Reistijd in detail
De beste reistijd voor Egypte en Jordanië is geen seizoen maar twaalf afzonderlijke afwegingen, want de twee landen delen hun kalender alleen op papier. Egypte ligt laag, langs een rivier en een warme zee. Jordanië ligt hoog, en dat ene gegeven trekt de twee in januari verder uit elkaar dan welke brochure ook toegeeft. Deze pagina neemt het jaar maand voor maand door en zegt wat elke maand aan beide kanten van de reis doet.
Wilt u het oordeel zonder het rekenwerk, dan hebben wij daar een kortere pagina voor: oktober tot en met april voor beide landen, met maart, april, oktober en november als de vier maanden die de twee even goed bedienen. Alles hieronder is de onderbouwing van dat antwoord, geschreven voor wie zijn data al half vastliggen en wil weten hoe een bepaalde maand werkelijk uitpakt, in plaats van welke maanden in het algemeen de beste zijn.
Er loopt één structureel gegeven door het hele jaar heen. Egypte heeft een uitlaatklep en Jordanië niet. Zodra de Nijlvallei in de zomer onbruikbaar wordt, is de Rode Zee op zijn best, en verschuift een Egyptische vakantie eenvoudig haar zwaartepunt van tempels naar water. Jordanië kent die uitweg niet. Petra en de Wadi Rum zíjn de reis, ze liggen in de openlucht, en er is nergens heen wanneer ze koud, nat of gloeiend heet zijn. Die scheefheid is de reden dat Jordanië de kalender bepaalt voor een gecombineerde reis, ook al krijgt Egypte het grootste deel van de dagen.
Het tweede om vast te houden: de twee landen falen in tegengestelde richtingen. Egypte faalt heet en Jordanië faalt koud, en ze doen dat in dezelfde maanden, alleen omgekeerd. Een januari die in Aswan tegen het ideale aan zit, is in Wadi Musa de slechtste maand van het jaar. Een mei die in Petra volmaakt aangenaam is, zet Luxor al op 39 °C. Er zijn maar zo'n vier maanden waarin geen van beide landen een concessie vraagt, en het hele planningsprobleem is dat de rest van de wereld dat ook heeft uitgerekend.
De Egyptische getallen in deze gids zijn typische maxima overdag, met de zeewatertemperatuur gemeten bij Hurghada. Het zijn langjarige benaderingen en geen verwachtingen, en een willekeurige week kan er een paar graden naast zitten. Voor Jordanië geven wij geen cijfers, omdat wij er geen van onszelf hebben; een getal verzinnen voor Petra in februari zou slechter zijn dan het eerlijk zonder getal beschrijven.
Januari kent het grootste gat van het jaar tussen de twee landen, en het scheelt niet weinig. In Egypte is het de koelste maand en aantoonbaar de beste voor de bezienswaardigheden: Caïro rond 19 °C, Luxor rond 23 °C, wat wandelweer is voor zes uur in plaats van twee. De Vallei der Koningen is midden op de dag in januari draaglijk op een manier die vanaf april simpelweg niet meer bestaat, en Karnak laat zich fatsoenlijk bekijken in plaats van in korte invallen. Het zwakke punt is de zee, met zo'n 22 °C zwembaar maar niet warm, zodat een staartje Rode Zee in januari een milde strandtijd is en geen vakantie op zichzelf.
Jordanië is in januari een heel ander land. Petra ligt op ongeveer 1.000 meter en Amman strekt zich uit over heuvels op ongeveer 800 tot 1.000 meter, dus de nachten zakken naar het vriespunt of daaronder, komt regen in buien van meerdere dagen in plaats van in vlagen, en valt er in sommige jaren sneeuw in Petra, af en toe genoeg om de site een dag te sluiten. Zware regen kan bovendien stortvloeden door de Siq sturen, en zolang dat risico bestaat gaat de site dicht. Niets daarvan maakt de reis onmogelijk. Het verandert waar de dagen voor dienen.
Egypte is in januari ook op zijn drukst en op zijn duurst, dus u betaalt hoogseizoentarieven voor de helft van de reis die werkt en draagt het weerrisico op de helft die dat niet doet. Dat is de ruil van januari, onopgesmukt. Liggen uw data hier vast, dan is het verstandige antwoord structureel en niet optimistisch: leg het zwaartepunt van de twee weken bij Egypte, breng Jordanië terug tot drie of vier dagen met Petra en één nacht in de woestijn, en bouw een reservedagdeel in de Jordaanse etappe zodat een sluiting ergens heen kan.
Eén datum is het onthouden waard. De koptische kerst valt op 7 januari en niet op 25 december en is in Egypte een nationale feestdag, waardoor sommige bezienswaardigheden er kortere openingstijden omheen hanteren. Het is een kleine complicatie en geen reden om uw data te verzetten, maar het overvalt mensen die aannemen dat het Egyptische feest op dezelfde plek in de kalender staat als het westerse.
Februari houdt vrijwel al het Egyptische weer van januari vast en verliest de toeslag van kerst en oud en nieuw, wat het tot een van de voordeligste maanden van de hele kalender maakt. Caïro zit rond 21 °C en Luxor rond 25 °C, de drukte is behoorlijk in plaats van extreem, en de prijzen zijn hoog in plaats van piek. Voor een reis met het zwaartepunt op tempels en graven benadert februari in Egypte de beste verhouding tussen omstandigheden en kosten die het jaar te bieden heeft.
De ene vaste datum is het zonnewonder van Abu Simbel, rond 22 februari, wanneer de opkomende zon het binnenste heiligdom bereikt. Het is oprecht de moeite waard, het trekt grote drukte, en het vraagt een heel vroeg vertrek uit Aswan. Spreekt het u aan, dan is het een redelijke reden om de hele reis om één ochtend heen te plannen, en accommodatie in Aswan moet er ruim van tevoren voor worden geboekt.
Jordanië is in februari nog winter en moet ook zo worden gepland. Het regenpatroon is hetzelfde als in januari, de nachten in Petra zijn nog koud, en sneeuw is nog steeds mogelijk. Wat verandert, is de richting: in de laatste week is de balans begonnen te kantelen, en een reis eind februari maakt merkbaar meer kans op bruikbare Jordaanse dagen dan een reis begin februari. Kunt u schuiven met tien dagen, schuif dan naar achteren en niet naar voren.
Midden in de maand zit een prijsrimpel. Het Europese vakantieverkeer tilt de Egyptische tarieven rond half februari een week of twee omhoog, dus wie ervoor of erna boekt, bespaart merkbaar bij identiek weer. Dat is het soort ding dat pas opvalt wanneer u twee offertes van veertien dagen uit elkaar naast elkaar legt en zich afvraagt waarom ze verschillen.
Maart is de beste enkele maand om beide landen te doen, en leest u maar één onderdeel van deze pagina, lees dan dit. Luxor zit rond 29 °C, warm genoeg om als vakantie te voelen en koel genoeg voor een volle ochtend op de westoever zonder kunstgrepen. Caïro ligt rond 24 °C. Jordanië is de ergste winterregen doorgaans kwijt, de heuvels kleuren kort groen, en Petra is midden op de dag aangenaam zonder dat de klimpartijen heet worden.
De dagen worden bovendien langer in plaats van korter, en dat weegt zwaarder dan mensen verwachten. Elke wintermaand kost u bruikbare uren op de westoever van Luxor, waar de bezienswaardigheden ver uit elkaar liggen en het licht vroeg verdwijnt. Maart geeft ze terug. Het is ook de beste maand van het jaar voor ballonvaarten boven de westoever, die rustige ochtenden nodig hebben en die nu vaker krijgen dan aan de randen van het seizoen, en voor varen met een feloek bij Aswan, waar de middagen warm zijn en de wind betrouwbaar.
De enige echte variabele is de khamsin, een hete zuidenwind uit de woestijn die vanaf eind maart een dag of twee achter elkaar kan blazen en genoeg zand meevoert om het zicht plat te slaan. Niemand kan die verder dan een dag of twee vooruit voorspellen, hij kost u zeer zelden een hele reis, en hij kost u met alle plezier juist de foto's waarvoor u kwam. Het antwoord is de dag omruilen: vandaag binnen in het Groot Egyptisch Museum, en morgen het plateau.
De zwakte van maart is de zee, op zo'n 23 °C. Dat is koel om te zwemmen en koud voor een luie week op een ligbed, dus een maartreis hoort om de bezienswaardigheden in beide landen heen te worden gebouwd en niet om een strandafsluiting. Moet de vakantie horizontaal eindigen, dan doet oktober hetzelfde werk met warmer water.
April is de beste maand van Jordanië en het kantelpunt van Egypte. Petra en de Wadi Rum zijn zo aangenaam als ze worden, warm overdag en koel maar volstrekt beslaapbaar 's nachts, en de woestijn is op haar best om te lopen en te kamperen. Egypte begint ondertussen te draaien: Caïro rond 28 °C is prettig, Luxor rond 35 °C is nog werkbaar als u vroeg begint en halverwege de dag stopt, en de Rode Zee bereikt zo'n 25 °C, de eerste werkelijk warme meting van het jaar.
Die combinatie maakt april de enige maand waarin alle drie de onderdelen van een grote reis tegelijk werken: Jordanië op zijn hoogtepunt, Opper-Egypte nog te doen, en een zee waarin u daadwerkelijk zou zwemmen. Bestaat uw beeld van de twee weken uit Petra, de Nijl en een paar dagen aan de kust, dan draagt april dat allemaal, waar maart en november elk twee van de drie dragen.
De adder is Pasen, dat per jaar verschuift en prijzen en drukte meeneemt. April lijkt op papier een tussenmaand en is dat niet wanneer Pasen binnen uw data valt, dus kijk waar het landt voordat u aanneemt dat de logica van het rustiger seizoen opgaat. De khamsin blijft in april eveneens mogelijk, en Sham el-Nessim, het Egyptische lentefeest, valt op de maandag na het koptische Pasen en vult parken en oevers. Het is een goede dag om in een stad te zijn en niet bij een tempel.
In de laatste week van april begint de Egyptische helft tegen te sputteren. Vijfendertig graden zonder schaduw bij Gizeh, Karnak of Abu Simbel is om negen uur 's ochtends iets heel anders dan om één uur 's middags, en een reisschema dat in deze periode een vertrek halverwege de ochtend naar de Vallei der Koningen voorstelt, doet u geen plezier.
Mei is de eerste maand waarin de koppeling niet langer in evenwicht is. Jordanië is prima, heet maar uitstekend werkbaar, met Petra alleen zwaar in de onbeschutte stukken voorbij de Schatkamer en midden op de dag. Opper-Egypte is niet prima. Luxor op zo'n 39 °C zonder schaduw in de Vallei der Koningen is uithouden en geen bezichtigen, en de middag wordt binnentijd of u dat nu had gepland of niet. Caïro op zo'n 32 °C is heet maar veel draaglijker, met musea met airconditioning die echt werk verzetten.
De Rode Zee daarentegen is in mei uitstekend, op zo'n 27 °C, met betrouwbaar zicht en badplaatsen tegen laagseizoentarieven. De maand splitst dus schoon: het water en de Jordaanse bezienswaardigheden zijn goed, de Nijlvallei is zwaar. De drukte in Egypte is werkelijk gering en de prijzen zijn laag, en dat is de compensatie die op tafel ligt.
Er is een manier om mei te gebruiken in plaats van te mijden, en die komt neer op het omkeren van de gebruikelijke verdeling. Geef Jordanië in plaats van acht of negen nachten in Egypte tegenover vier of vijf in Jordanië de volle week die het bij goed weer kan opnemen, houd de Egyptische etappe kort en op de vroege ochtend gebouwd, en eindig aan de Rode Zee in plaats van op de rivier. Dat is een andere vakantie dan de standaard twee weken, en in mei een betere.
Wat in mei niet werkt, is de standaardvorm koppig uitgevoerd. Een ontspannen Nijlprogramma met vertrektijden halverwege de ochtend, gepland alsof het maart was, kost u het midden van elke dag en laat u thuiskomen met de herinnering aan de hitte in plaats van aan de tempels.
Juni is de bodem van de Egyptische markt en dat is te zien aan de prijs van alles, van boten tot hotels tot gidsen. Luxor zit rond 41 °C, Caïro rond 34 °C, en de drukte in het binnenland is zo dun als ze het hele jaar wordt. Is het budget werkelijk doorslaggevend en kunt u elke dag om de hitte heen organiseren, dan is dat een echte kans en geen troostprijs.
Het is echter geen goede maand voor de combinatie. Jordanië stelt in juni dezelfde vraag in een iets vriendelijkere vorm: Amman is heet maar in de schaduw te doen, Petra midden op de dag niet, en de Wadi Rum is nog erger. Beide landen hebben zich nu teruggebracht tot een ochtend en een avond, en dat betekent dat twee weken die veertien dagen bezichtigen moesten bevatten er eerder zeven bevatten.
De Rode Zee benadert het ideaal op zo'n 29 °C, met lange dagen en halflege hotels, en daar hoort een juni-reis haar gewicht te leggen als zij al doorgaat. Wrak- en rifduiken heeft er een van de beste zichten van het jaar. Een juni-reis rond het water gebouwd, met een korte etappe Caïro op de vroege ochtend, is een samenhangende vakantie. Een juni-reis rond Petra en de Nijl gebouwd is dat niet.
Eenenveertig graden is geen getal om over te schouderophalen, en de graven zijn het eigenlijke probleem, niet de bezienswaardigheden in de openlucht. Er staat geen zuchtje wind en ze houden de warmte lang vast nadat het buiten begint af te koelen, dus oververhitting in een Egyptische juni is een praktisch risico en geen theoretisch.
Juli is de slechtste maand op deze kalender voor een reis door twee landen, en de reden is dat beide helften tegelijk falen zonder dat er iets overblijft om voor in de plaats te zetten. Luxor en Aswan zitten rond 41 °C en Caïro rond 35 °C, en de Jordaanse bezienswaardigheden zijn heet in precies dezelfde vorm: vroeg en laat te doen, daartussenin afstraffend. Er is geen combinatie van de twee die een normale vakantie oplevert.
Liggen uw data vast aan een schoolvakantie, dan is het eerlijke advies om te stoppen met het standaardprogramma en de reis volledig anders in te richten. Dat betekent een korte etappe Caïro met het zwaartepunt binnen, met het Groot Egyptisch Museum, de koptische kerken en de Citadel vroeg of laat op de dag, daarna de Rode Zee voor het merendeel van de dagen, en Jordanië teruggebracht tot Petra bij openingstijd op twee ochtenden in plaats van één lange dag. Dat is een werkbare vakantie. Het is niet de twee weken die de brochures beschrijven.
Aan de Egyptische kant staat er één werkelijk voordeel tegenover. Terwijl de badplaatsen aan de Rode Zee in juli vollopen met Europees chartervervoer, zijn Luxor en Aswan zo leeg als ze ooit worden, en blijven de prijzen in het binnenland op hun bodem terwijl die aan de kust stijgen. Heeft u een hoge tolerantie voor hitte en een lage voor drukte, dan ligt die ruil klaar en neemt bijna niemand hem.
De praktische regel voor juli, in beide landen, is dat het tijdschema het programma ís. Een wekker om vijf uur is geen ongemak dat u zo veel mogelijk moet beperken, het is het mechanisme waardoor de dag überhaupt werkt. Neem meer water mee dan verstandig lijkt, behandel schaduw als verplicht, en plan een juli-reis niet rond een schema dat u in maart zou hebben gebruikt.
Augustus leest op de Egyptische thermometer bijna identiek aan juli, met zo'n 41 °C in Luxor en 35 °C in Caïro, met één verschil dat telt: de zee bereikt ongeveer 31 °C, het warmste van het jaar en dicht bij badwater. Sommige duikers hebben er juist daarom een hekel aan. Snorkelen erin is een genoegen.
De Egyptische paradox van augustus verdient het om ronduit te worden benoemd, want het is het sterkste argument dat iemand kan aanvoeren voor reizen in de hete helft van het jaar. De badplaatsen aan de Rode Zee lopen vol met Europees schoolvakantieverkeer terwijl Luxor en Aswan vrijwel volledig leeglopen. Weegt eenzaamheid in de Vallei der Koningen voor u zwaarder dan comfort, dan geeft augustus u iets dat in januari voor geen prijs te koop is.
Jordanië biedt zo'n compensatie niet. Het land is heet op elke plek die ertoe doet, Petra inbegrepen, en anders dan Egypte heeft het geen tweede bedrijf om naar over te stappen. Akaba is een korte strook kust en geen kustlijn, en de Dode Zee is in augustus een middag en geen bestemming. Een augustusreis behandelt Jordanië dus als twee vroege ochtenden in Petra en verder weinig.
Alexandrië is de andere Egyptische zet in augustus. De stad ligt enkele graden onder Caïro en heeft een mediterrane bries, waardoor het de ene Egyptische stad is die zich in de hoogzomer redelijk gedraagt. Als dagtocht vanuit Caïro is het ruwweg tweeënhalf tot drie uur enkele reis over de weg voor een mager rendement, dus spreekt het u in augustus aan, geef het dan een nacht in plaats van een dag.
September is de maas in deze kalender, en de enige maand waarin u bijna-oktoberomstandigheden koopt tegen augustusprijzen. Luxor zakt naar zo'n 38 °C, Caïro naar zo'n 32 °C, de zee houdt ongeveer 30 °C vast, en de drukte is gematigd in plaats van zwaar, terwijl de tarieven aan beide kanten van de reis grotendeels nog op zomerniveau staan. De markt heeft nog niet herzien.
Het belangrijke detail is dat de twee helften van de maand niet dezelfde maand zijn. De eerste helft van september is in Opper-Egypte nog werkelijk veeleisend. De laatste tien dagen zijn merkbaar beter. Kunt u überhaupt schuiven met uw data, duw ze dan zo laat in de maand als ze willen, want het verschil tussen de 5e en de 25e is groter dan het verschil tussen de 25e en half oktober.
Jordanië komt vanuit de andere richting op dezelfde conclusie uit. Eind september begint de Jordaanse herfst: droog, helder en geleidelijk koeler, met Petra warm midden op de dag en aangenaam tegen de avond. De laatste week van september is daarmee het ene stuk van het jaar waarin beide landen tegelijk verbeteren en niemand de prijs al heeft verhoogd.
Het risico dat u aanvaardt, is dat het een seizoensrand is en geen garantie. Een hittegolf in de derde week van september laat Luxor dichter bij zijn augustusversie dan bij zijn oktoberversie, en daar bestaat geen restitutie voor. September is de waardegok op deze pagina, en zoals elke waardegok is hij niet zonder reden laag geprijsd.
Oktober is de tegenhanger van maart en bijna de gelijke, met één duidelijk voordeel. Luxor zakt naar een hanteerbare 34 °C, Caïro naar zo'n 29 °C, en de zee houdt ongeveer 28 °C vast, warm genoeg dat een afsluiting aan de Rode Zee een echt onderdeel van de vakantie is en geen symbolisch. Jordanië is droog en helder, warm midden op de dag in Petra en koel genoeg voor een jas tegen de avond, met nachten in de Wadi Rum die aangenaam zijn in plaats van koud.
Dat maakt oktober de beste maand van het jaar voor een reis die alle drie de dingen tegelijk wil en liever warm water heeft dan het allerkoelste tempelweer. Eindigen uw twee weken op een strand, dan wint oktober het van maart. Eindigen ze bij Abu Simbel, dan wint maart het van oktober.
Het tweede zonnewonder van Abu Simbel valt rond 22 oktober en trekt dezelfde drukte en vraagt hetzelfde zeer vroege vertrek uit Aswan als dat in februari. Het is de enige vaste datum in de Egyptische kalender waar het de moeite loont een reis omheen te bouwen, en hij valt in een maand die al bij de beste twee hoort.
De prijzen van oktober klimmen gestaag door de maand heen naarmate het seizoen begint, dus de eerste helft is meestal voordeliger dan de tweede bij in wezen identiek weer. Een vertrek begin oktober boeken in plaats van eind oktober is een van de weinige gratis keuzes op deze pagina: dezelfde omstandigheden, minder geld, en marginaal minder mensen.
November is de maand waarin in Egypte niets een concessie is. Luxor op zo'n 28 °C benadert het volmaakte voor lange tempeldagen, Caïro op zo'n 24 °C is oprecht prettig om het islamitische Caïro en de bazaar te belopen, en met zo'n 26 °C is de zee nog goed zwembaar zonder warm te zijn. Het is inmiddels stevig hoogseizoen, druk en hoog geprijsd, al blijft het onder de piek van december en januari.
De ene Egyptische kostenpost is daglicht. Novemberdagen zijn kort, en op de westoever van Luxor vertaalt zich dat rechtstreeks in minder bruikbare uren bij de Vallei der Koningen en de omliggende tempels. Dit is de maand waarin een vroege start u een bezienswaardigheid oplevert in plaats van alleen een rustiger versie ervan, en waarin rekenen op een lange middag de fout is.
Jordanië is in november een maand van twee helften, en die helften wijzen tegengesteld. Begin november is nog herfst: droog, helder en aangenaam, met koele avonden. Tegen eind november vragen de avonden meer dan een jas, zijn de nachten in de Wadi Rum koud, en is het winterse regenpatroon begonnen. Eind november is de stillere rand van goed weer en niet het goede weer zelf.
Het gevolg voor de planning is dat november nauwkeurigheid meer beloont dan welke andere maand op deze pagina ook. Een vertrek in de eerste tien dagen treft beide landen dicht bij hun best met iets dunnere drukte dan in oktober. Een vertrek in de laatste tien dagen treft Egypte op zijn best en Jordanië al draaiend, wat een prima reis is mits u hebt ingepakt voor het land dat u aantreft en niet voor het land op de foto's.
December geeft Egypte het beste tempelweer van het jaar en rekent er het meest voor. Luxor rond 24 °C en Caïro rond 20 °C benadert het ideale om de hele dag bezienswaardigheden te belopen, de drukte is op haar zwaarst, en de prijzen staan op hun absolute piek, met kerst en oud en nieuw als de duurste veertien dagen van het Egyptische jaar, met ruime afstand. De zee zakt naar zo'n 23 °C, dus de kust is een milde toevoeging en geen reden om te gaan.
Jordanië werkt precies op hetzelfde moment het minst mee. Koud, nat, en met dezelfde vriesnachten en mogelijke sneeuw in Petra als in januari. Die combinatie, Egyptische piekprijzen plus slechte Jordaanse omstandigheden, maakt de veertien dagen rond kerst en oud en nieuw de slechtste koop op deze hele kalender voor een reis door twee landen. Het is ook een van de meest gevraagde periodes, en juist daarom zijn de betere nijlcruiseschepen ervoor in de vroege herfst al weg.
De avonden zijn in december het praktische breekpunt en de fout is altijd dezelfde. Mensen pakken in voor een heet land en zitten vervolgens 's avonds te kleumen: op het dek van een nijlcruiseschip na zonsondergang, in de Witte Woestijn waar het 's nachts richting het vriespunt kan gaan, en overal in Jordanië boven de Dode Zee en Akaba. Een echte jas in plaats van een dun laagje is de oplossing, en die is niet optioneel.
Liggen uw data vast op december, dan is de vorm die werkt zwaar op Egypte en kort op Jordanië, vier tot zes maanden vooruit geboekt, met de Jordaanse etappe teruggebracht tot Petra over twee ochtenden en één woestijnnacht in een kamp waarvan u de verwarming schriftelijk hebt laten bevestigen. Zo uitgevoerd is het een zeer goede reis. Als een gelijke verdeling over veertien dagen uitgevoerd is het de duurste manier om het koud te hebben.
Het verschil draait bijna volledig om hoogte, en het loopt de halve jaar de ene kant op en de rest van het jaar de andere. De grote Egyptische bezienswaardigheden liggen laag: de Nijlvallei, het plateau van Gizeh, de kust van de Rode Zee. De Jordaanse liggen hoog: Amman over heuvels op ongeveer 800 tot 1.000 meter, Petra op ongeveer 1.000 meter, en de Wadi Rum als woestijn op hoogte. Elke maand is in Jordanië koeler dan in Egypte, en het gat wordt na zonsondergang fors groter.
Van november tot en met maart is dat het probleem van Jordanië. Aswan in januari benadert het beste bezichtigingsweer van de hele regio, terwijl Wadi Musa in dezelfde week 's nachts tegen het vriespunt kan zitten met regen van meerdere dagen en een buitenkans op sneeuw. Van mei tot en met september werkt diezelfde hoogte in het voordeel van Jordanië: een juli-avond in Amman is aangenamer dan een juli-avond in Luxor, ook wanneer de dagcijfers niet ver uiteenlopen.
Regen is de tweede scheidslijn en die is absoluter dan de temperatuur. Egypte heeft nauwelijks weer in de gewone zin van het woord: Caïro krijgt gemiddeld maar zo'n 20 mm regen per jaar, en Luxor en Aswan kunnen jaren zonder noemenswaardige regen door. Jordanië heeft tussen november en maart werkelijk weer, en dat komt in stoten in plaats van gestaag. Een gecombineerde reis plannen betekent dus de verwachting van het ene land lezen en die van het andere grotendeels negeren.
Er is één Egyptisch weerrisico dat het Jordaanse spiegelt, en dat verdient juist respect omdat het land zo weinig regen kent. Zeldzame zware buien kunnen stortvloeden door woestijnwadi's sturen, en daarom worden woestijntochten in de winter af en toe op korte termijn omgeleid of uitgesteld. Het komt zelden voor. Het is ook het enige aan de Egyptische kant dat zich als Jordaans weer gedraagt.
Er zitten drie schouderranden in deze kalender en ze zijn niet gelijkwaardig. De laatste tien dagen van september leveren de grootste korting voor de kleinste concessie, omdat het weer is begonnen te verbeteren en de prijs dat nog niet heeft ingehaald. De eerste helft van oktober levert hoogseizoensomstandigheden tegen een prijs die pas half is meegeklommen. Eind november en heel begin maart leveren hetzelfde weer als de vier beste maanden met iets dunnere drukte en geen besparing die het noemen waard is.
Wat alle drie gemeen hebben, is dat het randen zijn en geen seizoenen, en daardoor is de spreiding eromheen groter. Een koele week eind september gedraagt zich als oktober en een hete als augustus, en u komt er bij aankomst achter welke u hebt gekregen. De vier kernmaanden zijn deels duurder omdat ze voorspelbaarder zijn, en voorspelbaarheid is geld waard op een reis met een binnenlandse vlucht, een schip met een vaardatum en veertien dagen aan vaste boekingen erachter.
Mei is de vierde kandidaat en die werkt voor een gecombineerde reis niet echt als schoudermaand, wat de prijzen ook suggereren. Jordanië is aangenaam en goedkoop, Opper-Egypte staat op 39 °C, en er bestaat geen manier om die twee tot evenwichtige veertien dagen te middelen. Mei is een goede maand voor een reis door Jordanië met een afsluiting aan de Rode Zee. Het is een slechte maand voor een reis met de Nijl als hoofdmoot.
Pasen is de valkuil die de logica van het schouderseizoen volledig onderuithaalt. Het verschuift per jaar, het sleept prijzen en drukte mee, en het valt meestal in april, dat er op papier juist uitziet als een van de rustigere goede maanden. Kijk waar het valt voordat u iets over de aprilprijzen aanneemt.
De ramadan verschuift elk jaar ongeveer elf dagen naar voren, dus hij trekt gestaag door het goede seizoen heen in plaats van op een vaste plek te blijven zitten. Of hij uw reis raakt, hangt dus volledig van uw jaar af, en het loont om uw eigen data na te kijken in plaats van mee te dragen wat u ooit over de reis van iemand anders hoorde.
Het praktische effect is kleiner dan de meeste mensen vrezen. Bezienswaardigheden blijven open, soms met kortere tijden, en reizen lopen in beide landen gewoon door. Wat verandert, is het ritme van de dag om u heen: restauranttijden verschuiven, het verkeer voor zonsondergang is in de steden merkbaar slechter, en het tempo van alles zakt door de middag heen. De avonden zijn werkelijk goed, en in beide landen zijn ze dan het interessantst om buiten te zijn.
Is uw reis om efficiënt bezichtigen met vaste tijden heen gebouwd, dan verlopen data vlak voor of na de ramadan wrijvingslozer dan data erbinnen. Heeft uw reis enige belangstelling voor de landen als plek in plaats van als verzameling monumenten, dan is reizen tijdens de ramadan een redelijke keuze en af en toe een betere.
De twee andere kalenderpunten om na te kijken zijn allebei Egyptisch en allebei klein. De koptische kerst op 7 januari is een nationale feestdag met hier en daar kortere openingstijden, en Sham el-Nessim, het lentefeest op de maandag na het koptische Pasen, vult een dag lang de parken en de oevers. Geen van beide is een reden om data te verzetten. Allebei zijn ze een reden om er geen lange bezichtigingsdag bovenop te plannen.
De eerste drie weken van maart, nipt, met de eerste helft van oktober als tweede. Maart geeft Luxor op zo'n 29 °C, Jordanië uit de winterregen, langer wordende dagen, rustige ochtenden voor ballonvaarten en betrouwbare wind voor een feloek bij Aswan. Afkappen bij de derde week houdt u vrij van de khamsin, die vanaf eind maart mogelijk wordt, en van het paaseffect wanneer Pasen vroeg valt.
Oktober wint op twee punten en verliest op twee andere. Het wint op de zee, met zo'n 28 °C tegen 23 °C in maart, en op het zonnewonder van Abu Simbel rond de 22e. Het verliest op de temperatuur in het binnenland, met zo'n 34 °C in Luxor tegen 29 °C, en op de richting van het jaar, omdat november en december korter en koeler worden waar april en mei langer en heter worden. Wat daarvan zwaarder weegt, is een vraag over uw programma en niet over het weer.
Kunt u in geen van beide reizen, kies dan begin november boven eind april. Allebei zijn goed. November is de betrouwbaarste van de twee, omdat het geen khamsinrisico kent, geen verschuivend Pasen en geen gok op waar in de maand de hitte omslaat. Wat het u kost, is daglicht, en dat is een bekende grootheid waar u omheen kunt plannen in plaats van een variabele waar u dat niet mee kunt.
Wat dit venster u niet kan geven, is eenzaamheid. Maart, april, oktober en november zijn de maanden die de rest van de wereld ook heeft uitgerekend, dus de Siq van Petra, de Vallei der Koningen en Abu Simbel zijn vanaf openingstijd druk, en de betere nijlcruiseschepen en hotels gaan vroeg. Bij de poort staan wanneer die opengaat, is in deze maanden meer waard dan het uitkiezen van een slimme week.
Twaalf tot zestien dagen is het eerlijke bereik om beide landen goed te doen, en de standaardverdeling is acht of negen nachten in Egypte tegenover vier of vijf in Jordanië, met een hele dag die opgaat aan de verbinding Caïro–Amman. Caïro en Amman liggen door de lucht ruwweg anderhalf uur uit elkaar met meerdere vertrekken per dag, en de luchthaven Queen Alia ligt zo'n 45 minuten van het centrum van Amman, dus die verbindingsdag is een echte dag en geen transfer.
Die verdeling houdt stand in de vier goede maanden. In hartje winter hoort ze naar Egypte te buigen: drie of vier dagen in Jordanië met Petra en één woestijnnacht, waarbij de tijd die u anders aan tragere buitendagen had besteed beter naar de Nijl gaat, waar het weer aan uw kant staat. De twee Jordaanse plekken die warm blijven zijn de Dode Zee, enkele honderden meters onder zeeniveau, en Akaba aan de Rode Zee, dus een winterreis die aan de Jordaanse kant enige warmte wil, hoort bij een van die twee te eindigen.
In april en mei kan de verdeling de andere kant op buigen, omdat Jordanië aangenaam genoeg is om een volle week te rechtvaardigen: twee dagen in Petra, een nacht in de Wadi Rum, Jerash vanuit Amman en een middag aan de Dode Zee. De rijafstanden zijn kort genoeg dat extra dagen ook echt extra tijd bij de bezienswaardigheden worden in plaats van extra tijd in een voertuig: ruwweg drie uur van Amman omlaag naar Petra, en zo'n anderhalf uur verder naar de Wadi Rum.
Twee dingen veranderen niet met de maand. Egypte gaat eerst, omdat het de zwaardere helft is met de vroege starts, de binnenlandse vlucht en de aanhoudende verkoop rond de monumenten, en Jordanië is het rustiger tweede bedrijf. En een dagkaart voor Petra is in elke maand van het jaar een schijnbesparing, want de site is vroeg en laat op haar best en één dag geeft u juist het drukke midden. Petra bij Nacht loopt alleen op bepaalde avonden en niet elke nacht, dus leg het actuele schema naast uw data voordat u die vastzet.
Onze eigen Egyptische reizen geven een bruikbaar ankerpunt voor de Egyptische helft, en het zijn echte prijzen van een echte touroperator: per persoon, in Amerikaanse dollars, alleen landarrangement, zonder internationale vluchten. De nijlcruise van vier dagen van Aswan naar Luxor begint bij US$840, de korte reis van vijf dagen naar Caïro bij US$935, de cruise van vijf dagen van Luxor naar Aswan bij US$1.095, de reis van zeven dagen met Caïro en cruise bij US$1.890, de tien dagen met Caïro en een nijlcruise bij US$2.635, en de grote rondreis door Egypte van zestien dagen bij US$3.910.
Dat zijn vanafprijzen, en de spreiding binnen één reis is groter dan de meeste mensen verwachten. Diezelfde tien dagen met Caïro en een nijlcruise loopt van US$2.635 tot US$4.970, afhankelijk van de klasse van het hotel en het schip die u kiest. Die marge is groter dan de seizoensschommeling op elk van die reizen afzonderlijk, en dat is het bruikbare feit dat in de cijfers verstopt zit: waar u in slaapt, beweegt de prijs meer dan wanneer u reist.
Het seizoen beweegt hem nog steeds, en het doet dat op de Nijl in de richting die u verwacht en aan de kust in de tegengestelde. Nijlcruiseschepen zijn in de hoogzomer het goedkoopst en van december tot en met februari het duurst, precies wanneer het bezichtigen op zijn best is. Badplaatsen aan de Rode Zee stijgen in juli en augustus mee met het Europese schoolvakantieverkeer, terwijl Luxor en Aswan op hun bodem blijven. In augustus bewegen de twee helften van de Egyptische prijslijst tegelijk in tegengestelde richting.
Dan de kosten die volledig buiten het genoemde bedrag vallen, want die overvallen mensen in elke maand. Fooien zijn in Egypte een echte begrotingspost en geen los kleingeld, met ruwweg US$10 tot 15 per persoon per dag voor een gids en zo'n US$5 per dag voor de chauffeur, plus nog eens US$5 tot 10 per persoon per nacht in de gezamenlijke bemanningspot op een cruise. De Jordaanse helft wordt op aanvraag geoffreerd in plaats van als kant-en-klaar product verkocht, en de Jordan Pass moet online worden gekocht vóór aankomst, want aan de grens kan het niet en de visumvrijstelling stelt een minimale verblijfsduur als voorwaarde.
Voor december en januari is vier tot zes maanden niet overdreven, en de veertien dagen rond kerst vragen meer. De beperking zit in het aanbod en niet in de prijs: de kleinere en betere nijlcruiseschepen zijn als eerste weg, en wat laat overblijft is slechter in plaats van goedkoper. De winter is het ene deel van een Egypte-reis waar laat boeken u kwaliteit kost.
Voor november, maart en april laat twee tot drie maanden u doorgaans een echte keuze in plaats van een restpartij. Voor mei en september is een paar weken vaak genoeg en kunt u nog steeds kiezen. Voor juni tot en met augustus is kort van tevoren boeken op de Nijl en in het binnenland volstrekt normaal, al gedragen de badplaatsen aan de Rode Zee zich in juli en augustus als een eigen hoogseizoen en vragen ze meer voorbereidingstijd.
De Jordaanse helft is over het algemeen minder tijdkritisch dan de Egyptische, omdat het land compact is en de wegtransfers kort. De uitzonderingen zijn de betere kampen in de Wadi Rum in het voor- en najaar, accommodatie in Petra over de drukste veertien dagen, en de Jordan Pass, die geen boeking maar een deadline is en mensen overvalt die Jordanië tot het laatst bewaren.
Nog één stuk timing dat niet over het weer gaat. Vlieg het ene land in en het andere uit, Caïro in en Amman uit of andersom. Dat is meestal goedkoper dan twee retourtickets en het haalt een verplaatsingsvlucht uit het midden van de reis, wat in een krappe maand het verschil is tussen een vrije ochtend en een verloren ochtend.
Duikers als eerste. De Rode Zee is het hele jaar goed en op haar best in juist de maanden waarvoor deze pagina u verder waarschuwt, met water rond 29 °C in juni, 30 °C in juli, 31 °C in augustus en nog altijd 30 °C in september, tegenover lege badplaatsen en prijzen op hun bodem. Een reis met duiken als hoofdmoot hoort om het water heen te worden gepland en niet om de tempels, en is waarschijnlijk beter een reis door Egypte alleen dan de helft van een tweetal.
Wie kwam voor lege zalen in plaats van aangename, als tweede. Augustus in Luxor en Aswan is zo leeg als Egypte ooit wordt, en er bestaat geen maand en geen prijs waarvoor januari u hetzelfde geeft. Is eenzaamheid in de Vallei der Koningen wat u werkelijk koopt, dan zijn de hete maanden de enige plek waar dat te koop is.
Iedereen wiens data door werk of school worden bepaald, als derde. Een juli-reis die eerlijk is gepland, met starts bij zonsopkomst, een etappe Caïro met het zwaartepunt binnen en de Rode Zee die de achterste helft draagt, is een betere vakantie dan een maartreis die nooit doorgaat. Deze kalender bestaat om een keuze te optimaliseren, niet om de veertien dagen te diskwalificeren die u werkelijk hebt.
De ene combinatie die niemand zou moeten aangaan, is een eerste reis naar beide landen in de hoogzomer met jonge kinderen, uitgevoerd volgens een normaal programma. Daar houdt de hitte op een ongemak te zijn en begint zij de vakantie te dicteren, en het is de betrouwbaarste manier om thuis te komen met minder gezien dan u hebt betaald.
Maart, nipt, en het liefst de eerste drie weken. Luxor zit op zo'n 29 °C, Jordanië is de ergste winterregen doorgaans kwijt, en de dagen worden langer in plaats van korter. Oktober is de bijna-gelijke en heeft de betere zee, met zo'n 28 °C tegen 23 °C in maart, wat de doorslag geeft wanneer uw reis op een strand eindigt in plaats van bij een tempel.
Juni, juli en augustus, omdat beide landen tegelijk falen en geen van beide iets heeft om ervoor in de plaats te zetten. Luxor en Aswan zitten rond 41 °C en Petra is midden op de dag geen bezichtiging meer. De veertien dagen rond kerst en oud en nieuw in december zijn de andere om te mijden, niet vanwege het Egyptische weer, dat uitstekend is, maar omdat ze Egyptische piekprijzen koppelen aan een koud en mogelijk nat Jordanië.
Ja, en de hoogte is de volledige verklaring. Petra ligt op ongeveer 1.000 meter en Amman strekt zich uit over heuvels op ongeveer 800 tot 1.000 meter, dus winternachten zakken naar het vriespunt of daaronder en komt regen in buien van meerdere dagen. Egypte is in diezelfde periode gewoon aangenaam, met Caïro rond 19 tot 21 °C en Luxor rond 23 tot 25 °C, en alleen na zonsondergang koud.
Dat kan. Zware regen tussen november en maart kan stortvloeden door de Siq sturen, en zolang dat risico bestaat gaat de site dicht. Sluitingen duren meestal uren in plaats van dagen en sneeuw heeft de site af en toe een dag dichtgehouden, maar ze zijn onvoorspelbaar genoeg dat een winterprogramma ergens in de Jordaanse etappe een reservedagdeel hoort te dragen.
Het is echt, met een kanttekening over welke helft van de maand u neemt. Luxor zakt naar zo'n 38 °C en de zee houdt ongeveer 30 °C vast terwijl de tarieven grotendeels op zomerniveau blijven, dus de laatste tien dagen kopen bijna-oktoberomstandigheden tegen augustusprijzen. De eerste helft van september is in het binnenland nog veeleisend, en een hittegolf kan elke septemberweek zich als augustus laten gedragen.
Hij verschuift elk jaar ongeveer elf dagen naar voren, dus hij trekt door het goede seizoen heen en u moet uw eigen data nakijken in plaats van op een algemene regel te varen. Het effect is kleiner dan de meeste mensen vrezen: bezienswaardigheden blijven open, soms korter, restauranttijden veranderen en het stadsverkeer voor zonsondergang is slecht. De avonden zijn werkelijk goed. Data vlak voor of na de ramadan verlopen wrijvingslozer voor puur bezichtigen.
Hij verandert de verdeling en niet het totaal. Twaalf tot zestien dagen dekt beide landen in elk seizoen goed af, maar in hartje winter hoort Jordanië te krimpen tot drie of vier dagen rond Petra en één woestijnnacht, met de vrijgekomen tijd naar de Nijl. In april en mei kan Jordanië een volle week opnemen, omdat Petra, de Wadi Rum, Jerash en de Dode Zee dan alle vier aangenaam zijn en de wegtransfers ertussen kort.
Dat hangt volledig van de maand af en niet van het idee. Het water zit in januari en februari rond 22 °C, zwembaar maar niet warm, bereikt zo'n 25 °C in april en zo'n 28 °C in oktober, en piekt op ongeveer 31 °C in augustus. Oktober en april zijn de twee maanden waarin een etappe aan de Rode Zee haar dagen op een reis door twee landen werkelijk verdient. In hartje winter is het een mild strand en geen warm.
Inreisregels, openingstijden, reisadviezen en wisselkoersen veranderen. Controleer ze bij de bron, niet hier.
Geschreven en gecontroleerd door de redactie van Rondreis Egypte · Laatst gecontroleerd op . Inreisbepalingen, prijzen en openingstijden veranderen — controleer alles wat ertoe doet bij de officiële instanties waarnaar deze pagina verwijst.
Reis plannen
Een echt programma met echte prijzen, meestal binnen 24 uur. Er is niets geboekt en er wordt niets in rekening gebracht totdat u akkoord gaat.
8 dagen · Klassiek Egypte
De route die de meesten als eerste kiezen, in de lengte waarvoor hij bedoeld is: Gizeh en het Grote Egyptische Museum, daarna een vlucht naar Luxor en vier nachten varen tot aan Aswan.
vanaf US$2.135 / per persoon
8 dagen · Nijl & Rode Zee
Deze reis gaat zonder schip. Gizeh en het Grote Egyptische Museum, een nacht in Luxor voor beide oevers, twee nachten aan de Rode Zee en dan terug naar Caïro voor de Citadel, het koptische Caïro en de koninklijke mummies.
vanaf US$2.040 / per persoon
10 dagen · Klassiek Egypte
Vijf nachten in Caïro, aan weerszijden van een vaartocht van vier nachten van Luxor naar Aswan. De dagen in Caïro zijn privé, alleen uw gezelschap en een gids; de bezichtigingen vanaf het schip deelt u met een kleine groep.
vanaf US$2.635 / per persoon
