist zijn tegen de tijd dat u dit leest, en elke pagina die dat wel doet, verdient wantrouwen. Wat stabiel is, is de opbouw van de rekening. De hoofdposten, een bootdag of een duik, zijn naar Europese maatstaven goedkoop. De kosten die mensen verrassen, hangen aan een voertuig, een boot of een beschermd gebied.
Vraag wat een genoemde prijs omvat voordat u twee aanbieders vergelijkt. De huur van uitrusting staat vaak los van de duik zelf, en volledige huuruitrusting over een week telt aan. Vraag bij bootdagen of de lunch, nitrox en de tweede of derde duik in het bedrag zitten of achteraf worden gerekend. Vraag bij woestijndagen of het voertuig en de tijd van de chauffeur voor de hele dag zijn inbegrepen of alleen tot een vast uur.
Dan zijn er de bijdragen die op de dag zelf contant worden geïnd. De Giftun-eilanden zijn beschermd gebied en de parkbijdrage wordt per persoon aan boord geïnd. Een fooi voor de bemanning is gebruikelijk en reëel. Neem voor allebei kleine biljetten in Egyptische ponden mee, want het alternatief is een groot biljet overhandigen en geen wisselgeld terugkrijgen. Onze pagina over geld in Egypte behandelt het bredere patroon, en de korte versie luidt dat Egypte sterker op kleine biljetten draait dan de meeste landen die u kent.
De tochten met onderzeeër en halve onderzeeër die langs de strook worden verkocht, zetten u achter glas voor een rif waarop u voor minder geld zou kunnen zwemmen. Kan niemand in het gezelschap zwemmen, dan hebben ze hun nut. Anders verslaat een snorkelstop vanaf een rustige boot ze op elk punt, de prijs inbegrepen.
Dolfijnontmoetingen die contact beloven, zijn de tweede om te mijden, en de reden is geen preutsheid. Sha'ab Samadai verder zuidwaarts, verkocht als Dolphin House, is zo gezoneerd dat u de kernzone niet in mag waar spinnerdolfijnen overdag rusten, wat juist is en waarover niet valt te onderhandelen. Elke tocht die u gegarandeerd zwemmen met een wilde dolfijn belooft, verkoopt u ofwel een gezoneerd rif met een mooi verhaal erbij, ofwel drijft de dieren op, en een gids die een boot een school laat achtervolgen, is geen goede gids.
De derde is elke excursie die vier dingen op één dag belooft. De dagtocht naar Luxor is de eerlijke grens van wat een dag vanuit Hurghada kan dragen, en zelfs die is opgerekt. Een woestijnochtend met een bootmiddag combineren, of een stad met een rif, levert twee gejaagde helften op. Deze kust beloont minder. De beste dagen hier zijn een boot die om zeven uur uitvaart, twee goede stops en verder niets geboekt.
De volgorde die werkt is eerst de tempels, daarna de kust, en de redenering is praktisch en niet esthetisch. Caïro en het Nijldal zijn werk: vroege starts, hitte, heel veel lopen. Dat doen na een week op het strand voelt als straf, en het eerst doen maakt van Hurghada het deel waarin u bijkomt. Onze eigen reizen zijn zo opgebouwd, en vrijwel elke goed gemaakte Egyptereis is dat ook.
De reizen die wij met kust verkopen, laten de vorm duidelijk zien. Caïro, Luxor en Hurghada in acht dagen, met twee nachten aan de Rode Zee, begint bij US$2.040 per persoon, alleen de landarrangementen. Een nijlcruise met drie nachten in Hurghada in tien dagen begint bij US$2.310. De elfdaagse versie met meer Caïro begint bij US$2.560, en de dertiendaagse bij US$2.945. In alle gevallen is de etappe van Luxor naar Hurghada de hierboven beschreven transfer over de weg en geen vlucht, precies de besparing waarvoor deze kust bestaat.
Hoeveel strandnachten u toevoegt, hangt ervan af of u duikt. Drie of vier nachten zijn genoeg voor een rustige afsluiting na de tempels, en dat is wat de meeste van deze reizen aanhouden. Voor een duikreis zijn vier nachten het verstandige minimum en is een week beter, want u wilt twee of drie dagen met telkens twee duiken, speling voor het weer en een rustdag voor het vliegen. Onder de drie nachten is de transfertijd het zelden waard.
Eén regel bepaalt uw laatste dag, en die verrast mensen. De opleidingsorganisaties adviseren een oppervlaktepauze voor het vliegen, gebruikelijk minstens twaalf uur na een enkele duik en ongeveer achttien uur na meerdere dagen herhaald duiken, en een binnenlandse vlucht naar Caïro telt net zo goed als vliegen als de vlucht naar huis. Uw laatste dag aan de kust is geen duikdag. Plan hem als snorkeldag of als niets-dag, dan houdt de reisroute stand.
Om het water: ja. De riffen zijn werkelijk goed, het zicht is het hele jaar betrouwbaar en het snorkelen is het onderdeel van een Egyptereis dat de verwachtingen het vaakst overtreft. Voor alles wat historisch is: nee. Het is een hotelstrook zonder iets antieks erin, en zij doet ook niet alsof. Ga erheen in de wetenschap welke van die twee dingen u koopt.
Drie of vier nachten zijn genoeg als rustige afsluiting van een Nijlreis: een bootdag, een dag niets, en een dag voor wat de wind heeft afgezegd. Duikt u, dan zijn vier nachten het minimum en is een week beter, want u wilt meerdere dagen met telkens twee duiken plus speling voor het weer en een rustdag voor het vliegen.
Ja. Luxor ligt ongeveer 300 kilometer verderop, ruwweg vier uur over de weg per richting, en de dagtocht is een gewone boeking. Het is een zeer lange dag met rond de acht uur rijden om de monumenten heen. Een overnachting kost één hotelnacht en maakt van een gedwongen mars een echt bezoek, en dat is wat wij zouden doen.
De snorkelhelft is dat betrouwbaar. Die is ondiep, licht en ook makkelijk voor mensen die nog nooit een masker op hebben gehad. De strandhelft schommelt in kwaliteit tussen het terrein met vergunning op het grotere eiland en de volle vrije aanlandingsplekken, die weinig schaduw hebben. Vraag hoeveel passagiers de boot meeneemt voordat u naar de prijs vraagt, want dat bepaalt de dag.
Voor de meeste mensen is snorkelen genoeg. Een groot deel van het rif ligt enkele meters onder de oppervlakte, dus een snorkelaar ziet op de ondiepe plekken een flink deel van wat de duikers zien. Leer hier duiken als u het brevet wilt, want het is een van de goedkoopste en meest vergevende plekken daarvoor, maar niet alleen om vis te zien.
Maart tot mei en september tot november, met het najaar als beste keuze vanwege het warmste water en de rustigste dagen. Juli en augustus zijn op het land zeer heet, landinwaarts rond de 40 graden, al is de zee dan op haar warmst. De winter is mild met ongeveer 20 tot 23 graden en water rond de 22 graden in februari, wat een dikker pak vraagt dan de meesten inpakken.
Niet echt. Het is een konvooi de vlakte achter de stad in, een in scène gezet bedoeïenenkamp, diner en een show, en het vertelt u zeer weinig over de woestijn. Boek het als het rijden op de quads het punt is. Wilt u het echte werk, dan vragen de Romeinse groeven Mons Porphyrites en Mons Claudianus in het Rode-Zeegebergte een terreinwagen, een volle dag en een boeking vooraf.
Hurghada als de tempels bij de reis horen, want de weg van vier uur naar Luxor scheelt een binnenlandse vlucht en de Sinaï heeft daar niets gelijkwaardigs tegenover te zetten. Sharm als dit puur een duikvakantie is, want Ras Mohammed en de Straat van Tiran zijn beter water dan alles voor de kust van Hurghada. De uitzondering zijn de wrakken, waar Abu Nuhas Hurghada het duidelijke voordeel geeft.
Inreisregels, openingstijden, reisadviezen en wisselkoersen veranderen. Controleer ze bij de bron, niet hier.
Geschreven en gecontroleerd door de redactie van Rondreis Egypte · Laatst gecontroleerd op . Inreisbepalingen, prijzen en openingstijden veranderen — controleer alles wat ertoe doet bij de officiële instanties waarnaar deze pagina verwijst.
Reis plannen
Een echt programma met echte prijzen, meestal binnen 24 uur. Er is niets geboekt en er wordt niets in rekening gebracht totdat u akkoord gaat.
8 dagen · Klassiek Egypte
De route die de meesten als eerste kiezen, in de lengte waarvoor hij bedoeld is: Gizeh en het Grote Egyptische Museum, daarna een vlucht naar Luxor en vier nachten varen tot aan Aswan.
vanaf US$2.135 / per persoon
8 dagen · Nijl & Rode Zee
Deze reis gaat zonder schip. Gizeh en het Grote Egyptische Museum, een nacht in Luxor voor beide oevers, twee nachten aan de Rode Zee en dan terug naar Caïro voor de Citadel, het koptische Caïro en de koninklijke mummies.
vanaf US$2.040 / per persoon
10 dagen · Klassiek Egypte
Vijf nachten in Caïro, aan weerszijden van een vaartocht van vier nachten van Luxor naar Aswan. De dagen in Caïro zijn privé, alleen uw gezelschap en een gids; de bezichtigingen vanaf het schip deelt u met een kleine groep.
vanaf US$2.635 / per persoon
